କଦାଚିଦପି ନାଧ୍ଯେଯଂ କୋଵିଦାରକପିତ୍ଥଯୋଃ
କେବେ ବି କୋବିଦାର କିମ୍ବା କପିଥ ଗଛ ତଳେ ପାଠ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଆଚାର୍ଯେ ସଂସ୍ଥିତେ ଵାପି ତ୍ରିରାତ୍ରଂ କ୍ଷପଣଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଚଳିଯିବା ପରେ ତିନି ରାତି ଅପବିତ୍ରତା ମନାଯାଏ।
ହିଂସନ୍ତି ରାକ୍ଷସାସ୍ତେଷୁ ତସ୍ମାଦେତାନ୍ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ଏହି ସମୟରେ ରାକ୍ଷସମାନେ କ୍ଷତି କରନ୍ତି, ତେଣୁ ଏହାକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍।
ଉପାକର୍ମଣି କର୍ମାନ୍ତେ ହୋମମନ୍ତ୍ରେଷୁ ଚୈଵ ହି
ତଥାପି, ପାଠ ଆରମ୍ଭ, କ୍ରିୟା ଶେଷ ଓ ହୋମ ମନ୍ତ୍ର ଦେବାବେଳେ ପାଠ ପଢ଼ିବା ଅନୁମତି ଅଛି।
ଅଷ୍ଟକାଦ୍ଯାସ୍ଵଧୀଯୀତ ମାରୁତେ ଚାତିଵାଯତି
ଅଷ୍ଟକା ଦିନରେ ଏବଂ ବେଶି ବାତାସ ଚାଲିଲେ ପାଠ ପଢ଼ିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ନ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରେଷ୍ଵନ୍ଯେଷୁ ପର୍ଵଣ୍ଯେତାନି ଵର୍ଜଯେତ୍
ଅନ୍ୟ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରରେ, ପର୍ବଦିନରେ ଏହି ନିୟମଗୁଡ଼ିକ ଲାଗୁ ହୁଏନା।
ବ୍ରହ୍ମଣାଭିହିତଃ ପୂର୍ଵମୃଷୀଣାଂ ଭାଵିତାତ୍ମନାମ୍
ଏହି କଥା ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ମନ ଥିବା ଋଷିମାନେଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା।
ସ ସଂମୂଢୋ ନ ସଂଭାଷ୍ଯୋ ଵେଦବାହ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ
ଯେଉଁମାନେ ଏଭଳି ଭ୍ରମିତ ଓ ବେଦରୁ ବାହାରେ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଦ୍ୱିଜମାନେ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପାଠମାତ୍ରାଵସନ୍ନସ୍ତୁ ପଙ୍କେ ଗୌରିଵ ସୀଦତି
ଯିଏ କେବଳ ପାଠ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଯାଏ, ସେ ମାଟିରେ ଗୋଅଳି ଭଳି ଡୁବିଯାଏ।
ସସାନ୍ଵଯଃ ଶୂଦ୍ରକଲ୍ପଃ ପାତ୍ରତାଂ ନ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ
ଅର୍ଥ ବୁଝିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ସେ ଶୂଦ୍ର ସମାନ, ତେବେ ସେ ଯୋଗ୍ୟତା ପାଉନଥାଏ।
ଯୁକ୍ତଃ ପରିଚରେଦେନମାଶରୀରଵିମୋକ୍ଷଣାତ୍
ଯିଏ ନିୟମିତ ଅଛି, ସେ ଦେହ ଛାଡ଼ିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଉଚିତ।
ଅଧୀଯୀତ ସଦା ନିତ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠଃ ସମାହିତଃ
ସେ ସଦା, ନିତ୍ୟ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ।
ଅଭ୍ଯସେତ୍ ସତତଂ ଯୁକ୍ତେ ଭସ୍ମସ୍ନାନପରାଯଣଃ
ଯିଏ ନିୟମିତ ଅଛି ଓ ଭସ୍ମସ୍ନାନରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ, ସେ ସଦା ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵାଯଂଭୁଵୋ ଯନ୍ମନୁରାହ ଦେଵଃ
ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱାୟଂଭୁବ ମନୁ ଯାହା କହିଥିଲେ—
ଯାତି ତତ୍ ପଦମନାମଯଂ ଶିଵମ୍
