ତସ୍ମାଦ୍ ଧର୍ମଂ ପୁରାଣଂ ଚ ଶ୍ରଦ୍ଧାତଵ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ
ଏହିଠାରୁ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଧର୍ମ ଓ ପୁରାଣ ଉପରେ ଆସ୍ଥା ରଖିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵିଜାତେଃ ପରମୋ ଧର୍ମୋ ଵର୍ତନାନି ନିବୋଧତ
ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ ଓ ଜୀବିକା ଉପାୟ ବିଷୟରେ ଏବେ ଶୁଣ।
କୁସୀଦକୃଷିଵାଣିଜ୍ଯଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୋତାସ୍ଵଯଙ୍କୃତମ୍
ସୁଦଖୋରି, ଚାଷ ଓ ବ୍ୟବସାୟ—ଏହି କାମ ନିଜେ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଆପତ୍କଲ୍ପୋ ହ୍ଯଂ ଜ୍ଞେଯଃ ପୂର୍ଵୋକ୍ତୋ ମୁଖ୍ଯ ଇଷ୍ଯତେ
ଏହାମାନେ ଆପତ୍କାଳରେ କରାଯିବା କାମ ବୋଲି ଜଣାଯିବ; ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିବା ଉପାୟ ମୁଖ୍ୟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ।
କଷ୍ଟା ପାପୀଯସୀ ଵୃତ୍ତିଃ କୁସୀଦଂ ତଦ୍ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ସୁଦଖୋରି ଏକ କଷ୍ଟଦାୟକ ଓ ପାପମୟ ଜୀବିକା; ଏହିଠୁ ଦୂରେ ରହିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ମାତ୍ କ୍ଷାତ୍ରେଣ ଵର୍ତେତ ଵର୍ତନେନାପଦି ଦ୍ଵିଜଃ
ଏହିଠାରୁ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଆପତ୍କାଳରେ ମାତ୍ର କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜୀବିକା ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ନ କଥଞ୍ଚନ କୁର୍ଵୋତ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ କର୍ମ କର୍ଷଣମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ କେବେ ବି ମାଟି ଚାଷ କାମ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ତେ ତୃପ୍ତାସ୍ତସ୍ଯ ତଂ ଦୋଷଂ ଶମଯନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଦୋଷ ଦୂର କରନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତ୍ରିଂଶଦ୍ଭାଗଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ କୃଷିଂ କୁର୍ଵନ୍ ନ ଦୁଷ୍ଯତି
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯଦି କେବଳ ତିରିଶ ଅଂଶ ଜମିରେ ଚାଷ କରନ୍ତି, ତେବେ ପାପ ଲାଗେ ନାହିଁ।
କୃଷୀଵଲୋ ନ ଦୋଷେଣ ଯୁଜ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଚାଷ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦୋଷରେ ଜଡିତ ହୁଏ ନାହିଁ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଵିଦ୍ଯାଶିଲ୍ପାଦଯସ୍ତ୍ଵନ୍ଯେ ବହଵୋ ଵୃତ୍ତିହେତଵଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜୀବିକା ଉପାୟ ବହୁତ ଅଛି, ଯେପରିକି ଶିକ୍ଷା, କଳା କୌଶଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ।
ଶିଲୋଞ୍ଛେ ତସ୍ଯ କଥିତେ ଦ୍ଵେ ଵୃତ୍ତୀ ପରମର୍ଷିଭିଃ
ଶିଳ ଓ ଉଞ୍ଚନା—ଏହି ଦୁଇଟି ଜୀବିକାକୁ ମହାର୍ଷିମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି।
ଅଯାଚିତଂ ସ୍ଯାଦମୃତଂ ମୃତଂ ଭେକ୍ଷଂ ତୁ ଯାଚିତମ୍
ଅନୁରୋଧ ନ କରି ମିଳିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଅମୃତ ସମାନ, ମାଗି ମିଳିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ମୃତ ଦେହ ଭଳି ।
ତ୍ର୍ଯହୈହିକୋ ଵାପି ଭଵେଦଶ୍ଵସ୍ତନିକ ଏଵ ଚ
ଏହା ତିନି ଦିନ ପାଇଁ ହେବା ସହ ଆସନ୍ତା କାଲି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ ।
ଶ୍ରେଯାନ୍ ପରଃ ପରୋ ଜ୍ଞେଯୋ ଧର୍ମତୋ ଲୋକଜିତ୍ତମଃ
ଧର୍ମରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୟ କରିଥିବା ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ଜଣାଯିବେ ।
ଦ୍ଵାଭ୍ଯାମେକଶ୍ଚତୁର୍ଥସ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମସତ୍ରେଣ ଜୀଵତି
