କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଗନ୍ଧାଦିଭିଃ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵାଚଯେଦ୍ ଵା ସ୍ଵ୍ଯଂ ଵଦେତ୍

ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କରି, ସେ ନିଜେ ପଢ଼ିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟକୁ ପଢ଼ାଇବା ଉଚିତ।

ଯାଵଜ୍ଜୀଵକୃତଂ ପାପଂ ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ନଶ୍ଯତି

ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନରେ ଯେତେ ପାପ ହୋଇଥାଏ, ସେ ସବୁ କ୍ଷଣମାତ୍ରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ଦଦାତି ଯସ୍ତୁ ଵିପ୍ରାଯ ସର୍ଵଂ ତରତି ଦୁଷ୍କୃତମ୍

ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୁଅନ୍ତି।

ନିର୍ଦିଶ୍ଯ ଧର୍ମରାଜାଯ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ମୁଚ୍ଯତେ ଭଯାତ୍

ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଦେଖାଇ ଦେଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି।

ତର୍ପଯେଦୁଦପାତ୍ରୈସ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଂ ଵ୍ଯପୋହତି

ପାଣି ଭରା ପାତ୍ରରେ ତୃପ୍ତି କରାଇଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଦୂର ହୁଏ।

ଶୁକ୍ଲାମ୍ଵରଧରଃ କୃଷ୍ଣୈସ୍ତିଲୈର୍ହୁତ୍ଵା ହୁତାଶନମ୍

ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, କଳା ତିଳ ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରି,

ଜନ୍ମପ୍ରଭୃତି ଯତ୍ପାପଂ ସର୍ଵଂ ତରତି ଵୈ ଦ୍ଵିଜଃ

ଯେତେବେଳେ ଜନ୍ମରୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେତେ ପାପ ହୋଇଛି, ଦ୍ୱିଜମାନେ ସେ ସବୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରନ୍ତି।

ଯତ୍କିଚିଦ୍ ଦେଵଦେଵେଶଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚୋଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଶଙ୍କରମ୍

ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି କେହି ଦେବଦେବ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ କିଛି ଦାନ କରନ୍ତି,

ସପ୍ତଜନ୍ମକୃତଂ ପାପଂ ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ନଶ୍ଯତି

ସେହି ଦାନରେ ସାତଟି ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ଆରାଧଯେଦ୍ ଦ୍ଵିଜମୁଖେ ନ ତସ୍ଯାସ୍ତି ପୁନର୍ଭଵଃ

ଯଦି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମୁଖରେ ଆରାଧନା କରନ୍ତି, ସେ ଆଉ କେବେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି।

ସ୍ନାତ୍ଵାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଲନାଦିଭିଃ

ସ୍ନାନ କରି, ପାଦଧୋଇ ଓ ଅନ୍ୟ ଯଥାଯଥ ଆଚାର ଅନୁସାରେ ପୂଜା କଲେ,

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ପରମାଂ ଗତିମ୍

ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଅମାଵାସ୍ଯାଯାଂ ଭକ୍ତୈସ୍ତୁ ପୂଜନୀଯସ୍ତ୍ରିଲୋଚନଃ

ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନେ ଭକ୍ତମାନେ ତ୍ରିନୟନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଅର୍ଚଯେଦ୍ ବାହ୍ମଣମୁଖେ ସ ଗଚ୍ଛେତ୍ ପରମଂ ପଦମ୍

ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମୁଖରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ତସ୍ଯାମାରାଧଯେଦ୍ ଦେଵଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଜନାର୍ଦନମ୍

ସେହି ଦିନ ଲୋକେ ଉତ୍ସାହରେ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଦୀଯତେ ଵିଷ୍ଣଵେ ଵାପି ତଦନନ୍ତଫଲପ୍ରଦମ୍

ସେହି ଦିନ ଯାହାକି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ, ସେଥିରୁ ଅନେକ ଫଳ ମିଳେ।

ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ ପୂଜଯେଦ୍ ଯତ୍ନାତ୍ ସତସ୍ଯାଂ ତୋଷଯେତ୍ ତତଃ

ସେହି ଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହରେ ପୂଜା କରି, ସେମାନେଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ।

ପୂଜ୍ଯନ୍ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣାଲାଭେ ପ୍ରତିମାଦିଷ୍ଵପି କ୍ଵଚିତ୍

ବ୍ରାହ୍ମଣ ନ ଥିଲେ, ପ୍ରତିମା ଓ ଅନ୍ୟ ଜିନିଷରେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରାଯାଏ।

ଦ୍ଵିଜେଷୁ ଦେଵତା ନିତ୍ଯଂ ପୂଜନୀଯା ଵିଶେଷତଃ

ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସବୁବେଳେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ବ୍ରହ୍ମଵର୍ଚସକାମସ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ବ୍ରହ୍ମକାମୁକଃ

ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଚାହାନ୍ତି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି; ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଚାହାନ୍ତି,

କର୍ମଣାଂ ସିଦ୍ଧିକାମସ୍ତୁ ପୂଜଯେଦ୍ ଵୈ ଵିନାଯକମ୍

ଯିଏ କାର୍ଯ୍ୟର ସଫଳତା ଚାହାନ୍ତି, ସେ ବିନାୟକଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ମୁମୁକ୍ଷୁଃ ସର୍ଵସଂସାରାତ୍ ପ୍ରଯତ୍ନେନାର୍ଚଯେଦ୍ଧରିମ୍

ଯିଏ ସମସ୍ତ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ଚାହାନ୍ତି, ସେ ଉତ୍ସାହରେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ସୋର୍ଽଚଯେଦ୍ ଵୈ ଵିରୂପାକ୍ଷଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରମ୍

ସେ ଚେଷ୍ଟା କରି ବିରୂପାକ୍ଷ, ଇଶ୍ବରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ତେ ପୂଜଯନ୍ତି ଭୂତେଶଂ କେଶଵଂ ଚାପି ଭୋଗିନଃ

ଯେଉଁମାନେ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୂତେଶ ଓ କେଶବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରନ୍ତି।

ତିଲପ୍ରଦଃ ପ୍ରଜାମିଷ୍ଟାଂ ଦୀପଦଶ୍ଚକ୍ଷୁରୁତ୍ତମମ୍

ଯିଏ ତିଳ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ଇଚ୍ଛିତ ସନ୍ତାନ ପାଆନ୍ତି; ଯିଏ ଦୀପ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ଉତ୍ତମ ଦୃଷ୍ଟି ପାଆନ୍ତି।

ଗୃହଦୋ ଽଗ୍ର୍ଯାଣି ଵେଶ୍ମାନି ରୂପ୍ଯଦୋ ରୂପମୁତ୍ତମମ୍

ଘର ଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଘରରେ ବାସ କରେ; ଚାନ୍ଦି ଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସର୍ବୋତ୍ତମ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ପାଇଥାଏ।

ଅନଡୁଦଃ ଶ୍ରିଯଂ ପୁଷ୍ଟାଂ ଗୋଦୋ ଵ୍ରଧ୍ନସ୍ଯ ଵିଷ୍ଟପମ୍

ଏକ ଶଣ୍ଡା ଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରଚୁର ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ; ଗାଁ ଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରଧ୍ନଙ୍କର ଲୋକକୁ ପାଇଥାଏ।

ଧାନ୍ଯଦଃ ଶାଶ୍ଵତଂ ସୌଖ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମଦୋ ବ୍ରହ୍ମସାତ୍ମ୍ଯତାମ୍

ଧାନ ଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ସୁଖ ପାଏ; ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମ ସହ ଏକତା ପାଏ।

ଵେଦଵିତ୍ସୁ ଵିଶିଷ୍ଟେଷୁ ପ୍ରେତ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଗଂ ସମଶ୍ନୁତେ

ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗର ଉପଭୋଗ କରେ।