କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ତସ୍ମାଦର୍ଥଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଵୈ ଜୁହୁଯାଦ୍ ଯଜେତ୍

ଏହିପରି, ଧନ ଲାଭ କରି, ଦାନ ଦେବା, ହୋମ କରିବା ଓ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ ।

ବ୍ରହ୍ମଣାଭିହିତଂ ପୂର୍ଵମୃଷୀଣାଂ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନାମ୍

ଏହି ଉପଦେଶ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମବାଦୀ ଋଷିମାନେ ପାଇଁ କହାଯାଇଥିଲା ।

ଦାନମିତ୍ଯଭିନିର୍ଦିଷ୍ଟଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଫଲପ୍ରଦମ୍

ଏହାକୁ 'ଦାନ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁର ଫଳ ଦେଇଥାଏ ।

ତଦ୍ ଵୈ ଵିତ୍ତମହଂ ମନ୍ଯେ ଶେଷଂ କସ୍ଯାପି ରକ୍ଷତି

ମୁଁ ଏହାକୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଧନ ବୋଲି ଭାବେ, ବାକି ଧନ କେହି ନ କେହିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ ।

ଚତୁର୍ଥଂ ଵିମଲଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସର୍ଵଦାନୋତ୍ତମୋତ୍ତମମ୍

ଚତୁର୍ଥ ଯାହା ପବିତ୍ର, ସେହି ଦାନ ସମସ୍ତ ଦାନ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି ।

ଅନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଫଲଂ ତସ୍ମାଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ତୁ ନିତ୍ଯକମ୍

ଏହିପରି, ଫଳ ଉଲ୍ଲେଖ କରିନାହିଁ, ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ ।

ନୈମିତ୍ତିକଂ ତଦୁଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ଦାନଂ ସଦ୍ଭିରନୁଷ୍ଠିତମ୍

ଏହି ଦାନ ବିଶେଷ କାରଣ ପାଇଁ ଦିଆଯାଏ, ଏହା ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ କରନ୍ତି ।

ଦାନଂ ତତ୍ କାମ୍ଯମାଖ୍ଯାତମୃଷିଭିର୍ଧର୍ମଚିନ୍ତକୈଃ

ଏହି ଦାନ କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଦିଆଯାଏ, ଧର୍ମ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ଋଷିମାନେ ଏହାକୁ କହିଛନ୍ତି ।

ଚେତସା ଧର୍ମଯୁକ୍ତେନ ଦାନଂ ତଦ୍ ଵିମଲଂ ଶିଵମ୍

ଧର୍ମ ଭାବନା ସହିତ ମନ ରଖି ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ସେହି ଦାନ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ ହୁଏ ।

ଉତ୍ପତ୍ସ୍ଯତେ ହି ତତ୍ପାତ୍ରଂ ଯତ୍ ତାରଯତି ସର୍ଵତଃ

ଯେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ, ସେଉଁଠି ଏମିତି ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଶ୍ଚୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେବେ।

ଅନ୍ଯଥା ଦୀଯତେ ଯଦ୍ଧି ନ ତଦ୍ ଦାନଂ ଫଲପ୍ରଦମ୍

ଯଦି ଅନ୍ୟ ଭାବେ ଦିଆଯାଏ, ତେବେ ସେ ଦାନରୁ କୌଣସି ଫଳ ମିଳେନାହିଁ।

ଵୃତ୍ତସ୍ଥାଯ ଦରିଦ୍ରାଯ ପ୍ରଦେଯଂ ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍

ଯିଏ ସଦ୍‌ଚରିତ୍ର ଏବଂ ଦରିଦ୍ର, ସେଠାରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।

ସ ଯାତି ପରମଂ ସ୍ଥାନଂ ଯତ୍ର ଗତ୍ଵା ନ ଶୋଚତି

ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ କେବେ ଦୁଃଖିତ ହେବେ ନାହିଁ।

ଦଦାତି ଵେଦଵିଦୁଷେ ଯଃ ସ ଭୂଯୋ ନ ଜାଯତେ

ଯିଏ ବେଦ ଜଣା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ଆଉ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି।

ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଦରିଦ୍ରାଯ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଦରିଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଅନ୍ନଦାନଂ ତେନ ତୁଲ୍ଯଂ ଵିଦ୍ଯାଦାନଂ ତତୋ ଽଧିକମ୍

ଖାଦ୍ୟ ଦାନ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ, କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନ ଦାନ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।

ଦଦାତି ଵିଦ୍ଯାଂ ଵିଧିନା ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମହୀଯତେ

ଯିଏ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସ୍ଥାନମାପ୍ନୁଯାତ୍

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଆମମେଵାସ୍ଯ ଦାତଵ୍ଯଂ ଦତ୍ତ୍ଵାପ୍ନୋତି ପରାଂ ଗତିମ୍

ସେଉଁଠି ମାନେ ଦେବା ଉଚିତ; ଦେଇଲେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତିକୁ ପାଇଁଥାନ୍ତି।

ଉପୋଷ୍ଯ ଵିଧିନା ଶାନ୍ତଃ ଶୁଚିଃ ପ୍ରଯତମାନସଃ

ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଉପବାସ କରି, ଶାନ୍ତ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ଏକାଗ୍ର ମନେ ରହିବା ଉଚିତ।

ଗନ୍ଧାଦିଭିଃ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵାଚଯେଦ୍ ଵା ସ୍ଵ୍ଯଂ ଵଦେତ୍

ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କରି, ସେ ନିଜେ ପଢ଼ିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟକୁ ପଢ଼ାଇବା ଉଚିତ।

ଯାଵଜ୍ଜୀଵକୃତଂ ପାପଂ ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ନଶ୍ଯତି

ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନରେ ଯେତେ ପାପ ହୋଇଥାଏ, ସେ ସବୁ କ୍ଷଣମାତ୍ରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ଦଦାତି ଯସ୍ତୁ ଵିପ୍ରାଯ ସର୍ଵଂ ତରତି ଦୁଷ୍କୃତମ୍

ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୁଅନ୍ତି।

ନିର୍ଦିଶ୍ଯ ଧର୍ମରାଜାଯ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ମୁଚ୍ଯତେ ଭଯାତ୍

ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଦେଖାଇ ଦେଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି।

ତର୍ପଯେଦୁଦପାତ୍ରୈସ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଂ ଵ୍ଯପୋହତି

ପାଣି ଭରା ପାତ୍ରରେ ତୃପ୍ତି କରାଇଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଦୂର ହୁଏ।

ଶୁକ୍ଲାମ୍ଵରଧରଃ କୃଷ୍ଣୈସ୍ତିଲୈର୍ହୁତ୍ଵା ହୁତାଶନମ୍

ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, କଳା ତିଳ ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରି,

ଜନ୍ମପ୍ରଭୃତି ଯତ୍ପାପଂ ସର୍ଵଂ ତରତି ଵୈ ଦ୍ଵିଜଃ

ଯେତେବେଳେ ଜନ୍ମରୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେତେ ପାପ ହୋଇଛି, ଦ୍ୱିଜମାନେ ସେ ସବୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରନ୍ତି।

ଯତ୍କିଚିଦ୍ ଦେଵଦେଵେଶଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚୋଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଶଙ୍କରମ୍

ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି କେହି ଦେବଦେବ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ କିଛି ଦାନ କରନ୍ତି,

ସପ୍ତଜନ୍ମକୃତଂ ପାପଂ ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ନଶ୍ଯତି

ସେହି ଦାନରେ ସାତଟି ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।