କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ନ ମାଂସଂ ପ୍ରତିଷେଧେତ ନ ଚାନ୍ଯସ୍ଯାନ୍ନମୀକ୍ଷଯେତ୍

ସେ ମାଂସ ଖାଇବାକୁ ବାଧା ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅନ୍ୟର ଖାଦ୍ୟକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ସ ପ୍ରେତ୍ଯ ପଶୁତାଂ ଯାତି ସଂଭଵାନେକଵିଂଶତିମ୍

ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ସେ ପଶୁ ହେବାର ଅବସ୍ଥାକୁ ପାଉଥିବା ଏହି ଘଟଣା ଏକୋଇଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୁଏ।

ଇତିହାସପୁରାଣାନି ଶ୍ରାଦ୍ଧକଲ୍ପାଂଶ୍ଚ ଶୋଭନାନ୍

ଇତିହାସ, ପୁରାଣ ଏବଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଶୁଭ କ୍ରିୟାଗୁଡିକ,

ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୃପ୍ତାଃ ସ୍ଥ ଇତ୍ଯେଵଂ ତୃପ୍ତାନାଚାମଯେତ୍ ତତଃ

‘ତମେ ତୃପ୍ତ ହେଲେ କି?’ ଭାବରେ ପଚାରି, ତୃପ୍ତ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ସ୍ଵଧାସ୍ତ୍ଵିତି ଚ ତଂ ବ୍ରୂଯୁର୍ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତଦନନ୍ତରମ୍

ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ‘ସ୍ୱଧା ହେଉ’ ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ୍।

ଯଥା ବ୍ରୂଯୁସ୍ତଥା କୁର୍ଯାଦନୁଜ୍ଞାତସ୍ତୁ ଵୈ ଦ୍ଵିଜୈଃ

ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେପରି କହନ୍ତି, ସେପରି କରିବା ଉଚିତ୍; ତାଙ୍କର ଅନୁମତି ମିଳିଲା ପରେ।

ସଂପନ୍ନମିତ୍ଯଭ୍ଯୁଦଯେ ଦୈଵେ ରୋଚତ ଇତ୍ଯପି

‘କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହେଲା’ ବା ‘ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ହେଉ’ ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ୍।

ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦିଶମାକାଙ୍ କ୍ଷନ୍ଯାଚେତେମାନ୍ ଵରାନ୍ ପିତୄନ୍

ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରିବା ଉଚିତ୍।

ଶ୍ରଦ୍ଧା ଚ ନୋ ମା ଵ୍ଯଗମଦ୍ ବହୁଦେଯଂ ଚ ନୋସ୍ତ୍ତ୍ଵିତି

‘ଆମର ଶ୍ରଦ୍ଧା କ୍ଷୟ ନ ହେଉ, ଆମର ଦାନ ବହୁଳ ହେଉ’ ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ୍।

ମଧ୍ଯମଂ ତୁ ତତଃ ପିଣ୍ଡମଦ୍ଯାତ୍ ପତ୍ନୀ ସୁତାର୍ଥିନୀ

ତାପରେ, ପୁତ୍ର ଚାହୁଁଥିବା ପତ୍ନୀ ମଧ୍ୟର ପିଣ୍ଡ ଖାଇବା ଉଚିତ୍।

ପଶ୍ଚାତ୍ ସ୍ଵଯଂ ଚ ପତ୍ନୀଭିଃ ଶେଷମନ୍ନଂ ସମାଚରେତ୍

ପରେ, ସେ ନିଜେ ଏବଂ ପତ୍ନୀମାନେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍।

ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭଵେତାଂ ତୁ ଦମ୍ପତୀ ରଜନୀଂ ତୁ ତାମ୍

ସେ ରାତି ପତି ପତ୍ନୀ ଦୁଇଜଣେ ନିର୍ଯୋଗୀ ରହିବା ଉଚିତ୍।

ମହାରୌରଵମାସାଦ୍ଯ କୀଟଯୋନିଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ପୁନଃ

ମହା ରୌରବ ନରକକୁ ପହଞ୍ଚି, ପୁନି କୀଟ ଯୋନିକୁ ଯାଏ।

ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଂ ଚ ତଥାଧ୍ଵାନଂ କର୍ତା ଭୋକ୍ତା ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍

ସେ ଅଧ୍ୟୟନ, ଯାତ୍ରା ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଓ ଭୋଗ କରିବାକୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ମହାପାତିକିଭିସ୍ତୁଲ୍ଯା ଯାନ୍ତି ତେ ନରକାନ୍ ବହୂନ୍

