କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ପଞ୍ଚରାତ୍ରାନ୍ ପାଶୁପତାନ୍ ଵାଙ୍ମାତ୍ରେଣାପି ନାର୍ଚଯେତ୍

ପଞ୍ଚରାତ୍ର କିମ୍ବା ପାଶୁପତ ମତକୁ କେବଳ ମୁଁହରେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଦ୍ଵିଜନିନ୍ଦାରତାଂଶ୍ଚୈଵ ମନସାପି ନ ଚିନ୍ତଯେତ୍

ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଉପରେ ନିନ୍ଦା କରିବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମନରେ ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

କୁର୍ଵାଣଃ ପତତେ ଜନ୍ତୁସ୍ତସ୍ମାଦ୍ ଯତ୍ନେନ ଵର୍ଜଯେତ୍

ଯେଉଁଠାରେ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ପତନ ହୁଏ; ଏହିକାରଣରୁ ଏହାକୁ ସଚେଷ୍ଟ ହୋଇ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।

ଜ୍ଞାନାପଵାଦୋ ନାସ୍ତିକ୍ଯଂ ତସ୍ମାତ୍ କୋଟିଗୁଣାଧିକମ୍

ଜ୍ଞାନକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା, ନାସ୍ତିକତା, ଏହା କୋଟିଗୁଣା ଅଧିକ ପାପ।

କୁଲାନ୍ଯକୁଲତାଂ ଯାନ୍ତି ଯାନି ହୀନାନି ଧର୍ମତଃ

ଯେଉଁ ପରିବାର ଧର୍ମକୁ ଅବହେଳା କରେ, ସେମାନେ ଅଗ୍ରଣୀ ଥିବାରୁ ଅଗ୍ରଣୀତ୍ୱ ହରାଇଦିଅନ୍ତି।

କୁଲାନ୍ଯକୁଲତାଂ ଯାନ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣାତିକ୍ରମେଣ ଚ

ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କଲେ ମଧ୍ୟ ପରିବାର ଅଗ୍ରଣୀତ୍ୱ ହରାଏ।

ଅଶ୍ରୌତଧର୍ମାଚରଣାତ୍ କ୍ଷିପ୍ରଂ ନଶ୍ଯତି ଵୈ କୁଲମ୍

ଯେଉଁଠାରେ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ ହୁଏନାହିଁ, ସେଠାରେ ପରିବାର ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ଵିହିତାଚାରହୀନେଷୁ କ୍ଷିପ୍ରଂ ନଶ୍ଯତି ଵୈ କୁଲମ୍

ଯେଉଁ ପରିବାରରେ ନିୟମିତ ଆଚରଣ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ପରିବାର ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ନ ଶୂଦ୍ରରାଜ୍ଯେ ନିଵସେନ୍ନ ପାଷଣ୍ଡଜନୈର୍ଵୃତେ

ଏକ ଶୂଦ୍ର ଶାସିତ ଦେଶରେ କିମ୍ବା ଅଧର୍ମୀ ଲୋକେ ଭରିଥିବା ସ୍ଥାନରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ମୁକ୍ତ୍ଵା ସମୁଦ୍ରଯୋର୍ଦେଶଂ ନାନ୍ଯତ୍ର ନିଵସେଦ୍ ଦ୍ଵିଜଃ

ଦୁଇଟି ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦେଶ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଦ୍ୱିଜ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ପୁଣ୍ଯାଶ୍ଚ ଵିଶ୍ରୁତା ନଦ୍ଯସ୍ତତ୍ର ଵା ନିଵସେଦ୍ ଦ୍ଵିଜଃ

ସେଠାରେ ପବିତ୍ର ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନଦୀମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ଦ୍ୱିଜମାନେ ବସିପାରନ୍ତି।

ନାନ୍ଯତ୍ର ନିଵସେତ୍ ପୁଣ୍ଯଂ ନାନ୍ତ୍ଯଜଗ୍ରାମସନ୍ନିଧୌ

ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ତ୍ୟଜ ଗ୍ରାମ ନିକଟରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ନ ମୂର୍ଖୈର୍ନାଵଲିପ୍ତୈଶ୍ଚ ନାନ୍ତ୍ଯୈର୍ନାନ୍ତ୍ଯାଵସାଯିଭିଃ

ମୂର୍ଖ, ଅହଂକାରୀ, ଅନ୍ତ୍ୟଜ ଏବଂ ଅନ୍ତ୍ୟଜଙ୍କ ସହ ବସୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଯାଜନାଧ୍ଯାପନେ ଯୋନିସ୍ତଥୈଵ ସହଭୋଜନମ୍