ସେ ନିର୍ମଳ ଓ ଶୁଭ୍ର ଶିବ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ଅଧୀତ୍ଯ ଚାଧିଗମ୍ଯାର୍ଥଂ ତତଃ ସ୍ନାଯାଦ୍ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ଅର୍ଥ ବୁଝି ପାଠ କରିସାରି, ପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଚୀର୍ଣଵ୍ରତୋ ଽଥ ଯୁକ୍ତାତ୍ମା ସଶକ୍ତଃ ସ୍ନାତୁମର୍ହତି
ବ୍ରତ ପୂରଣ କରି, ନିୟମିତ ଓ ସମର୍ଥ ହେଲେ, ସେ ସ୍ନାନ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ଯଜ୍ଞୋପଵୀତଦ୍ଵିତଯଂ ସୋଦକଂ ଚ କମଣ୍ଡଲୁମ୍
ସେ ଦୁଇଟି ଉପବୀତ, ପାଣି ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ନେଇବା ଉଚିତ।
ରୌକ୍ମେ ଚ କୁଣ୍ଡଲେ ଵେଦଂ କୃତ୍ତକେଶନଖଃ ଶୁଚିଃ
ସୁନାର କୁଣ୍ଡଳ, ବେଦ, କଟା କେଶ ଓ ନଖ, ଏବଂ ପବିତ୍ରତା ସହିତ ରହିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ଯତ୍ରକାଞ୍ଚନାଦ୍ ଵିପ୍ରୋନରକ୍ତାଂ ବିଭୃଯାତ୍ ସ୍ତ୍ରଜମ୍
ସୁନା ଛାଡ଼ି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଲାଲ ନୁହେଁ ମାଳା ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ନ ଜୀର୍ଣମଲଵଦ୍ଵାସା ଭଵେଦ୍ ଵୈ ଵିଭଵେ ସତି
ସମ୍ପତ୍ତି ଥିଲେ, ପୁରୁଣା କିମ୍ବା ମେଲା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନୋପାନହୌ ସ୍ତ୍ରଜଂ ଚାଥ ପାଦୁକେ ଚ ପ୍ରଯୋଜଯେତ୍
ସେ ଜୁତା, ମାଳା କିମ୍ବା ପାଉଁଜି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାପସଵ୍ଯଂ ପରୀଦଧ୍ଯାଦ୍ ଵାସୋ ନ ଵିକୃତଂ ଵସେତ୍
ବାମ କାନ୍ଧ ଉପରେ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା କିମ୍ବା ବିକୃତ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ରୂପଲକ୍ଷଣସଂଯୁକ୍ତାନ୍ ଯୋନିଦୋଷଵିଵର୍ଜିତାନ୍
ଠିକ୍ ଆକୃତି ଓ ଚିହ୍ନ ଥିବା, ଜନ୍ମ ଦୋଷ ନଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ଆହରେଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଭାର୍ଯାଂ ଶୀଲଶୌଚସମନ୍ଵିତାମ୍
ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ କୁ ସଦ୍ଗୁଣ ଓ ପବିତ୍ରତା ଥିବା ଜଣେ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵର୍ଜଯେତ୍ ପ୍ରତିଷିଦ୍ଧାନି ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଦିନାନି ତୁ
ସେ ସବୁବେଳେ ନିଷିଦ୍ଧ କାମ କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ଏଡ଼ିବା ଦରକାର।
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭଵେନ୍ନିତ୍ଯଂ ତଦ୍ଵଜ୍ଜନ୍ମତ୍ରଯାହନି
ଯେପରି ବିଭିନ୍ନ ଜନ୍ମସଂସ୍କାର ଦିନରେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ରହିବା ଦରକାର, ସେପରି ସେ ସବୁବେଳେ ନିର୍ମଳ ଚିତ୍ତ ରହିବା ଉଚିତ।
ଵ୍ରତାନି ସ୍ନାତକୋ ନିତ୍ଯଂ ପାଵନାନି ଚ ପାଲଯେତ୍
ସ୍ନାତକ ଗୃହସ୍ଥ ସବୁବେଳେ ନିୟମ ଓ ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅକୁର୍ଵାଣଃ ପତତ୍ଯାଶୁ ନରକାନତିଭୀଷଣାନ୍
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ ନ କରିଲେ ଲୋକ ଶୀଘ୍ର ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପଡ଼ିଯାଏ।
କୁର୍ଯାଦ୍ ଗୃହ୍ଯାଣି କର୍ମାଣି ସଂଧ୍ଯୋପାସନମେଵ ଚ
ସେ ଗୃହସ୍ଥ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନା ନିୟମିତ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ।