କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଅନ୍ଯତ୍ର ଫଲମୂଲେଭ୍ଯଃ ପାନକେଭ୍ଯସ୍ତଥୈଵ ଚ

ଫଳ ଓ ମୂଳ ତଥା ପାନୀୟ ବିନା ଅନ୍ୟ କିଛି ଦେବା ଉଚିତ।

ନ ପାଦେନ ସ୍ପୃଶେଦନ୍ନଂ ନ ଚୈତଦଵଧୂନଯେତ୍

ଅନ୍ନକୁ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏହାକୁ ହେଳାଇବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଯାତୁଧାନା ଵିଲୁମ୍ପନ୍ତି ଜଲ୍ପତା ଚୋପପାଦିତମ୍

ଯେତେବେଳେ କଥା କହି କହି ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ, ଯାତୁଧାନମାନେ ଏହାକୁ ଚୋରି କରନ୍ତି।

ତଦ୍ରୂପାଃ ପିତରସ୍ତତ୍ର ସମାଯାନ୍ତି ବୁଭୁକ୍ଷଵଃ

ସେହି ଆକାରରେ ପିତୃମାନେ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଆସନ୍ତି।

ନ ଚାଯସେନ ପାତ୍ରେଣ ନ ଚୈଵାଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପୁନଃ

ଲୋହା ଭାଣ୍ଡାରେ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଅଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଦତ୍ତମକ୍ଷଯତାଂ ଯାତି ଖଡ୍ଗେନ ଚ ଵିଶେଷତଃ

ଯାହା ଦିଆଯାଏ, ଖଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯିବାରେ ବିଶେଷ ଭାବରେ, ଏହା ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ।

ସ ଯାତି ନରକଂ ଘୋରଂ ଭୋକ୍ତା ଚୈଵ ପୁରୋଧସଃ

ଯେଉଁଠି ପୁରୋଧା ଓ ଯେଉଁଠି ହବି ଖାଯାଏ, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।

ଯାଚିତା ଦାପିତା ଦାତା ନରକାନ୍ ଯାନ୍ତି ଦାରୁଣାନ୍

ଯେଉଁମାନେ ମାଗନ୍ତି, ଦେଇବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ଓ ଦେଇଥିବା ଲୋକମାନେ, ସେମାନେ ଦୁଃଖଦାୟକ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।

ତାଵଦ୍ଧି ପିତରୋ ଽଶ୍ନନ୍ତି ଯାଵନ୍ନୋକ୍ତା ହଵିର୍ଗୁଣାଃ

ହବିର ଗୁଣ ବିଷୟରେ କିଛି କହାଯାଏ ନାହିଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ପରିସ୍ଥିତି ରହିଥାଏ, ପିତୃମାନେ ଭୋଗ କରନ୍ତି।

ବହୂନାଂ ପଶ୍ଯତାଂ ସୋ ଽଜ୍ଞଃ ପଙ୍କ୍ତ୍ଯା ହରତି କିଲ୍ବିଷମ୍

ଅନେକ ଲୋକ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ଅଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ ତାଲିରେ ଖାଇ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରେ।

ନ ମାଂସଂ ପ୍ରତିଷେଧେତ ନ ଚାନ୍ଯସ୍ଯାନ୍ନମୀକ୍ଷଯେତ୍

ସେ ମାଂସ ଖାଇବାକୁ ବାଧା ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅନ୍ୟର ଖାଦ୍ୟକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ସ ପ୍ରେତ୍ଯ ପଶୁତାଂ ଯାତି ସଂଭଵାନେକଵିଂଶତିମ୍

ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ସେ ପଶୁ ହେବାର ଅବସ୍ଥାକୁ ପାଉଥିବା ଏହି ଘଟଣା ଏକୋଇଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୁଏ।

ଇତିହାସପୁରାଣାନି ଶ୍ରାଦ୍ଧକଲ୍ପାଂଶ୍ଚ ଶୋଭନାନ୍

ଇତିହାସ, ପୁରାଣ ଏବଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଶୁଭ କ୍ରିୟାଗୁଡିକ,

ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୃପ୍ତାଃ ସ୍ଥ ଇତ୍ଯେଵଂ ତୃପ୍ତାନାଚାମଯେତ୍ ତତଃ

‘ତମେ ତୃପ୍ତ ହେଲେ କି?’ ଭାବରେ ପଚାରି, ତୃପ୍ତ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ସ୍ଵଧାସ୍ତ୍ଵିତି ଚ ତଂ ବ୍ରୂଯୁର୍ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତଦନନ୍ତରମ୍

ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ‘ସ୍ୱଧା ହେଉ’ ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ୍।

ଯଥା ବ୍ରୂଯୁସ୍ତଥା କୁର୍ଯାଦନୁଜ୍ଞାତସ୍ତୁ ଵୈ ଦ୍ଵିଜୈଃ

ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେପରି କହନ୍ତି, ସେପରି କରିବା ଉଚିତ୍; ତାଙ୍କର ଅନୁମତି ମିଳିଲା ପରେ।

ସଂପନ୍ନମିତ୍ଯଭ୍ଯୁଦଯେ ଦୈଵେ ରୋଚତ ଇତ୍ଯପି

‘କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହେଲା’ ବା ‘ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ହେଉ’ ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ୍।

ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦିଶମାକାଙ୍ କ୍ଷନ୍ଯାଚେତେମାନ୍ ଵରାନ୍ ପିତୄନ୍

ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରିବା ଉଚିତ୍।

ଶ୍ରଦ୍ଧା ଚ ନୋ ମା ଵ୍ଯଗମଦ୍ ବହୁଦେଯଂ ଚ ନୋସ୍ତ୍ତ୍ଵିତି

‘ଆମର ଶ୍ରଦ୍ଧା କ୍ଷୟ ନ ହେଉ, ଆମର ଦାନ ବହୁଳ ହେଉ’ ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ୍।

ମଧ୍ଯମଂ ତୁ ତତଃ ପିଣ୍ଡମଦ୍ଯାତ୍ ପତ୍ନୀ ସୁତାର୍ଥିନୀ

ତାପରେ, ପୁତ୍ର ଚାହୁଁଥିବା ପତ୍ନୀ ମଧ୍ୟର ପିଣ୍ଡ ଖାଇବା ଉଚିତ୍।

ପଶ୍ଚାତ୍ ସ୍ଵଯଂ ଚ ପତ୍ନୀଭିଃ ଶେଷମନ୍ନଂ ସମାଚରେତ୍

ପରେ, ସେ ନିଜେ ଏବଂ ପତ୍ନୀମାନେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍।

ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭଵେତାଂ ତୁ ଦମ୍ପତୀ ରଜନୀଂ ତୁ ତାମ୍

ସେ ରାତି ପତି ପତ୍ନୀ ଦୁଇଜଣେ ନିର୍ଯୋଗୀ ରହିବା ଉଚିତ୍।

ମହାରୌରଵମାସାଦ୍ଯ କୀଟଯୋନିଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ପୁନଃ

ମହା ରୌରବ ନରକକୁ ପହଞ୍ଚି, ପୁନି କୀଟ ଯୋନିକୁ ଯାଏ।

ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଂ ଚ ତଥାଧ୍ଵାନଂ କର୍ତା ଭୋକ୍ତା ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍

ସେ ଅଧ୍ୟୟନ, ଯାତ୍ରା ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଓ ଭୋଗ କରିବାକୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ମହାପାତିକିଭିସ୍ତୁଲ୍ଯା ଯାନ୍ତି ତେ ନରକାନ୍ ବହୂନ୍

ମହାପାପୀମାନେ ଯେପରି ନରକକୁ ଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ବହୁ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।

ଆମେନ ଵର୍ତଯେନ୍ନିତ୍ଯମୁଦାସୀନୋ ଽଥ ତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍

ଯିଏ ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଛି, ସେ ସଦା ଉଦାସୀନ ଭାବରେ ଚାଳିବା ଉଚିତ୍।

ତେନାଗ୍ନୌ କରଣଂ କୁର୍ଯାତ୍ ପିଣ୍ଡାଂସ୍ତେନୈଵ ନିର୍ଵପେତ୍

ସେହି ଭାବରେ, ଅଗ୍ନିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଏବଂ ପିଣ୍ଡ ରଖିବା ଉଚିତ୍।

ଵ୍ଯପେତକଲ୍ପଷୋ ନିତ୍ଯଂ ଯୋଗିନାଂ ଵର୍ତତେ ପଦମ୍

ଯୋଗୀମାନେ ସବୁ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ଥିବା ଏକ ଅବସ୍ଥାକୁ ସଦା ପାଇଥାନ୍ତି ।

ଆରାଧିତୋ ଭଵେଦୀଶସ୍ତେନ ସମ୍ଯକ୍ ସନାତନଃ

ଏହିପରି ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ଶାଶ୍ୱତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଏ ।