କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଅନ୍ଯଥା ଦୀଯତେ ଯଦ୍ଧି ନ ତଦ୍ ଦାନଂ ଫଲପ୍ରଦମ୍

ଯଦି ଅନ୍ୟ ଭାବେ ଦିଆଯାଏ, ତେବେ ସେ ଦାନରୁ କୌଣସି ଫଳ ମିଳେନାହିଁ।

ଵୃତ୍ତସ୍ଥାଯ ଦରିଦ୍ରାଯ ପ୍ରଦେଯଂ ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍

ଯିଏ ସଦ୍‌ଚରିତ୍ର ଏବଂ ଦରିଦ୍ର, ସେଠାରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।

ସ ଯାତି ପରମଂ ସ୍ଥାନଂ ଯତ୍ର ଗତ୍ଵା ନ ଶୋଚତି

ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ କେବେ ଦୁଃଖିତ ହେବେ ନାହିଁ।

ଦଦାତି ଵେଦଵିଦୁଷେ ଯଃ ସ ଭୂଯୋ ନ ଜାଯତେ

ଯିଏ ବେଦ ଜଣା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ଆଉ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି।

ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଦରିଦ୍ରାଯ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଦରିଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଅନ୍ନଦାନଂ ତେନ ତୁଲ୍ଯଂ ଵିଦ୍ଯାଦାନଂ ତତୋ ଽଧିକମ୍

ଖାଦ୍ୟ ଦାନ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ, କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନ ଦାନ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।

ଦଦାତି ଵିଦ୍ଯାଂ ଵିଧିନା ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମହୀଯତେ

ଯିଏ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସ୍ଥାନମାପ୍ନୁଯାତ୍

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଆମମେଵାସ୍ଯ ଦାତଵ୍ଯଂ ଦତ୍ତ୍ଵାପ୍ନୋତି ପରାଂ ଗତିମ୍

ସେଉଁଠି ମାନେ ଦେବା ଉଚିତ; ଦେଇଲେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତିକୁ ପାଇଁଥାନ୍ତି।

ଉପୋଷ୍ଯ ଵିଧିନା ଶାନ୍ତଃ ଶୁଚିଃ ପ୍ରଯତମାନସଃ

ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଉପବାସ କରି, ଶାନ୍ତ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ଏକାଗ୍ର ମନେ ରହିବା ଉଚିତ।

ଗନ୍ଧାଦିଭିଃ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵାଚଯେଦ୍ ଵା ସ୍ଵ୍ଯଂ ଵଦେତ୍

ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କରି, ସେ ନିଜେ ପଢ଼ିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟକୁ ପଢ଼ାଇବା ଉଚିତ।

ଯାଵଜ୍ଜୀଵକୃତଂ ପାପଂ ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ନଶ୍ଯତି

ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନରେ ଯେତେ ପାପ ହୋଇଥାଏ, ସେ ସବୁ କ୍ଷଣମାତ୍ରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ଦଦାତି ଯସ୍ତୁ ଵିପ୍ରାଯ ସର୍ଵଂ ତରତି ଦୁଷ୍କୃତମ୍

ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୁଅନ୍ତି।

ନିର୍ଦିଶ୍ଯ ଧର୍ମରାଜାଯ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ମୁଚ୍ଯତେ ଭଯାତ୍

ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଦେଖାଇ ଦେଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି।

ତର୍ପଯେଦୁଦପାତ୍ରୈସ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଂ ଵ୍ଯପୋହତି

ପାଣି ଭରା ପାତ୍ରରେ ତୃପ୍ତି କରାଇଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଦୂର ହୁଏ।

ଶୁକ୍ଲାମ୍ଵରଧରଃ କୃଷ୍ଣୈସ୍ତିଲୈର୍ହୁତ୍ଵା ହୁତାଶନମ୍

ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, କଳା ତିଳ ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରି,

ଜନ୍ମପ୍ରଭୃତି ଯତ୍ପାପଂ ସର୍ଵଂ ତରତି ଵୈ ଦ୍ଵିଜଃ

ଯେତେବେଳେ ଜନ୍ମରୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେତେ ପାପ ହୋଇଛି, ଦ୍ୱିଜମାନେ ସେ ସବୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରନ୍ତି।

ଯତ୍କିଚିଦ୍ ଦେଵଦେଵେଶଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚୋଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଶଙ୍କରମ୍

ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି କେହି ଦେବଦେବ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ କିଛି ଦାନ କରନ୍ତି,

ସପ୍ତଜନ୍ମକୃତଂ ପାପଂ ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ନଶ୍ଯତି

ସେହି ଦାନରେ ସାତଟି ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ଆରାଧଯେଦ୍ ଦ୍ଵିଜମୁଖେ ନ ତସ୍ଯାସ୍ତି ପୁନର୍ଭଵଃ

ଯଦି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମୁଖରେ ଆରାଧନା କରନ୍ତି, ସେ ଆଉ କେବେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି।

ସ୍ନାତ୍ଵାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଲନାଦିଭିଃ

ସ୍ନାନ କରି, ପାଦଧୋଇ ଓ ଅନ୍ୟ ଯଥାଯଥ ଆଚାର ଅନୁସାରେ ପୂଜା କଲେ,

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ପରମାଂ ଗତିମ୍

ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଅମାଵାସ୍ଯାଯାଂ ଭକ୍ତୈସ୍ତୁ ପୂଜନୀଯସ୍ତ୍ରିଲୋଚନଃ

ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନେ ଭକ୍ତମାନେ ତ୍ରିନୟନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଅର୍ଚଯେଦ୍ ବାହ୍ମଣମୁଖେ ସ ଗଚ୍ଛେତ୍ ପରମଂ ପଦମ୍

ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମୁଖରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ତସ୍ଯାମାରାଧଯେଦ୍ ଦେଵଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଜନାର୍ଦନମ୍

ସେହି ଦିନ ଲୋକେ ଉତ୍ସାହରେ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଦୀଯତେ ଵିଷ୍ଣଵେ ଵାପି ତଦନନ୍ତଫଲପ୍ରଦମ୍

ସେହି ଦିନ ଯାହାକି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ, ସେଥିରୁ ଅନେକ ଫଳ ମିଳେ।

ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ ପୂଜଯେଦ୍ ଯତ୍ନାତ୍ ସତସ୍ଯାଂ ତୋଷଯେତ୍ ତତଃ

ସେହି ଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହରେ ପୂଜା କରି, ସେମାନେଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ।

ପୂଜ୍ଯନ୍ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣାଲାଭେ ପ୍ରତିମାଦିଷ୍ଵପି କ୍ଵଚିତ୍

ବ୍ରାହ୍ମଣ ନ ଥିଲେ, ପ୍ରତିମା ଓ ଅନ୍ୟ ଜିନିଷରେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରାଯାଏ।

ଦ୍ଵିଜେଷୁ ଦେଵତା ନିତ୍ଯଂ ପୂଜନୀଯା ଵିଶେଷତଃ

ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସବୁବେଳେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।