କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ନିରାଶୀର୍ନିର୍ମମୋ ଭୂତ୍ଵା ମାମେକଂ ଶରଣଂ ଵ୍ରଜେତ୍

ଆଶା ଓ ମମତା ଛାଡ଼ି, କେବଳ ମୋତେ ଶରଣ ନେବା ଉଚିତ।

କର୍ମଣ୍ଯଭିପ୍ରଵୃତ୍ତୋ ଽପି ନୈଵ ତେନ ନିବଧ୍ଯତେ

କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ତାହାରେ ବନ୍ଧା ହୁଏନା।

ଶାରୀରଂ କେଵଲଂ କର୍ମ କୁର୍ଵନ୍ନାପ୍ନୋତି ତତ୍ପଦମ୍

ଶରୀର ଦ୍ୱାରା କେବଳ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ସେ ଏହି ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରେନା।

କୁର୍ଵତୋ ମତ୍ପ୍ରସାଦାର୍ଥଂ କର୍ମ ସଂସାରନାଶନମ୍

ମୋର କୃପା ପାଇବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ଏହା ସଂସାରର ବନ୍ଧନକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।

ମାମୁପୈଷ୍ଯତି ଯୋଗୀଶଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମାଂ ପରମେଶ୍ଵରମ୍

ଯେଉଁଯୋଗୀ ମୋତେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ ବୋଲି ଜାଣିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

କଥଯନ୍ତଶ୍ଚ ମାଂ ନିତ୍ଯଂ ମମ ସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୁଯୁଃ

ଯେମାନେ ସଦା ମୋର କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋ ସହିତ ଏକତା ପାଆନ୍ତି।

ନାଶଯାମି ତମଃ କୃତ୍ସ୍ନଂ ଜ୍ଞାନଦୀପେନ ଭାସ୍ଵତା

ମୁଁ ଜ୍ଞାନର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୀପରେ ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରେ।

ତେଷାଂ ନିତ୍ଯାଭିଯୁକ୍ତାନାଂ ଯୋଗକ୍ଷେମଂ ଵହାମ୍ଯହମ୍

ଯେଉଁମାନେ ସଦା ମୋତେ ଲାଗି ରହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଭଲ ଓ ଆତ୍ମିକ ଉନ୍ନତିର ଭାର ମୁଁ ଉଠାଏ।

ତେଷାଂ ତଦନ୍ତଂ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ଦେଵତାନୁଗତଂ ଫଲମ୍

ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ମିଳିଥିବା ଫଳ ସେମାନେ ପାଆନ୍ତି, ଏହା ଶେଷ ହୋଇଯାଏ ବୋଲି ବୁଝିବା ଉଚିତ।

ମଦ୍ଭାଵନାସମାଯୁକ୍ତା ମୁଚ୍ଯନ୍ତେ ତେ ଽପି ଭାଵତଃ

ଯେଉଁମାନେ ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଭାବରେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।

ମାମେଵ ସଂଶ୍ରଯେଦୀଶଂ ସ ଯାତି ପରମଂ ପଦମ୍

ଯେଉଁଯଣ୍ଡି ମୋରେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ, ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ କରେ, ସେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଯଜେଚ୍ଚାମରଣାଲ୍ଲିଙ୍ଗେ ଵିରକ୍ତଃ ପରମେଶ୍ଵରମ୍

ଯେଉଁଯଣ୍ଡି ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅସକ୍ତି ଛାଡି ଲିଙ୍ଗରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।

ଏକେନ ଜନ୍ମନା ତେଷାଂ ଦଦାମି ପରମୈଶ୍ଵରମ୍

ଏମିତି ଲୋକମାନେ ଏକ ଜନ୍ମରେ ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଦେଇଥାଏ।

ଜ୍ଞାନାତ୍ମକଂ ସର୍ଵଗତଂ ଯୋଗିନାଂ ହୃଦି ସଂସ୍ଥିତମ୍

ଏହା ଜ୍ଞାନର ସ୍ୱରୂପ, ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପିତ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବସିଛି।

