କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଅସ୍ତି ଦ୍ଵିଜାତିପ୍ରଵର ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନ ଇତି ଶ୍ରୁତଃ

ଏଠାରେ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦ୍ୱିଜ, ଯାହାଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।

ସଂହିତାଂ ମନ୍ମୁଖାଦ୍ ଦିଵ୍ଯାଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ମୁନୀଶ୍ଵରାନ୍

ମୋ ମୁଖରୁ ଦିବ୍ୟ ସଂହିତା ପାଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନିମାନେଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ।

ମଚ୍ଛକ୍ତୌ ସଂସ୍ଥିତାନ୍ ବୁଦ୍ଧ୍ଵା ମାମେଵ ଶରଣଂ ଗତଃ

ସେ ମୁନିମାନେ ମୋର ଶକ୍ତିରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି, ସେ ମୋରେ ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ।

ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନ ଇତି ଖ୍ଯାତୋ ଜାତିଂ ସ୍ମରସି ପୌର୍ଵିକୀମ୍

ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ତୁମେ ତୁମ ପୂର୍ବଜନ୍ମକୁ ସ୍ମରଣ କରୁଛ।

ଲବ୍ଧ୍ଵା ତନ୍ମାମକଂ ଜ୍ଞାନଂ ମାମେଵାନ୍ତେ ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯସି

ମୋତେ ସମ୍ପୃକ୍ତ ସେ ଜ୍ଞାନ ପାଇ, ଶେଷରେ ତୁମେ ମୋରେ ଏକତ୍ରିତ ହେବ।

ଵୈଵସ୍ଵତେ ଽନ୍ତରେ ଽତିତେ କାର୍ଯାର୍ଥଂ ମାଂ ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯସି

ବୈବସ୍ବତ ମନ୍ବନ୍ତର ସମୟ ଶେଷ ହେଲେ, ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମେ ମୋରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ।

କାଲଧର୍ମଂ ଗତଃ କାଲାଚ୍ଛ୍ଵେତଦ୍ଵୀପେ ମଯା ସହ

ସମୟର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଚାଲି, ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ମୋ ସହିତ ରହିବ।

ମଦାଜ୍ଞଯା ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠା ଜଜ୍ଞେ ଵିପ୍ରକୁଲେ ପୁନଃ

ମୋର ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ପୁନି ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଲ।

ଵିଦ୍ଯାଵିଦ୍ଯେ ଗୂଢରୂପେ ଯତ୍ତଦ୍ ବ୍ରହ୍ମ ପରଂ ଵିଦୁଃ

ଯାହାକୁ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ସେହି ଜ୍ଞାନ ଓ ଅଜ୍ଞାନର ଗୁପ୍ତ ରୂପରେ ରହିଛି।

ଵ୍ରତୋପଵାସନିଯମୈର୍ହେମୈର୍ବ୍ରାହ୍ମଣତର୍ପଣୈଃ

ବ୍ରତ, ଉପବାସ, ନିୟମ, ସୁନା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦାନ ଦ୍ୱାରା,

ଆରାଧଯନ୍ ମହାଦେଵଂ ଯୋଗିନାଂ ହୃଦି ସଂସ୍ଥିତମ୍

ସେ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବସିଥିବା ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।

ସ୍ଵରୂପଂ ଦର୍ଶଯାମାସ ଦିଵ୍ଯଂ ଵିଷ୍ଣୁସମୁଦ୍ଭଵମ୍

ସେ ନିଜର ଦିବ୍ୟ ରୂପ, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଦର୍ଶାଇଲେ।

ସଂସ୍ତୂଯ ଵିଵିଧୈଃ ସ୍ତୋତ୍ରୈଃ କୃତାଞ୍ଜଲିରଭାଷତ

ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି କରି, ଅଞ୍ଜଳି ମୁଡି ସେ କଥା କହିଲେ।

ଯାଥାତଥ୍ଯେନ ଵୈ ଭାଵଂ ତଵେଦାନୀଂ ବ୍ରଵୀହି ମେ

ଏବେ ଆପଣ ଯଥାଯଥ୍ୟ ଭାବରେ ମତେ ସତ୍ୟ କଥା କହନ୍ତୁ।

ହସନ୍ତୀ ସଂସ୍ମରନ୍ ଵିଷ୍ଣୁଂ ପ୍ରିଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମବ୍ରଵୀତ୍

ସେ ହସି ହସି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ପ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ।

ନାରାଯଣାତ୍ମିକା ଚୈକା ମାଯାହଂ ତନ୍ମଯା ପରା

ମୁଁ ଏକମାତ୍ର ପରା ମାୟା, ଯାହାର ସ୍ୱରୂପ ନାରାୟଣ।

ତନ୍ମଯାହଂ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପରମେଶ୍ଵରଃ

ମୋ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ପରମେଶ୍ୱର।

ଜ୍ଞାନେନ କର୍ମଯୋଗେନ ନ ତେଷାଂ ପ୍ରଭଵାମ୍ଯହମ୍

ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା କର୍ମ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

ଜ୍ଞାନେନାରାଧଯାନନ୍ତଂ ତତୋ ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ସ୍ଯସି

ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଅନନ୍ତଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରି, ପରେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିବ।

ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ଦେଵୀଂ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିଃ ପୁନରବ୍ରଵୀତ୍

ସେ ମାଥା ନମାଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ହାତ ଜୋଡି ପୁନି କହିଲେ।

ଜ୍ଞାତୁଂ ହି ଶକ୍ଯତେ ଦେଵି ବ୍ରୂହି ମେ ପରମେଶ୍ଵରି

ହେ ଦେବୀ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣିହେବାକୁ ସମ୍ଭବ; ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ହେ ପରମେଶ୍ୱରୀ।

ସାକ୍ଷାନ୍ନାରାଯଣୋ ଜ୍ଞାନଂ ଦାସ୍ଯତୀତ୍ଯାହ ତଂ ମୁନିମ୍

ସେ ମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ନାରାୟଣ ସ୍ୱୟଂ ତୁମକୁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇବେ।'

ସ୍ମୃତ୍ଵା ପରାତ୍ପରଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ

ସେ ପରାତ୍ପର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ଆରାଧଯଦ୍ଧୃଷୀକେଶଂ ପ୍ରଣତାର୍ତିପ୍ରଭଞ୍ଜନମ୍

ସେ ହୃଷୀକେଶ, ଯିଏ ପ୍ରଣତଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଆରାଧନା କଲେ।

ପ୍ରାଦୁରାସୀନ୍ମହାଯୋଗୀ ପୀତଵାସା ଜଗନ୍ମଯଃ

ମହାଯୋଗୀ, ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ବ୍ୟାପି ଦେଖାଦେଲେ।

ଜାନୁଭ୍ଯାମଵନିଂ ଗତ୍ଵା ତୁଷ୍ଟାଵ ଗରୁଡଧ୍ଵଜମ୍

ଘୁଁଡି ହୋଇ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ, ସେ ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।

କୁଷ୍ଣ ଵିଷ୍ଣୋ ହୃଷୀକେଶ ତୁଭ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମନେ ନମଃ

ହେ କୃଷ୍ଣ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ହେ ହୃଷୀକେଶ, ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ସର୍ଗସ୍ଥିତିଵିନାଶାନାଂ ହେତଵେ ଽନନ୍ତଶକ୍ଯେ

ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି ଓ ବିନାଶର କାରଣ, ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ପୁରୁଷାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵରୂପାଯ ତେ ନମଃ

ପୁରୁଷ ସ୍ୱରୂପ, ବିଶ୍ୱର ରୂପ ଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।