କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତତ୍ ସଂତ୍ଯଜେତ୍ ପାତ୍ରଂ ଯାତ୍ରାମାତ୍ରମଲୋଲୁପଃ

ଖାଇସାରି, ସେ ପାତ୍ରକୁ ରଖିଦେବା ଉଚିତ; ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଅତିକୁ ଆଶା ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଵୃତ୍ତେ ଶରାଵସଂପାତେ ଭିକ୍ଷାଂ ନିତ୍ଯଂ ଯତିଶ୍ଚରେତ୍

ପାତ୍ର ଭରିଗଲା ପରେ, ଯତି ସଦା ସେ ମାତ୍ରାରେ ଭିକ୍ଷା ନେବା ଉଚିତ।

ଭିକ୍ଷେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସକୃତ୍ ତୂଷ୍ଣୀମଶ୍ନୀଯାଦ୍ ଵାଗ୍ଯତଃ ଶୁଚିଃ

‘ଭିକ୍ଷା’ ଏକଥା କହି, ସେ ଶାନ୍ତ ଓ ଶୁଚି ଅବସ୍ଥାରେ ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ରଖି, ଖାଇବା ଉଚିତ।

ଆଦିତ୍ଯେ ଦର୍ଶଯିତ୍ଵାନ୍ନଂ ଭୁଞ୍ଜୀତ ପ୍ରାଙ୍ମୁଖୋତ୍ତରଃ

ଖାଦ୍ୟକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖାଇବା ପରେ, ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଖାଇବା ଉଚିତ।

ଆଚମ୍ଯ ଦେଵଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଧ୍ଯାଯୀତ ପରମେଶ୍ଵରମ୍

ପାଣି ଚିପିବା ପରେ, ଦେବତା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଚତ୍ଵାରି ଯତିପାତ୍ରାଣି ମନୁରାହ ପ୍ରଜାପତିଃ

ମନୁ, ପ୍ରଜାପତି, ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାରିଟି ପାତ୍ର ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ।

ସଂଧ୍ଯାସ୍ଵହ୍ନି ଵିଶେଷେଣ ଚିନ୍ତଯେନ୍ନିତ୍ଯମୀଶ୍ଵରମ୍

ଦିନର ସଂଧିସମୟରେ, ବିଶେଷ କରି ଅଗ୍ନି ସମ୍ମୁଖରେ, ସଦା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।

ଆତ୍ମାନଂ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ପରସ୍ତାତ୍ ତମସଃ ସ୍ଥିତମ୍

ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆତ୍ମା, ଅନ୍ଧକାରରୁ ପରେ ଅବସ୍ଥିତ।

ପ୍ରଧାନପୁରୁଷାତୀତମାକାଶଂ ଦହନଂ ଶିଵମ୍

ସେ ପ୍ରଧାନ ଓ ପୁରୁଷ ଉଭୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି, ଆକାଶ ସଦृଶ, ଅଗ୍ନି ଭଳି, ଶିବ ଭଳି ମଙ୍ଗଳମୟ।

ଧ୍ଯାଯେଦନାଦିମଦ୍ଵୈତମାନନ୍ଦାଦିଗୁଣାଲଯମ୍

ଅନାଦି, ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣର ନିବାସ ସ୍ଥାନକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

ସିତେତରାରୁଣାକାରଂ ମହେଶଂ ଵିଶ୍ଵରୂପିଣମ୍

ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ଶ୍ୱେତ, କଳା ଓ ଲାଲ ରୂପରେ ଥିବା, ବିଶ୍ୱର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ।

ଆକାଶେ ଦେଵମୀଶାନଂ ଧ୍ଯାଯୀତାକାଶମଧ୍ଯଗମ୍

ଆକାଶରେ, ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା ଦେବ ଈଶାନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

ପୁରାଣଂ ପୁରୁଷଂ ଶଂଭୁଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ ମୁଚ୍ଯେତ ବନ୍ଧନାତ୍

ପୁରାତନ ପୁରୁଷ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିଲେ, ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଵିଚିନ୍ତ୍ଯ ପରମଂ ଵ୍ଯୋମ ସର୍ଵଭୂତୈକକାରଣମ୍

ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆକାଶ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଏକମାତ୍ର କାରଣକୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।

ଆନନ୍ଦଂ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୂକ୍ଷ୍ମଂ ଯତ୍ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମୁମୁକ୍ଷଵଃ