ଯତ୍ର କ୍ଵଚନ ତଲ୍ଲିଙ୍ଗମର୍ଚଯନ୍ତି ମହେଶ୍ଵରମ୍

ଯେଉଁଠି କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ହୁଏ,

ରତ୍ନାଦୌ ଭାଵଯିତ୍ଵେଶମର୍ଚଯେଲ୍ଲିଙ୍ଗମୈଶ୍ଵରମ୍

ମଣି ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭାବି, ସେଠି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।

ତସ୍ମାଲ୍ଲିଙ୍ଗେ ଽର୍ଚଯେଦୀଶଂ ଯତ୍ର କ୍ଵଚନ ଶାଶ୍ଵତମ୍

ସେହିପାଇଁ, ଯେଉଁଠି ଥାଉନାହିଁ, ଶାଶ୍ୱତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଲିଙ୍ଗରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।

କାଷ୍ଠାଦିଷ୍ଵେଵ ମୂର୍ଖାଣାଂ ହୃଦି ଲିଙ୍ଗନ୍ତୁଯୋଗିନାମ୍

ମୂର୍ଖମାନେ କାଠ ଓ ଏହାଦିରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯୋଗୀମାନେ ହୃଦୟରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।

ଯାଵଜ୍ଜୀଵଂ ଜପେଦ୍ ଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରଣଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵପୁଃ

ଯେଉଁଯଣ୍ଡି ନିୟମିତ ଅଭ୍ୟାସରେ ଲାଗି ରହି, ଜୀବନ ଯାଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମର ରୂପ ପ୍ରଣବ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ।

ଏକାକୀ ଯତଚିତ୍ତାତ୍ମା ସ ଯାତି ପରମଂ ପଦମ୍

ଏକାକି, ମନ ଓ ଆତ୍ମାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ସେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ସୋ ଽପୀଶ୍ଵରପ୍ରସାଦେନ ଯାତି ତତ୍ ପରମଂ ପଦମ୍

ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କର କୃପାରେ ସେହି ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଦଦାତି ତତ୍ ପରଂ ଜ୍ଞାନଂ ଯେନ ମୁଚ୍ଯେତ ବନ୍ଧନାତ୍

ସେ ଏହିପରି ଉଚ୍ଚତମ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ତେନୈଵ ଜନ୍ମନା ଜ୍ଞାନଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଯାତି ଶିଵଂ ପଦମ୍

ସେଇ ଜନ୍ମରେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରି, ଲୋକ ଶୁଭ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।

ସର୍ଵେ ତରନ୍ତି ସଂସାରମୀଶ୍ଵରାନୁଗ୍ରହାଦ୍ ଦ୍ଵିଜାଃ

ପ୍ରଭୁଙ୍କର କୃପାରେ ସମସ୍ତେ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।

ଧର୍ମଂ ସମାଶ୍ରଯେତ୍ ତସ୍ମାନ୍ମୁକ୍ତଯେ ନିଯତଂ ଦ୍ଵିଜାଃ

ଏହିଠାରୁ, ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ସଦା ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।

ଧାର୍ମିକାଯୈଵ ଦାତଵ୍ଯଂ ଭକ୍ତାଯ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣେ

ଏହା କେବଳ ଧର୍ମିକ, ଭକ୍ତ, ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଵ୍ଯାଜହାର ସମାସୀନଂ ନାରାଯଣମନାମଯମ୍

ସେ ବସିଥିବା ନିର୍ମଳ ନାରାୟଣଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।

ଦାତଵ୍ଯଂ ଶାନ୍ତଚିତ୍ତେଭ୍ଯଃ ଶିଷ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଭଵତା ଶିଵମ୍

ଶାନ୍ତ ମନ ଥିବା ଶିଷ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଏହି ଶୁଭ ଉପଦେଶ ତୁମେ ଦେବା ଉଚିତ।

ହିତାଯ ସର୍ଵଭକ୍ତାନାଂ ଦ୍ଵିଜାତୀନାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ

ସମସ୍ତ ଭକ୍ତ ଦ୍ୱିଜମାନେର ଭଲ ପାଇଁ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ।