କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ପଞ୍ଚୈତାନ୍ ଵିସ୍ତରୋ ହନ୍ତି ତସ୍ମାନ୍ନେହେତ ଵିସ୍ତରମ୍

ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ଜିନିଷ ଅତିରିକ୍ତତା ଆଣେ; ତେଣୁ ଅତିରିକ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଶ୍ରୁତଶୀଲାଦିସଂପନ୍ନମଲକ୍ଷଣଵିଵର୍ଜିତମ୍

ସେ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନ, ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ଓ ଏହା ପରି ଗୁଣରେ ସମ୍ପନ୍ନ ଏବଂ ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନରୁ ମୁକ୍ତ ହେବା ଉଚିତ।

ଦେଵତାଯତନେ ଚାସ୍ମୈ ନିଵେଦ୍ଯାନ୍ଯତ୍ପ୍ରଵର୍ତଯେତ୍

ଦେବତାର ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରି, ପରେ ଅନ୍ୟ କାମ କରିବା ଉଚିତ।

ତସ୍ମାଦେକମପି ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଵିଦ୍ଵାଂସଂ ଭୋଜଯେଦ୍ ଦ୍ଵିଜମ୍

ତେଣୁ ଜଣେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଖାଇବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଉପଵିଷ୍ଟେଷୁ ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ କାମଂ ତମପି ଭୋଜଯେତ୍

ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବସିଥିବା ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଲୋକ ଖାଇବାକୁ ଚାହେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଖାଇବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ତସ୍ମାତ୍ ପ୍ରଯତ୍ନାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧେଷୁ ପୂଜ୍ଯା ହ୍ଯତିଥଯୋ ଦ୍ଵିଜୈଃ

ତେଣୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ଆଦର ସହ ପୂଜା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଦରକାର।

କାକଯୋନିଂ ଵ୍ରଜନ୍ତ୍ଯେତେ ଦାତା ଚୈଵ ନ ସଂଶଯଃ

ଯେଉଁମାନେ ଠିକ ଭାବେ ସମ୍ମାନିତ ହେନାହିଁ, ସେମାନେ କାକର ଜନ୍ମ ପାନ୍ତି, ଦାତା ମଧ୍ୟ ଏହି ଭଳି ହୁଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

କୁକ୍କୁଟାଃ ଶୂକରାଃ ଶ୍ଵାନୋ ଵର୍ଜ୍ଯାଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧେଷୁ ଦୂରତଃ

ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ କୁକୁଡି, ଶୁଆ, ଓ କୁକୁରକୁ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ନୀଲକାଷାଯଵସନଂ ପାଷଣ୍ଡାଂଶ୍ଚ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍

ନୀଳ କିମ୍ବା କାଷାୟ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବା ଲୋକମାନେ ଓ ବିଶ୍ୱାସ ନଥିବା ଲୋକମାନେ ଠାରୁ ଦୂରେ ରହିବା ଉଚିତ।

ତତ୍ସର୍ଵମେଵ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଵୈଶ୍ଵଦୈଵତ୍ଯପୂର୍ଵକମ୍

ଏହି ସମସ୍ତ କାମ ଭଲ ଭାବେ କରିବା ଦରକାର, ପ୍ରଥମେ ବୈଶ୍ୱଦେବ କ୍ରିୟା କରିବା ପରେ।

ସ୍ତ୍ରଗ୍ଦାମଭିଃ ଶିରୋଵେଷ୍ଟୈର୍ଧୂପଵାସୋ ଽନୁଲେପନୈଃ

ସୁଗନ୍ଧି ଜଳ, ମୁଣ୍ଡ ଢାକିବା ପୋଶାକ, ଧୂପ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ,

ଉଦଙ୍ମୁଖୋ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସ ଇତ୍ଯୃଚା

ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ 'ବିଶ୍ୱେ ଦେବା' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି,

ଶଂ ନୋ ଦେଵ୍ଯା ଜଲଂ କ୍ଷିପ୍ତ୍ଵା ଯଵୋ ଽସୀତି ଯଵାଂସ୍ତଥା

'ଶଂ ନୋ ଦେବ୍ୟା' ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ଜଳ ଛିଟିବା, ଏହିପରି ଯବ ଦାନ କରିବା,

ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦ୍ ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯାନି ଧୂପାଦୀନି ଚ ଶକ୍ତିତଃ

ସେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ସୁଗନ୍ଧ, ମାଳା, ଧୂପ ଓ ଏହା ପରି ଦେବା ଉଚିତ।

ଆଵାହନଂ ତତଃ କୁର୍ଯାଦୁଶନ୍ତସ୍ତ୍ଵେତ୍ଯୃଚା ବୁଧଃ

ତାପରେ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ 'ଉଶନ୍ତସ୍ତ୍ୱ' ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ଆବାହନ କରିବା ଉଚିତ।

