କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ନ ଦେଵଦେଵାଲଯଯୋରପାମପି କଦାଚନ

ଦେବତାଙ୍କର ମନ୍ଦିର କିମ୍ବା ପାଣି ଥିବା ସ୍ଥାନରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ପ୍ରତ୍ଯାଦିତ୍ଯଂ ପ୍ରତ୍ଯନଲଂ ପ୍ରତିସୋମଂ ତଥୈଵ ଚ

ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କୁ ମୁହଁ କରି ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

କୁର୍ଯାଦତନ୍ଦ୍ରିତଃ ଶୌଚଂ ଵିଶୁଦ୍ଧୈରୁଦ୍ଧୃତୋଦକୈଃ

ସଫା ଓ ଉଠାଇ ନିଆଯାଇଥିବା ପାଣି ସହିତ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ କରିବା ଉଚିତ୍।

ନ ମାର୍ଗାନ୍ନୋଷରାଦ୍ ଦେଶାଚ୍ଛୌଚଶିଷ୍ଟାଂ ପରସ୍ଯ ଚ

ରାସ୍ତା, ପ୍ରଜନ୍ନ ନଥିବା ଜାଗା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ପାଣି ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧିକରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଉପସ୍ପୃଶେତ୍ ତତୋ ନିତ୍ଯଂ ପୂର୍ଵୋକ୍ତେନ ଵିଧାନତଃ

ତାପରେ, ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସଦା ପାଣି ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଆହୂତୋ ଽଧ୍ଯଯନଂ କୁର୍ଯାଦ୍ ଵୀକ୍ଷମାଣୋ ଗୁରୋର୍ମୁଖମ୍

ଆହ୍ୱାନ କରାଯିବାବେଳେ, ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ମୁହଁକୁ ଦେଖି ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଆସ୍ଯତାମିତି ଚୋକ୍ତଃ ସନ୍ନାସୀତାଭିମୁଖଂ ଗୁରୋଃ

‘ବସ’ ବୋଲି କହିଲେ, ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ ବସିବା ଉଚିତ୍।

ନାସୀନୋ ନ ଚ ଭୁଞ୍ଜାନୋ ନ ତିଷ୍ଠନ୍ନ ପରାଙ୍ମୁଖଃ

ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ପିଠି ଦେଇ ବସିବା, ଖାଇବା କିମ୍ବା ଠିଆ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଗୁରୋସ୍ତୁ ଚକ୍ଷୁର୍ଵିଷଯେ ନ ଯଥେଷ୍ଟାସନୋ ଭଵେତ୍

ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଥିଲେ, ଇଚ୍ଛାମତି ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ନ ଚୈଵାସ୍ଯାନୁକୁର୍ଵୋତ ଗତିଭାଷଣଚେଷ୍ଟିତମ୍

ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ବସିବା, କଥାବାର୍ତ୍ତା କିମ୍ବା ଚଳନ ଅନୁକରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

କର୍ଣୈଂ ତତ୍ର ପିଧାତଵ୍ଯୌ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ଵା ତତୋ ଽନ୍ଯତଃ

ସେଠାରେ କାନ ଢାକିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍।

ନ ଚୈଵାସ୍ଯୋତ୍ତରଂ ବ୍ରୂଯାତ୍ ସ୍ଥିତୋ ନାସୀତ ସନ୍ନିଧୌ

ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେବା, ତାଙ୍କ ସମ୍ନିଧାନରେ ଠିଆ କିମ୍ବା ବସି ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ମାର୍ଜନଂ ଲେପନଂ ନିତ୍ଯମଙ୍ଗାନାଂ ଵୈ ସମାଚରେତ୍

ଦେହର ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ସଦା ପରିଷ୍କାର ଓ ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଆକ୍ରମେଦାସନଂ ଚାସ୍ଯ ଛାଯାଦୀନ୍ ଵା କଦାଚନ

ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କର ଆସନ କିମ୍ବା ଛାୟା ଉପରେ ପାଉଁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଅନାପୃଚ୍ଛ୍ଯ ନ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ଭଵେତ୍ ପ୍ରିଯହିତେ ରତଃ

ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅନୁମତି ନେଇନଥିଲେ, ସେ ଚାଲିଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ବିଶେଷକରି ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରେମ ଓ ଭଲ କାମରେ ଲାଗିଥାଏ।

ଵର୍ଜଯେତ୍ ସନ୍ନିଧୌ ନିତ୍ଯମଵସ୍ଫୋଚନମେଵ ଚ

ଗୁରୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସେ ସବୁବେଳେ ଚିତ୍କାର କିମ୍ବା ଥୁ ଫେଙ୍କିବା ରୁ ଦୂରେ ରହିବା ଉଚିତ୍।

ଆସୀତାଧୋ ଗୁରୋଃ କୂର୍ଚେ ଫଲକେ ଵା ସମାହିତଃ

ସେ ଗୁରୁଙ୍କ ଚାଉଁଠି, ଚଟାଇ କିମ୍ବା ଫଳକ ଉପରେ ଶାନ୍ତ ମନେ ବସିବା ଉଚିତ୍।

ଧାଵନ୍ତମନୁଧାଵେତ ଗଚ୍ଛନ୍ତମନୁଗଚ୍ଛତି

ଗୁରୁ ଦୌଡ଼ିଲେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ୍, ଗୁରୁ ଚାଲିଲେ ସେ ସହ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍।

ଆସୀତ ଗୁରୁଣା ସାର୍ଧଂ ଶିଲାଫଲକନୌଷୁ ଚ

ସେ ଗୁରୁଙ୍କ ସହ ଏକାଠି ପଥର କିମ୍ବା କାଠର ଆସନ ଉପରେ ବସିବା ଉଚିତ୍।

ପ୍ରଯୁଞ୍ଜୀତ ସଦା ଵାଚଂ ମଧୁରାଂ ହିତଭାଷିଣୀମ୍

ସେ ସବୁବେଳେ ମୃଦୁ ଓ ଭଲ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍।

ଅଭ୍ଯଙ୍ଗଂ ଚାଞ୍ଚନୋପାନଚ୍ଛତ୍ରଧାରଣମେଵ ଚ

ସେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ତେଲ ମାସିବା, ପଖା ଝାଲିବା, ଚପ୍ପଲ ଧରିବା ଓ ଛତା ଧରିବା କାମ କରିବା ଉଚିତ୍।

ପରୋପଘାତଂ ପୈଶୁନ୍ଯଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍

ସେ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବା ଓ ନିନ୍ଦା କରିବାକୁ ସତର୍କତାର ସହିତ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍।

ଆହରେଦ୍ ଯାଵଦର୍ଥାନି ଭୈକ୍ଷ୍ଯଂ ଚାହରହଶ୍ଚରେତ୍

ସେ ଆବଶ୍ୟକ ଯେତେକି ଜିନିଷ ଆଣିବା ଓ ପ୍ରତିଦିନ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ଉଚିତ୍।

ଅନୃତ୍ଯଦର୍ଶୋ ସତତଂ ଭଵେଦ୍ ଗୀତାଦିନିଃ ସ୍ପୃହଃ

ସେ ସବୁବେଳେ ନୃତ୍ୟ ଦେଖିବାରୁ ଦୂରେ ରହିବା ଓ ଗୀତ ଓ ଏପରି ଆକାଂକ୍ଷା ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଏକାନ୍ତମଶୁଚିସ୍ତ୍ରୀଭିଃ ଶୂଦ୍ରାନ୍ତ୍ଯୈରଭିଭାଷଣମ୍

ସେ ଏକାନ୍ତରେ ଅଶୁଚି ଜଣେ ଜଣେ ଜନାନୀ କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର ଓ ତଳ ଜାତିର ଲୋକଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

କଲାପକର୍ଷଣସ୍ନାନଂ ନାଚରେଦ୍ଧି କଦାଚନ

ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ମଜା ଲାଗି ମୁଷ୍ଟିଯୁଦ୍ଧ, ସ୍ନାନ ଓ ଏପରି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ମୋହାଦ୍ଵା ଯଦି ଵା ଲୋଭାତ୍ ତ୍ଯକ୍ତେନ ପତିତୋ ଭଵେତ୍

ମୂଢ଼ତା କିମ୍ବା ଲୋଭରେ ଯଦି ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଇଥିବା ଜିନିଷ ନେଇଥାଏ, ସେ ତାହାର ଦଶାରୁ ପତିତ ହୁଏ।

ଆଦଦୀତ ଯତୋ ଜ୍ଞାନଂ ନ ତଂ ଦ୍ରୁହ୍ଯେତ୍ କଦାଚନ

ଯାହାଠାରୁ ଜ୍ଞାନ ମିଳିଛି, ସେଠିକୁ କେବେ ମଧ୍ୟ କ୍ଷତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଉତ୍ପଥପ୍ରତିପନ୍ନସ୍ଯ ମନୁସ୍ତ୍ଯାଗଂ ସମବ୍ରଵୀତ୍

ଯିଏ ଭ୍ରାନ୍ତି ପଥରେ ଚାଲିଯାଏ, ତାହାକୁ ଛାଡ଼ିଦେବାକୁ ମନୁ କହିଛନ୍ତି।