କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ସ ଯାତି ନରକଂ ଘୋରଂ ସୂକରତ୍ଵାଂ ପ୍ରାଯାତି ଚ

ସେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଇଥାଏ ଏବଂ ଶୁଆ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇପାରେ।

ସ ତସ୍ମାଦଧିକଃ ପାପୀ ଵିଷ୍ଠାକୀଟୋ ଽଭିଜାଯତେ

ଏହିପରି ଅଧିକ ପାପୀ ଲୋକ ମଳ ମଧ୍ୟରେ କୀଟ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାମଵାପ୍ନୋତି ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନୌ ଚ ଜାଯତେ

ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଲାଗିଥାଏ ଏବଂ ପଶୁର ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଭଵନ୍ତି ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ତଂ ମାସଂ ପାଂଶୁଭୋଜନାଃ

ସେ ମାସରେ ତାଙ୍କର ପିତୃମାନେ ମାଟି ଭୋଜନ କରିଥାନ୍ତି।

ଭଵନ୍ତି ତସ୍ଯ ତନ୍ମାସଂ ପିତରୋ ମଲଭୋଜନାଃ

ସେ ମାସରେ ତାଙ୍କର ପିତୃମାନେ ମଳ ଭୋଜନ କରିଥାନ୍ତି।

ଅକ୍ରୋଧନଃ ଶୌଚପରଃ କର୍ତା ଚୈଵ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ସେ କ୍ରୋଧରହିତ, ପବିତ୍ରତାରେ ନିଷ୍ଠା, କାମକାଜରେ ଲାଗିଥିବା ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା ହେବା ଉଚିତ।

ସମୂଲାନାହରେଦ୍ ଵାରି ଦକ୍ଷିଣାଗ୍ରାନ୍ ସୁନିର୍ମଲାନ୍

ସେ ଜଳକୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଶିରା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତଳନ କରିବା ଉଚିତ, ମୂଳ ସହିତ ଉଠାଇବା ଏବଂ ଏହାକୁ ସଫା ରଖିବା ଉଚିତ।

ଶୁଚିଂ ଦେଶଂ ଵିଵିକ୍ତଂ ଚ ଗୋମଯେନୋପଲେପଯେତ୍

ସେ ଏକ ପବିତ୍ର ଏବଂ ନିଜସ୍ଥାନକୁ ଗୋମୟ ଦ୍ୱାରା ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ।

ଵିଵିକ୍ତେଷୁ ଚ ତୁଷ୍ଯନ୍ତି ଦତ୍ତେନ ପିତରଃ ସଦା

ନିଜସ୍ଥାନରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନରେ ପିତୃଗଣ ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।

ସ୍ଵାମିଭିସ୍ତଦ୍ ଵିହନ୍ଯେତ ମୋହାଦ୍ ଯତ୍ କ୍ରିଯତେ ନରୈଃ

ମାନବମାନେ ଭ୍ରମରେ କରିଥିବା କାମକୁ ସ୍ୱାମୀମାନେ ରୋକିବା ଉଚିତ।

ସର୍ଵାଣ୍ଯସ୍ଵାମିକାନ୍ଯାହୁର୍ନ ହି ତେଷୁ ପରିଗ୍ରହଃ

ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଜିନିଷର ମାଲିକ ନାହିଁ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅପନାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ବୋଲି କହାଯାଏ।

ଅସୁରୋପହତଂ ସର୍ଵଂ ତିଲୈଃ ଶୁଦ୍ଧ୍ଯତ୍ଯଜେନ ଵା

ଅସୁରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ତିଳ କିମ୍ବା ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତିର ସ୍ପର୍ଶରେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।

ଚୋଷ୍ଯପେଯସମୃଦ୍ଧଂ ଚ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍

ସେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ପାନିଅଉ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରଚୁର ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଭିଗମ୍ଯ ଯଥାମାର୍ଗଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛେଦ୍ ଦନ୍ତଧାଵନମ୍

ଯଥାବିଧି ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ, ସେ ଦନ୍ତ ଶୁଖିବା ଲାଠି ଦେବା ଉଚିତ।

ପାତ୍ରୈରୌଦୁମ୍ବରୈର୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଵୈଶ୍ଵଦୈଵତ୍ଯପୂର୍ଵକମ୍

ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରଥମେ ବୈଶ୍ୱଦେବ କ୍ରିୟା କରି, ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।

