ପ୍ରାଣାନପହରତ୍ଯେଵଂ ଯାଚକସ୍ତସ୍ଯ ଦୁର୍ମତିଃ
ଏପରିଭାବରେ, ଦୁଷ୍ଟ ମନରେ ଥିବା ଭିକ୍ଷୁକ ଅନ୍ୟଜନଙ୍କର ପ୍ରାଣକୁ ହରଣ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵଂ ଵା ନାପହରେଦାପଦ୍ଯପି କଦାଚନ
କେବେ ବି ଆପଦ୍ବେଳେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଦେଵସ୍ଵଂ ଚାପି ଯତ୍ନେନ ସଦା ପରିହରେତ୍ ତତଃ
ଦେବତାଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ସଦା ଚେଷ୍ଟା କରି ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।
ଅଦତ୍ତାଦାନମସ୍ତେଯଂ ମନୁଃ ପ୍ରାହ ପ୍ରଜାପତିଃ
ଯାହା ଦିଆଯାଇନାହିଁ, ତାହା ନେବାକୁ ଚୋରି ବୋଲି ମନୁ ରାଜା କହିଛନ୍ତି।
ନୈକସ୍ମାଦେଵ ନିଯତମନନୁଜ୍ଞାଯ କେଵଲମ୍
ଏକମାତ୍ର କାହାରୁ ବି ଅନୁମତି ବିନା କିଛି ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଧର୍ମାର୍ଥଂ କେଵଲଂ ଵିପ୍ରା ହ୍ଯନ୍ଯଥା ପତିତୋ ଭଵେତ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, କେବଳ ଧର୍ମ ପାଇଁ ଏହା କରାଯିବ; ଅନ୍ୟଥା କରିଲେ ପତିତ ହେବେ।
କ୍ଷୁଧାର୍ତୈର୍ନାନ୍ଯଥା ଵିପ୍ରା ଧର୍ମଵିଦ୍ଭିରିତି ସ୍ଥିତିଃ
ଏହି ନିୟମ: ଧର୍ମ ଜାଣିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କେବଳ ଭୋକରେ ପିଡ଼ିତ ହେଲେ ଏହିପରି କରିପାରିବେ, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ।
ଵ୍ରତେନ ପାପଂ ପ୍ରଚ୍ଛାଦ୍ଯ କୁର୍ଵନ୍ ସ୍ତ୍ରୀଶୂଦ୍ରଦମ୍ଭନମ୍
ଏକଟି ବ୍ରତ ନେଇ ପାପକୁ ଲୁଚାଇ, ଯେଉଁମାନେ ମହିଳା ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେଠାରେ ଠକେ।
ଛଦ୍ମନାଚରିତଂ ଯଚ୍ଚ ଵ୍ରତଂ ରକ୍ଷାଂସି ଗଚ୍ଛତି
ଯେଉଁ ବ୍ରତ ଚତୁରାଇରେ କରାଯାଏ, ସେହି ବ୍ରତ ରାକ୍ଷସମାନେ ପାଇଁଥାନ୍ତି।
ସ ଲିଙ୍ଗିନାଂ ହରେଦେନସ୍ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନୌ ଚ ଜାଯତେ
ଯେଉଁଠାରେ ଲିଙ୍ଗୀ ଅନୁସ୍ଥାନୀଙ୍କୁ ଚୋରି କରାଯାଏ, ସେ ଜନ୍ମେ ଜନ୍ମେ ପଶୁ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ସଦ୍ଯଃ ପତନ୍ତି ପାପେଷୁ କର୍ମଣସ୍ତସ୍ଯ ତତ୍ ଫଲମ୍
ସେମାନେ ସତ୍ୱରେ ପାପୀ ଅବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ିଯାନ୍ତି; ଏହି ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ।
ପଞ୍ଚରାତ୍ରାନ୍ ପାଶୁପତାନ୍ ଵାଙ୍ମାତ୍ରେଣାପି ନାର୍ଚଯେତ୍
ପଞ୍ଚରାତ୍ର କିମ୍ବା ପାଶୁପତ ମତକୁ କେବଳ ମୁଁହରେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଦ୍ଵିଜନିନ୍ଦାରତାଂଶ୍ଚୈଵ ମନସାପି ନ ଚିନ୍ତଯେତ୍
ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଉପରେ ନିନ୍ଦା କରିବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମନରେ ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କୁର୍ଵାଣଃ ପତତେ ଜନ୍ତୁସ୍ତସ୍ମାଦ୍ ଯତ୍ନେନ ଵର୍ଜଯେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ପତନ ହୁଏ; ଏହିକାରଣରୁ ଏହାକୁ ସଚେଷ୍ଟ ହୋଇ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।
ଜ୍ଞାନାପଵାଦୋ ନାସ୍ତିକ୍ଯଂ ତସ୍ମାତ୍ କୋଟିଗୁଣାଧିକମ୍
ଜ୍ଞାନକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା, ନାସ୍ତିକତା, ଏହା କୋଟିଗୁଣା ଅଧିକ ପାପ।
କୁଲାନ୍ଯକୁଲତାଂ ଯାନ୍ତି ଯାନି ହୀନାନି ଧର୍ମତଃ
ଯେଉଁ ପରିବାର ଧର୍ମକୁ ଅବହେଳା କରେ, ସେମାନେ ଅଗ୍ରଣୀ ଥିବାରୁ ଅଗ୍ରଣୀତ୍ୱ ହରାଇଦିଅନ୍ତି।
କୁଲାନ୍ଯକୁଲତାଂ ଯାନ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣାତିକ୍ରମେଣ ଚ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କଲେ ମଧ୍ୟ ପରିବାର ଅଗ୍ରଣୀତ୍ୱ ହରାଏ।
ଅଶ୍ରୌତଧର୍ମାଚରଣାତ୍ କ୍ଷିପ୍ରଂ ନଶ୍ଯତି ଵୈ କୁଲମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ ହୁଏନାହିଁ, ସେଠାରେ ପରିବାର ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଵିହିତାଚାରହୀନେଷୁ କ୍ଷିପ୍ରଂ ନଶ୍ଯତି ଵୈ କୁଲମ୍
ଯେଉଁ ପରିବାରରେ ନିୟମିତ ଆଚରଣ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ପରିବାର ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ନ ଶୂଦ୍ରରାଜ୍ଯେ ନିଵସେନ୍ନ ପାଷଣ୍ଡଜନୈର୍ଵୃତେ
ଏକ ଶୂଦ୍ର ଶାସିତ ଦେଶରେ କିମ୍ବା ଅଧର୍ମୀ ଲୋକେ ଭରିଥିବା ସ୍ଥାନରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ମୁକ୍ତ୍ଵା ସମୁଦ୍ରଯୋର୍ଦେଶଂ ନାନ୍ଯତ୍ର ନିଵସେଦ୍ ଦ୍ଵିଜଃ
ଦୁଇଟି ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦେଶ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଦ୍ୱିଜ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପୁଣ୍ଯାଶ୍ଚ ଵିଶ୍ରୁତା ନଦ୍ଯସ୍ତତ୍ର ଵା ନିଵସେଦ୍ ଦ୍ଵିଜଃ
ସେଠାରେ ପବିତ୍ର ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନଦୀମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ଦ୍ୱିଜମାନେ ବସିପାରନ୍ତି।
ନାନ୍ଯତ୍ର ନିଵସେତ୍ ପୁଣ୍ଯଂ ନାନ୍ତ୍ଯଜଗ୍ରାମସନ୍ନିଧୌ
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ତ୍ୟଜ ଗ୍ରାମ ନିକଟରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ମୂର୍ଖୈର୍ନାଵଲିପ୍ତୈଶ୍ଚ ନାନ୍ତ୍ଯୈର୍ନାନ୍ତ୍ଯାଵସାଯିଭିଃ
ମୂର୍ଖ, ଅହଂକାରୀ, ଅନ୍ତ୍ୟଜ ଏବଂ ଅନ୍ତ୍ୟଜଙ୍କ ସହ ବସୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଯାଜନାଧ୍ଯାପନେ ଯୋନିସ୍ତଥୈଵ ସହଭୋଜନମ୍
ଯଜ୍ଞ କରାଇବା, ପଢ଼ାଇବା, ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ ଏବଂ ଏକାସାଥି ଖାଇବା—
ଏକାଦଶ ସମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟା ଦୋଷାଃ ସାଙ୍କର୍ଯସଂଜ୍ଞିତାଃ
ଏହିଗୁଡିକ ସହିତ ମୋଟେ ଏଗାରୋଟି ଦୋଷ ସଂକର ନାମରେ କହାଯାଇଛି।
ତସ୍ମାତ୍ ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ସାଙ୍କର୍ଯଂ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍
ସେହିପାଇଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ସଂକରକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍।
ଭସ୍ମନା କୃତମର୍ଯାଦା ନ ତେଷାଂ ସଂକରୋ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଖାର ଦ୍ୱାରା ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ସେଠାରେ ସଂକର ହୁଏ ନାହିଁ।
ଦ୍ଵାରେଣ ସ୍ତମ୍ଭମାର୍ଗେଣ ଷଡ୍ଭିଃ ପଙ୍କ୍ତିର୍ଵିଭିଦ୍ଯତେ
ଦ୍ୱାର, ଖୁଟି କିମ୍ବା ରାସ୍ତା ଦ୍ୱାରା ପଙ୍କ୍ତିକୁ ଛଅ ପ୍ରକାରରେ ଭାଗ କରାଯାଏ।
ନ ସଂଵଦେତ୍ ସୂତକେ ଚ ନ କଞ୍ଚିନ୍ମର୍ମଣି ସ୍ପୃଶେତ୍
ଅଶୁଚି ଅବସ୍ଥାରେ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା କାହାରି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଂଶକୁ ଛୁଅ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।