କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ପ୍ରାଙ୍ମୁଖଃ ସତତଂ ଵିପ୍ରଃ ସଂଧ୍ଯୋପାସନମାଚରେତ୍

ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଦା ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ।

ଯଦନ୍ଯତ୍ କୁରୁତେ କିଞ୍ଚିନ୍ନ ତସ୍ଯ ଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍

ଯେ କିଏ ଅନ୍ୟ କିଛି କରେ, ସେ ତାହାର ଫଳ ପାଇନାହିଁ।

ଉପାସ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ ସଂଧ୍ଯାଂ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ପୂର୍ଵଂ ପରାଂ ଗତିମ୍

ଯେଉଁମାନେ ନିୟମରେ ସନ୍ଧ୍ୟାର ପୂଜା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ପୂର୍ବକାଳରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେଶକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।

ଵିହାଯ ସଂଧ୍ଯାପ୍ରଣତିଂ ସ ଯାତି ନରକାଯୁତମ୍

ଯେ କିଏ ସନ୍ଧ୍ୟା ପ୍ରଣାମକୁ ଛାଡିଦେଇଛି, ସେ ଅନେକ ନରକକୁ ଯାଏ।

ଉପାସିତୋ ଭଵେତ୍ ତେନ ଦେଵୋ ଯୋଗତନୁଃ ପରଃ

ଏଭଳି ପୂଜା କରିଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗୀ ଦେବତାକୁ ପାଇଯାଏ।

ସାଵିତ୍ରରିଂ ଵୈ ଜପେଦ୍ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ପ୍ରାଙ୍ମୁଖଃ ପ୍ରଯତଃ ସ୍ଥିତଃ

ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହି, ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରୈସ୍ତୁ ଵିଵିଧୈଃ ସୌରେରୃଗ୍ଯଜୁଃ ସାମସଂଭଵୈଃ

ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ଭେଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବିଭିନ୍ନ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା,

କୁର୍ଵୋତ ପ୍ରଣତିଂ ଭୂମୌ ମୂର୍ଧ୍ନା ତେନୈଵ ମନ୍ତ୍ରତଃ

ସେ ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମୁଣ୍ଡ ଭୂମିରେ ଲଗାଇ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ।

ନମସ୍ତେ ଘୃଣିନେ ତୁଭ୍ଯଂ ସୂର୍ଯାଯ ବ୍ରହ୍ମରୂପିଣେ

ଘୃଣିତ୍ୱର ଦେବ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମରୂପୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ପୁରୁଷଃ ସନ୍ମହୋ ଽତସ୍ତ୍ଵାଂ ପ୍ରଣମାମି କପର୍ଦିନମ୍

ଏହି ମହାନ ପୁରୁଷ ଭାବରେ, ମୁଁ କପର୍ଦିନକୁ ପ୍ରଣାମ କରେ।

ନମୋ ରୁଦ୍ରାଯ ସୂର୍ଯାଯ ତ୍ଵାମହଂ ଶରଣଂ ଗତଃ

ରୁଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ମୁଁ ତୁମର ଶରଣ ନେଇଛି।

ନମୋ ନମସ୍ତେ ରୁଦ୍ରାଯ ତ୍ଵାମହଂ ଶରଣଂ ଗତଃ

ରୁଦ୍ର, ତୁମକୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର; ମୁଁ ତୁମର ଶରଣ ନେଇଛି।

ଅମ୍ବିକାପତଯେ ତୁଭ୍ଯମୁମାଯାଃ ପତଯେ ନମଃ

ଅମ୍ବିକାର ପତି, ଉମାର ପତି, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ଵିଲୋହିତାଯ ଭର୍ଗାଯ ସହସ୍ରାକ୍ଷାଯ ତେ ନମଃ

ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଭର୍ଗ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ନମସ୍ତେ ଵଜ୍ରହସ୍ତାଯ ତ୍ର୍ଯମ୍ବକାଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ

ବଜ୍ରଧାରୀ, ତ୍ରୟମ୍ବକ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ହିରଣ୍ମଯଂ ଗୃହେ ଗୁପ୍ତମାତ୍ମାନଂ ସର୍ଵଦେହିନାମ୍

