କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଅସଂବନ୍ଧୀ ଚ ଵିଜ୍ଞେଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ପଙ୍କ୍ତିପାଵନଃ

ଯିଏ କିଛିରେ ଆସକ୍ତି ନାହିଁ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୋଜନ ଶୃଙ୍ଖଳାକୁ ପବିତ୍ର କରେ।

ଅଲାଭେ ନୈଷ୍ଠିକଂ ଦାନ୍ତମୁପକୁର୍ଵାଣକଂ ତଥା

ଯଦି ଏମାନେ ମିଳିନାହାନ୍ତି, ତେବେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଦମୀ ଓ ଉପକୁର୍ବାଣ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।

ସର୍ଵାଲାଭେ ସାଧକଂ ଵା ଗୃହସ୍ଥମପି ଭୋଜଯେତ୍

ଯଦି କେହି ମିଳିନାହାନ୍ତି, ତେବେ ଉଦ୍ୟମଶୀଳ ଗୃହସ୍ଥକୁ ମଧ୍ୟ ଭୋଜନ ଦେଇପାରିବେ।

ଫଲଂ ଵେଦଵିଦାଂ ତସ୍ଯ ସହସ୍ରାଦତିରିଚ୍ଯତେ

ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଫଳ ହଜାର ଗୁଣା ଦାନ ଠାରୁ ଅଧିକ ମିଳେ।

ଭୋଜଯେଦ୍ ହଵ୍ଯକଵ୍ଯେଷୁ ଅଲାଭାଦିତରାନ୍ ଦ୍ଵିଜାନ୍

ଯଦି ଉପଯୁକ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମିଳିନାହାନ୍ତି, ତେବେ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ହବି ଓ କବ୍ୟ ଦେଇ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ।

ଅନୁକଲ୍ପସ୍ତ୍ଵଯଂ ଜ୍ଞେଯଃ ସଦା ସଦ୍ଭିରନୁଷ୍ଠିତଃ

ଏହି ବିକଳ୍ପ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ସଦା ଭଲ ଲୋକମାନେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ଏହାକୁ ଜାଣିବା ଉଚିତ।

ଦୌହିତ୍ରଂ ଵିଟ୍ପତିଂ ବନ୍ଧୁମୃତ୍ଵିଗ୍ଯାଜ୍ଯୌ ଚ ଭୋଜଯେତ୍

ଜମାନେ ଝିଅର ପୁଅ, ବାକ୍ୟର ମାଲିକ, ଆତ୍ମୀୟ, ଋତ୍ବିଜ୍ ଓ ଯଜ୍୞ କରୁଥିବାକୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।

ପୈଶାଚୀ ଦକ୍ଷିଣା ସା ହି ନୈଵାମୁତ୍ର ଫଲପ୍ରଦା

ଦକ୍ଷିଣା ଯଦି ପିଶାଚୀ ସ୍ୱରୂପ, ତେବେ ସେହି ଦାନ ପରଲୋକରେ କୌଣସି ଫଳ ଦେଇନଥାଏ।

ଦ୍ଵିଷତା ହି ହଵିର୍ଭୁକ୍ତଂ ଭଵତି ପ୍ରେତ୍ଯ ନିଷ୍ଫଲମ୍

ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ଭୋଜିତ ହବି ପରଲୋକରେ ଫଳହୀନ ହୁଏ।

ତସ୍ମୈ ହଵ୍ଯଂ ନ ଦାତଵ୍ଯଂ ନ ହି ଭସ୍ମନି ହୂଯତେ

ଏମିତି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ହବି ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଛାର ଉପରେ ହବି ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ।

ତଥାନୃଚେ ହଵିର୍ଦତ୍ତ୍ଵା ନ ଦାତା ଲଭତେ ଫଲମ୍

ଯେ ବ୍ୟକ୍ତି ଋଚ୍ ପାଠ କରନ୍ତି ନାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ହବି ଦେଲେ ଦାତା କେବେ ବି ଫଳ ପାଉନ୍ତି ନାହାନ୍ତି।

ତାଵତୋ ଗ୍ରସତେ ପ୍ରେତ୍ଯ ଦୀପ୍ତାନ୍ ସ୍ଥୂଲାଂସ୍ତ୍ଵଯୋଗୁଡାନ୍

ଏପରି କାମ କରିଥିବା ଲୋକେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଯେତେଥର କରିଛନ୍ତି, ସେତେ ଜଳନ୍ତା ମୋଟା ଗୁଡ଼ିକୁ ଖାଇବାକୁ ପଡ଼ିବ।

ଯତ୍ରୈତେ ଭୁଞ୍ଜତେ ହଵ୍ଯଂ ତଦ୍ ଭଵେଦାସୁର ଦ୍ଵିଜାଃ

ଯେଉଁଠି ଏମିତି ଅଯୋଗ୍ୟ ଲୋକେ ହବି ଭୋଗ କରନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସେଠି ସବୁ ଅସୁରୀ ହୁଏ।

ସ ଵୈ ଦୁର୍ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ନାର୍ହଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧାଦିଷୁ କଦାଚନ

ଏପରି ଦୁଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ କେବେ ବି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।

ବଧବନ୍ଧୋପଜୀଵୀ ଚ ଷଡେତେ ବ୍ରହ୍ମବନ୍ଧଵଃ

ଯେ ବ୍ୟକ୍ତି ହତ୍ୟା କିମ୍ବା ବନ୍ଧନ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଚାଲାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଛଅ ଜଣେ କେବଳ ବ୍ରାହ୍ମଣବନ୍ଧୁ।

ଵେଦଵିକ୍ରାଯିଣୋ ହ୍ଯେତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧାଦିଷୁ ଵିଗର୍ହିତାଃ

ଯେମାନେ ବେଦ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିନ୍ଦିତ।

ଅସମାନାନ୍ ଯାଜଯନ୍ତି ପତିତାସ୍ତେ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ

ଯେମାନେ ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ କରାନ୍ତି, ସେମାନେ ପତିତ ବୋଲି କୁହାଯାନ୍ତି।

ଅଧୀଯତେ ତଥା ଵେଦାନ୍ ପତିତାସ୍ତେ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ

ଏହିପରି ଭାବେ ଯେମାନେ ବେଦ ପଢ଼ାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପତିତ ବୋଲି ପରିଚିତ।

କାପାଲିକାଃ ପାଶୁପତାଃ ପାଷଣ୍ଡା ଯେ ଚ ତଦ୍ଵିଧାଃ

କାପାଳିକ, ପାଶୁପତ, ପାଷଣ୍ଡ ଓ ଏପରି ପ୍ରକୃତିର ଅନ୍ୟମାନେ—

ନ ତସ୍ଯ ତଦ୍ ଭଵେଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧଂ ପ୍ରେତ୍ଯ ଚେହ ଫଲପ୍ରଦମ୍

ଏପରି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କେବେ ବି ଏଠାରେ କିମ୍ବା ପରଲୋକରେ ଫଳ ଦେଇନଥାଏ।

ମିଥ୍ଯାଶ୍ରମୀ ଚ ତେ ଵିପ୍ରା ଵିଜ୍ଞେଯାଃ ପଙ୍କ୍ତିଦୂଷକାଃ

ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମିଥ୍ୟା ଆଶ୍ରମ ଦାବି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପଙ୍କ୍ତି ଦୂଷକ ବୋଲି ଜଣାଯିବେ।

ଵିଦ୍ଧପ୍ରଜନନଶ୍ଚୈଵ ସ୍ତେନଃ କ୍ଲୀବୋ ଽଥ ନାସ୍ତିକଃ

ଯେ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଧବା ସହ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ଚୋର, ନପୁଂସକ କିମ୍ବା ନାସ୍ତିକ—

ଆଗାରଦାହୀ କୁଣ୍ଡାଶୀ ସୋମଵିକ୍ରଯିଣୋ ଦ୍ଵିଜାଃ

ଘରକୁ ଜଳାଇଥିବା, ଗଡ଼ିଆ ଖାଇଥିବା, ଓ ସୋମ ବିକ୍ରୟ କରୁଥିବା ଦ୍ୱିଜମାନେ—

ପୌନର୍ଭଵଃ କୁସୀଦୀ ଚ ତଥା ନକ୍ଷତ୍ରଦର୍ଶକଃ

ପୁନର୍ବିବାହରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ସୁଦଖୋର ଓ ନକ୍ଷତ୍ର ଦେଖୁଥିବା ଲୋକ—

ହୀନାଙ୍ଗଶ୍ଚାତିରିକ୍ତାଙ୍ଗୋ ହ୍ଯଵକୀର୍ଣିସ୍ତଥୈଵ ଚ

ଅଙ୍ଗ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ଅତିରିକ୍ତ ଥିବା, ଓ ଯେ ଜନ୍ମବୀଜ ଚିଢ଼ାଇଛି—

ମିତ୍ରଧ୍ରୁକ୍ ପିଶୁନଶ୍ଚୈଵ ନିତ୍ଯଂ ଭାର୍ଯାନୁଵର୍ତକଃ

ମିତ୍ର ଦ୍ରୋହୀ, ଅପବାଦକାରୀ, ଓ ସଦା ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମାନିଥିବା—

ଗୋତ୍ରଭିଦ୍ ଭ୍ରଷ୍ଟଶୌଚଶ୍ଚ କାଣ୍ଡସ୍ପୃଷ୍ଟସ୍ତଥୈଵ ଚ

ଗୋତ୍ର ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ଶୌଚ ହରାଇଥିବା, କିମ୍ବା କାଣ୍ଡ ଛୁଇଁଥିବା—

ସମୁଦ୍ରଯାଯୀ କୃତହା ତଥା ସମଯଭେଦକଃ

ସମୁଦ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ହତ୍ୟା କରିଥିବା ଏବଂ ଚୁକ୍ତି ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ଲୋକ—

ଦ୍ଵିଜନିନ୍ଦାରତଶ୍ଚୈତେ ଵର୍ଜ୍ଯାଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧାଦିକର୍ମସୁ

ଯେମାନେ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଉପହାସ କରିବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବା ଉଚିତ।