କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ପୁଣ୍ଯାଶ୍ଚ ଵିଶ୍ରୁତା ନଦ୍ଯସ୍ତତ୍ର ଵା ନିଵସେଦ୍ ଦ୍ଵିଜଃ

ସେଠାରେ ପବିତ୍ର ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନଦୀମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ଦ୍ୱିଜମାନେ ବସିପାରନ୍ତି।

ନାନ୍ଯତ୍ର ନିଵସେତ୍ ପୁଣ୍ଯଂ ନାନ୍ତ୍ଯଜଗ୍ରାମସନ୍ନିଧୌ

ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ତ୍ୟଜ ଗ୍ରାମ ନିକଟରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ନ ମୂର୍ଖୈର୍ନାଵଲିପ୍ତୈଶ୍ଚ ନାନ୍ତ୍ଯୈର୍ନାନ୍ତ୍ଯାଵସାଯିଭିଃ

ମୂର୍ଖ, ଅହଂକାରୀ, ଅନ୍ତ୍ୟଜ ଏବଂ ଅନ୍ତ୍ୟଜଙ୍କ ସହ ବସୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଯାଜନାଧ୍ଯାପନେ ଯୋନିସ୍ତଥୈଵ ସହଭୋଜନମ୍

ଯଜ୍ଞ କରାଇବା, ପଢ଼ାଇବା, ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ ଏବଂ ଏକାସାଥି ଖାଇବା—

ଏକାଦଶ ସମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟା ଦୋଷାଃ ସାଙ୍କର୍ଯସଂଜ୍ଞିତାଃ

ଏହିଗୁଡିକ ସହିତ ମୋଟେ ଏଗାରୋଟି ଦୋଷ ସଂକର ନାମରେ କହାଯାଇଛି।

ତସ୍ମାତ୍ ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ସାଙ୍କର୍ଯଂ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍

ସେହିପାଇଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ସଂକରକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।

ଭସ୍ମନା କୃତମର୍ଯାଦା ନ ତେଷାଂ ସଂକରୋ ଭଵେତ୍

ଯେଉଁଠାରେ ଖାର ଦ୍ୱାରା ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ସେଠାରେ ସଂକର ହୁଏ ନାହିଁ।

ଦ୍ଵାରେଣ ସ୍ତମ୍ଭମାର୍ଗେଣ ଷଡ୍ଭିଃ ପଙ୍କ୍ତିର୍ଵିଭିଦ୍ଯତେ

ଦ୍ୱାର, ଖୁଟି କିମ୍ବା ରାସ୍ତା ଦ୍ୱାରା ପଙ୍କ୍ତିକୁ ଛଅ ପ୍ରକାରରେ ଭାଗ କରାଯାଏ।

ନ ସଂଵଦେତ୍ ସୂତକେ ଚ ନ କଞ୍ଚିନ୍ମର୍ମଣି ସ୍ପୃଶେତ୍

ଅଶୁଚି ଅବସ୍ଥାରେ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା କାହାରି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଂଶକୁ ଛୁଅ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ପରସ୍ମୈ କଥଯେଦ୍ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଶଶିନଂ ଵା କଦାଚନ

ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ କେବେ ବି ଅନ୍ୟକୁ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଆତ୍ମନଃ ପ୍ରତିକୂଲାନି ପରେଷାଂ ନ ସମାଚରେତ୍

ଆପଣଙ୍କୁ ଯାହା ଅପ୍ରିୟ, ସେହି କାମ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ନୋଦକ୍ଯାମଭିଭାଷେତ ନାଶୁଚିଂ ଵା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ

ଉତ୍ତମ ଦ୍ୱିଜ ଜଣେ ଯେଉଁଠି ଜଳଦାନ କରାଯାଇନାହିଁ କିମ୍ବା ଅଶୁଚି ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଵେଦନିନ୍ଦାଂ ଦେଵନିନ୍ଦାଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍

ବେଦ କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବାକୁ ସଦା ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।

ନ ତସ୍ଯ ନିଷ୍କୃତିର୍ଦୃଷ୍ଟା ଶାସ୍ତ୍ରେଷ୍ଵିହ ମୁନୀଶ୍ଵରାଃ

ଏମିତି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ୟ ନାହିଁ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।

କଲ୍ପକୋଟିଶତଂ ସାଗ୍ରଂ ରୌରଵେ ପଚ୍ଯତେ ନରଃ

ସେମାନେ ଶତ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୌରବ ନରକରେ ପଚାଯାନ୍ତି।