ଯଜ୍ଞ କରାଇବା, ପଢ଼ାଇବା, ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ ଏବଂ ଏକାସାଥି ଖାଇବା—

ଏକାଦଶ ସମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟା ଦୋଷାଃ ସାଙ୍କର୍ଯସଂଜ୍ଞିତାଃ

ଏହିଗୁଡିକ ସହିତ ମୋଟେ ଏଗାରୋଟି ଦୋଷ ସଂକର ନାମରେ କହାଯାଇଛି।

ତସ୍ମାତ୍ ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ସାଙ୍କର୍ଯଂ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍

ସେହିପାଇଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ସଂକରକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।

ଭସ୍ମନା କୃତମର୍ଯାଦା ନ ତେଷାଂ ସଂକରୋ ଭଵେତ୍

ଯେଉଁଠାରେ ଖାର ଦ୍ୱାରା ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ସେଠାରେ ସଂକର ହୁଏ ନାହିଁ।

ଦ୍ଵାରେଣ ସ୍ତମ୍ଭମାର୍ଗେଣ ଷଡ୍ଭିଃ ପଙ୍କ୍ତିର୍ଵିଭିଦ୍ଯତେ

ଦ୍ୱାର, ଖୁଟି କିମ୍ବା ରାସ୍ତା ଦ୍ୱାରା ପଙ୍କ୍ତିକୁ ଛଅ ପ୍ରକାରରେ ଭାଗ କରାଯାଏ।

ନ ସଂଵଦେତ୍ ସୂତକେ ଚ ନ କଞ୍ଚିନ୍ମର୍ମଣି ସ୍ପୃଶେତ୍

ଅଶୁଚି ଅବସ୍ଥାରେ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା କାହାରି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଂଶକୁ ଛୁଅ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ପରସ୍ମୈ କଥଯେଦ୍ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଶଶିନଂ ଵା କଦାଚନ

ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ କେବେ ବି ଅନ୍ୟକୁ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଆତ୍ମନଃ ପ୍ରତିକୂଲାନି ପରେଷାଂ ନ ସମାଚରେତ୍

ଆପଣଙ୍କୁ ଯାହା ଅପ୍ରିୟ, ସେହି କାମ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ନୋଦକ୍ଯାମଭିଭାଷେତ ନାଶୁଚିଂ ଵା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ

ଉତ୍ତମ ଦ୍ୱିଜ ଜଣେ ଯେଉଁଠି ଜଳଦାନ କରାଯାଇନାହିଁ କିମ୍ବା ଅଶୁଚି ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଵେଦନିନ୍ଦାଂ ଦେଵନିନ୍ଦାଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍

ବେଦ କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବାକୁ ସଦା ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।

ନ ତସ୍ଯ ନିଷ୍କୃତିର୍ଦୃଷ୍ଟା ଶାସ୍ତ୍ରେଷ୍ଵିହ ମୁନୀଶ୍ଵରାଃ

ଏମିତି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ୟ ନାହିଁ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।

କଲ୍ପକୋଟିଶତଂ ସାଗ୍ରଂ ରୌରଵେ ପଚ୍ଯତେ ନରଃ

ସେମାନେ ଶତ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୌରବ ନରକରେ ପଚାଯାନ୍ତି।

କର୍ଣୌ ପିଧାଯ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ନ ଚୈତାନଵଲୋକଯେତ୍

କାନ ଢାକି ଚୁପଚାପ ଚାଲିଯିବା ଉଚିତ, ଏହି ସବୁ ଦିଗକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଵିଵାଦଂ ସ୍ଵଜନୈଃ ସାର୍ଧଂ ନ କୁର୍ଯାଦ୍ ଵୈ କଦାଚନ

ନିଜ ଲୋକମାନେ ସହିତ କେବେ ମଧ୍ୟ ବିବାଦ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ସତେନତୁଲ୍ଯଦୋଷଃ ସ୍ଯାନ୍ମିଥ୍ଯା ଦ୍ଵିର୍ଦେଷଵାନ୍ ଭଵେତ୍

ଏପରି କଲେ, ସମାନ ଦୋଷୀ ହେବା ସହ, ମିଥ୍ୟା କଥା କହି ଦୁଇଗୁଣା ଦୋଷ ପାଇଯିବ।

ତାନିପୁତ୍ରାନ୍ ପଶୂନ୍ଘ୍ନିନ୍ତି ତେଷାଂ ମିଥ୍ଯାଭିଶଂସିନାମ୍

ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ ମିଥ୍ୟା ଦୋଷ ଲଗାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ପୁଅ ଓ ପଶୁମାନେକୁ ହତ୍ୟାରା କହନ୍ତି।