ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ତାନି ତାନ୍ଯେଵ ତଥା ଭାଵା ଯୁଗାଦିଷୁ
ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଅବସ୍ଥା, ଯୁଗ ଆରମ୍ଭରେ ପୁଣି ଦେଖାଯାଏ।
ଯଦା ଚାସ୍ଯ ପ୍ରଜାଃ ସୃଷ୍ଟା ନ ଵ୍ଯଵର୍ଧନ୍ତ ଧୀମତଃ
ଯେତେବେଳେ ସେ ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ ତାଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି କରା ପ୍ରଜା ବୃଦ୍ଧି ହେଉନଥିଲେ,
ତତଃ ସ ଵିଦଧେ ବୁଦ୍ଧିମର୍ଥନିଶ୍ଚଯଗାମିନୀମ୍
ତେବେ ସେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିପାରିବା ଜ୍ଞାନ ଉପଜାଇଲେ।
ରଜଃ ସତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ସଂଵୃତ୍ଯ ଵର୍ତମାନାଂ ସ୍ଵଧର୍ମତଃ
ସେ ରଜ ଓ ସତ୍ତ୍ୱକୁ ଆବୃତ କରି, ସେମାନେ ନିଜ ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ଅବସ୍ଥିତ ରହିଲେ।
ତତ୍ ତମଃ ପ୍ରତିନୁନ୍ନଂ ଵୈ ମିଥୁନଂ ସମଜାଯତ
ତାପରେ, ତମସ୍ ଦମିତ ହେବା ପରେ, ଏକ ଦମ୍ପତି ଜନ୍ମିଲେ।
ସ୍ଵାଂ ତନୁଂ ସ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ତାମପୋହତ ଭାସ୍ଵରାମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେହକୁ ଅପସାରଣ କଲେ।
ଅର୍ଧେନ ନାରୀ ପୁରୁଷୋ ଵିରାଜମସୃଜତ୍ ପ୍ରଭୁଃ
ତାଙ୍କର ଅର୍ଧ ଅଂଶରୁ, ପ୍ରଭୁ ଜଣେ ନାରୀ ଓ ଜଣେ ପୁରୁଷ, ବିରାଜଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ସା ଦିଵଂ ପୃଥିଵୀଂ ଚୈଵ ମହମ୍ନା ଵ୍ଯାପ୍ଯ ସଂସ୍ଥିତା
ସେ, ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଦିଗ୍ବ୍ୟାପି ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଆବୃତ କରି ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଯୋ ଽଭଵତ୍ ପୁରୁଷାତ୍ ପୁତ୍ରୋ ଵିରାଡଵ୍ଯକ୍ତଜନ୍ମନଃ
ଯିଏ ବିରାଜ ପୁରୁଷରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଅଦୃଶ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ।
ସା ଦେଵୀ ଶତରୂପାଖ୍ଯା ତପଃ କୃତ୍ଵା ସୁଦୁଶ୍ଚରମ୍
ସେ ଦେବୀ, ଯାହାଙ୍କୁ ଶତରୂପା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ତସ୍ମାଚ୍ଚ ଶତରୂପା ସା ପୁତ୍ରଦ୍ଵଯମସୂଯତ
ସେଠାରୁ ଶତରୂପା ଦୁଇଟି ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ତଯୋଃ ପ୍ରସୂତିଂ ଦକ୍ଷାଯ ମନୁଃ କନ୍ଯାଂ ଦଦୌ ପୁନଃ
ଏହି ଦୁଇଁ ମଧ୍ୟରୁ, ମନୁ ତାଙ୍କର ଝିଅ ପ୍ରସୂତିଙ୍କୁ ଦକ୍ଷଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଯଜ୍ଞଶ୍ଚ ଦକ୍ଷିଣା ଚୈଵ ଯାଭ୍ଯାଂ ସଂଵର୍ଧିତଂ ଜଗତ୍
ଯଜ୍ଞ ଓ ଦକ୍ଷିଣା ଦ୍ୱାରା ଏହି ସଂସାର ପୋଷିତ ହେଲା।
ଯାମା ଇତି ସମାକ୍ଯତା ଦେଵାଃ ସ୍ଵାଯଂଭୁଵେ ଽନ୍ତରେ
ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ଯୁଗରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ 'ୟାମା' ବୋଲି ଡାକିଥିଲେ।
ସସର୍ଜ କନ୍ଯା ନାମାନି ତାସାଂ ସମ୍ଯମ୍ ନିବୋଧତ
ସେ ଅନେକ ଝିଅ ତିଆରି କଲେ; ତାଙ୍କର ନାମ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ।
