କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଜୀର୍ଣାନି ଚୈଵ ଵାସାଂସି ଶାକମୂଲଫଲାନି ଚ

ପୁରୁଣା ଜାମା, ପତ୍ର, ମୂଳ ଓ ଫଳ ମଧ୍ୟ ଉପଯୋଗ କରିପାରିବେ।

ଅଶ୍ମକୁଟ୍ଟୋ ଭଵେଦ୍ ଵାପି କାଲପକ୍ଵଭୁଗେଵ ଵା

ପଥରରେ ଚୁଣା ହେବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇପାରିବେ, କିମ୍ବା ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ପକିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଖାଇପାରିବେ।

ଚତୁର୍ଥକାଲିକୋ ଵା ସ୍ଯାତ୍ ସ୍ଯାଦ୍ଵାପ୍ଯଷ୍ଟମକାଲିକଃ

ଚତୁର୍ଥ କାଳରେ ଏକଥର ଖାଇପାରିବେ, କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟମ କାଳରେ ଏକଥର ମଧ୍ୟ ଖାଇପାରିବେ।

ପକ୍ଷେ ପକ୍ଷେ ସମଶ୍ନୀଯାଦ୍ ଯଵାଗୂଂ କ୍ଵଥିତାଂ ସକୃତ୍

ପ୍ରତି ପକ୍ଷରେ ଏକଥର କେବଳ ଉବା ଯବାଗୁ ଖାଇବା ଉଚିତ।

ସ୍ଵାଭାଵିକୈଃ ସ୍ଵଯଂ ଶୀର୍ଣୈର୍ଵୈଖାନସମତେ ସ୍ଥିତଃ

ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ପଡିଥିବା ଜିନିଷ ଦ୍ୱାରା ବୈଖାନସ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହିବା ଉଚିତ।

ସ୍ଥାନାସନାଭ୍ଯାଂ ଵିହରେନ୍ନ କ୍ଵଚିଦ୍ ଧୈର୍ଯମୁତ୍ସୃଜେତ୍

ଉଭୟ ଦିଅଁ ଓ ବସିବାରେ ଚଳିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ କେବେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଛାଡିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଆର୍ଦ୍ରଵାସାସ୍ତୁ ହେମନ୍ତେ କ୍ରମଶୋ ଵର୍ଧଯଂସ୍ତପଃ

ହେମନ୍ତ ଋତୁରେ ଭିଜା ଜାମା ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ, ଦୀର୍ଘ କ୍ରମରେ ତପସ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ।

ଏକପାଦେନ ତିଷ୍ଠେତ ମରୀଚୀନ୍ ଵା ପିବେତ୍ ତଦା

ଏକ ପା ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବା ଉଚିତ, କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଧାରଣ କରିପାରିବେ।

ଶୀର୍ଣପର୍ଣାଶନୋ ଵା ସ୍ଯାତ୍ କୃଚ୍ଛ୍ରୈର୍ ଵା ଵର୍ତଯେତ୍ ସଦା

ପଡିଥିବା ପତ୍ର ଖାଇପାରିବେ, କିମ୍ବା ସଦା କଠିନ ତପସ୍ୟା ରେ ରହିପାରିବେ।

ଅଥର୍ଵଶିରସୋ ଽଧ୍ଯେତା ଵେଦାନ୍ତାଭ୍ଯାସତତ୍ପରଃ

ଅଥର୍ବଶିରସ୍ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ, ବେଦାନ୍ତ ଅଭ୍ୟାସରେ ନିରତ ରହିବା ଉଚିତ।

କୃଷ୍ଣାଜିନୀ ସୋତ୍ତରୀଯଃ ଶୁକ୍ଲଯଜ୍ଞୋପଵୀତଵାନ୍

କଳା କୃଷ୍ଣାଜିନ ଓ ଉପର ଜାମା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶୁଭ୍ର ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ପିନ୍ଧିଥିବା।

ଅନଗ୍ନିରନିକେତଃ ସ୍ଯାନ୍ମୁନିର୍ମୋକ୍ଷପରୋ ଭଵେତ୍

ଅଗ୍ନି ନାହିଁ, ନିଜ ଘର ନାହିଁ, ମୁନି ମୁକ୍ତିରେ ନିରତ ରହିବା ଉଚିତ।

ଗୃହମେଧିଷୁ ଚାନ୍ଯେଷୁ ଦ୍ଵିଜେଷୁ ଵନଵାସିଷୁ

ଗୃହସ୍ଥ, ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱିଜ, ଓ ଅରଣ୍ୟବାସୀ ମଧ୍ୟରେ।

ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ପୁଟେନୈଵ ପାଣିନା ଶକଲେନ ଵା

ପୁଟ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ହାତର ଖୋଲା ଦ୍ୱାରା ଭିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଵିଦ୍ଯାଵିଶେଷାନ୍ ସାଵିତ୍ରୀଂ ରୁଦ୍ରାଧ୍ଯାଯଂ ତଥୈଵ ଚ

