କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ନ ପାଦୁକାସନସ୍ଥୋ ଵା ବହିର୍ଜାନୁରଥାପି ଵା

ପାଦୁକା ବା ଆସନ ଉପରେ ବସି, ବା ଘୁଁଡ଼ି ବାହାରେ ରଖି, ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାବରେ ମୁଁହ ଧୋଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ନାଵୀକ୍ଷିତାଭିଃ ଫେନାଦ୍ଯୈରୁପେତାଭିରଥାପି ଵା

ଫେନ ଭରା କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ର ପାଣିରେ, ବା ଅନ୍ୟ ଲୋକ ଦେଖିଥିବା ପାଣିରେ ମୁଁହ ଧୋଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ନ ଚୈଵାଙ୍ଗୁଲିଭିଃ ଶବ୍ଦଂ ନ କୁର୍ଵନ୍ ନାନ୍ଯମାନସଃ

ଆଉ ଆଉଁଳିରେ ଶବ୍ଦ କରି, କିମ୍ବା ମନ ଅନ୍ୟତିରେ ରଖି ମୁଁହ ଧୋଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ନ ପାଣିକ୍ଷୁଭିତାଭିର୍ଵା ନ ବହିଷ୍କକ୍ଷ ଏଵ ଵା

ହାତ ହଲଚଲ କରି ମୁଁହ ଧୋଇବା, କିମ୍ବା ବାହାର ଅଞ୍ଚଳରେ ମୁଁହ ଧୋଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ପ୍ରାଶିତାଭିସ୍ତଥାଵୈଶ୍ଯଃ ସ୍ତ୍ରୀଶୂଦ୍ରୌ ସ୍ପର୍ଶତୋ ଽନ୍ତତଃ

ଯେଉଁ ପାଣି ବୈଶ୍ୟ, ନାରୀ ବା ଶୂଦ୍ର ପିଇଥିବେ, କିମ୍ବା ଛୁଇଁଥିବେ, ସେହି ପାଣିରେ ମୁଁହ ଧୋଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଅନ୍ତରାଙ୍ଗୁଷ୍ଠଦେଶିନ୍ଯୋ ପିତୄଣାଂ ତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍

ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ତାର ଆଉଁଳି ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାଣି ପିତୃଗଣଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନାଯାଏ।

ଅଙ୍ଗୁଲ୍ଯଗ୍ରେ ସ୍ମୃତଂ ଦୈଵଂ ତଦେଵାର୍ଷଂ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍

ଆଉଁଳି ଟିପରେ ଥିବା ପାଣିକୁ 'ଦିବ୍ୟ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏହାକୁ 'ଋଷିମାନ୍ୟ' ମଧ୍ୟ କୁହନ୍ତି।

ତଦେଵ ସୌମିକଂ ତୀର୍ଥମେତଜ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ନ ମୁହ୍ଯତି

ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଜାଣିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ଭ୍ରମିତ ହୁଏ ନାହିଁ; ଏହିଠାରେ ମାତ୍ର ଶୁଭ ତୀର୍ଥ ଅଛି।

କାଯେନ ଵାଥ ଦୈଵେନ ତୁ ପିତ୍ର୍ଯେଣ ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ

ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଶରୀରରେ କିମ୍ବା ଭାଗ୍ୟରେ କିମ୍ବା ପିତୃପକ୍ଷରେ—

ସଂମୃଜ୍ଯାଙ୍ଗୁଷ୍ଠମୂଲେନ ମୁଖଂ ଵୈ ସମୁପସ୍ପୃଶେତ୍

ଅଙ୍ଗୁଠିର ତଳ ଭାଗରେ ମୁଁହକୁ ସଫା କରି ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ।

ତର୍ଜନ୍ଯଙ୍ଗୁଷ୍ଠଯୋଗେନ ସ୍ପୃଶେନ୍ନାସାପୃଟଦ୍ଵଯମ୍

ତର୍ଜନୀ ଓ ଅଙ୍ଗୁଠିକୁ ଏକାତ୍ମ କରି, ନାକର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ।

ସଂସ୍ପୃଶେଦ୍ ଵା ଶିରସ୍ତଦ୍ଵଦଙ୍ଗୁଷ୍ଠେନାଥଵା ଦ୍ଵଯମ୍

ନହେଲେ, ଏହିପରି ଅଙ୍ଗୁଠିଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡକୁ କିମ୍ବା ଦୁଇଠିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରିବେ।

ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁର୍ମହେଶଶ୍ଚ ଭଵନ୍ତୀତ୍ଯନୁଶୁଶ୍ରୁମଃ

ଆମେ ଶୁଣିଛୁ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱର ଏପରି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି।

ସଂସ୍ପୃଷ୍ଟଯୋର୍ଲୋଚନଯୋଃ ପ୍ରୀଯେତେ ଶଶିଭାସ୍କରୌ

ଦୁଇ ଚକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।

କର୍ଣଯୋଃ ସ୍ପୃଷ୍ଟଯୋସ୍ତଦ୍ଵତ୍ ପ୍ରୀଯେତେ ଚାନିଲାନଲୌ

ଏହିପରି, ଦୁଇ କାନ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।

ମୂର୍ଧ୍ନି ସଂସ୍ପର୍ଶନାଦେକଃ ପ୍ରୀତଃ ସ ପୁରୁଷୋ ଭଵେତ୍

ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଶେଷ ଭାବେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ।

