ପୁରୁଷାଯ ପୁରାଣାଯ ଶାଶ୍ଵତାଯ ଜଯାଯ ଚ
ପୁରୁଷ, ପୁରାତନ, ଚିରନ୍ତନ ଓ ବିଜୟୀଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମୋ ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭାଯ ଵେଧସେ ପରମାତ୍ମନେ
ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନାରାଯଣାଯ ଦେଵାଯ ଦେଵାନାଂ ହିତକାରିଣେ
ନାରାୟଣ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଉପକାରୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ସର୍ଵଭୂତାତ୍ମଭୂତାଯ କୂଟସ୍ଥାଯ ନମୋ ନମଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆତ୍ମା ଓ ଅଚଳ ଯିଏ, ସେଠାରେ ପୁନିପୁନି ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମୋ ବୁଦ୍ଧାଯ ଶୁଦ୍ଧାଯ ନମସ୍ତେ ଜ୍ଞାନରୂପିଣେ
ବୋଧିସ୍ଵର, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତି ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଅନନ୍ତାଯାପ୍ରମେଯାଯ କାର୍ଯାଯ କରଣାଯ ଚ
ଅନନ୍ତ, ଅପରିମେୟ, କାରଣ ଓ ସାଧନ ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମୋ ମୂଲପ୍ରକୃତଯେ ମାଯାରୂପାଯ ତେ ନମଃ
ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଓ ମାୟାର ରୂପ ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଯୋଗାଧିଗମ୍ଯାଯ ନମଃ ସକର୍ଷଣାଯ ତେ
ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ପ୍ରାପ୍ତ, ସକର୍ଷଣ ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମଃ ସିଦ୍ଧାଯ ପୂଜ୍ଯାଯ ଗୁଣତ୍ରଯଵିଭାଵିନେ
ସିଦ୍ଧ, ପୂଜ୍ୟ ଓ ଗୁଣତ୍ରୟ ଭେଦକ ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽମୂର୍ତାଯ ମୂର୍ତାଯ ମାଧଵାଯ ନମୋ ନମଃ
ଅମୂର୍ତ୍ତ ଓ ମୂର୍ତ୍ତିମାନ୍, ମାଧବଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ମୋର ନମସ୍କାର।
ପାଲଯୈତଜ୍ଜଗତ୍ ସର୍ଵଂ ତ୍ରାତା ତ୍ଵଂ ଶରଣଂ ଗତି
ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମେ ହେଉଛ ତ୍ରାତା, ଶରଣ ଓ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ।
ପ୍ରସାଦମକରୋତ୍ ତେଷାଂ ଵରାହଵପୁରୀଶ୍ଵରଃ
ବରାହ ରୂପ ଭଗବାନ୍ ସେମାନଙ୍କୁ କୃପା କରିଥିଲେ।
ମୁମୋଚ ରୂପଂ ମନସା ଧାରଯିତ୍ଵା ପ୍ରିଜାପତିଃ
ପ୍ରଜାପତି ମନରେ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ତାହାକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ।
ଵିତତତ୍ଵାଚ୍ଚ ଦେହସ୍ଯ ନ ମହୀ ଯାତି ସଂପ୍ଲଵମ୍
ତାଙ୍କର ଦେହ ବିଶାଳ ଥିବାରୁ ପୃଥିବୀ ଡୁବିଲା ନାହିଁ।
ପ୍ରାକ୍ସର୍ଗଦଗ୍ଧାନଖିଲାଂସ୍ତତଃ ସର୍ଗେ ଽଦଧନ୍ମନଃ
ପୂର୍ବ ସୃଷ୍ଟିରେ ସବୁ ନଶ୍ଟ ହୋଇଥିବା ପରେ, ସୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କର ମନ ଲଗାଇଲେ।
ଅବୁଦ୍ଧିପୂର୍ଵକଃ ସର୍ଗଃ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତସ୍ତମୋମଯଃ
ଅଜ୍ଞାନ ଓ ଅନ୍ଧକାରରେ ଭରିଥିବା ଏକ ସୃଷ୍ଟି ଉଦ୍ଭବ ହେଲା।
ଅଵିଦ୍ଯା ପଞ୍ଚପର୍ଵୈଷା ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତା ମହାତ୍ମନଃ
ଏହି ଅବିଦ୍ୟା ପଞ୍ଚ ଅବସ୍ଥା ସହିତ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଭବିତ ହେଲା।
ସଂଵୃତସ୍ତମସା ଚୈଵ ବୀଜକମ୍ଭୁଵନାଵୃତଃ
