କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ସୋ ଽପୀଶ୍ଵରପ୍ରସାଦେନ ଯାତି ତତ୍ ପରମଂ ପଦମ୍

ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କର କୃପାରେ ସେହି ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଦଦାତି ତତ୍ ପରଂ ଜ୍ଞାନଂ ଯେନ ମୁଚ୍ଯେତ ବନ୍ଧନାତ୍

ସେ ଏହିପରି ଉଚ୍ଚତମ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ତେନୈଵ ଜନ୍ମନା ଜ୍ଞାନଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଯାତି ଶିଵଂ ପଦମ୍

ସେଇ ଜନ୍ମରେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରି, ଲୋକ ଶୁଭ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।

ସର୍ଵେ ତରନ୍ତି ସଂସାରମୀଶ୍ଵରାନୁଗ୍ରହାଦ୍ ଦ୍ଵିଜାଃ

ପ୍ରଭୁଙ୍କର କୃପାରେ ସମସ୍ତେ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।

ଧର୍ମଂ ସମାଶ୍ରଯେତ୍ ତସ୍ମାନ୍ମୁକ୍ତଯେ ନିଯତଂ ଦ୍ଵିଜାଃ

ଏହିଠାରୁ, ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ସଦା ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।

ଧାର୍ମିକାଯୈଵ ଦାତଵ୍ଯଂ ଭକ୍ତାଯ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣେ

ଏହା କେବଳ ଧର୍ମିକ, ଭକ୍ତ, ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଵ୍ଯାଜହାର ସମାସୀନଂ ନାରାଯଣମନାମଯମ୍

ସେ ବସିଥିବା ନିର୍ମଳ ନାରାୟଣଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।

ଦାତଵ୍ଯଂ ଶାନ୍ତଚିତ୍ତେଭ୍ଯଃ ଶିଷ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଭଵତା ଶିଵମ୍

ଶାନ୍ତ ମନ ଥିବା ଶିଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଶୁଭ ଉପଦେଶ ତୁମେ ଦେବା ଉଚିତ।

ହିତାଯ ସର୍ଵଭକ୍ତାନାଂ ଦ୍ଵିଜାତୀନାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ

ସମସ୍ତ ଭକ୍ତ ଦ୍ୱିଜମାନେର ଭଲ ପାଇଁ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ।

ଉପଦେକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଭକ୍ତାନାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଵଚନାନ୍ମମ

ମୋର ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତେ ଭକ୍ତମାନେକୁ ଉପଦେଶ ଦେବେ।

ନାନ୍ତରଂ ଯେ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ତେଷାଂ ଦେଯମିଦଂ ପରମ୍

ଯେମାନେ ମନରେ କୌଣସି ଭେଦ ଦେଖନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଉତ୍ତମ ଉପଦେଶ ଦେବା ଉଚିତ।

ସର୍ଵଭୂତାତ୍ମଭୂତସ୍ଥା ଶାନ୍ତା ଚାକ୍ଷରସଂଜ୍ଞିତା

ସେ ଶାନ୍ତ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆତ୍ମାରେ ବସିଥିବା, ଓ ଅକ୍ଷୟ ନାମରେ ପରିଚିତ।

ନ ତେ ମାଂ ସଂପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ଜାଯନ୍ତେ ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ

ସେମାନେ ମୋତେ ସତ୍ୟରେ ଦେଖିପାରନ୍ତିନାହିଁ, ଏବଂ ପୁନିପୁନି ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।

ଏକୀଭାଵେନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ନ ତେଷାଂ ପୁନରୁଦ୍ଭଵଃ

ଯେମାନେ ଏକତାର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି।

ମାମେଵ ସଂପ୍ରପଶ୍ଯଧ୍ଵଂ ପୂଜଯଧ୍ଵଂ ତଥୈଵ ହି

ମୋତେ ଏକମାତ୍ର ଦେଖ, ଏବଂ ସେଇପରି ମୋତେ ପୂଜା କର।

ତେ ଯାନ୍ତି ନରକାନ୍ ଘୋରାନ୍ ନାହଂ ତେଷୁଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାନ୍ତି; ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ରହେନାହିଁ।

