କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଇଦମାପଃ ପ୍ରଵହତ ଵ୍ଯାହୃତିଭିସ୍ତଥୈଵ ଚ

ଏ ଜଳ, ବ୍ୟାହୃତି ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।

ଅନ୍ତର୍ଜଲଗତୋ ମଗ୍ନୋ ଜପେତ୍ ତ୍ରିରଘମର୍ଷଣମ୍

ଜଳ ଭିତରେ ବିଲିନ ହୋଇ, ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ତିନିଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଆଵର୍ତଯେଦ୍ ଵା ପ୍ରଣଵଂ ଦେଵଂ ଵା ସଂସ୍ମରେଦ୍ଧରିମ୍

ଓଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା କିମ୍ବା ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଅନ୍ତର୍ଜଲେ ତ୍ରିରାଵର୍ତ୍ଯ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଜଳ ଭିତରେ ତିନିଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ମୂର୍ଧ୍ନି ତତ୍ ତୋଯଂ ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାତକୈଃ

ସେ ଜଳକୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖିଲେ, ସମସ୍ତ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ତଥାଘମର୍ଷଣଂ ସୂକ୍ତଂ ସର୍ଵପାପାପନୋଦନମ୍

ଏଭଳି ଅଘମର୍ଷଣ ସୂକ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଦୁଷ୍ଟତା ଦୂର କରେ।

ପ୍ରକ୍ଷିପ୍ଯାଲୋକଯେଦ୍ ଦେଵମୁଦ୍ଵଯଂ ତମସସ୍ପରି

ଜଳ ଛିଟିଇ ଦେଇ, ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ।

ହଂସଃ ଶୁଚିଷଦେତେନ ସାଵିତ୍ର୍ଯା ଚ ଵିଶେଷତଃ

ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଓ ବିଶେଷକରି ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହଂସ ହୁଏ।

ସାଵିତ୍ରୀଂ ଵୈ ଜପେତ୍ ପଶ୍ଚାଜ୍ଜପଯଜ୍ଞଃ ସ ଵୈ ସ୍ମୃତଃ

ପରେ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ଅଞ୍ଜଳି ଉଚ୍ଚାରଣକୁ ଜପଯଜ୍ଞ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।

ଶତରୁଦ୍ରୀଯମଥର୍ଵଶିରଃ ସୌରାଂଶ୍ଚ ଶକ୍ତିତଃ

ଶତରୁଦ୍ରୀୟ, ଅଥର୍ବଶିର, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ତିଷ୍ଠଂଶ୍ଚେଦୀକ୍ଷମାଣୋର୍ଽକଂ ଜପ୍ଯଂ କୁର୍ଯାତ୍ ସମାହିତଃ

ଯଦି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ରହି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖି ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

କର୍ତଵ୍ଯା ତ୍ଵକ୍ଷମାଲା ସ୍ଯାଦୁତ୍ତରାଦୁତ୍ତମା ସ୍ମୃତା

ଅକ୍ଷମାଳା ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ; ଉତ୍ତର ଦିଗର ଅକ୍ଷମାଳା ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ।

ନ କମ୍ପଯେଚ୍ଛିରୋଗ୍ରୀଵାଂ ଦନ୍ତାନ୍ନୈଵ ପ୍ରକାଶଯେତ୍

ମୁଣ୍ଡ ଓ ଗଳା ହେଲେ ହେଲେ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଦାନ୍ତ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଏକାନ୍ତେ ସୁଶୁଭେ ଦେଶେ ତସ୍ମାଜ୍ଜପ୍ଯଂ ସମାଚରେତ୍

ଏକାନ୍ତ ଓ ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ତୈରେଵ ଭାଷଣଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ନାତ୍ଵା ଚୈଵ ଜପେତ୍ ପୁନଃ

ସେମାନଙ୍କ ସହିତ କଥା ହେବା ପରେ ଏବଂ ସ୍ନାନ କରି, ପୁନଃ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ସୌରାନ୍ ମନ୍ତ୍ରାନ୍ ଶକ୍ତିତୋ ଵୈ ପାଵମାନୀସ୍ତୁ କାମତଃ

ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପଢିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ପାବମାନୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିପାରିବେ।

ଅନ୍ଯଥା ତୁ ଶୁଚୌ ଭୂମ୍ଯାଂ ଦର୍ଭେଷୁ ସୁସମାହିତଃ

ଯଦି ଏହା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ତେବେ ପବିତ୍ର ମନେ ସ୍ଵଚ୍ଛ ଭୂମି କିମ୍ବା ଦର୍ଭା ଘାସ ଉପରେ ବସିବା ଉଚିତ।

ଆଚମ୍ଯ ଚ ଯଥାଶାସ୍ତ୍ରଂ ଶକ୍ତ୍ଯା ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯମାଚରେତ୍

ଶାସ୍ତ୍ରଅନୁସାରେ ଆଚମନ କରି, ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଦାଵୋଙ୍କାରମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ନମୋ ଽନ୍ତେ ତର୍ପଯାମି ଵଃ

ଆରମ୍ଭରେ 'ଓଁ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶେଷରେ 'ନମସ୍କାର' କହି, ତିନିଁ ତୁମକୁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ତିଲୋଦକୈଃ ପିତୄନ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ଵସୂତ୍ରୋକ୍ତଵିଧାନତଃ

ତିଳ ମିଶିତ ପାଣି ଦ୍ୱାରା, ନିଜ ବେଦର ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ଭକ୍ତିସହିତ ପିତୃମାନେ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।

ଦେଵର୍ଷୋସ୍ତର୍ପଯେଦ୍ ଧୀମାନୁଦକାଞ୍ଜଲିଭିଃ ପିତନ୍

ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଦେବ ଋଷିମାନେ ଓ ପିତୃମାନେ ଙ୍କୁ ପାଣି ଦେଇ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାଚୀନାଵୀତୀ ପିତ୍ର୍ଯେ ତୁ ସ୍ଵେନ ତୀର୍ଥେନ ଭାଵତଃ

ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟରେ, ଦକ୍ଷିଣ କାନ୍ଧ ଉପରେ ଜନ୍ମସୂତ୍ର ରଖି, ନିଜ ତୀର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତିସହିତ କରିବା ଉଚିତ।

ସ୍ଵୈର୍ମନ୍ତ୍ରୈରର୍ଚଯେଦ୍ ଦେଵାନ୍ ପୁଷ୍ପୈଃ ପତ୍ରୈରଥାମ୍ବୁଭିଃ

ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଫୁଲ, ପତ୍ର କିମ୍ବା ପାଣି ଦେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଅନ୍ଯାଂଶ୍ଚାଭିମତାନ୍ ଦେଵାନ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚାକ୍ରୋଧନୋ ଽତ୍ଵରଃ

ଅନ୍ୟ ଇଚ୍ଛିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତିସହିତ, କ୍ରୋଧ ଓ ଅତି ତ୍ୱରା ବିନା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଆପୋ ଵା ଦେଵତାଃ ସର୍ଵାସ୍ତେନ ସମ୍ଯକ୍ ସମର୍ଚିତାଃ

ସମସ୍ତ ପାଣି ଦେବତା, ଏହିପରି କରିଲେ ସେମାନେ ଠିକ୍ ଭାବେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି।

ନମସ୍କାରେଣ ପୁଷ୍ପାଣି ଵିନ୍ଯସେଦ୍ ଵୈ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍

ସମ୍ମାନ ସହିତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଫୁଲ ଅଲଗା ଭାବେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ତସ୍ମାଦନାଦିମଧ୍ଯାନ୍ତଂ ନିତ୍ଯମାରାଧଯେଦ୍ଧରିମ୍

ଏହିଠାରୁ, ଯିଏ ଆଦି, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷ ନାହିଁ, ସେହି ହରିଙ୍କୁ ସଦା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ନୈତାଭ୍ଯାଂ ସଦୃଶୋ ମନ୍ତ୍ରୋ ଵେଦେଷୂକ୍ତଶ୍ଚତୁର୍ଷ୍ଵପି

ଚାରି ବେଦରେ ଏହି ଦୁଇଟି ମନ୍ତ୍ର ସମାନ କୌଣସି ମନ୍ତ୍ର ନାହିଁ।

ତଦାତ୍ମା ତନ୍ମନାଃ ଶାନ୍ତସ୍ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋରିତି ମନ୍ତ୍ରତଃ

ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ସେଥିରେ ଏକତା କରି, ମନକୁ ସେଥିରେ ଲଗାଇ, ଶାନ୍ତ ହୋଇ, 'ସେହି ବିଷ୍ଣୁ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।