କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

କର୍ଣୈଂ ତତ୍ର ପିଧାତଵ୍ଯୌ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ଵା ତତୋ ଽନ୍ଯତଃ

ସେଠାରେ କାନ ଢାକିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍।

ନ ଚୈଵାସ୍ଯୋତ୍ତରଂ ବ୍ରୂଯାତ୍ ସ୍ଥିତୋ ନାସୀତ ସନ୍ନିଧୌ

ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେବା, ତାଙ୍କ ସମ୍ନିଧାନରେ ଠିଆ କିମ୍ବା ବସି ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ମାର୍ଜନଂ ଲେପନଂ ନିତ୍ଯମଙ୍ଗାନାଂ ଵୈ ସମାଚରେତ୍

ଦେହର ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ସଦା ପରିଷ୍କାର ଓ ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଆକ୍ରମେଦାସନଂ ଚାସ୍ଯ ଛାଯାଦୀନ୍ ଵା କଦାଚନ

ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କର ଆସନ କିମ୍ବା ଛାୟା ଉପରେ ପାଉଁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଅନାପୃଚ୍ଛ୍ଯ ନ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ଭଵେତ୍ ପ୍ରିଯହିତେ ରତଃ

ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅନୁମତି ନେଇନଥିଲେ, ସେ ଚାଲିଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ବିଶେଷକରି ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରେମ ଓ ଭଲ କାମରେ ଲାଗିଥାଏ।

ଵର୍ଜଯେତ୍ ସନ୍ନିଧୌ ନିତ୍ଯମଵସ୍ଫୋଚନମେଵ ଚ

ଗୁରୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସେ ସବୁବେଳେ ଚିତ୍କାର କିମ୍ବା ଥୁ ଫେଙ୍କିବା ରୁ ଦୂରେ ରହିବା ଉଚିତ୍।

ଆସୀତାଧୋ ଗୁରୋଃ କୂର୍ଚେ ଫଲକେ ଵା ସମାହିତଃ

ସେ ଗୁରୁଙ୍କ ଚାଉଁଠି, ଚଟାଇ କିମ୍ବା ଫଳକ ଉପରେ ଶାନ୍ତ ମନେ ବସିବା ଉଚିତ୍।

ଧାଵନ୍ତମନୁଧାଵେତ ଗଚ୍ଛନ୍ତମନୁଗଚ୍ଛତି

ଗୁରୁ ଦୌଡ଼ିଲେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ୍, ଗୁରୁ ଚାଲିଲେ ସେ ସହ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍।

ଆସୀତ ଗୁରୁଣା ସାର୍ଧଂ ଶିଲାଫଲକନୌଷୁ ଚ

ସେ ଗୁରୁଙ୍କ ସହ ଏକାଠି ପଥର କିମ୍ବା କାଠର ଆସନ ଉପରେ ବସିବା ଉଚିତ୍।

ପ୍ରଯୁଞ୍ଜୀତ ସଦା ଵାଚଂ ମଧୁରାଂ ହିତଭାଷିଣୀମ୍

ସେ ସବୁବେଳେ ମୃଦୁ ଓ ଭଲ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍।

ଅଭ୍ଯଙ୍ଗଂ ଚାଞ୍ଚନୋପାନଚ୍ଛତ୍ରଧାରଣମେଵ ଚ

ସେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ତେଲ ମାସିବା, ପଖା ଝାଲିବା, ଚପ୍ପଲ ଧରିବା ଓ ଛତା ଧରିବା କାମ କରିବା ଉଚିତ୍।

ପରୋପଘାତଂ ପୈଶୁନ୍ଯଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍

ସେ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବା ଓ ନିନ୍ଦା କରିବାକୁ ସତର୍କତାର ସହିତ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍।

ଆହରେଦ୍ ଯାଵଦର୍ଥାନି ଭୈକ୍ଷ୍ଯଂ ଚାହରହଶ୍ଚରେତ୍

ସେ ଆବଶ୍ୟକ ଯେତେକି ଜିନିଷ ଆଣିବା ଓ ପ୍ରତିଦିନ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ଉଚିତ୍।

ଅନୃତ୍ଯଦର୍ଶୋ ସତତଂ ଭଵେଦ୍ ଗୀତାଦିନିଃ ସ୍ପୃହଃ

ସେ ସବୁବେଳେ ନୃତ୍ୟ ଦେଖିବାରୁ ଦୂରେ ରହିବା ଓ ଗୀତ ଓ ଏପରି ଆକାଂକ୍ଷା ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଏକାନ୍ତମଶୁଚିସ୍ତ୍ରୀଭିଃ ଶୂଦ୍ରାନ୍ତ୍ଯୈରଭିଭାଷଣମ୍

ସେ ଏକାନ୍ତରେ ଅଶୁଚି ଜଣେ ଜଣେ ଜନାନୀ କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର ଓ ତଳ ଜାତିର ଲୋକଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

କଲାପକର୍ଷଣସ୍ନାନଂ ନାଚରେଦ୍ଧି କଦାଚନ

ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ମଜା ଲାଗି ମୁଷ୍ଟିଯୁଦ୍ଧ, ସ୍ନାନ ଓ ଏପରି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ମୋହାଦ୍ଵା ଯଦି ଵା ଲୋଭାତ୍ ତ୍ଯକ୍ତେନ ପତିତୋ ଭଵେତ୍

ମୂଢ଼ତା କିମ୍ବା ଲୋଭରେ ଯଦି ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଇଥିବା ଜିନିଷ ନେଇଥାଏ, ସେ ତାହାର ଦଶାରୁ ପତିତ ହୁଏ।

ଆଦଦୀତ ଯତୋ ଜ୍ଞାନଂ ନ ତଂ ଦ୍ରୁହ୍ଯେତ୍ କଦାଚନ

ଯାହାଠାରୁ ଜ୍ଞାନ ମିଳିଛି, ସେଠିକୁ କେବେ ମଧ୍ୟ କ୍ଷତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଉତ୍ପଥପ୍ରତିପନ୍ନସ୍ଯ ମନୁସ୍ତ୍ଯାଗଂ ସମବ୍ରଵୀତ୍

ଯିଏ ଭ୍ରାନ୍ତି ପଥରେ ଚାଲିଯାଏ, ତାହାକୁ ଛାଡ଼ିଦେବାକୁ ମନୁ କହିଛନ୍ତି।

ନ ଚାତିସୃଷ୍ଟୋ ଗୁରୁଣା ସ୍ଵାନ୍ ଗୁରୂନବିଵାଦଯେତ୍

ଗୁରୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ସେ ନିଜ ଗୁରୁମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ପ୍ରତିଷେଧତ୍ସୁ ଚାଧର୍ମାଦ୍ଧିତଂ ଚୋପଦିଶତ୍ସ୍ଵପି

ନିଷେଧ କଲେ ବା ଉପକାରୀ କଥା ଶିଖାଇଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଅଧର୍ମ କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଗୁରୁପୁତ୍ରେଷୁ ଦାରେଷୁ ଗୁରୋଶ୍ଚୈଵ ସ୍ଵବନ୍ଧୁଷୁ

ଗୁରୁଙ୍କର ପୁଅମାନେ, ଗୁରୁଙ୍କର ଘରବାଳୀମାନେ ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କର ନିଜ ପରିବାର ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ,

ଅଧ୍ଯାପଯନ୍ ଗୁରୁସୁତୋ ଗୁରୁଵନ୍ମାନମର୍ହତି

ଯେ ଗୁରୁଙ୍କର ପୁଅ ଅନ୍ୟମାନୋଁକୁ ପଢ଼ାଏ, ସେଠାରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଯେପରି ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଏ, ସେପରି ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ୍।

ନ କୁର୍ଯାଦ୍ ଗୁରୁପୁତ୍ରସ୍ଯ ପାଦଯୋଃ ଶୌଚମେଵ ଚ

ଗୁରୁଙ୍କର ପୁଅଙ୍କର ପାଦ ଧୋଇବା କିମ୍ବା ପାଦ ପରିଷ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଅସଵର୍ଣାସ୍ତୁ ସଂପୂଜ୍ଯାଃ ପ୍ରତ୍ଯୁତ୍ଥାନାଭିଵାଦନୈଃ

ଅନ୍ୟ ଜାତିର ଲୋକମାନୋଁକୁ ଉଠିକି ଓ ଭଲଭାବେ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଦରକାର।

ଗୁରୁପତ୍ନ୍ଯା ନ କାର୍ଯାଣି କେଶାନାଂ ଚ ପ୍ରସାଧନମ୍

ଗୁରୁଙ୍କର ଜଣେ ପତ୍ନୀଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ତାଙ୍କର କେଶ ଆଲୋକିତ କରିବା କିମ୍ବା ଚୁଲି ଗଠିବା ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

କୁର୍ଵୋତ ଵନ୍ଦନଂ ଭୂମ୍ଯାମସାଵହମିତି ବ୍ରୁଵନ୍

ସେ ଗୁରୁମାତାଙ୍କୁ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ 'ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ସେବକ' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ୍।

ଗୁରୁଦାରେଷୁ କୁର୍ଵୋତ ସତାଂ ଧର୍ମମନୁସ୍ମରନ୍

ଗୁରୁଙ୍କର ପତ୍ନୀମାନେ ସହିତ ବ୍ୟବହାର କରିବାବେଳେ, ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ କିପରି ଆଚରଣ କରନ୍ତି ତାହା ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।

ସଂପୂଜ୍ଯା ଗୁରୁପତ୍ନୀଵ ସମାସ୍ତା ଗୁରୁଭାର୍ଯଯା

ଗୁରୁଙ୍କର ସମସ୍ତ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଗୁରୁମାତା ପରି ସମାନ ମାନ୍ୟତା ଓ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ୍।