କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଅନାହିତାଗ୍ନିର୍ଗୃହ୍ଯେଣ ଲୌକିକେନେତରୋ ଜନଃ

ଯିଏ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନି ଜଳାଇନାହାନ୍ତି, ସେ ଘରୋଇ କିମ୍ବା ସାଧାରଣ ଅଗ୍ନି ବ୍ୟବହାର କରିବେ, ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବେ।

ଦାହଃ କାର୍ଯୋ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ସପିଣ୍ଡୈଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତୈଃ

ଠିକ୍ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଦାହ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।

ଦଶାହଂ ବାନ୍ଧଵୈଃ ସାର୍ଧଂ ସର୍ଵେ ଚୈଵାର୍ଦ୍ରଵାସସଃ

ଦଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତେ ଭିଜା କପଡ଼ା ପିନ୍ଧିବେ।

ପ୍ରେତାଯ ଚ ଗୃହଦ୍ଵାରି ଚତୁର୍ଥେ ଭୋଜଯେଦ୍ ଦ୍ଵିଜାନ୍

ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ, ଘର ଦ୍ୱାରରେ, ପିତୃ ନିମନ୍ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।

ପୂର୍ଵଂ ତୁ ଭୋଜଯେଦ୍ ଵିପ୍ରାନଯୁଗ୍ମାନ୍ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଶୁଚୀନ୍

ପ୍ରଥମେ, ପବିତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦମ୍ପତିମାନେକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।

ଅଯୁଗ୍ମାନ୍ ଭୋଜଯେଦ୍ ଵିପ୍ରାନ୍ ନଵଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତୁ ତଦ୍ଵିଦୁଃ

ତାପରେ, ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦମ୍ପତି ନୁହଁନ୍ତି ସେମାନେକୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ; ଏହାକୁ 'ନବ ଶ୍ରାଦ୍ଧ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଏକଂ ପଵିତ୍ରମେକୋର୍ଽଘଃ ପିଣ୍ଡପାତ୍ରଂ ତଥୈଵ ଚ

ଗୋଟିଏ ପବିତ୍ର ବସ୍ତୁ, ଗୋଟିଏ ଜଳପାତ୍ର ଓ ଏହିପରି ଗୋଟିଏ ପିଣ୍ଡ ପାତ୍ର ଦରକାର।

ସପିଣ୍ଡୀକରଣଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ପୂର୍ଣେ ସଂଵତ୍ସରେ ପୁନଃ

ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଷ ପରେ ପୁଣିଥରେ ସପିଣ୍ଡୀକରଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅଛି।

ପ୍ରେତାର୍ଥଂ ପିତୃପାତ୍ରେଷୁ ପାତ୍ରମାସେଚଯେତ୍ ତତଃ

ପିତୃମାନେ ପାଇଁ, ପିତୃ ପାତ୍ରରେ ନିବେଦନ ଦେବା ଉଚିତ।

ସପିଣ୍ଡୀକରଣଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଦେଵପୂର୍ଵଂ ଵିଧୀଯତେ

ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ନିବେଦନ କରି, ପରେ ପିତୃ ସହିତ ସପିଣ୍ଡୀକରଣ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅଛି।

ଯସ୍ତୁ କୁର୍ଯାତ୍ ପୃଥକ୍ ପିଣ୍ଡଂ ପିତୃହା ସୋ ଽଭିଜାଯତେ

ଯିଏ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଅଲଗା ପିଣ୍ଡ ଦେଇଥାଏ, ସେ ପିତୃହନ୍ତା ହୁଏ।

ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚାନ୍ନଂ ସୋଦକୁମ୍ଭଂ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ପ୍ରେତଧର୍ମତଃ

ପ୍ରତିଦିନ ପ୍ରେତ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ଜଳକୁମ୍ଭ ସହିତ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।

ପ୍ରତିସଂଵତ୍ସରଂ କାର୍ଯଂ ଵିଧିରେଷ ସନାତନଃ

ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ନିୟମ ପ୍ରତିବର୍ଷ କରିବା ଦରକାର।

ପତ୍ନୀ କୁର୍ଯାତ୍ ସୁତାଭାଵେ ପତ୍ନ୍ଯ ଭାଵେ ସହୋଦହଃ

ପୁଅ ନଥିଲେ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ପତ୍ନୀ କରିବେ; ପତ୍ନୀ ନଥିଲେ ଭାଇ କରିବେ।

କୃତ୍ଵା ଦାନାଦିକଂ ସର୍ଵଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାଯୁକ୍ତଃ ସମାହିତଃ

ସମସ୍ତ ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ରହିବା ଉଚିତ।

ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ତୁ ଭର୍ତୃଶୁଶ୍ରୂଷା ଧର୍ମୋ ନାନ୍ଯ ଇହେଷ୍ଯତେ

ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ପତିଙ୍କ ସେବା ଏଠାରେ ଏକମାତ୍ର ଧର୍ମ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି, ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ।

ପ୍ରାପ୍ନୋତି ତତ୍ ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ଯଦୁକ୍ତଂ ଵେଦଵାଦିଭିଃ

ଏହିପରି ସେବା କରି, ସେ ବେଦ ଶିକ୍ଷକମାନେ କହିଥିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଦର୍ଶେନ ଚୈଵ ପକ୍ଷାନ୍ତେ ପୌର୍ଣମାସେନ ଚୈଵ ହି

ପ୍ରତି ପକ୍ଷର ଶେଷରେ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ,

ପଶୁନା ତ୍ଵଯନସ୍ଯାନ୍ତେ ସମାନ୍ତେ ସୌମିକୈର୍ମଖୈଃ

ବର୍ଷର ଶେଷରେ ପଶୁ ବଳି ଦେଇ, ଋତୁର ଶେଷରେ ମୃଦୁ ଯଜ୍ଞ କରି,

ନଵାନ୍ନମଦ୍ଯାନ୍ମାଂସଂ ଵା ଦୀର୍ଘମାଯୁର୍ଜିଜୀଵିଷୁଃ

ଯେଉଁଠି ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେମାନେ ନୂଆ ଧାନ, ମଦ୍ୟ କିମ୍ବା ମାଂସ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ପ୍ରାଣାନେଵାତ୍ତୁମିଚ୍ଛନ୍ତି ନଵାନ୍ନାମିଷଗୃଦ୍ଧିନଃ

ଯେମାନେ ନୂଆ ଧାନ କିମ୍ବା ମାଂସ ପ୍ରତି ଲୋଭୀ, ସେମାନେ କେବଳ ନିଜ ପ୍ରାଣ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଚାହାନ୍ତି।

ପିତୄଂଶ୍ଚୈଵାଷ୍ଟକାସ୍ଵର୍ଚନ୍ ନିତ୍ଯମନ୍ଵଷ୍ଟକାସୁ ଚ

ଏବଂ ଅଷ୍ଟକା ଓ ପୁନଃପୁନି ଆନ୍ୱଷ୍ଟକା କ୍ରିୟାରେ ପିତୃମାନେ ସଦା ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।

ତ୍ରଯାଣାମିହ ଵର୍ଣାନାଂ ଗୃହସ୍ଥାଶ୍ରମଵାସିନାମ୍

ଏଠାରେ ତିନି ଜାତିର ଗୃହସ୍ଥ ଅବସ୍ଥାରେ ରହୁଥିବାମାନେ,

ଯଜେତ ଵା ନ ଯଜ୍ଞେନ ସ ଯାତି ନରକାନ୍ ବହୂନ୍

ଯଦି ସେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ତେବେ ସେ ଅନେକ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।

କୁମ୍ଭୀପାକଂ ଵୈତରଣୀମସିପତ୍ରଵନଂ ତଥା

ସେ କୁମ୍ଭୀପାକ, ବୈତରଣୀ ଓ ତଳୱାର ପତ୍ରର ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଇଥାଏ।

ଅନ୍ତ୍ଯଜାନାଂ କୁଲେ ଵିପ୍ରାଃ ଶୂଦ୍ରଯୋନୌ ଚ ଜାଯତେ

ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେ ଅନ୍ତ୍ୟଜ ପରିବାରରେ କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଆଧାଯାଗ୍ନିଂ ଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଯଜେତ ପରମେଶ୍ଵରମ୍

ପବିତ୍ର ମନେ ଅଗ୍ନି ସ୍ଥାପନ କରି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ତସ୍ମାଦାରାଧଯେନ୍ନିତ୍ଯମଗ୍ନିହୋତ୍ରେଣ ଶାଶ୍ଵତମ୍

ସେଥିପାଇଁ, ନିତ୍ୟ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଚିରନ୍ତନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ସୋ ଽସୌ ମୂଢୋ ନ ସଂଭାଷ୍ଯଃ କିଂ ପୁନର୍ନାସ୍ତିକୋ ଜନଃ

ଏପରି ମୂର୍ଖ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ନାସ୍ତିକ ସହ ତ କଥା ହେବା ଯେଉଁଠି ଅନୁଚିତ।