ମୋଚଯାମି ଶ୍ଵପାକଂ ଵା ନ ନାରାଯଣନିନ୍ଦକମ୍

ମୁଁ ଏକ ଶ୍ୱପାକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ଦେଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବାକୁ ନୁହେଁ।

ଅର୍ଚନୀଯୋ ନମସ୍କାର୍ଯୋ ମତ୍ପ୍ରୀତିଜନନାଯ ହି

ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଓ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ମୋର ପ୍ରସନ୍ନତା ଆଣେ।

ଅନ୍ତର୍ହିତୋ ଽଭଵତ୍ ତେଷାଂ ସର୍ଵେଷାମେଵ ପଶ୍ଯତାମ୍

ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସାମ୍ନାରେ ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।

ଜଗ୍ରାହ ଯୋଗିନଃ ସର୍ଵାଂସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଵୈ ପରମଂ ଵପୁଃ

ଯୋଗୀମାନେ ସବୁକିଛି ଛାଡ଼ି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେହକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।

ସାକ୍ଷାଦେଵ ମହେଶସ୍ଯ ଜ୍ଞାନଂ ସଂସାରନାଶନମ୍

ସେମାନେ ସିଧାସଳଖ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜ୍ଞାନ, ଯାହା ସଂସାରର ନାଶ କରେ, ପାଇଲେ।

ପ୍ରଵର୍ତଯଧ୍ଵଂ ଶିଷ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଧାର୍ମିକେଭ୍ଯୋ ମୁନୀଶ୍ଵରାଃ

ହେ ମହାମୁନିମାନେ, ଏହି ଜ୍ଞାନକୁ ନୀତିମାନ୍ୟ ଶିଷ୍ୟମାନେଠାରେ ପ୍ରଚାର କର।

ଵିଜ୍ଞାନମୈଶ୍ଵରଂ ଦେଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଵିଶେଷତଃ

ଏହି ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ବିଶେଷକରି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ନାରାଯଣୋ ମହାଯୋଗୀ ଜଗାମାଦର୍ଶନଂ ସ୍ଵଯମ୍

ମହାଯୋଗୀ ନାରାୟଣ ନିଜେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ନାରାଯଣଂ ଚ ଭୂତାଦିଂ ସ୍ଵାନି ସ୍ଥାନାନି ଭେଜିରେ

ନାରାୟଣଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଏବଂ ଭୂତତତ୍ତ୍ୱ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଫେରିଗଲେ।

ଦତ୍ତଵାନୈଶ୍ଵରଂ ଜ୍ଞାନଂ ସୋ ଽପି ସତ୍ଯଵ୍ରତାଯ ତୁ

ସେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ସତ୍ୟବ୍ରତଙ୍କୁ ଦେଲେ।

ପ୍ରଦଦୌ ଗୌତମାଯାଥ ପୁଲହୋ ଽପି ପ୍ରଜାପତିଃ

ତାପରେ ପ୍ରଜାପତି ପୁଲହ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଗୌତମଙ୍କୁ ଦେଲେ।

ଜୈଗୀଷଵ୍ଯାଯ କପିଲସ୍ତଥା ପଞ୍ଚଶିଖାଯ ଚ

କପିଳ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଜୈଗୀଷବ୍ୟ ଏବଂ ପଞ୍ଚଶିଖଙ୍କୁ ଦେଲେ।

ଲେଭେତତ୍ପରମଂ ଜ୍ଞାନଂ ତସ୍ମାଦ୍ ଵାଲ୍ମୀକିରାପ୍ତଵାନ୍

ତାଙ୍କଠାରୁ ବାଲ୍ମୀକି ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନ ପାଇଲେ।