ଶଂ ନୋ ଦେଵ୍ଯୋଦକଂ ପାତ୍ରେ ତିଲୋ ଽସୀତି ତିଲାଂସ୍ତଥା

'ଶଂ ନୋ ଦେବ୍ୟା' ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ପାତ୍ରରେ ଜଳ ଦେବା, ଏହିପରି ତିଳ ଦାନ କରିବା,

ପିତୃଭ୍ଯଃ ସ୍ଥାନମେତେନ ନ୍ଯୁବ୍ଜଂ ପାତ୍ରଂ ନିଧାପଯେତ୍

ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି କ୍ରିୟା ଦେଇ ଏକ ଉଲଟା ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ।

କୁରୁଷ୍ଵେତ୍ଯଭ୍ଯନୁଜ୍ଞାତୋ ଜୁହୁଯାଦୁପଵୀତଵାନ୍

'କରୁ' ବୋଲି ଅନୁମତି ମିଳିଲେ, ଉପବୀତ ପିନ୍ଧିଥିବା ଲୋକ ହବି ଦେବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାଚୀନାଵୀତିନା ପିତ୍ର୍ଯଂ ଵୈଶ୍ଵଦେଵଂ ତୁ ହୋମଵତ୍

ପିତୃ କ୍ରିୟା ଡାହାଣ ଉପବୀତ ପିନ୍ଧି ହୁଏ, ବୈଶ୍ୱଦେବ କ୍ରିୟା ହୋମ ଭଳି କରିବା ଉଚିତ।

ପିତୃଣାଂ ପରିଚର୍ଯାସୁ ପାତଯେଦିତରଂ ତଥା

ପିତୃମାନଙ୍କ ସେବାରେ ଅନ୍ୟ ଦାନ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଦେବା ଉଚିତ।

ଅଗ୍ନଯେ କଵ୍ଯଵାହନାଯ ସ୍ଵଧେତି ଜୁହୁଯାତ୍ ତତଃ

ତାପରେ ଅଗ୍ନିକୁ କବ୍ୟବାହନ ଭାବେ 'ସ୍ୱଧା' ବୋଲି ହବି ଦେବା ଉଚିତ।

ମହାଦେଵାନ୍ତିକେ ଵାଥ ଗୋଷ୍ଠେ ଵା ସୁସମାହିତଃ

ମହାଦେବଙ୍କ ସମ୍ନିଧିରେ କିମ୍ବା ଗୋଉଠରେ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ବସିବା ଉଚିତ।

ଗୋମଯେନୋପତିପ୍ଯୋର୍ଵୋଂ ସ୍ଥାନଂ କୃତ୍ଵା ତୁ ସୈକତମ୍

ଗୋମୟ ଦ୍ୱାରା ଭୂମିକୁ ଚିଟିଯାଇ, ଏକ ସାଉତିଆ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ତ୍ରିରୁଲ୍ଲିଖେତ୍ ତସ୍ଯ ମଧ୍ଯଂ ଦର୍ଭେଣୈକେନ ଚୈଵ ହି

ଏହି ସ୍ଥାନର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦର୍ଭା ଗ୍ରାସ ଦ୍ୱାରା ତିନିଟି ରେଖା ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ।

ତ୍ରୀନ୍ ପିଣ୍ଡାନ୍ ନିର୍ଵପେତ୍ ତତ୍ର ହଵିଃ ଶେଷାତ୍ସମାହିତଃ

ଏଠାରେ ଏକାଗ୍ରତାରେ ହବିର ଅବଶିଷ୍ଟ ଦ୍ୱାରା ତିନିଟି ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ।

ତଦନ୍ନଂ ତୁ ନମସ୍କୁର୍ଯାତ୍ ପିତୄନେଵ ଚ ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍

ସେ ଏହି ଅନ୍ନକୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ, ମନ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ପିତୃମାନେକୁ ମଧ୍ୟ।

ଅଵଜିଘ୍ରେଚ୍ଚ ତାନ୍ ପିଣ୍ଡାନ୍ ଯଥାନ୍ଯୁପ୍ତାନ୍ ସମାହିତଃ

ଯଥାଯଥ ଭାବେ ରଖାଯାଇଥିବା ପିଣ୍ଡଗୁଡିକୁ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଘ୍ରାଣ କରିବା ଉଚିତ।

ମାଂସାନ୍ଯପୂପାନ୍ ଵିଵିଧାନ୍ ଦଦ୍ଯାତ୍ କୃସରପାଯସମ୍

ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମାଂସ, ପିଠା, କ୍ରିସରା ଓ ଖିର ଦେବା ଉଚିତ।

ଅନ୍ନଂ ଚୈଵ ଯଥାକାମଂ ଵିଵିଧଂ ଭକ୍ଷ୍ଯପେଯକମ୍

ଏବଂ ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।