ବୁଦ୍ଧିର୍ଲଜ୍ଜାଵପୁଃ ଶାନ୍ତିଃ ସିଦ୍ଧିଃ କୀର୍ତିସ୍ତ୍ରଯୋଦଶୀ
ବୁଦ୍ଧି, ଲଜ୍ଜା, ବପୁ, ଶାନ୍ତି, ସିଦ୍ଧି, କୀର୍ତ୍ତି, ତ୍ରୟୋଦଶୀ—
ତାଭ୍ଯଃ ଶିଷ୍ଟା ଯଵୀଯସ୍ଯ ଏକାଦଶ ସୁଲୋଚନାଃ
ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଛୋଟ ଝିଅମାନେ, ଏଗାରୋଟି ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଝିଅ ଜନ୍ମିଲେ।
ସଂତତିଶ୍ଚାନସୂଯା ଚ ଊର୍ଜା ସ୍ଵାହା ସ୍ଵଧା ତଥା
ସଂତତି, ଅନସୂୟା, ଊର୍ଜା, ସ୍ୱାହା ଓ ସ୍ୱଧା।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯଃ ପୁଲହଶ୍ଚୈଵ କ୍ରତୁଃ ପରମଧର୍ମଵିତ୍
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ପୁଲହ, ଓ ଧର୍ମରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ରତୁ।
ଖ୍ଯାତ୍ଯାଦ୍ଯା ଜଗୃହୁଃ କନ୍ଯା ମୁନଯୋ ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ଖ୍ୟାତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଝିଅମାନେ ମୁନିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଧୃତ୍ଯାସ୍ତୁ ନିଯମଃ ପୁତ୍ରସ୍ତୁଷ୍ଟ୍ଯାଃ ସଂତୋଷ ଉଚ୍ଯତେ
ଧୃତିଙ୍କୁ ନିୟମ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ; ତୁଷ୍ଟିଙ୍କୁ ସଂତୋଷ ଜନ୍ମିଲେ।
କ୍ରିଯାଯାଶ୍ଚାଭଵତ୍ ପୁତ୍ରୋ ଦଣ୍ଡଃ ସମଯ ଏଵ ଚ
କ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ନାମକ ପୁଅ ଓ ସମୟ ଜନ୍ମିଲେ।
ଲଜ୍ଜାଯା ଵିନଯଃ ପୁତ୍ରୋ ଵପୁଷୋ ଵ୍ଯଵସାଯକଃ
ଲଜ୍ଜାଙ୍କୁ ବିନୟ ନାମକ ପୁଅ ଓ ବପୁଙ୍କୁ ବ୍ୟବସାୟକ ଜନ୍ମିଲେ।
ଯଶଃ କୀର୍ତିସୁତସ୍ତଦ୍ଵଦିତ୍ଯେତେ ଧର୍ମସୂନଵଃ
କୀର୍ତ୍ତିଙ୍କୁ ଯଶସ୍ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ; ଏହିମାନେ ଧର୍ମଙ୍କର ପୁଅମାନେ।
ଇତ୍ଯେଷ ଵୈ ସୁଖୋଦର୍କଃ ସର୍ଗୋ ଧର୍ମସ୍ଯ କୀର୍ତିତଃ
ଏହିପରି ଯେ ଧର୍ମଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି ସୁଖ ଦେଇଥାଏ, ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଗଲା।
ନିକୃତ୍ଯନୃତଯୋର୍ଜଜ୍ଞେ ଭଯଂ ନରକ ଏଵ ଚ
ନିକୃତି ଓ ଅନୃତରୁ ଭୟ ଓ ନରକ ଜନ୍ମିଲେ।
ଭଯାଜ୍ଜଜ୍ଞେ ଽଥ ଵୈ ମାଯା ମୃତ୍ଯୁଂ ଭୂତାପହାରିଣମ୍
ଭୟରୁ ମାୟା ଓ ଭୂତମାନଙ୍କୁ ନେଇଯିବା ମୃତ୍ୟୁ ଜନ୍ମିଲେ।
ମୃତ୍ଯୋର୍ଵ୍ଯାଧିଜରାଶୋକତୃଷ୍ଣାକ୍ରୋଧାଶ୍ଚ ଜଜ୍ଞିରେ
ମୃତ୍ୟୁଠାରୁ ରୋଗ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ଦୁଃଖ, ତୃଷ୍ଣା ଓ କ୍ରୋଧ ଜନ୍ମିଲେ।
ନୈଷାଂ ଭାର୍ଯାସ୍ତି ପୁତ୍ରୋ ଵା ସର୍ଵେ ତେ ହ୍ଯୂର୍ଧ୍ଵରେତସଃ
ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ଭାର୍ଯ୍ୟା କିମ୍ବା ପୁଅ ନାହିଁ; ସମସ୍ତେ ନିର୍ଲୋଭ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ।
ସଂକ୍ଷେପେଣ ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତା ଵିସୃଷ୍ଟିର୍ମୁନିପୁଙ୍ଗଵା
ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ସୃଷ୍ଟି ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।