କର୍ଣୌ ପିଧାଯ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ନ ଚୈତାନଵଲୋକଯେତ୍

କାନ ଢାକି ଚୁପଚାପ ଚାଲିଯିବା ଉଚିତ, ଏହି ସବୁ ଦିଗକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଵିଵାଦଂ ସ୍ଵଜନୈଃ ସାର୍ଧଂ ନ କୁର୍ଯାଦ୍ ଵୈ କଦାଚନ

ନିଜ ଲୋକମାନେ ସହିତ କେବେ ମଧ୍ୟ ବିବାଦ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ସତେନତୁଲ୍ଯଦୋଷଃ ସ୍ଯାନ୍ମିଥ୍ଯା ଦ୍ଵିର୍ଦେଷଵାନ୍ ଭଵେତ୍

ଏପରି କଲେ, ସମାନ ଦୋଷୀ ହେବା ସହ, ମିଥ୍ୟା କଥା କହି ଦୁଇଗୁଣା ଦୋଷ ପାଇଯିବ।

ତାନିପୁତ୍ରାନ୍ ପଶୂନ୍ଘ୍ନିନ୍ତି ତେଷାଂ ମିଥ୍ଯାଭିଶଂସିନାମ୍

ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ ମିଥ୍ୟା ଦୋଷ ଲଗାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ପୁଅ ଓ ପଶୁମାନେକୁ ହତ୍ୟାରା କହନ୍ତି।

ଦୃଷ୍ଟଂ ଵିଶୋଧନଂ ଵୃଦ୍ଧୈର୍ନାସ୍ତି ମିଥ୍ଯାଭିଶଂସନେ

ବୃଦ୍ଧମାନେ କହିଛନ୍ତି, ମିଥ୍ୟା ଦୋଷ ଲଗାଇଲେ କୌଣସି ପରିହାର ନାହିଁ।

ତିରୋହିତଂ ଵାସସା ଵା ନାଦର୍ଶାନ୍ତରଗାମିନମ୍

ଯାହା ପୋଷାକରେ ଢାକାଯାଇଛି କିମ୍ବା ଭିତରେ ଦେଖାଯାଉ ନାହିଁ, ତାହାକୁ ଦେଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ନାଶୁଚିଃ ସୂର୍ଯସୋମାଦୀନ୍ ଗ୍ରହାନାଲୋକଯେଦ୍ ବୁଧଃ

ଯେଉଁମାନେ ଅଶୁଚି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ବା ଗ୍ରହମାନେକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ନାଭିଭାଷେତ ଚ ପରମୁଚ୍ଛିଷ୍ଟୋ ଵାଵଗୁଣ୍ଠିତଃ

ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଅବସ୍ଥାରେ କିମ୍ବା ମୁହଁ ଢାକି ଅନ୍ୟଙ୍କ ସହ କଥାହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ନାମୁକ୍ତବନ୍ଧନାଙ୍ଗାଂ ଵା ନୋନ୍ମତ୍ତଂ ମତ୍ତମେଵ ଵା

ଯାହାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଖୋଲା, କିମ୍ବା ପାଗଳ, କିମ୍ବା ମତାଳି, ସେମାନେ ସହ କଥାହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

କ୍ଷୁଵନ୍ତୀଂ ଜୃମ୍ଭମାଣାଂ ଵା ନାସନସ୍ଥାଂ ଯଥାସୁଖମ୍

ଏକ ଜଣା ଜଣେ ଝାଙ୍କୁଛନ୍ତି, ହାଡ଼ୁଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାମତେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସହ କଥାହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ନ ଲଙ୍ଘଯେଚ୍ଚ ମୂତ୍ରଂ ଵା ନାଧିତିଷ୍ଠେତ୍ କଦାଚନ

ମୁତ୍ର ଉପରେ ଚାଲିଯିବା କିମ୍ବା ତାହା ଉପରେ ଦଢ଼ି ରହିବା କେବେ ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ନୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ଵା ମଧୁ ଘୃତଂ ନ ଚ କୃଷ୍ଣାଜିନଂ ହଵିଃ

ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ, ମଧୁ, ଘିଅ କିମ୍ବା କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ ଉପରେ ରଖା ହବିଷ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ନ ଚ କ୍ରୋଧଵଶଂ ଗଚ୍ଛେଦ୍ ଦ୍ଵେଷଂ ରାଗଂ ଚ ଵର୍ଜଯେତ୍

କ୍ରୋଧକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଦ୍ୱେଷ ଓ ରାଗକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।

ଈର୍ଷ୍ଯାଂ ମଦଂ ତଥା ଶୋକଂ ମୋହଂ ଚ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍

ଇର୍ଷ୍ୟା, ଅଭିମାନ, ଶୋକ ଓ ମୋହକୁ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।