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆନନ୍ଦ, ଯାହାକୁ ମୁକ୍ତି ଚାହିଁଥିବା ଲୋକେ ଦେଖନ୍ତି।

ଅନନ୍ତଂ ସତ୍ଯମୀଶାନଂ ଵିଚିନ୍ତ୍ଯାସୀତ ସଂଯତଃ

ସଂୟମିତ ଭାବରେ ବସି, ଅନନ୍ତ ଓ ସତ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ।

ଯୋ ଽନୁତିଷ୍ଠେନ୍ମହେଶେନ ସୋ ଽଶ୍ନୁତେ ଯୋଗମୈଶ୍ଵରମ୍

ଯେଉଁଠି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ଅନୁସରେ, ସେ ଯୋଗ ଓ ଈଶ୍ୱରତ୍ୱ ଲାଭ କରେ।

ଜ୍ଞାନଂ ସମଭ୍ଯସେଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଂ ଯେନ ମୁଚ୍ଯେତ ବନ୍ଧନାତ୍

ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନର ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଆନନ୍ଦମଜରଂ ଜ୍ଞାନଂ ଧ୍ଯାଯୀତ ଚ ପୁନଃ ପରମ୍

ପୁନି, ଉଚ୍ଚତମ ଆନନ୍ଦ ଓ ଅଜର ଜ୍ଞାନକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

ସ ତସ୍ମାଦୀଶ୍ଵରୋ ଦେଵଃ ପରସ୍ମାଦ୍ ଯୋ ଽଧିତିଷ୍ଠତି

ଏହିପରି, ସେ ପ୍ରଭୁ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚରୁ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ ଦେବତା।

ଯଦଂଶସ୍ତତ୍ପରୋ ଯସ୍ତୁ ସ ଦେଵଃ ସ୍ଯାନ୍ମହେଶ୍ଵରଃ

ଯାହାର ଅଂଶ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ, ଯିଏ ପରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଦେବତା ମହେଶ୍ୱର।

ଏକୈକାତିକ୍ରମେ ତେଷାଂ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଵିଧୀଯତେ

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅପରାଧ ପାଇଁ ଅନୁକ୍ରମରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ହୋଇଛି।

ପ୍ରାଣାଯାମସମାଯୁକ୍ତଂ କୁର୍ଯାତ୍ ସାଂତପନଂ ଶୁଚିଃ

ଯେଉଁଜଣ ଶୁଦ୍ଧ, ସେ ପ୍ରାଣାୟାମ ସହିତ ସାଂତପନ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।

ପୁନରାଶ୍ରମମାଗମ୍ଯ ଚରେଦ୍ ଭିଶ୍ରୁରତନ୍ଦ୍ରିତଃ

ପୁଣି ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରି, ଭିକ୍ଷୁ ଭଳି ଅଲସତା ଛାଡି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଦରକାର।

ତଥାପି ଚ ନ କର୍ତଵ୍ଯଂ ପ୍ରସଙ୍ଗୋ ହ୍ଯେଷ ଦାରୁଣଃ

ତଥାପି ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହି ଆସକ୍ତି ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖ।

ଉକ୍ତ୍ଵାନୃତଂ ପ୍ରକର୍ତଵ୍ଯଂ ଯତିନା ଧର୍ମଲିପ୍ସୁନା

ଧର୍ମ ଚାହିଁଥିବା ଭିକ୍ଷୁ ଅସତ୍ୟ କହିଲେ, ସେ ଦେଖାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।

ହିଂସା ଚୈଷାପରା ଦିଷ୍ଟା ଯା ଚାତ୍ମଜ୍ଞାନନାଶିକା

ଏହା ଅନ୍ୟ ଏକ ହିଂସା ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ଯାହା ଆତ୍ମଜ୍ଞାନକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।

ସ ତସ୍ଯ ହରତି ପ୍ରାଣାନ୍ ଯୋ ଯସ୍ଯ ହରତେ ଧନମ୍

ଯେଉଁଜଣ ଅନ୍ୟର ଧନ ନେଇଯାଏ, ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣ ନେଇଯାଏ।

ଭୂଯୋ ନିର୍ଵେଦମାପନ୍ନଶ୍ଚରେଚ୍ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣଵ୍ରତମ୍

ପୁଣି ଅନୁତାପ ଆସିଲେ, ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।