କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ତଯୋଃ ପ୍ରସୂତିଂ ଦକ୍ଷାଯ ମନୁଃ କନ୍ଯାଂ ଦଦୌ ପୁନଃ

ଏହି ଦୁଇଁ ମଧ୍ୟରୁ, ମନୁ ତାଙ୍କର ଝିଅ ପ୍ରସୂତିଙ୍କୁ ଦକ୍ଷଙ୍କୁ ଦେଲେ।

ଯଜ୍ଞଶ୍ଚ ଦକ୍ଷିଣା ଚୈଵ ଯାଭ୍ଯାଂ ସଂଵର୍ଧିତଂ ଜଗତ୍

ଯଜ୍ଞ ଓ ଦକ୍ଷିଣା ଦ୍ୱାରା ଏହି ସଂସାର ପୋଷିତ ହେଲା।

ଯାମା ଇତି ସମାକ୍ଯତା ଦେଵାଃ ସ୍ଵାଯଂଭୁଵେ ଽନ୍ତରେ

ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ଯୁଗରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ 'ୟାମା' ବୋଲି ଡାକିଥିଲେ।

ସସର୍ଜ କନ୍ଯା ନାମାନି ତାସାଂ ସମ୍ଯମ୍ ନିବୋଧତ

ସେ ଅନେକ ଝିଅ ତିଆରି କଲେ; ତାଙ୍କର ନାମ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ।

ବୁଦ୍ଧିର୍ଲଜ୍ଜାଵପୁଃ ଶାନ୍ତିଃ ସିଦ୍ଧିଃ କୀର୍ତିସ୍ତ୍ରଯୋଦଶୀ

ବୁଦ୍ଧି, ଲଜ୍ଜା, ବପୁ, ଶାନ୍ତି, ସିଦ୍ଧି, କୀର୍ତ୍ତି, ତ୍ରୟୋଦଶୀ—

ତାଭ୍ଯଃ ଶିଷ୍ଟା ଯଵୀଯସ୍ଯ ଏକାଦଶ ସୁଲୋଚନାଃ

ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଛୋଟ ଝିଅମାନେ, ଏଗାରୋଟି ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଝିଅ ଜନ୍ମିଲେ।

ସଂତତିଶ୍ଚାନସୂଯା ଚ ଊର୍ଜା ସ୍ଵାହା ସ୍ଵଧା ତଥା

ସଂତତି, ଅନସୂୟା, ଊର୍ଜା, ସ୍ୱାହା ଓ ସ୍ୱଧା।

ପୁଲସ୍ତ୍ଯଃ ପୁଲହଶ୍ଚୈଵ କ୍ରତୁଃ ପରମଧର୍ମଵିତ୍

ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ପୁଲହ, ଓ ଧର୍ମରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ରତୁ।

ଖ୍ଯାତ୍ଯାଦ୍ଯା ଜଗୃହୁଃ କନ୍ଯା ମୁନଯୋ ମୁନିସତ୍ତମାଃ

ଖ୍ୟାତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଝିଅମାନେ ମୁନିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗ୍ରହଣ କଲେ।

ଧୃତ୍ଯାସ୍ତୁ ନିଯମଃ ପୁତ୍ରସ୍ତୁଷ୍ଟ୍ଯାଃ ସଂତୋଷ ଉଚ୍ଯତେ

ଧୃତିଙ୍କୁ ନିୟମ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ; ତୁଷ୍ଟିଙ୍କୁ ସଂତୋଷ ଜନ୍ମିଲେ।

କ୍ରିଯାଯାଶ୍ଚାଭଵତ୍ ପୁତ୍ରୋ ଦଣ୍ଡଃ ସମଯ ଏଵ ଚ

କ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ନାମକ ପୁଅ ଓ ସମୟ ଜନ୍ମିଲେ।

ଲଜ୍ଜାଯା ଵିନଯଃ ପୁତ୍ରୋ ଵପୁଷୋ ଵ୍ଯଵସାଯକଃ

ଲଜ୍ଜାଙ୍କୁ ବିନୟ ନାମକ ପୁଅ ଓ ବପୁଙ୍କୁ ବ୍ୟବସାୟକ ଜନ୍ମିଲେ।

ଯଶଃ କୀର୍ତିସୁତସ୍ତଦ୍ଵଦିତ୍ଯେତେ ଧର୍ମସୂନଵଃ

କୀର୍ତ୍ତିଙ୍କୁ ଯଶସ୍ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ; ଏହିମାନେ ଧର୍ମଙ୍କର ପୁଅମାନେ।

ଇତ୍ଯେଷ ଵୈ ସୁଖୋଦର୍କଃ ସର୍ଗୋ ଧର୍ମସ୍ଯ କୀର୍ତିତଃ

ଏହିପରି ଯେ ଧର୍ମଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି ସୁଖ ଦେଇଥାଏ, ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଗଲା।