ମହାପାପୀମାନେ ଯେପରି ନରକକୁ ଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ବହୁ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।

ଆମେନ ଵର୍ତଯେନ୍ନିତ୍ଯମୁଦାସୀନୋ ଽଥ ତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍

ଯିଏ ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଛି, ସେ ସଦା ଉଦାସୀନ ଭାବରେ ଚାଳିବା ଉଚିତ୍।

ତେନାଗ୍ନୌ କରଣଂ କୁର୍ଯାତ୍ ପିଣ୍ଡାଂସ୍ତେନୈଵ ନିର୍ଵପେତ୍

ସେହି ଭାବରେ, ଅଗ୍ନିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଏବଂ ପିଣ୍ଡ ରଖିବା ଉଚିତ୍।

ଵ୍ଯପେତକଲ୍ପଷୋ ନିତ୍ଯଂ ଯୋଗିନାଂ ଵର୍ତତେ ପଦମ୍

ଯୋଗୀମାନେ ସବୁ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ଥିବା ଏକ ଅବସ୍ଥାକୁ ସଦା ପାଇଥାନ୍ତି ।

ଆରାଧିତୋ ଭଵେଦୀଶସ୍ତେନ ସମ୍ଯକ୍ ସନାତନଃ

ଏହିପରି ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ଶାଶ୍ୱତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଏ ।

ତିଲୋଦକୈସ୍ତର୍ପଯେଦ୍ ଵା ପିତୄନ୍ ସ୍ନାତ୍ଵା ସମାହିତଃ

ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ସ୍ନାନ କରି, ତିଳ ମିଶିତ ଜଳ ଦେଇ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ ।

ଯେଷାଂ ଵାପି ପିତା ଦଦ୍ଯାତ୍ ତେଷାଂ ଚୈକେ ପ୍ରଚକ୍ଷତେ

କିମ୍ବା କିଛି ଲୋକ କହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପିତା ତାଙ୍କ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ ।

ଯୋ ଯସ୍ଯ ମ୍ରିଯତେ ତସ୍ମୈ ଦେଯଂ ନାନ୍ଯସ୍ଯ ତେନ ତୁ

ଯାହାର ଆତ୍ମୀୟ ଚଳିଗଲା, ତାହାକୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।

ନ ଜୀଵନ୍ତମତିକ୍ରମ୍ଯ ଦଦାତି ଶ୍ରୂଯତେ ଶ୍ରୁତିଃ

ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ, ଜୀବନ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।

ଋକ୍ଯାଦର୍ଧଂ ସମାଦଦ୍ଯାନ୍ନିଯୋଗୋତ୍ପାଦିତୋ ଯଦି

ଯଦି ନିୟୋଗ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହୋଇଛି, ତେବେ ବେଦ ଅଂଶରୁ ଅର୍ଧ ଭାଗ ନେବା ଉଚିତ ।

ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦ୍ ବୀଜିନେ ପିଣ୍ଡଂ କ୍ଷେତ୍ରିଣେ ତୁ ତତୋ ଽନ୍ଯଥା

ବୀଜଦାତାକୁ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟଥା କ୍ଷେତ୍ରଧାରୀକୁ ଦେବା ଉଚିତ ।

କୀର୍ତଯେଦଥ ଚୈକସ୍ମିନ୍ ବୀଜିନଂ କ୍ଷେତ୍ରିଣଂ ତତଃ

ଏକ ଅବସ୍ଥାରେ ବୀଜଦାତାଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିବା ଉଚିତ; ପରେ କ୍ଷେତ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ।

ଅଶୌଚେ ସ୍ଵେ ପରିକ୍ଷୀଣେ କାମ୍ଯଂ ଵୈ କାମତଃ ପୁନଃ

ଯଦି ଅଶୁଚି, ଶକ୍ତିହୀନ କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛା ରହିଛି, ତେବେ ଚାହିଁଲେ ପୁନି କରିପାରିବେ ।

ଦେଵଵତ୍ସର୍ଵମେଵ ସ୍ଯାଦ୍ ଯଵୈଃ କାର୍ଯା ତିଲକ୍ରିଯା

ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯେପରି, ସବୁ କାମ କରିବା ଉଚିତ; ତିଳ କ୍ରିୟା ଯବ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ ।

ନାନ୍ଦୀମୁଖାସ୍ତୁ ପିତରଃ ପ୍ରୀଯନ୍ତାମିତି ଵାଚଯେତ୍

ସେଉଁଠି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: 'ଶୁଭ ମୁଖ ଥିବା ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ' ।