କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ହିତଂ ପୁଣ୍ଯମୃଷିସଙ୍ଘୈର୍ନିଷେଵିତମ୍

ଏହା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପକାରୀ ଓ ପବିତ୍ର, ଋଷିମାନେ ଏହାକୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲେ।

ପ୍ରଜ୍ଵାଲ୍ଯ ଵିହ୍ନିଂ ଵିଧିଵଜ୍ଜୁହୁଯାଜ୍ଜାତଵେଦସମ୍

ଯଥାବିଧି ଅଗ୍ନି ଜଳାଇ, ଜାତବେଦସ୍‌କୁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାପ୍ଯାନୁଜ୍ଞାଂ ଵିଶେଷେଣ ଜୁହୁଯୁର୍ଵା ଯତାଵିଧି

ବିଶେଷ ଅନୁମତି ମିଳିଲେ, ଯଥାବିଧି ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।

ଅନନ୍ଯମାନସୋ ଵହ୍ନିଂ ଜୁହୁଯାତ୍ ସଂଯତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ଅନ୍ୟ କଥା ଭାବିନାହିଁ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।

ରାକ୍ଷସଂ ତଦ୍ଭଵେତ୍ ସର୍ଵଂ ନାମୁତ୍ରେହ ଫଲପ୍ରଦମ୍

ଏହା ନ କରିଲେ, ସବୁ କାମ ରାକ୍ଷସୀ ହୋଇଯାଏ, ଏଠାରେ କିମ୍ବା ପରଲୋକରେ ଫଳ ମିଳେନାହିଁ।

ଦଦ୍ଯାତ୍ ପୁଷ୍ପାଦିକଂ ତେଷାଂ ଵୃଦ୍ଧାଂଶ୍ଚୈଵାଭିଵାଦଯେତ୍

ଏମାନଙ୍କୁ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ, ବଡ଼ମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।

ଵେଦାଭ୍ଯାସଂ ତତଃ କୁର୍ଯାତ୍ ପ୍ରଯତ୍ନାଚ୍ଛକ୍ତିତୋ ଦ୍ଵିଜଃ

ତାପରେ, ଦ୍ୱିଜ ଜଣେ ନିଷ୍ଠା ସହିତ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ।

ଵୈଦିକାଂଶ୍ଚୈଵ ନିଗମାନ୍ ଵେଦାଙ୍ଗାନି ଵେଶିଷତଃ

ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ବିଶେଷ ଭାବେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ।

ସାଧଯେଦ୍ ଵିଵିଧାନର୍ଥାନ୍ କୁଟୁମ୍ବାର୍ଥେ ତତୋ ଦ୍ଵିଜଃ

ତାପରେ, ଦ୍ୱିଜ ଜଣେ ନିଜ ପରିବାର ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ କାମ ସାଧନ କରିବା ଉଚିତ।

ପୁଷ୍ପାକ୍ଷତାନ୍ କୁଶତିଲାନ୍ ଗୋମଯଂ ଶୁଦ୍ଧମେଵ ଚ

ଫୁଲ, ଅକ୍ଷତ, କୁଶ ଗ୍ରାସ, ତିଳ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଗୋମୟ—

ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଗର୍ତପ୍ରସ୍ତ୍ରଵଣେଷୁ ଚ

ଗଡ଼ି କିମ୍ବା ବହୁଥିବା ଜଳରେ ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ପଞ୍ଚପିଣ୍ଡାନ୍ ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସ୍ନାଯାଦ୍ ଵାସଂଭଵେ ପୁନଃ

ପାଞ୍ଚଟି ଗଠି ନେଇ, ସମ୍ଭବ ହେଲେ ପୁନଃ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଅଧଶ୍ଚ ତିସୃଭିଃ କାଯଂ ପାଦୌ ଷଡ୍ଭିସ୍ତଥୈଵ ଚ

ନିମ୍ନଭାଗରେ ତିନି, ଶରୀର ଓ ପାଦରେ ଛଅ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।

