କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ସାକ୍ଷାଦେଵ ମହେଶସ୍ଯ ଜ୍ଞାନଂ ସଂସାରନାଶନମ୍

ସେମାନେ ସିଧାସଳଖ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜ୍ଞାନ, ଯାହା ସଂସାରର ନାଶ କରେ, ପାଇଲେ।

ପ୍ରଵର୍ତଯଧ୍ଵଂ ଶିଷ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଧାର୍ମିକେଭ୍ଯୋ ମୁନୀଶ୍ଵରାଃ

ହେ ମହାମୁନିମାନେ, ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ନୀତିମାନ୍ୟ ଶିଷ୍ୟମାନେଠାରେ ପ୍ରଚାର କର।

ଵିଜ୍ଞାନମୈଶ୍ଵରଂ ଦେଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଵିଶେଷତଃ

ଏହି ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ବିଶେଷକରି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ନାରାଯଣୋ ମହାଯୋଗୀ ଜଗାମାଦର୍ଶନଂ ସ୍ଵଯମ୍

ମହାଯୋଗୀ ନାରାୟଣ ନିଜେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ନାରାଯଣଂ ଚ ଭୂତାଦିଂ ସ୍ଵାନି ସ୍ଥାନାନି ଭେଜିରେ

ନାରାୟଣଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଏବଂ ଭୂତତତ୍ତ୍ୱ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଫେରିଗଲେ।

ଦତ୍ତଵାନୈଶ୍ଵରଂ ଜ୍ଞାନଂ ସୋ ଽପି ସତ୍ଯଵ୍ରତାଯ ତୁ

ସେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ସତ୍ୟବ୍ରତଙ୍କୁ ଦେଲେ।

ପ୍ରଦଦୌ ଗୌତମାଯାଥ ପୁଲହୋ ଽପି ପ୍ରଜାପତିଃ

ତାପରେ ପ୍ରଜାପତି ପୁଲହ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଗୌତମଙ୍କୁ ଦେଲେ।

ଜୈଗୀଷଵ୍ଯାଯ କପିଲସ୍ତଥା ପଞ୍ଚଶିଖାଯ ଚ

କପିଳ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଜୈଗୀଷବ୍ୟ ଏବଂ ପଞ୍ଚଶିଖଙ୍କୁ ଦେଲେ।

ଲେଭେତତ୍ପରମଂ ଜ୍ଞାନଂ ତସ୍ମାଦ୍ ଵାଲ୍ମୀକିରାପ୍ତଵାନ୍

ତାଙ୍କଠାରୁ ବାଲ୍ମୀକି ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନ ପାଇଲେ।

ଵାମଦେଵୋ ମହାଯୋଗୀ ରୁଦ୍ରଃ କିଲ ପିନାକଧୃକ୍

ବାମଦେବ, ମହାଯୋଗୀ, ସେଇ ରୁଦ୍ର, ପିନାକଧାରୀ।

ଅର୍ଜୁନାଯ ସ୍ଵଯଂ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦତ୍ତଵାନିଦମୁତ୍ତମମ୍

ସେ ନିଜେ ସିଧାସଳଖ ଏହି ଉତ୍ତମ ଉପଦେଶ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଲେ।

ଵିଶେଷାଦ୍ ଗିରିଶେ ଭକ୍ତିସ୍ତସ୍ମାଦାରଭ୍ଯ ମେ ଽଭଵତ୍

ସେଇଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ମୋର ଗିରିଶଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ବିଶେଷ ଭାବରେ ବଢ଼ିଗଲା।

ଭୂତେଶଂ ଗିରଶଂ ସ୍ଥାଣୁଂ ଦେଵଦେଵଂ ତ୍ରିଶୂଲିନମ୍

ଭୂତେଶ୍ୱର, ଗିରିଶ, ସ୍ଥାଣୁ, ଦେବମାନଙ୍କ ଦେବ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କ ଶରଣ ନିଅ।