ଦନ୍ତଵଦ୍ ଦନ୍ତଲଗ୍ନେଷୁ ଜିହ୍ଵାସ୍ପର୍ଶେ ଽଶୁଚିର୍ଭଵେତ୍

ଜିଭ ଦାନ୍ତ କିମ୍ବା ଦାନ୍ତରେ ଲାଗିଥିବା କିଛିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ଅଶୁଚି ହୁଏ।

ଭୂମିଗୈସ୍ତେ ସମା ଜ୍ଞେଯା ନ ତୈରପ୍ରଯତୋ ଭଵେତ୍

ଭୂମିରେ ରଖାଯାଇଥିବା ବସ୍ତୁକୁ ଭୂମି ସମାନ ଭାବିବା ଉଚିତ; ଏମାନେ ଉପରେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବିନା କାମ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଫଲମୂଲେ ଚେକ୍ଷୁଦଣ୍ଡେ ନ ଦୋଷଂ ପ୍ରାହ ଵେ ମନୁଃ

ମନୁ କହିଛନ୍ତି, ଫଳ, କନ୍ଦମୂଳ କିମ୍ବା ଖଣ୍ଡସାକରେ କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ।

ଭୂମୌ ନିକ୍ଷିପ୍ଯ ତଦ୍ ଦ୍ରଵ୍ଯମାଚମ୍ଯାଭ୍ଯୁକ୍ଷଯେତ୍ ତୁ ତତ୍

ସେଇ ବସ୍ତୁକୁ ଭୂମିରେ ରଖି, ପାଣି ଚୁଷି ଏବଂ ତାହାକୁ ଛିଟାଇବା ଉଚିତ।

ଭୂମୌ ନିକ୍ଷିପ୍ଯ ତଦ୍ ଦ୍ରଵ୍ଯମାଚମ୍ଯାଭ୍ଯୁକ୍ଷଯେତ୍ ତୁ ତତ୍

ସେଇ ବସ୍ତୁକୁ ଭୂମିରେ ରଖି, ପାଣି ଚୁଷି ଏବଂ ତାହାକୁ ଛିଟାଇବା ଉଚିତ।

ଵସ୍ତ୍ରାଦିଷୁ ଵିକଲ୍ପଃ ସ୍ଯାତ୍ ତତ୍ସଂସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵାଚମେଦିହ

କପଡ଼ା ଓ ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବସ୍ତୁରେ ବିକଳ୍ପ ଅଛି; ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଏଠାରେ ପାଣି ଚୁଷିବା ଉଚିତ।

କୃତ୍ଵା ମୂତ୍ରଂ ପୁରୀଷଂ ଵା ଦ୍ରଵ୍ଯହସ୍ତୋ ନ ଦୁଷ୍ଯତି

ମୁତ୍ର କିମ୍ବା ପାଖାନି କରିବା ପରେ, ଯେହା ହାତରେ ବସ୍ତୁ ଧରିଛି, ସେହି ହାତ ଅଶୁଚି ହୁଏ ନାହିଁ।

ଅହ୍ନି କୁର୍ଯାଚ୍ଛକୃନ୍ମୂତ୍ରଂ ରାତ୍ରୌ ଚେଦ୍ ଦକ୍ଷିଣାମୁଖଃ

ଦିନେ ପାଖାନି ଓ ମୁତ୍ର କରିବା ଉଚିତ; ରାତିରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାଵୃତ୍ଯ ଚ ଶିରଃ କୁର୍ଯାଦ୍ ଵିଣ୍ମୂତ୍ରସ୍ଯ ଵିସର୍ଜନମ୍

ପାଖାନି ଓ ମୁତ୍ର ବିସର୍ଜନ ସମୟରେ ମୁଣ୍ଡ ଢାକିବା ଉଚିତ।

ଅଗ୍ନୌ ଚୈଵ ଶ୍ମଶାନେ ଚ ଵିଣ୍ମୂତ୍ରେ ନ ସମାଚରେତ୍

ଅଗ୍ନି, ଶ୍ମଶାନ ଓ ମଳମୁତ୍ର ଠାରେ କେବେ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ନ ତିଷ୍ଠନ୍ ଵା ନ ନିର୍ଵାସା ନ ଚ ପର୍ଵତମସ୍ତକେ

ଠିଆ ହୋଇ, ଛାୟା ନଥିବା ସ୍ଥାନରେ କିମ୍ବା ପାହାଡ଼ ଶିଖରରେ ମଧ୍ୟ ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ନ ସସତ୍ତ୍ଵେଷୁ ଗର୍ତେଷୁ ନ ଗଚ୍ଛନ୍ ଵା ସମାଚରେତ୍

ଜୀବଜନ୍ତୁ ମଧ୍ୟରେ, ଗଡ଼ିକୁଏଁ ଭିତରେ କିମ୍ବା ଚାଲିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ନ କ୍ଷେତ୍ରେ ନ ଵିଲେ ଵାପି ନ ତୀର୍ଥେ ନ ଚତୁଷ୍ପଥେ

ଖେତରେ, ଦଳା ଜମିରେ, ପବିତ୍ର ତୀରେ କିମ୍ବା ଚଉମୁଖୀ ରାସ୍ତାରେ ମଧ୍ୟ ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।