ଗୋମଯସ୍ଯ ପ୍ରମାଣଂ ତତ୍ ତେନାଙ୍ଗଂ ଲେପଯେତ୍ ତତଃ

ଗୋମୟର ଏହି ମାପ, ଏହା ସହିତ ଶରୀରର ଅଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯାଚମ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ ତତଃ ସ୍ନାଯାତ୍ ସମାହିତଃ

ଯଥାବିଧି ପାଣି ଧୋଇ ଓ ଆଚମନ କରି, ଏପରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଭାଵପୂତସ୍ତଦଵ୍ଯକ୍ତଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ ଵୈ ଵିଷ୍ଣୁମଵ୍ଯଯମ୍

ମନକୁ ପବିତ୍ର କରି, ଅଦୃଶ୍ୟ ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।

ତସ୍ମାନ୍ନାରାଯଣଂ ଦେଵଂ ସ୍ନାନକାଲେ ସ୍ମରେଦ୍ ବୁଧଃ

ଏହିପରି, ସ୍ନାନ ସମୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣେ ନାରାୟଣ ଦେବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଆଚାନ୍ତଃ ପୁନରାଚାମେନ୍ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍

ମୁଁହ ଧୋଇଲା ପରେ, ଯଦି ମନ୍ତ୍ର ଜଣା ଥାଏ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଆଉ ଏକଥର ମୁଁହ ଧୋଇବା ଉଚିତ।

ତ୍ଵଂ ଯଜ୍ଞସ୍ତ୍ଵଂ ଵଷଟ୍କାର ଆପୋ ଜ୍ଯୋତୀ ରସୋ ଽମୃତମ୍

ତୁମେ ହେଉଛ, ବଳି, ବଷଟ୍ ଉଚ୍ଚାରଣ, ଜଳ, ଆଲୋକ, ସାର, ଅମୃତ।

ସାଵିତ୍ରୀଂ ଵା ଜପେଦ୍ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ତଥା ଚୈଵାଘମର୍ଷଣମ୍

ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିପାରିବେ।

ଇଦମାପଃ ପ୍ରଵହତ ଵ୍ଯାହୃତିଭିସ୍ତଥୈଵ ଚ

ଏ ଜଳ, ବ୍ୟାହୃତି ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।

ଅନ୍ତର୍ଜଲଗତୋ ମଗ୍ନୋ ଜପେତ୍ ତ୍ରିରଘମର୍ଷଣମ୍

ଜଳ ଭିତରେ ବିଲିନ ହୋଇ, ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ତିନିଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଆଵର୍ତଯେଦ୍ ଵା ପ୍ରଣଵଂ ଦେଵଂ ଵା ସଂସ୍ମରେଦ୍ଧରିମ୍

ଓଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା କିମ୍ବା ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଅନ୍ତର୍ଜଲେ ତ୍ରିରାଵର୍ତ୍ଯ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଜଳ ଭିତରେ ତିନିଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ମୂର୍ଧ୍ନି ତତ୍ ତୋଯଂ ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାତକୈଃ

ସେ ଜଳକୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖିଲେ, ସମସ୍ତ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ତଥାଘମର୍ଷଣଂ ସୂକ୍ତଂ ସର୍ଵପାପାପନୋଦନମ୍

ଏଭଳି ଅଘମର୍ଷଣ ସୂକ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଦୁଷ୍ଟତା ଦୂର କରେ।

ପ୍ରକ୍ଷିପ୍ଯାଲୋକଯେଦ୍ ଦେଵମୁଦ୍ଵଯଂ ତମସସ୍ପରି

ଜଳ ଛିଟିଇ ଦେଇ, ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ।

ହଂସଃ ଶୁଚିଷଦେତେନ ସାଵିତ୍ର୍ଯା ଚ ଵିଶେଷତଃ

ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଓ ବିଶେଷକରି ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହଂସ ହୁଏ।

ସାଵିତ୍ରୀଂ ଵୈ ଜପେତ୍ ପଶ୍ଚାଜ୍ଜପଯଜ୍ଞଃ ସ ଵୈ ସ୍ମୃତଃ

ପରେ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ଅଞ୍ଜଳି ଉଚ୍ଚାରଣକୁ ଜପଯଜ୍ଞ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।