ଦୁଇ ଦ୍ୱାରା ଗୋଟିଏ, ଚତୁର୍ଥ ଜଣେ ବ୍ରହ୍ମସତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଧାରଣ କରେ ।
ଇଷ୍ଟୀଃ ପାର୍ଵାଯଣାନ୍ତୀଯାଃ କେଵଲା ନିର୍ଵପେତ୍ ସଦା
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅର୍ଧବାର୍ଷିକ ଶେଷରେ ସଦା ସୁଧା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ ।
ଅଜିହ୍ମାମଶଠାଂ ଶୁଦ୍ଧାଂ ଜୀଵେଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣଜୀଵିକାମ୍
ସରଳ, ଚାଳାକି ଓ ଅପବିତ୍ରତା ଛଡ଼ା ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜୀବିକା ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ଉଚିତ ।
ଯାଚଯେଦ୍ ଵା ଶୁଚିଂ ଦାନ୍ତଂ ନ ତୃପ୍ଯେତ ସ୍ଵଯଂ ତତଃ
କିମ୍ବା ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଦମୀ ଲୋକଙ୍କୁ ମାଗିବା ଯାଞ୍ଚ କରିପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ତାହାରେ ନିଜେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।
ଦେଵାନ୍ ପିତୃଂଶ୍ଚ ଵିଧିନା ଶୁନାଂ ଯୋନିଂ ଵ୍ରଜତ୍ଯସୌ
ବିଧିମତ ଭାବେ ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ କର୍ମ କଲେ, କୁକୁର ଜନ୍ମକୁ ନାହିଁ ।
ଧର୍ମାଵିରୁଦ୍ଧଃ କାମଃ ସ୍ଯାଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ତୁ ନେତରଃ
ଧର୍ମକୁ ବିରୋଧ କରେନାହିଁ ଏମିତି କାମନା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଅନୁମତି, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ ।
ତସ୍ମାଦର୍ଥଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଵୈ ଜୁହୁଯାଦ୍ ଯଜେତ୍
ଏହିପରି, ଧନ ଲାଭ କରି, ଦାନ ଦେବା, ହୋମ କରିବା ଓ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ ।
ବ୍ରହ୍ମଣାଭିହିତଂ ପୂର୍ଵମୃଷୀଣାଂ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନାମ୍
ଏହି ଉପଦେଶ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମବାଦୀ ଋଷିମାନେ ପାଇଁ କହାଯାଇଥିଲା ।
ଦାନମିତ୍ଯଭିନିର୍ଦିଷ୍ଟଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଫଲପ୍ରଦମ୍
ଏହାକୁ 'ଦାନ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁର ଫଳ ଦେଇଥାଏ ।
ତଦ୍ ଵୈ ଵିତ୍ତମହଂ ମନ୍ଯେ ଶେଷଂ କସ୍ଯାପି ରକ୍ଷତି
ମୁଁ ଏହାକୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଧନ ବୋଲି ଭାବେ, ବାକି ଧନ କେହି ନ କେହିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ ।
ଚତୁର୍ଥଂ ଵିମଲଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସର୍ଵଦାନୋତ୍ତମୋତ୍ତମମ୍
ଚତୁର୍ଥ ଯାହା ପବିତ୍ର, ସେହି ଦାନ ସମସ୍ତ ଦାନ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି ।
ଅନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଫଲଂ ତସ୍ମାଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ତୁ ନିତ୍ଯକମ୍
ଏହିପରି, ଫଳ ଉଲ୍ଲେଖ କରିନାହିଁ, ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ ।
ନୈମିତ୍ତିକଂ ତଦୁଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ଦାନଂ ସଦ୍ଭିରନୁଷ୍ଠିତମ୍
ଏହି ଦାନ ବିଶେଷ କାରଣ ପାଇଁ ଦିଆଯାଏ, ଏହା ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ କରନ୍ତି ।
ଦାନଂ ତତ୍ କାମ୍ଯମାଖ୍ଯାତମୃଷିଭିର୍ଧର୍ମଚିନ୍ତକୈଃ
ଏହି ଦାନ କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଦିଆଯାଏ, ଧର୍ମ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ଋଷିମାନେ ଏହାକୁ କହିଛନ୍ତି ।
ଚେତସା ଧର୍ମଯୁକ୍ତେନ ଦାନଂ ତଦ୍ ଵିମଲଂ ଶିଵମ୍
ଧର୍ମ ଭାବନା ସହିତ ମନ ରଖି ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ସେହି ଦାନ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ ହୁଏ ।