ପାଦ୍ଯମାଚମନୀଯଂ ଚ ସଂପ୍ରଯଚ୍ଛେଦ୍ ଯଥାକ୍ରମମ୍

ପାଦ ଧୁଅଯିବା ଓ ଅଚମନ କରିବା ପାଇଁ ଜଳ ସଠିକ୍ କ୍ରମରେ ଦେବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାଙ୍ମୁଖାନ୍ଯାସନାନ୍ଯେଷାଂ ତ୍ରିଦର୍ଭୋପହିତାନି ଚ

ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପୂର୍ବ ଦିଗ ଦେଖି ଆସନ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆସନରେ ତିନିଟି ଦର୍ଭା ରଖିବା ଉଚିତ।

ଦକ୍ଷିଣାଗ୍ରୈକଦର୍ଭାଣି ପ୍ରୋକ୍ଷିତାନି ତିଲୋଦକୈଃ

ଦକ୍ଷିଣ ଶିରା ଦର୍ଭାଗୁଡ଼ିକୁ ତିଳ ମିଶା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଶିଞ୍ଚିତ କରିବା ଉଚିତ।

ଆସଧ୍ଵମିତି ସଂଜଲ୍ପନ୍ ଆସନାସ୍ତେ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍

'ବସନ୍ତୁ' ବୋଲି କହି, ସେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଇଁ ଆଲଗା ଆସନ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଏକୈକଂ ଵା ଭଵେତ୍ ତତ୍ର ଦେଵମାତାମହେଷ୍ଵପି

ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଇଁ ଏକ ଆସନ ହୋଇପାରେ, ଦେବୀ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।

ପଞ୍ଚୈତାନ୍ ଵିସ୍ତରୋ ହନ୍ତି ତସ୍ମାନ୍ନେହେତ ଵିସ୍ତରମ୍

ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ଜିନିଷ ଅତିରିକ୍ତତା ଆଣେ; ତେଣୁ ଅତିରିକ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଶ୍ରୁତଶୀଲାଦିସଂପନ୍ନମଲକ୍ଷଣଵିଵର୍ଜିତମ୍

ସେ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନ, ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ଓ ଏହା ପରି ଗୁଣରେ ସମ୍ପନ୍ନ ଏବଂ ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନରୁ ମୁକ୍ତ ହେବା ଉଚିତ।

ଦେଵତାଯତନେ ଚାସ୍ମୈ ନିଵେଦ୍ଯାନ୍ଯତ୍ପ୍ରଵର୍ତଯେତ୍

ଦେବତାର ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରି, ପରେ ଅନ୍ୟ କାମ କରିବା ଉଚିତ।

ତସ୍ମାଦେକମପି ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଵିଦ୍ଵାଂସଂ ଭୋଜଯେଦ୍ ଦ୍ଵିଜମ୍

ତେଣୁ ଜଣେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଖାଇବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଉପଵିଷ୍ଟେଷୁ ଯଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ କାମଂ ତମପି ଭୋଜଯେତ୍

ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବସିଥିବା ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଲୋକ ଖାଇବାକୁ ଚାହେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଖାଇବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ତସ୍ମାତ୍ ପ୍ରଯତ୍ନାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧେଷୁ ପୂଜ୍ଯା ହ୍ଯତିଥଯୋ ଦ୍ଵିଜୈଃ

ତେଣୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ଆଦର ସହ ପୂଜା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଦରକାର।

କାକଯୋନିଂ ଵ୍ରଜନ୍ତ୍ଯେତେ ଦାତା ଚୈଵ ନ ସଂଶଯଃ

ଯେଉଁମାନେ ଠିକ ଭାବେ ସମ୍ମାନିତ ହେନାହିଁ, ସେମାନେ କାକର ଜନ୍ମ ପାନ୍ତି, ଦାତା ମଧ୍ୟ ଏହି ଭଳି ହୁଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

କୁକ୍କୁଟାଃ ଶୂକରାଃ ଶ୍ଵାନୋ ଵର୍ଜ୍ଯାଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧେଷୁ ଦୂରତଃ

ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ କୁକୁଡି, ଶୁଆ, ଓ କୁକୁରକୁ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ନୀଲକାଷାଯଵସନଂ ପାଷଣ୍ଡାଂଶ୍ଚ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍

ନୀଳ କିମ୍ବା କାଷାୟ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବା ଲୋକମାନେ ଓ ବିଶ୍ୱାସ ନଥିବା ଲୋକମାନେ ଠାରୁ ଦୂରେ ରହିବା ଉଚିତ।