ସୁନା ରଙ୍ଗର ଦେବତା, ଘରେ ଲୁଚିଥିବା, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମା।

ଵିଶ୍ଵଂ ପଶୁପତିଂ ଭୀମଂ ନରନାରୀଶରୀରିଣମ୍

ସମସ୍ତଙ୍କର ପଶୁପତି, ଭୟଙ୍କର, ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ଦୁହିଁର ଶରୀର ଥିବା।

ଉଗ୍ରାଯ ସର୍ଵଭକ୍ତାଯ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ ସଦୈଵ ହି

ଉଗ୍ର ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଭକ୍ତଙ୍କର, ମୁଁ ସଦା ତୁମର ଶରଣ ନେଇଛି।

ପ୍ରାତଃ କାଲେ ଽଥ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ନମସ୍କୁର୍ଯାଦ୍ ଦିଵାକରମ୍

ପ୍ରଭାତ ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ, ଦିବାକରକୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରଦେଯଂ ସୂର୍ଯହୃଦଯଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ତୁ ପ୍ରଦର୍ଶିତମ୍

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ସୂର୍ଯ୍ୟହୃଦୟ ଦେବାକୁ ଉଚିତ।

ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ହିତଂ ପୁଣ୍ଯମୃଷିସଙ୍ଘୈର୍ନିଷେଵିତମ୍

ଏହା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପକାରୀ ଓ ପବିତ୍ର, ଋଷିମାନେ ଏହାକୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲେ।

ପ୍ରଜ୍ଵାଲ୍ଯ ଵିହ୍ନିଂ ଵିଧିଵଜ୍ଜୁହୁଯାଜ୍ଜାତଵେଦସମ୍

ଯଥାବିଧି ଅଗ୍ନି ଜଳାଇ, ଜାତବେଦସ୍‌କୁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାପ୍ଯାନୁଜ୍ଞାଂ ଵିଶେଷେଣ ଜୁହୁଯୁର୍ଵା ଯତାଵିଧି

ବିଶେଷ ଅନୁମତି ମିଳିଲେ, ଯଥାବିଧି ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।

ଅନନ୍ଯମାନସୋ ଵହ୍ନିଂ ଜୁହୁଯାତ୍ ସଂଯତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ଅନ୍ୟ କଥା ଭାବିନାହିଁ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।

ରାକ୍ଷସଂ ତଦ୍ଭଵେତ୍ ସର୍ଵଂ ନାମୁତ୍ରେହ ଫଲପ୍ରଦମ୍

ଏହା ନ କରିଲେ, ସବୁ କାମ ରାକ୍ଷସୀ ହୋଇଯାଏ, ଏଠାରେ କିମ୍ବା ପରଲୋକରେ ଫଳ ମିଳେନାହିଁ।

ଦଦ୍ଯାତ୍ ପୁଷ୍ପାଦିକଂ ତେଷାଂ ଵୃଦ୍ଧାଂଶ୍ଚୈଵାଭିଵାଦଯେତ୍

ଏମାନଙ୍କୁ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ, ବଡ଼ମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।

ଵେଦାଭ୍ଯାସଂ ତତଃ କୁର୍ଯାତ୍ ପ୍ରଯତ୍ନାଚ୍ଛକ୍ତିତୋ ଦ୍ଵିଜଃ

ତାପରେ, ଦ୍ୱିଜ ଜଣେ ନିଷ୍ଠା ସହିତ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ।

ଵୈଦିକାଂଶ୍ଚୈଵ ନିଗମାନ୍ ଵେଦାଙ୍ଗାନି ଵେଶିଷତଃ

ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ବିଶେଷ ଭାବେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ।

ସାଧଯେଦ୍ ଵିଵିଧାନର୍ଥାନ୍ କୁଟୁମ୍ବାର୍ଥେ ତତୋ ଦ୍ଵିଜଃ

ତାପରେ, ଦ୍ୱିଜ ଜଣେ ନିଜ ପରିବାର ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ କାମ ସାଧନ କରିବା ଉଚିତ।