କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

କ୍ରିଯାଯାଶ୍ଚାଭଵତ୍ ପୁତ୍ରୋ ଦଣ୍ଡଃ ସମଯ ଏଵ ଚ

କ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ନାମକ ପୁଅ ଓ ସମୟ ଜନ୍ମିଲେ।

ଲଜ୍ଜାଯା ଵିନଯଃ ପୁତ୍ରୋ ଵପୁଷୋ ଵ୍ଯଵସାଯକଃ

ଲଜ୍ଜାଙ୍କୁ ବିନୟ ନାମକ ପୁଅ ଓ ବପୁଙ୍କୁ ବ୍ୟବସାୟକ ଜନ୍ମିଲେ।

ଯଶଃ କୀର୍ତିସୁତସ୍ତଦ୍ଵଦିତ୍ଯେତେ ଧର୍ମସୂନଵଃ

କୀର୍ତ୍ତିଙ୍କୁ ଯଶସ୍ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ; ଏହିମାନେ ଧର୍ମଙ୍କର ପୁଅମାନେ।

ଇତ୍ଯେଷ ଵୈ ସୁଖୋଦର୍କଃ ସର୍ଗୋ ଧର୍ମସ୍ଯ କୀର୍ତିତଃ

ଏହିପରି ଯେ ଧର୍ମଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି ସୁଖ ଦେଇଥାଏ, ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଗଲା।

ନିକୃତ୍ଯନୃତଯୋର୍ଜଜ୍ଞେ ଭଯଂ ନରକ ଏଵ ଚ

ନିକୃତି ଓ ଅନୃତରୁ ଭୟ ଓ ନରକ ଜନ୍ମିଲେ।

ଭଯାଜ୍ଜଜ୍ଞେ ଽଥ ଵୈ ମାଯା ମୃତ୍ଯୁଂ ଭୂତାପହାରିଣମ୍

ଭୟରୁ ମାୟା ଓ ଭୂତମାନଙ୍କୁ ନେଇଯିବା ମୃତ୍ୟୁ ଜନ୍ମିଲେ।

ମୃତ୍ଯୋର୍ଵ୍ଯାଧିଜରାଶୋକତୃଷ୍ଣାକ୍ରୋଧାଶ୍ଚ ଜଜ୍ଞିରେ

ମୃତ୍ୟୁଠାରୁ ରୋଗ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ଦୁଃଖ, ତୃଷ୍ଣା ଓ କ୍ରୋଧ ଜନ୍ମିଲେ।

ନୈଷାଂ ଭାର୍ଯାସ୍ତି ପୁତ୍ରୋ ଵା ସର୍ଵେ ତେ ହ୍ଯୂର୍ଧ୍ଵରେତସଃ

ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ଭାର୍ଯ୍ୟା କିମ୍ବା ପୁଅ ନାହିଁ; ସମସ୍ତେ ନିର୍ଲୋଭ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ।

ସଂକ୍ଷେପେଣ ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତା ଵିସୃଷ୍ଟିର୍ମୁନିପୁଙ୍ଗଵା

ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ସୃଷ୍ଟି ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵରଦଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ପପ୍ରଚ୍ଛୁଃ ସଂଶଯାନ୍ଵିତା

ବରଦାତା ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେମାନେ ସନ୍ଦେହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।

ଇଦାନୀଂ ସଂଶଯଂ ଚେମମସ୍ମାକଂ ଛେତ୍ତୁମର୍ହସି

ଏବେ ଆମର ଏହି ସନ୍ଦେହକୁ ଆପଣ ସମାଧାନ କରିବା ଉଚିତ।

ପୁତ୍ରତ୍ଵମଗଚ୍ଛଂଭୁର୍ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଽଵ୍ଯକ୍ତଜନ୍ମନଃ

ଅଦୃଶ୍ୟ ଜନ୍ମ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁଅ କିପରି ହେଲେ ଭୂମି?