ପ୍ରପଦ୍ଯଧ୍ଵଂ ସପତ୍ନୀକାଃ ସପୁତ୍ରାଃ ଶରଣଂ ଶିଵମ୍

ତୁମେ ସମସ୍ତେ, ଜଣେଇଁ ପତ୍ନୀ ଓ ପୁଅମାନେ ସହିତ, ଶିବଙ୍କ ଶରଣ ନିଅ।

ପୂଜଯଧ୍ଵଂ ମହାଦେଵଂ ଗୋପତିଂ ଭୂତିଭୂଷଣମ୍

ମହାଦେବ, ଗୋପାଳଙ୍କୁ, ଭସ୍ମ ଶୋଭିତଙ୍କୁ ପୂଜା କର।

ପ୍ରଣେମୁଃ ଶାଶ୍ଵତଂ ସ୍ଥାଣୁଂ ଵ୍ଯାସଂ ସତ୍ଯଵତୀସୁତମ୍

ସେମାନେ ଚିରନ୍ତନ ସ୍ଥାଣୁଙ୍କୁ ଓ ସତ୍ୟବତୀପୁତ୍ର ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।

ସାକ୍ଷାଦେଵ ହୃଷୀକେଶଂ ସର୍ଵଲୋକମହେଶ୍ଵରମ୍

ସେମାନେ ସିଧାସଳଖ ହୃଷୀକେଶ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର କଲେ।

ଇଦାନୀଂ ଜାଯତେ ଭକ୍ତିର୍ଯା ଦେଵୈରପି ଦୁର୍ଲଭା

ଏବେ ସେଇ ଭକ୍ତି ଉଦୟ ହେଉଛି, ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ।

ଯେନାସୌ ଭଗଵାନୀଶଃ ସମାରାଧ୍ଯୋ ମୁମୁକ୍ଷୁଭିଃ

ଏହି ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ସେଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।

ତଦ୍ଵଦାଖିଲଲୋକାନାଂ ରକ୍ଷଣଂ ଧର୍ମସଂଗ୍ରହମ୍

ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଏବଂ ଧର୍ମକୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବା—

ପୃଷ୍ଟେନ ମୁନିଭିଃ ପୂର୍ଵଂ ଶକ୍ରେଣାମୃତମନ୍ଥନେ

ଏହି ବିଷୟ ପୂର୍ବରୁ ଋଷିମାନେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ଅମୃତ ମଥନ ସମୟରେ ପଚାରିଥିଲେ।

ମୁନୀନାଂ ଭାଷିତଂ କୃଷ୍ଣଃ ପ୍ରୋଵାଚ ସୁସମାହିତଃ

କୃଷ୍ଣ ମନ ଏକାଗ୍ର କରି ଋଷିମାନଙ୍କ କଥା କହିଥିଲେ।

ସନତ୍କୁମାରପ୍ରମୁଖୈଃ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ସନତ୍କୁମାର ଓ ଅନ୍ୟ ମୁଖ୍ୟ ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ଯୋ ଵା ଵିଚାରଯେଦର୍ଥଂ ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍

ଯେଉଁଠି ଏହି ଅର୍ଥକୁ ଭାବିବେ, ସେ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମହୀଯତେ

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।

ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଶ୍ଚାଥ ମନ୍ତଵ୍ଯୋ ଵିଶେଷାଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସଦା

ଏହାକୁ ବିଶେଷକରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଦା ଶୁଣିବା ଓ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ।

କର୍ମଯୋଗଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାମାତ୍ଯନ୍ତିକଫଲପ୍ରଦମ୍

ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ କର୍ମଯୋଗ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।

ଋଷୀଣାଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ପୂର୍ଵଂ ମନୁରାହ ପ୍ରଜାପତିଃ

ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଜାପତି ମନୁ ଶୁଣୁଥିବା ଋଷିମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ।

ସମାହିତଧିଯୋ ଯୂଯଂ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ଗଦତୋ ମମ

ତୁମେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ମନ ଏକାଗ୍ର କରିଛ, ମୋ କଥା ଶୁଣ।