ବିଶେଷ ଶିକ୍ଷା, ସାବିତ୍ରୀ ଓ ରୁଦ୍ର ଅଧ୍ୟୟନରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେବା ଉଚିତ।

ଅଗ୍ନିପ୍ରଵେଶମନ୍ଯଦ୍ ଵା ବ୍ରର୍ହ୍ମାର୍ପଣଵିଧୌ ସ୍ଥିତଃ

ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ, କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମାର୍ପଣ ବିଧିରେ ଅଟୁଟ ରହିପାରିବେ।

ଯାତି ଯତ୍ର ଜଗତୋ ଽସ୍ଯ ସଂସ୍ଥିତିଃ

ସେ ଯାଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ଜଗତର ବିଲୟ ହେଉଛି।

ଚତୁର୍ଥମାଯୁଷୋ ଭାଗଂ ସଂନ୍ଯାସେନ ନଯେତ୍ କ୍ରମାତ୍

ଜୀବନର ଚତୁର୍ଥ ଅଂଶକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ସଂନ୍ୟାସ ଅବସ୍ଥାରେ କଟାଇବା ଉଚିତ।

ଯୋଗାଭ୍ଯାସରତଃ ଶାନ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଯାପରାଯଣଃ

ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସରେ ଲଗିଥିବା, ଶାନ୍ତ ଓ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ହେବା ଉଚିତ।

ତଦା ସଂନ୍ଯାସମିଚ୍ଛେଚ୍ଚ ପତିତଃ ସ୍ଯାଦ୍ ଵିପର୍ଯଯେ

ସେ ସମୟରେ ସଂନ୍ୟାସ ଆଶା କରିବା ଉଚିତ; ଯଦି ଏହାର ବିପରୀତ କରେ, ତେବେ ଅଧୋପତିତ ହୁଏ।

ଦାନ୍ତଃ ପକ୍ଵକଷାଯୋ ଽସୌ ବ୍ରହ୍ମାଶ୍ରମମୁପାଶ୍ରଯେତ୍

ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ରାଗ ଦ୍ୱେଷ ପକ୍କ ହେଇ, ବ୍ରହ୍ମ ଆଶ୍ରମରେ ଶରଣ ନେବା ଉଚିତ।

କର୍ମସଂନ୍ଯାସିନସ୍ତ୍ଵନ୍ଯେ ତ୍ରିଵିଧାଃ ପରିକୀର୍ତିତାଃ

ଅନ୍ୟମାନେ କର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ତିନି ପ୍ରକାରର ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ।

ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ଜ୍ଞାନସଂନ୍ଯାସୀ ସ୍ଵାତ୍ମନ୍ଯେଵ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ଯିଏ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥାଏ, ସେ ଜ୍ଞାନ ତ୍ୟାଗୀ ଭାବରେ ପରିଚିତ।

ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ଵେଦସଂନ୍ଯାସୀ ମୁମୁକ୍ଷୁର୍ଵିଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ଯିଏ ବେଦ ତ୍ୟାଗ କରି, ମୁକ୍ତି ଆଶା କରିଥାଏ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଛି, ସେ ବେଦ ତ୍ୟାଗୀ ଭାବରେ ପରିଚିତ।

ଜ୍ଞେଯଃ ସ କର୍ମସଂନ୍ଯାସୀ ମହାଯଜ୍ଞପରାଯଣଃ

ଯିଏ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି କର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରିଛି, ସେ କର୍ମ ତ୍ୟାଗୀ ଭାବରେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ।

ନ ତସ୍ଯ ଵିଦ୍ଯତେ କାର୍ଯଂ ନ ଲିଙ୍ଗଂ ଵା ଵିପଶ୍ଚିତଃ

ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ବାହ୍ୟ ଚିହ୍ନ ନାହିଁ।

ଜୀର୍ଣକୌପୀନଵାସାଃ ସ୍ଯାନ୍ନଗ୍ନୋ ଵା ଧ୍ଯାନତତ୍ପରଃ

ସେ ପୁରୁଣା କଉପୀନ ପିନ୍ଧିପାରିବେ କିମ୍ବା ନଗ୍ନ ରହିପାରିବେ, ଧ୍ୟାନରେ ଲଗିଥିବା ହେବା ଉଚିତ।

ଅଧ୍ଯାତ୍ମମତିରାସୀତ ନିରପେକ୍ଷୋ ନିରାମିଷଃ

ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଚିନ୍ତା ରଖିବା, କୌଣସି ଆଶା ନ ରଖିବା ଓ ଇଚ୍ଛା ରହିତ ହେବା ଉଚିତ।

ନାଭିନନ୍ଦେତ ମରଣଂ ନାଭିନନ୍ଦେତ ଜୀଵିତମ୍

ସେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଆନନ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଜୀବନକୁ ମଧ୍ୟ ଆଶା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।