କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଯେଷାଂ ଵାପି ପିତା ଦଦ୍ଯାତ୍ ତେଷାଂ ଚୈକେ ପ୍ରଚକ୍ଷତେ

କିମ୍ବା କିଛି ଲୋକ କହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପିତା ତାଙ୍କ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ ।

ଯୋ ଯସ୍ଯ ମ୍ରିଯତେ ତସ୍ମୈ ଦେଯଂ ନାନ୍ଯସ୍ଯ ତେନ ତୁ

ଯାହାର ଆତ୍ମୀୟ ଚଳିଗଲା, ତାହାକୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।

ନ ଜୀଵନ୍ତମତିକ୍ରମ୍ଯ ଦଦାତି ଶ୍ରୂଯତେ ଶ୍ରୁତିଃ

ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ, ଜୀବନ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।

ଋକ୍ଯାଦର୍ଧଂ ସମାଦଦ୍ଯାନ୍ନିଯୋଗୋତ୍ପାଦିତୋ ଯଦି

ଯଦି ନିୟୋଗ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହୋଇଛି, ତେବେ ବେଦ ଅଂଶରୁ ଅର୍ଧ ଭାଗ ନେବା ଉଚିତ ।

ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦ୍ ବୀଜିନେ ପିଣ୍ଡଂ କ୍ଷେତ୍ରିଣେ ତୁ ତତୋ ଽନ୍ଯଥା

ବୀଜଦାତାକୁ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟଥା କ୍ଷେତ୍ରଧାରୀକୁ ଦେବା ଉଚିତ ।

କୀର୍ତଯେଦଥ ଚୈକସ୍ମିନ୍ ବୀଜିନଂ କ୍ଷେତ୍ରିଣଂ ତତଃ

ଏକ ଅବସ୍ଥାରେ ବୀଜଦାତାଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିବା ଉଚିତ; ପରେ କ୍ଷେତ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ।

ଅଶୌଚେ ସ୍ଵେ ପରିକ୍ଷୀଣେ କାମ୍ଯଂ ଵୈ କାମତଃ ପୁନଃ

ଯଦି ଅଶୁଚି, ଶକ୍ତିହୀନ କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛା ରହିଛି, ତେବେ ଚାହିଁଲେ ପୁନି କରିପାରିବେ ।

ଦେଵଵତ୍ସର୍ଵମେଵ ସ୍ଯାଦ୍ ଯଵୈଃ କାର୍ଯା ତିଲକ୍ରିଯା

ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯେପରି, ସବୁ କାମ କରିବା ଉଚିତ; ତିଳ କ୍ରିୟା ଯବ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ ।

ନାନ୍ଦୀମୁଖାସ୍ତୁ ପିତରଃ ପ୍ରୀଯନ୍ତାମିତି ଵାଚଯେତ୍

ସେଉଁଠି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: 'ଶୁଭ ମୁଖ ଥିବା ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ' ।

ତତୋ ମାତାମହାନାଂ ତୁ ଵୃଦ୍ଧୌ ଶ୍ରାଦ୍ଧତ୍ରଯଂ ସ୍ମୃତମ୍

ପରେ ମାତାମାହଙ୍କ ବୃଦ୍ଧି ଅବସ୍ଥାରେ ତିନିଟି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ନିୟମ ଅଛି ।

ପ୍ରାଙ୍ମୁଖୋ ନିର୍ଵପେତ୍ ପିଣ୍ଡାନୁପଵୀତୀ ସମାହିତଃ

ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଉପବୀତ ଡାହା ଗାଁରେ ରଖି, ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ ।

ସ୍ଥଣ୍ଡିଲେଷୁ ଵିଚିତ୍ରେଷୁ ପ୍ରତିମାସୁ ଦ୍ଵିଜାତିଷୁ

ବିଭିନ୍ନ ଅଲ୍ତାର, ପ୍ରତିମା ଓ ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ।

ପୂଜଯିତ୍ଵା ମାତୃଗଣଂ କୂର୍ଯାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧତ୍ରଯଂ ବୁଧଃ

ମାତୃଗଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଜ୍ଞାନୀ ତିନିଟି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ ।

ତସ୍ଯ କ୍ରୋଧସମାଵିଷ୍ଟା ହିଂସାମିଚ୍ଛନ୍ତି ମାତରଃ

ଯଦି ସେ କ୍ରୋଧରେ ଆବୃତ ହେଉଛନ୍ତି, ମାତୃମାନେ ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହନ୍ତି ।

ମୃତେଷୁ ଵାଥ ଜାତେଷୁ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ

ମୃତ କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ବେଳେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ।

ନକୁର୍ଯାଦ୍ ଵିହିତଂ କିଞ୍ଚିତ୍ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଂ ମନସାପିଚ