ଅଣ୍ଡଜୋ ଜଗତାମୀଶସ୍ତନ୍ନୋ ଵକ୍ତୁମିହାର୍ହସି

ଅଣ୍ଡରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆମକୁ ଏଠାରେ କହନ୍ତୁ।

ପୁତ୍ରତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତସ୍ଯ ପଦ୍ମଯୋନିତ୍ଵମେଵ ଚ

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁତ୍ରତ୍ୱ ଏବଂ ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମ ନେବା — ଏହି ଦୁଇଟି ବିଷୟ ମଧ୍ୟ।

ଆସୀଦେକାର୍ଣଵଂ ସର୍ଵଂ ନ ଦେଵାଦ୍ଯା ନ ଚର୍ଷଯଃ

ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏକ ମାତ୍ର ସାଗର ଥିଲା; ନ ଦେବତା ଥିଲେ, ନ ଋଷିମାନେ।

ଆଶ୍ରିତ୍ଯ ଶେଷଶଯନଂ ସୁଷ୍ଵାପ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ

ଶେଷ ନାଗକୁ ଶୟ୍ୟା କରି, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଶୟନ କରୁଥିଲେ।

ସହସ୍ତ୍ରବାହୁଃ ସର୍ଵଜ୍ଞଶ୍ଚିନ୍ତ୍ଯମାନୋ ମନୀଷିଭିଃ

ହଜାର ହାତ ଓ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଧାରୀ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲେ।

ମହାଵିଭୂତିର୍ଯୋଗାତ୍ମା ଯୋଗିନାଂ ହୃଦଯାଲଯଃ

ବିଶାଳ ଶ୍ରୀମୟ, ଯୋଗର ମୂର୍ତ୍ତି, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବାସ କରୁଥିବା।

ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସାରଂ ଵିମଲଂ ନାଭ୍ଯାଂ ପଙ୍କଜମୁଦ୍ଵଭୌ

ତାଙ୍କର ନାଭିରୁ ଏକ ପବିତ୍ର ପଦ୍ମ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଯାହା ତିନି ଲୋକର ସାର।

ଦିଵ୍ଯଗନ୍ଧମଯଂ ପୁଣ୍ଯଂ କର୍ଣିକାକେସରାନ୍ଵିତମ୍

ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଭରା, ପୁଣ୍ୟମୟ, କର୍ଣ୍ଣିକା ଓ କେଶର ଶୋଭିତ।

ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭୋ ଭଗଵାଂସ୍ତଂ ଦେଶମୁପଚକ୍ରମେ

ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ସେଇ ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଲେ।

ପ୍ରୋଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ମାଯଯା ତସ୍ଯ ମୋହିତଃ

ତାଙ୍କର ମାୟାରେ ମୁହଁ ହୋଇ, ସେ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।

ଏକାକୀ କୋ ଭଵାଞ୍ଛେତେ ବ୍ରୂହି ମେ ପୁରୁଷର୍ଷଭ

ଏଠାରେ ଏକାକି ଆପଣ କିଏ? ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ଉଵାଚ ଦେଵଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ମେଘଗମ୍ଭୀରନିଃ ସ୍ଵନଃ

ବ୍ରହ୍ମା ମେଘର ଗମ୍ଭୀର ଧ୍ୱନିରେ ଦେବତାଙ୍କୁ କହିଲେ।

ମହାଯୋଗେଶ୍ଵରଂ ମାଂ ତ୍ଵଂ ଜାନୀହି ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍

ମୋତେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ବଡ଼ ଯୋଗେଶ୍ୱର ବୋଲି ଜାଣ।

ସପର୍ଵତମହାଦ୍ଵୀପଂ ସମୁଦ୍ରୈଃ ସପ୍ତଭିର୍ଵୃତମ୍

ପୃଥିବୀ, ଏହାର ବଡ଼ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଓ ଦ୍ୱୀପସହିତ, ସାତଟି ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛି।

ଜାନନ୍ନପି ମହାଯୋଗୀ କୋ ଭଵାନିତି ଵେଧସମ୍

ଏହି ସବୁ ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ମହାଯୋଗୀ, 'ତୁମେ କିଏ?' ବୋଲି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପଚାରିଲେ।

ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚାମ୍ବୁଜାଭାକ୍ଷଂ ସସ୍ମିତଂ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଯା ଗିରା

ସେ ମନୋହର କମଳନୟନଙ୍କୁ ମୃଦୁ ହସରେ ଓ ସୁମଧୁର କଥାରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ମଯ୍ଯେଵ ସଂସ୍ଥିତଂ ଵିଶ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମାହଂ ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖଃ

ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି; ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମୁହଁ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମା।