କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଗର୍ତପ୍ରସ୍ତ୍ରଵଣେଷୁ ଚ

ଗଡ଼ି କିମ୍ବା ବହୁଥିବା ଜଳରେ ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ପଞ୍ଚପିଣ୍ଡାନ୍ ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସ୍ନାଯାଦ୍ ଵାସଂଭଵେ ପୁନଃ

ପାଞ୍ଚଟି ଗଠି ନେଇ, ସମ୍ଭବ ହେଲେ ପୁନଃ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଧଶ୍ଚ ତିସୃଭିଃ କାଯଂ ପାଦୌ ଷଡ୍ଭିସ୍ତଥୈଵ ଚ

ନିମ୍ନଭାଗରେ ତିନି, ଶରୀର ଓ ପାଦରେ ଛଅ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।

ଗୋମଯସ୍ଯ ପ୍ରମାଣଂ ତତ୍ ତେନାଙ୍ଗଂ ଲେପଯେତ୍ ତତଃ

ଗୋମୟର ଏହି ମାପ, ଏହା ସହିତ ଶରୀରର ଅଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯାଚମ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ ତତଃ ସ୍ନାଯାତ୍ ସମାହିତଃ

ଯଥାବିଧି ପାଣି ଧୋଇ ଓ ଆଚମନ କରି, ଏପରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଭାଵପୂତସ୍ତଦଵ୍ଯକ୍ତଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ ଵୈ ଵିଷ୍ଣୁମଵ୍ଯଯମ୍

ମନକୁ ପବିତ୍ର କରି, ଅଦୃଶ୍ୟ ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

ତସ୍ମାନ୍ନାରାଯଣଂ ଦେଵଂ ସ୍ନାନକାଲେ ସ୍ମରେଦ୍ ବୁଧଃ

ଏହିପରି, ସ୍ନାନ ସମୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ନାରାୟଣ ଦେବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଆଚାନ୍ତଃ ପୁନରାଚାମେନ୍ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍

ମୁଁହ ଧୋଇଲା ପରେ, ଯଦି ମନ୍ତ୍ର ଜଣା ଥାଏ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଆଉ ଏକଥର ମୁଁହ ଧୋଇବା ଉଚିତ।

ତ୍ଵଂ ଯଜ୍ଞସ୍ତ୍ଵଂ ଵଷଟ୍କାର ଆପୋ ଜ୍ଯୋତୀ ରସୋ ଽମୃତମ୍

ତୁମେ ହେଉଛ, ବଳି, ବଷଟ୍ ଉଚ୍ଚାରଣ, ଜଳ, ଆଲୋକ, ସାର, ଅମୃତ।

ସାଵିତ୍ରୀଂ ଵା ଜପେଦ୍ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ତଥା ଚୈଵାଘମର୍ଷଣମ୍

ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିପାରିବେ।

ଇଦମାପଃ ପ୍ରଵହତ ଵ୍ଯାହୃତିଭିସ୍ତଥୈଵ ଚ

ଏ ଜଳ, ବ୍ୟାହୃତି ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।

ଅନ୍ତର୍ଜଲଗତୋ ମଗ୍ନୋ ଜପେତ୍ ତ୍ରିରଘମର୍ଷଣମ୍

ଜଳ ଭିତରେ ବିଲିନ ହୋଇ, ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ତିନିଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଆଵର୍ତଯେଦ୍ ଵା ପ୍ରଣଵଂ ଦେଵଂ ଵା ସଂସ୍ମରେଦ୍ଧରିମ୍

ଓଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା କିମ୍ବା ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଅନ୍ତର୍ଜଲେ ତ୍ରିରାଵର୍ତ୍ଯ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଜଳ ଭିତରେ ତିନିଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ମୂର୍ଧ୍ନି ତତ୍ ତୋଯଂ ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାତକୈଃ

ସେ ଜଳକୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖିଲେ, ସମସ୍ତ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ତଥାଘମର୍ଷଣଂ ସୂକ୍ତଂ ସର୍ଵପାପାପନୋଦନମ୍

ଏଭଳି ଅଘମର୍ଷଣ ସୂକ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଦୁଷ୍ଟତା ଦୂର କରେ।

ପ୍ରକ୍ଷିପ୍ଯାଲୋକଯେଦ୍ ଦେଵମୁଦ୍ଵଯଂ ତମସସ୍ପରି

ଜଳ ଛିଟିଇ ଦେଇ, ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ।

ହଂସଃ ଶୁଚିଷଦେତେନ ସାଵିତ୍ର୍ଯା ଚ ଵିଶେଷତଃ

ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଓ ବିଶେଷକରି ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହଂସ ହୁଏ।

ସାଵିତ୍ରୀଂ ଵୈ ଜପେତ୍ ପଶ୍ଚାଜ୍ଜପଯଜ୍ଞଃ ସ ଵୈ ସ୍ମୃତଃ

ପରେ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ଅଞ୍ଜଳି ଉଚ୍ଚାରଣକୁ ଜପଯଜ୍ଞ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।

ଶତରୁଦ୍ରୀଯମଥର୍ଵଶିରଃ ସୌରାଂଶ୍ଚ ଶକ୍ତିତଃ

ଶତରୁଦ୍ରୀୟ, ଅଥର୍ବଶିର, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ତିଷ୍ଠଂଶ୍ଚେଦୀକ୍ଷମାଣୋର୍ଽକଂ ଜପ୍ଯଂ କୁର୍ଯାତ୍ ସମାହିତଃ

ଯଦି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ରହି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖି ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

କର୍ତଵ୍ଯା ତ୍ଵକ୍ଷମାଲା ସ୍ଯାଦୁତ୍ତରାଦୁତ୍ତମା ସ୍ମୃତା

ଅକ୍ଷମାଳା ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ; ଉତ୍ତର ଦିଗର ଅକ୍ଷମାଳା ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ।

ନ କମ୍ପଯେଚ୍ଛିରୋଗ୍ରୀଵାଂ ଦନ୍ତାନ୍ନୈଵ ପ୍ରକାଶଯେତ୍

ମୁଣ୍ଡ ଓ ଗଳା ହେଲେ ହେଲେ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଦାନ୍ତ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଏକାନ୍ତେ ସୁଶୁଭେ ଦେଶେ ତସ୍ମାଜ୍ଜପ୍ଯଂ ସମାଚରେତ୍

ଏକାନ୍ତ ଓ ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ତୈରେଵ ଭାଷଣଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ନାତ୍ଵା ଚୈଵ ଜପେତ୍ ପୁନଃ

ସେମାନଙ୍କ ସହିତ କଥା ହେବା ପରେ ଏବଂ ସ୍ନାନ କରି, ପୁନଃ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ସୌରାନ୍ ମନ୍ତ୍ରାନ୍ ଶକ୍ତିତୋ ଵୈ ପାଵମାନୀସ୍ତୁ କାମତଃ

ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପଢିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ପାବମାନୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିପାରିବେ।

ଅନ୍ଯଥା ତୁ ଶୁଚୌ ଭୂମ୍ଯାଂ ଦର୍ଭେଷୁ ସୁସମାହିତଃ

ଯଦି ଏହା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ତେବେ ପବିତ୍ର ମନେ ସ୍ଵଚ୍ଛ ଭୂମି କିମ୍ବା ଦର୍ଭା ଘାସ ଉପରେ ବସିବା ଉଚିତ।

ଆଚମ୍ଯ ଚ ଯଥାଶାସ୍ତ୍ରଂ ଶକ୍ତ୍ଯା ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯମାଚରେତ୍

ଶାସ୍ତ୍ରଅନୁସାରେ ଆଚମନ କରି, ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଦାଵୋଙ୍କାରମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ନମୋ ଽନ୍ତେ ତର୍ପଯାମି ଵଃ

ଆରମ୍ଭରେ 'ଓଁ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶେଷରେ 'ନମସ୍କାର' କହି, ତିନିଁ ତୁମକୁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।