ନିକୃତ୍ଯନୃତଯୋର୍ଜଜ୍ଞେ ଭଯଂ ନରକ ଏଵ ଚ

ନିକୃତି ଓ ଅନୃତରୁ ଭୟ ଓ ନରକ ଜନ୍ମିଲେ।

ଭଯାଜ୍ଜଜ୍ଞେ ଽଥ ଵୈ ମାଯା ମୃତ୍ଯୁଂ ଭୂତାପହାରିଣମ୍

ଭୟରୁ ମାୟା ଓ ଭୂତମାନଙ୍କୁ ନେଇଯିବା ମୃତ୍ୟୁ ଜନ୍ମିଲେ।

ମୃତ୍ଯୋର୍ଵ୍ଯାଧିଜରାଶୋକତୃଷ୍ଣାକ୍ରୋଧାଶ୍ଚ ଜଜ୍ଞିରେ

ମୃତ୍ୟୁଠାରୁ ରୋଗ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ଦୁଃଖ, ତୃଷ୍ଣା ଓ କ୍ରୋଧ ଜନ୍ମିଲେ।

ନୈଷାଂ ଭାର୍ଯାସ୍ତି ପୁତ୍ରୋ ଵା ସର୍ଵେ ତେ ହ୍ଯୂର୍ଧ୍ଵରେତସଃ

ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ଭାର୍ଯ୍ୟା କିମ୍ବା ପୁଅ ନାହିଁ; ସମସ୍ତେ ନିର୍ଲୋଭ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ।

ସଂକ୍ଷେପେଣ ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତା ଵିସୃଷ୍ଟିର୍ମୁନିପୁଙ୍ଗଵା

ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ସୃଷ୍ଟି ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵରଦଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ପପ୍ରଚ୍ଛୁଃ ସଂଶଯାନ୍ଵିତା

ବରଦାତା ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେମାନେ ସନ୍ଦେହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।

ଇଦାନୀଂ ସଂଶଯଂ ଚେମମସ୍ମାକଂ ଛେତ୍ତୁମର୍ହସି

ଏବେ ଆମର ଏହି ସନ୍ଦେହକୁ ଆପଣ ସମାଧାନ କରିବା ଉଚିତ।

ପୁତ୍ରତ୍ଵମଗଚ୍ଛଂଭୁର୍ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଽଵ୍ଯକ୍ତଜନ୍ମନଃ

ଅଦୃଶ୍ୟ ଜନ୍ମ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁଅ କିପରି ହେଲେ ଭୂମି?

ଅଣ୍ଡଜୋ ଜଗତାମୀଶସ୍ତନ୍ନୋ ଵକ୍ତୁମିହାର୍ହସି

ଅଣ୍ଡରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆମକୁ ଏଠାରେ କହନ୍ତୁ।

ପୁତ୍ରତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତସ୍ଯ ପଦ୍ମଯୋନିତ୍ଵମେଵ ଚ

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁତ୍ରତ୍ୱ ଏବଂ ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମ ନେବା — ଏହି ଦୁଇଟି ବିଷୟ ମଧ୍ୟ।

ଆସୀଦେକାର୍ଣଵଂ ସର୍ଵଂ ନ ଦେଵାଦ୍ଯା ନ ଚର୍ଷଯଃ

ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏକ ମାତ୍ର ସାଗର ଥିଲା; ନ ଦେବତା ଥିଲେ, ନ ଋଷିମାନେ।

ଆଶ୍ରିତ୍ଯ ଶେଷଶଯନଂ ସୁଷ୍ଵାପ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ

ଶେଷ ନାଗକୁ ଶୟ୍ୟା କରି, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଶୟନ କରୁଥିଲେ।

ସହସ୍ତ୍ରବାହୁଃ ସର୍ଵଜ୍ଞଶ୍ଚିନ୍ତ୍ଯମାନୋ ମନୀଷିଭିଃ

ହଜାର ହାତ ଓ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଧାରୀ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲେ।

ମହାଵିଭୂତିର୍ଯୋଗାତ୍ମା ଯୋଗିନାଂ ହୃଦଯାଲଯଃ

ବିଶାଳ ଶ୍ରୀମୟ, ଯୋଗର ମୂର୍ତ୍ତି, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବାସ କରୁଥିବା।

ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସାରଂ ଵିମଲଂ ନାଭ୍ଯାଂ ପଙ୍କଜମୁଦ୍ଵଭୌ

ତାଙ୍କର ନାଭିରୁ ଏକ ପବିତ୍ର ପଦ୍ମ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଯାହା ତିନି ଲୋକର ସାର।