ଏହା ତମସା ଢାକାଯାଇଥିଲା, ବୀଜଟି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ହୋଇଥିଲା।
ମୁକ୍ଯା ନଗା ଇତି ପ୍ରୋକ୍ତା ମୁଖ୍ଯସର୍ଗସ୍ତୁ ସ ସ୍ମୃତଃ
ଏହିମାନେ ପ୍ରଧାନ ଗଛ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ ହେଉଛନ୍ତି; ଏହି ସୃଷ୍ଟିକୁ ପ୍ରଧାନ ସୃଷ୍ଟି ଭାବେ ଗଣାଯାଏ।
ତସ୍ଯାଭିଧ୍ଯାଯତଃ ସର୍ଗସ୍ତିର୍ଯକ୍ସ୍ତ୍ରୋତୋ ଽଭ୍ଯଵର୍ତତ
ତାଙ୍କର ଧ୍ୟାନରୁ ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ପ୍ରବାହ ନାମକ ସୃଷ୍ଟି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ପଶ୍ଵାଦଯସ୍ତେ ଵିଖ୍ଯାତା ଉତ୍ପଥଗ୍ରାହିଣୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଗାଈ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଭ୍ରମ ପଥକୁ ଧରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଊର୍ଧ୍ଵସ୍ତ୍ରୋତ ଇତି ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଦେଵସର୍ଗସ୍ତୁ ସାତ୍ତ୍ଵିକଃ
ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ପ୍ରବାହ ନାମକ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଦେବତାମୟ ଓ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣର ସୃଷ୍ଟି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପ୍ରକାଶା ବହିରନ୍ତଶ୍ଚ ସ୍ଵଭାଵାଦ୍ ଦେଵସଂଜ୍ଞିତାଃ
ସ୍ୱଭାବରୁ ଭିତରେ ବାହାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସେମାନେ ଦେବତା ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ।
ପ୍ରାଦୁରାସୀତ୍ ତଦାଵ୍ଯକ୍ତାଦର୍ଵାକ୍ସ୍ତ୍ରୋତସ୍ତୁ ସାଧକଃ
ତାପରେ ଅବ୍ୟକ୍ତରୁ ଅବରୋହମାନ ପ୍ରବାହ ନାମକ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ସୃଷ୍ଟି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଦୁଃ ଖୋତ୍କଟାଃ ସତ୍ତ୍ଵଯୁତା ମନୁଷ୍ଯାଃ ପରିକୀର୍ତିତା
ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ, ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ତସ୍ଯାଭିଧ୍ଯାଯତଃ ସର୍ଗଂ ସର୍ଗୋ ଭୂତାଦିକୋ ଽଭଵତ୍
ତାଙ୍କର ଧ୍ୟାନରୁ ପଞ୍ଚଭୂତ ଆଦି ସୃଷ୍ଟି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଇତ୍ଯେତେ ପଞ୍ଚ କଥିତାଃ ସର୍ଗା ଵୈ ଦ୍ଵିଜପୁଙ୍ଗଵାଃ
ଏଭଳି, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପାଞ୍ଚଟି ସୃଷ୍ଟି ବିବର୍ଣ୍ଣନ କରାଯାଇଛି।
ତନ୍ମାତ୍ରାଣାଂ ଦ୍ଵିତୀଯସ୍ତୁ ଭୂତସର୍ଗୋ ହି ସ ସ୍ମୃତଃ
ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱରୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଛି, ଏହାକୁ ଭୂତସୃଷ୍ଟି ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ଇତ୍ଯେଷ ପ୍ରାକୃତଃ ସର୍ଗଃ ସଂଭୂତୋ ଽବୁଦ୍ଧିପୂର୍ଵକଃ
ଏହିପରି, ପ୍ରାକୃତିକ ସୃଷ୍ଟି ଅଜ୍ଞାନରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ତିର୍ଯକ୍ସ୍ତ୍ରୋତସ୍ତୁ ଯଃ ପ୍ରୋକ୍ତସ୍ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନ୍ଯଃ ସ ପଞ୍ଚମଃ
ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ପ୍ରବାହ ନାମକ ସୃଷ୍ଟି, ଯାହା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଜାତିର, ଏହା ପଞ୍ଚମ।