ଆଶ୍ରିତାଃ ପରମାଂ ନିଷ୍ଠାଂ ବୁଦ୍ଧ୍ଵୈକଂ ତତ୍ତ୍ଵମଵ୍ଯଯମ୍
ଏକ ଅବିନାଶୀ ସତ୍ୟକୁ ଜାଣି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିଷ୍ଠାକୁ ଅନୁଭବ କରିଛନ୍ତି।
ଭକ୍ତ୍ଯା ମାଂ ସଂପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ଵିଜ୍ଞେଯାସ୍ତେ ତଦାତ୍ମକାଃ
ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ମୋତେ ନିଜେ ଦେଖନ୍ତି; ସେମାନେ ମୋ ଅଂଶ ଭାବେ ଜଣାଯିବେ।
ନିତ୍ଯାନନ୍ଦଂ ନିର୍ଵିକଲ୍ପଂ ସତ୍ଯରୂପମିତି ସ୍ଥିତିଃ
ଏହି ଅବସ୍ଥା ଅଚଳ ଆନନ୍ଦ, ଭେଦ ନାହିଁ, ଏବଂ ସତ୍ୟର ରୂପ।
ସ୍ଵାତ୍ମନ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ ଶାନ୍ତାଃ ପରେ ଽଵ୍ଯକ୍ତେ ପରସ୍ଯ ତୁ
ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ବସିଥିବା, ଶାନ୍ତ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବ୍ୟକ୍ତରେ ଅଛନ୍ତି।
ନିର୍ଵାଣଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ଚୈକ୍ଯଂ କୈଵଲ୍ଯଂ କଵଯୋ ଵିଦୁଃ
ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ମାନେ ନିର୍ବାଣ, ବ୍ରହ୍ମ ସହିତ ଏକତା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକାକୀତ୍ୱକୁ ଏକେ ଅଟୁଟ ଜିନିଷ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି।
ସ ଈଶ୍ଵରୋ ମହାଦେଵସ୍ତଂ ଵିଜ୍ଞାଯ ଵିମୁଚ୍ଯତେ
ସେ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଭୁ, ମହାଦେବ; ତାଙ୍କୁ ଜାଣିଲେ ମଣିଷ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ତନ୍ନିତ୍ଯଭାସମଚଲଂ ସଦ୍ଵିଭାତି
ଯେଉଁଥିରେ ସଦା ଆଲୋକ ଝଲମଲ କରେ, ଯାହା କେବେ ଚଳିତ ହୁଏନି, ସେଠି ସତ୍ୟର ଉପସ୍ଥିତି ଦେଖାଯାଏ।
ପଶ୍ଯନ୍ତି ତତ୍ତ୍ଵମଚଲଂ ଯତ୍ ସ ଈଶଃ
ଯେଉଁମାନେ ତାତ୍ତ୍ୱିକ ସତ୍ୟକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେଠି ଅଚଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି।
ଧାଯାଯନ୍ତି ଵେଦାର୍ଥଵିନିଶ୍ଚିତାର୍ଥାଃ
ଯେଉଁମାନେ ବେଦର ଅର୍ଥ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବୁଝିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ସତ୍ୟରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ଵିଭାତି ଦେଵଃ ଶିଵ ଏଵ କେଵଲଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ଦେବ ଶିବ ହିଁ ଆଲୋକମୟ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଯୁଞ୍ଜୀତ ଯୋଗଂ ପ୍ରଯତୋ ହ୍ଯଜସ୍ରମ୍
ମଣିଷ ନିରନ୍ତର ଉତ୍ସାହରେ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
ଯେନାତ୍ମାନଂ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ଭାନୁମନ୍ତମିଵେଶ୍ଵରମ୍
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଆତ୍ମାକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେହି ଆତ୍ମା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ପ୍ରତୀତି ହୁଏ।
ପ୍ରସନ୍ନଂ ଜାଯତେ ଜ୍ଞାନଂ ସାକ୍ଷାନ୍ନିର୍ଵାଣସିଦ୍ଧିଦମ୍
ସ୍ୱଚ୍ଛ ଜ୍ଞାନ ଉଦିତ ହୁଏ, ଯାହା ସିଧାସଳଖ ଭାବେ ନିର୍ବାଣ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଯୋଗଜ୍ଞାନାଭିଯୁକ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରସୀଦତି ମହେଶ୍ଵରଃ
ଯିଏ ଯୋଗ ଓ ଜ୍ଞାନରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ, ସେଠି ମହାଦେବ ଦୟାଳୁ ହୁଅନ୍ତି।
ଯେ ଯୁଞ୍ଜନ୍ତୀହ ମଦ୍ଯୋଗଂ ତେ ଵିଜ୍ଞେଯା ମହେଶ୍ଵରାଃ
ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ମୋର ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାପ୍ରଭୁ ଭାବେ ଜଣାଯିବେ।
ଅପରସ୍ତୁ ମହାଯୋଗଃ ସର୍ଵଯୋଗୋତ୍ତମୋତ୍ତମଃ
ତଥାପି ଅନ୍ୟ ଏକ ମହାଯୋଗ ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଯୋଗ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ଅଭାଵଯୋଗଃ ସ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଯେନାତ୍ମାନଂ ପ୍ରପଶ୍ଯତି
ଏହାକୁ ଅଭାବ ଯୋଗ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଦେଖିପାରେ।
ମଯୈକ୍ଯଂ ସ ମହାଯୋଗୋ ଭାଷିତଃ ପରମେଶ୍ଵରଃ
ମୋ ସହିତ ଏକତା ଯାହାକୁ କୁହାଯାଏ, ସେହି ମହାଯୋଗ ପରମେଶ୍ୱର ଅଟୁଟ ଅବସ୍ଥା।
ସର୍ଵେ ତେ ବ୍ରହ୍ମଯୋଗସ୍ଯ କଲାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଯୋଗ ମଧ୍ୟରେ କେହି ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମ ଯୋଗର ଏକ ଷୋଳଂଶ ଅଂଶକୁ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚିପାରିବେ ନାହିଁ।
ସର୍ଵେଷାମେଵ ଯୋଗାନାଂ ସ ଯୋଗଃ ପରମୋ ମତଃ
ସମସ୍ତ ଯୋଗ ମଧ୍ୟରେ, ସେହି ଯୋଗକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ନ ତେ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମାମେକଂ ଯୋଗିନୋ ଯତମାନସାଃ
ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସରେ ଲାଗିଥିବା ମନିଷ ମଧ୍ୟ ମୋତେ କେବଳ ଏକାକି ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ସମାଧିଶ୍ଚ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠା ଯମୋ ନିଯମ ଆସନମ୍
ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସମାଧି, ଯମ, ନିୟମ ଓ ଆସନ—
ତତ୍ସାଧନାନ୍ଯଷ୍ଟଧା ତୁ ଯୁଷ୍ମାକଂ କଥିତାନି ତୁ
ଏହି ପାଇଁ ଆଠ ପ୍ରକାର ଉପାୟ ତୁମମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଶୁଣିଛ।
ଯମାଃ ସଂକ୍ଷେପତଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଶ୍ଚିତ୍ତଶୁଦ୍ଧିପ୍ରଦା ନୃଣାମ୍
ଯମଗୁଡ଼ିକୁ ସଂକ୍ଷେପରେ କୁହାଯାଇଛି, ଏସବୁ ଲୋକଙ୍କର ମନ ପବିତ୍ର କରେ।
ଅକ୍ଲେଶଜନନଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ତ୍ଵହିଂସା ପରମର୍ଷିଭିଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା କେହି ପୀଡିତ ହୁଏନାହିଁ, ସେଇ ଅହିଂସାକୁ ମହାମୁନିମାନେ କହିଛନ୍ତି।
ଵିଧିନା ଯା ଭଵେଦ୍ଧିଂସା ତ୍ଵହିଂସୈଵ ପ୍ରକୀର୍ତିତା
ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଯେଉଁ ହିଂସା ହୁଏ, ସେଠିକୁ ମଧ୍ୟ ଅହିଂସା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯଥାର୍ଥକଥନାଚାରଃ ସତ୍ଯଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ
ଯଥାର୍ଥ କଥା ଓ ଆଚରଣକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସତ୍ୟ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ସ୍ତେଯଂ ତସ୍ଯାନାଚରଣାଦସ୍ତେଯଂ ଧର୍ମସାଧନମ୍
ଚୋରି ନ କରିବା ହେଉଛି ଧର୍ମ ପାଇଁ ଏକ ଉପାୟ।
ସର୍ଵତ୍ର ମୈଥୁନତ୍ଯାଗଂ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଂ ପ୍ରଚକ୍ଷତେ
ସମସ୍ତଠାରେ ଯୌନ ସଂଯୋଗ ତ୍ୟାଗକୁ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଅପରିଗ୍ରହ ଇତ୍ଯାହୁସ୍ତଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ପାଲଯେତ୍
ଏହାକୁ ଅପରିଗ୍ରହ ବୋଲି କୁହନ୍ତି; ଏହାକୁ ସାବଧାନରେ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ।