କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ପଶ୍ଚାତ୍ ସ୍ଵଯଂ ଚ ପତ୍ନୀଭିଃ ଶେଷମନ୍ନଂ ସମାଚରେତ୍

ପରେ, ସେ ନିଜେ ଏବଂ ପତ୍ନୀମାନେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍।

ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭଵେତାଂ ତୁ ଦମ୍ପତୀ ରଜନୀଂ ତୁ ତାମ୍

ସେ ରାତି ପତି ପତ୍ନୀ ଦୁଇଜଣେ ନିର୍ଯୋଗୀ ରହିବା ଉଚିତ୍।

ମହାରୌରଵମାସାଦ୍ଯ କୀଟଯୋନିଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ପୁନଃ

ମହା ରୌରବ ନରକକୁ ପହଞ୍ଚି, ପୁନି କୀଟ ଯୋନିକୁ ଯାଏ।

ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଂ ଚ ତଥାଧ୍ଵାନଂ କର୍ତା ଭୋକ୍ତା ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍

ସେ ଅଧ୍ୟୟନ, ଯାତ୍ରା ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଓ ଭୋଗ କରିବାକୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ମହାପାତିକିଭିସ୍ତୁଲ୍ଯା ଯାନ୍ତି ତେ ନରକାନ୍ ବହୂନ୍

ମହାପାପୀମାନେ ଯେପରି ନରକକୁ ଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ବହୁ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।

ଆମେନ ଵର୍ତଯେନ୍ନିତ୍ଯମୁଦାସୀନୋ ଽଥ ତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍

ଯିଏ ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଛି, ସେ ସଦା ଉଦାସୀନ ଭାବରେ ଚାଳିବା ଉଚିତ୍।

ତେନାଗ୍ନୌ କରଣଂ କୁର୍ଯାତ୍ ପିଣ୍ଡାଂସ୍ତେନୈଵ ନିର୍ଵପେତ୍

ସେହି ଭାବରେ, ଅଗ୍ନିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଏବଂ ପିଣ୍ଡ ରଖିବା ଉଚିତ୍।

ଵ୍ଯପେତକଲ୍ପଷୋ ନିତ୍ଯଂ ଯୋଗିନାଂ ଵର୍ତତେ ପଦମ୍

ଯୋଗୀମାନେ ସବୁ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ଥିବା ଏକ ଅବସ୍ଥାକୁ ସଦା ପାଇଥାନ୍ତି ।

ଆରାଧିତୋ ଭଵେଦୀଶସ୍ତେନ ସମ୍ଯକ୍ ସନାତନଃ

ଏହିପରି ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ଶାଶ୍ୱତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଏ ।

ତିଲୋଦକୈସ୍ତର୍ପଯେଦ୍ ଵା ପିତୄନ୍ ସ୍ନାତ୍ଵା ସମାହିତଃ

ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ସ୍ନାନ କରି, ତିଳ ମିଶିତ ଜଳ ଦେଇ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ ।

ଯେଷାଂ ଵାପି ପିତା ଦଦ୍ଯାତ୍ ତେଷାଂ ଚୈକେ ପ୍ରଚକ୍ଷତେ

କିମ୍ବା କିଛି ଲୋକ କହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପିତା ତାଙ୍କ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ ।

ଯୋ ଯସ୍ଯ ମ୍ରିଯତେ ତସ୍ମୈ ଦେଯଂ ନାନ୍ଯସ୍ଯ ତେନ ତୁ

ଯାହାର ଆତ୍ମୀୟ ଚଳିଗଲା, ତାହାକୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।

ନ ଜୀଵନ୍ତମତିକ୍ରମ୍ଯ ଦଦାତି ଶ୍ରୂଯତେ ଶ୍ରୁତିଃ

ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ, ଜୀବନ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।

ଋକ୍ଯାଦର୍ଧଂ ସମାଦଦ୍ଯାନ୍ନିଯୋଗୋତ୍ପାଦିତୋ ଯଦି

ଯଦି ନିୟୋଗ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହୋଇଛି, ତେବେ ବେଦ ଅଂଶରୁ ଅର୍ଧ ଭାଗ ନେବା ଉଚିତ ।

ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦ୍ ବୀଜିନେ ପିଣ୍ଡଂ କ୍ଷେତ୍ରିଣେ ତୁ ତତୋ ଽନ୍ଯଥା

ବୀଜଦାତାକୁ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟଥା କ୍ଷେତ୍ରଧାରୀକୁ ଦେବା ଉଚିତ ।