କେହିଁ ବି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କୌଣସି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ମନରେ ବେଦ ପାଠ କରିବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଶୁଷ୍କାନ୍ନେନ ଫଲୈର୍ଵାପି ଵୈତାନଂ ଜୁହୁଯାତ୍ ତଥା

ଶୁଖିଲା ଖାଦ୍ୟ କିମ୍ବା ଫଳ ଦ୍ୱାରା ବି ଏହି ବିଧିରେ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ୍।

ଚତୁର୍ଥେ ପଞ୍ଚମେ ଵାହ୍ନି ସଂସ୍ପର୍ଶଃ କଥିତୋ ବୁଧୈଃ

ଚତୁର୍ଥ କିମ୍ବା ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ ଅଗ୍ନି ସଂସ୍ପର୍ଶ କରିବାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଅନୁମତି ଦେଇଛନ୍ତି।

ସୂତକଂ ସୂତିକାଂ ଚୈଵ ଵର୍ଜଯିତ୍ଵା ନୃଣାଂ ପୁନଃ

ଜନ୍ମ କିମ୍ବା ପ୍ରସବ ଦୋଷ ବ୍ୟତୀତ, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦୋଷ ପୁନି ଅପେକ୍ଷା କରାଯାଏ।

ସଂସ୍ପୃଶ୍ଯାଃ ସର୍ଵ ଏଵୈତେ ସ୍ନାନାନ୍ମାତା ଦଶାହତଃ

ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ନାନ ପରେ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ଦଶ ଦିନ ଅପବିତ୍ର ଥିବା ମାଆଁକୁ ନୁହେଁ।

ଏକଦ୍ଵିତ୍ରିଗୁଣୈର୍ଯୁକ୍ତଂ ଚତୁସ୍ତ୍ର୍ଯେକଦିନୈଃ ଶୁଚିଃ

ଏହି ପବିତ୍ରତା ଏକ, ଦୁଇ କିମ୍ବା ତିନି ଗୁଣ ସମୟରେ, କିମ୍ବା ଚାରି, ତିନି କିମ୍ବା ଏକ ଦିନରେ ଲଭ୍ୟ।

ଚତୁର୍ଥେ ତସ୍ଯ ସଂସ୍ପର୍ଶଂ ମନୁରାହ ପ୍ରଜାପତିଃ

ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାକୁ ପ୍ରଜାପତି ମନୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି।

ଯଥେଷ୍ଟାଚରଣସ୍ଯାହୁର୍ମରଣାନ୍ତମଶୌଵକମ୍

ଯେଉଁମାନେ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୋଷ ରହିଥାଏ।

ପ୍ରାକ୍ସଂସ୍କାରାତ୍ ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ସ୍ଯାତ୍ ତସ୍ମାଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ଦଶାହକମ୍

ସଂସ୍କାର ପୂର୍ବରୁ ତିନି ରାତି ଦୋଷ ରହିଥାଏ, ତାପରେ ଦଶ ଦିନ ଦୋଷ ରହିଥାଏ।

ତ୍ରିରାତ୍ରେଣ ଶୁଚିସ୍ତ୍ଵନ୍ଯୋ ଯଦି ହ୍ଯତ୍ଯନ୍ତନିର୍ଗୁଣଃ

ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟ କେହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିହ୍ନ ବିହୀନ, ସେଠାରେ ତିନି ରାତି ପରେ ପବିତ୍ରତା ମିଳେ।

ଜାତଦନ୍ତେ ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ସ୍ଯାଦ୍ ଯଦି ସ୍ଯାତାଂ ତୁ ନିର୍ଗୁଣୌ

ଦାନ୍ତ ଉଠିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ଯଦି ଦୁଇଜଣେ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନ ବିହୀନ, ତେବେ ତିନି ରାତି ଦୋଷ ରହିଥାଏ।

ତ୍ରିରାତ୍ରମୌପନଯନାତ୍ ସପିଣ୍ଡାନାମୁଦାହୃତମ୍

ଉପନୟନ ପରେ ସମାନ ପିଣ୍ଡ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ତିନି ରାତି ଦୋଷ ଥାଏ।

ମାତୁଶ୍ଚ ସୂତକଂ ତତ୍ ସ୍ଯାତ୍ ପିତା ସ୍ଯାତ୍ ସ୍ପୃଶ୍ଯ ଏଵ ଚ

ମାଆଁଙ୍କ ଦୋଷ ଯେପରି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ବାପାଁକୁ ତଥାପି ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରିବେ।

ଊର୍ଧ୍ଵଂ ଦଶାହାଦେକାହଂ ସୋଦରୋ ଯଦି ନିର୍ଗୁଣଃ

ଦଶ ଦିନ ପରେ, ଭାଇ ଯଦି ଚିହ୍ନ ବିହୀନ ଥାଏ, ତେବେ ତାଙ୍କର ଦୋଷ ଗୋଟିଏ ଦିନ ଥାଏ।