କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ବ୍ରହ୍ମଭାଵନିରସ୍ତାଶ୍ଚ ଵର୍ଜନୀଯାଃ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ

ଯେମାନେ ବ୍ରହ୍ମ ଚିନ୍ତନ ଛାଡିଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।

ମହାଯଜ୍ଞଵିହୀନଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ପଙ୍କ୍ତିଦୂଷକଃ

ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମହାୟଜ୍ଞ କରିନାହାନ୍ତି, ସେ ଅତିଥି ପଙ୍କ୍ତିକୁ ଅପବିତ୍ର କରିଥିବା ଲୋକ।

ତାମସୋ ରାଜସଶ୍ଚୈଵ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ପଙ୍କ୍ତିଦୂଷକଃ

ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାମସିକ କିମ୍ବା ରାଜସିକ ଗୁଣରେ ବ୍ୟସ୍ତ, ସେ ଅତିଥି ପଙ୍କ୍ତିକୁ ଅପବିତ୍ର କରିଥିବା ଲୋକ।

ନିନ୍ଦିତାନାଚରନ୍ତ୍ଯେତେ ଵର୍ଜନୀଯାଃ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ

ଯେମାନେ ନିନ୍ଦିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।

ସଂନିପାତ୍ଯ ଦ୍ଵିଜାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ସାଧୁଭିଃ ସଂନିମନ୍ତ୍ରଯେତ୍

ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଏକଠା କରି, ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଅସଂଭଵେ ପରେଦ୍ଯୁର୍ଵା ଯଥୋକ୍ତୈର୍ଲକ୍ଷଣୈର୍ଯୁତାନ୍

ଯଦି ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ତେବେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଗୁଣ ଥିବା ଲୋକମାନେ।

ଅନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ମନସା ଧ୍ଯାତ୍ଵା ସଂପତନ୍ତି ମନୋଜଵାଃ

ସେମାନେ ଏକାପରକୁ ମନରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଚିନ୍ତାର ତ୍ୱରାରେ ଏକଠା ହେଇଯାନ୍ତି।

ଵାଯୁଭୂତାସ୍ତୁ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଯାନ୍ତି ପରାଂ ଗତିମ୍

ବାୟୁ ସ୍ୱରୂପ ହୋଇ, ସେମାନେ ରହନ୍ତି; ଭୋଜନ କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଇଯାନ୍ତି।

ଵସେଯୁର୍ନିଯତାଃ ସର୍ଵେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯପରାଯଣାଃ

ସମସ୍ତେ ନିୟମିତ ରହିବେ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବେ।

ଭାରଂ ମୈଥୁନମଧ୍ଵାନଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧକୃଦ୍ ଵର୍ଜଯେଜ୍ଜପମ୍

ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଲୋକ ଭାର, ମିଳନ, ଯାତ୍ରା ଓ ଜପ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।

ସ ଯାତି ନରକଂ ଘୋରଂ ସୂକରତ୍ଵାଂ ପ୍ରାଯାତି ଚ

ସେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଇଥାଏ ଏବଂ ଶୁଆ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇପାରେ।

ସ ତସ୍ମାଦଧିକଃ ପାପୀ ଵିଷ୍ଠାକୀଟୋ ଽଭିଜାଯତେ

ଏହିପରି ଅଧିକ ପାପୀ ଲୋକ ମଳ ମଧ୍ୟରେ କୀଟ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାମଵାପ୍ନୋତି ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନୌ ଚ ଜାଯତେ

ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଲାଗିଥାଏ ଏବଂ ପଶୁର ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଭଵନ୍ତି ପିତରସ୍ତସ୍ଯ ତଂ ମାସଂ ପାଂଶୁଭୋଜନାଃ

ସେ ମାସରେ ତାଙ୍କର ପିତୃମାନେ ମାଟି ଭୋଜନ କରିଥାନ୍ତି।

ଭଵନ୍ତି ତସ୍ଯ ତନ୍ମାସଂ ପିତରୋ ମଲଭୋଜନାଃ

ସେ ମାସରେ ତାଙ୍କର ପିତୃମାନେ ମଳ ଭୋଜନ କରିଥାନ୍ତି।

ଅକ୍ରୋଧନଃ ଶୌଚପରଃ କର୍ତା ଚୈଵ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ସେ କ୍ରୋଧରହିତ, ପବିତ୍ରତାରେ ନିଷ୍ଠା, କାମକାଜରେ ଲାଗିଥିବା ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା ହେବା ଉଚିତ।

ସମୂଲାନାହରେଦ୍ ଵାରି ଦକ୍ଷିଣାଗ୍ରାନ୍ ସୁନିର୍ମଲାନ୍

ସେ ଜଳକୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଶିରା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତଳନ କରିବା ଉଚିତ, ମୂଳ ସହିତ ଉଠାଇବା ଏବଂ ଏହାକୁ ସଫା ରଖିବା ଉଚିତ।

ଶୁଚିଂ ଦେଶଂ ଵିଵିକ୍ତଂ ଚ ଗୋମଯେନୋପଲେପଯେତ୍

ସେ ଏକ ପବିତ୍ର ଏବଂ ନିଜସ୍ଥାନକୁ ଗୋମୟ ଦ୍ୱାରା ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ।

ଵିଵିକ୍ତେଷୁ ଚ ତୁଷ୍ଯନ୍ତି ଦତ୍ତେନ ପିତରଃ ସଦା

ନିଜସ୍ଥାନରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନରେ ପିତୃଗଣ ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।

ସ୍ଵାମିଭିସ୍ତଦ୍ ଵିହନ୍ଯେତ ମୋହାଦ୍ ଯତ୍ କ୍ରିଯତେ ନରୈଃ

ମାନବମାନେ ଭ୍ରମରେ କରିଥିବା କାମକୁ ସ୍ୱାମୀମାନେ ରୋକିବା ଉଚିତ।

ସର୍ଵାଣ୍ଯସ୍ଵାମିକାନ୍ଯାହୁର୍ନ ହି ତେଷୁ ପରିଗ୍ରହଃ

ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଜିନିଷର ମାଲିକ ନାହିଁ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅପନାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ବୋଲି କହାଯାଏ।

ଅସୁରୋପହତଂ ସର୍ଵଂ ତିଲୈଃ ଶୁଦ୍ଧ୍ଯତ୍ଯଜେନ ଵା

ଅସୁରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ତିଳ କିମ୍ବା ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତିର ସ୍ପର୍ଶରେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।

ଚୋଷ୍ଯପେଯସମୃଦ୍ଧଂ ଚ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍

ସେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ପାନିଅଉ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରଚୁର ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଭିଗମ୍ଯ ଯଥାମାର୍ଗଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛେଦ୍ ଦନ୍ତଧାଵନମ୍

ଯଥାବିଧି ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ, ସେ ଦନ୍ତ ଶୁଖିବା ଲାଠି ଦେବା ଉଚିତ।

ପାତ୍ରୈରୌଦୁମ୍ବରୈର୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ ଵୈଶ୍ଵଦୈଵତ୍ଯପୂର୍ଵକମ୍

ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରଥମେ ବୈଶ୍ୱଦେବ କ୍ରିୟା କରି, ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।

ପାଦ୍ଯମାଚମନୀଯଂ ଚ ସଂପ୍ରଯଚ୍ଛେଦ୍ ଯଥାକ୍ରମମ୍

ପାଦ ଧୁଅଯିବା ଓ ଅଚମନ କରିବା ପାଇଁ ଜଳ ସଠିକ୍ କ୍ରମରେ ଦେବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାଙ୍ମୁଖାନ୍ଯାସନାନ୍ଯେଷାଂ ତ୍ରିଦର୍ଭୋପହିତାନି ଚ

ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପୂର୍ବ ଦିଗ ଦେଖି ଆସନ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆସନରେ ତିନିଟି ଦର୍ଭା ରଖିବା ଉଚିତ।

ଦକ୍ଷିଣାଗ୍ରୈକଦର୍ଭାଣି ପ୍ରୋକ୍ଷିତାନି ତିଲୋଦକୈଃ

ଦକ୍ଷିଣ ଶିରା ଦର୍ଭାଗୁଡ଼ିକୁ ତିଳ ମିଶା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଶିଞ୍ଚିତ କରିବା ଉଚିତ।

ଆସଧ୍ଵମିତି ସଂଜଲ୍ପନ୍ ଆସନାସ୍ତେ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍

'ବସନ୍ତୁ' ବୋଲି କହି, ସେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଇଁ ଆଲଗା ଆସନ ରଖିବା ଉଚିତ।