କୀର୍ତଯେଦଥ ଚୈକସ୍ମିନ୍ ବୀଜିନଂ କ୍ଷେତ୍ରିଣଂ ତତଃ

ଏକ ଅବସ୍ଥାରେ ବୀଜଦାତାଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିବା ଉଚିତ; ପରେ କ୍ଷେତ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ।

ଅଶୌଚେ ସ୍ଵେ ପରିକ୍ଷୀଣେ କାମ୍ଯଂ ଵୈ କାମତଃ ପୁନଃ

ଯଦି ଅଶୁଚି, ଶକ୍ତିହୀନ କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛା ରହିଛି, ତେବେ ଚାହିଁଲେ ପୁନି କରିପାରିବେ ।

ଦେଵଵତ୍ସର୍ଵମେଵ ସ୍ଯାଦ୍ ଯଵୈଃ କାର୍ଯା ତିଲକ୍ରିଯା

ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯେପରି, ସବୁ କାମ କରିବା ଉଚିତ; ତିଳ କ୍ରିୟା ଯବ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ ।

ନାନ୍ଦୀମୁଖାସ୍ତୁ ପିତରଃ ପ୍ରୀଯନ୍ତାମିତି ଵାଚଯେତ୍

ସେଉଁଠି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: 'ଶୁଭ ମୁଖ ଥିବା ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ' ।

ତତୋ ମାତାମହାନାଂ ତୁ ଵୃଦ୍ଧୌ ଶ୍ରାଦ୍ଧତ୍ରଯଂ ସ୍ମୃତମ୍

ପରେ ମାତାମାହଙ୍କ ବୃଦ୍ଧି ଅବସ୍ଥାରେ ତିନିଟି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ନିୟମ ଅଛି ।

ପ୍ରାଙ୍ମୁଖୋ ନିର୍ଵପେତ୍ ପିଣ୍ଡାନୁପଵୀତୀ ସମାହିତଃ

ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଉପବୀତ ଡାହା ଗାଁରେ ରଖି, ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ ।

ସ୍ଥଣ୍ଡିଲେଷୁ ଵିଚିତ୍ରେଷୁ ପ୍ରତିମାସୁ ଦ୍ଵିଜାତିଷୁ

ବିଭିନ୍ନ ଅଲ୍ତାର, ପ୍ରତିମା ଓ ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ।

ପୂଜଯିତ୍ଵା ମାତୃଗଣଂ କୂର୍ଯାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧତ୍ରଯଂ ବୁଧଃ

ମାତୃଗଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଜ୍ଞାନୀ ତିନିଟି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ ।

ତସ୍ଯ କ୍ରୋଧସମାଵିଷ୍ଟା ହିଂସାମିଚ୍ଛନ୍ତି ମାତରଃ

ଯଦି ସେ କ୍ରୋଧରେ ଆବୃତ ହେଉଛନ୍ତି, ମାତୃମାନେ ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହନ୍ତି ।

ମୃତେଷୁ ଵାଥ ଜାତେଷୁ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ

ମୃତ କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ବେଳେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ।

ନକୁର୍ଯାଦ୍ ଵିହିତଂ କିଞ୍ଚିତ୍ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଂ ମନସାପିଚ

କେହିଁ ବି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କୌଣସି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ମନରେ ବେଦ ପାଠ କରିବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଶୁଷ୍କାନ୍ନେନ ଫଲୈର୍ଵାପି ଵୈତାନଂ ଜୁହୁଯାତ୍ ତଥା

ଶୁଖିଲା ଖାଦ୍ୟ କିମ୍ବା ଫଳ ଦ୍ୱାରା ବି ଏହି ବିଧିରେ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ୍।

ଚତୁର୍ଥେ ପଞ୍ଚମେ ଵାହ୍ନି ସଂସ୍ପର୍ଶଃ କଥିତୋ ବୁଧୈଃ

ଚତୁର୍ଥ କିମ୍ବା ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ ଅଗ୍ନି ସଂସ୍ପର୍ଶ କରିବାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଅନୁମତି ଦେଇଛନ୍ତି।

ସୂତକଂ ସୂତିକାଂ ଚୈଵ ଵର୍ଜଯିତ୍ଵା ନୃଣାଂ ପୁନଃ

ଜନ୍ମ କିମ୍ବା ପ୍ରସବ ଦୋଷ ବ୍ୟତୀତ, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦୋଷ ପୁନି ଅପେକ୍ଷା କରାଯାଏ।