କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଏକଯା ମମ ସାଯୁଜ୍ଯମନାଦିନିଧନଂ ଧ୍ରୁଵମ୍

ମୋ ସହିତ ଏକତା ହେଲେ, ଅନାଦି ଅନନ୍ତ ଓ ଶାଶ୍ୱତ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।

ଅନାଦିମଧ୍ଯଂ ତିଷ୍ଠନ୍ତଂ ଯୁଜ୍ଯତେ ଽଵିଦ୍ଯଯା କିଲ

ଯାହାର ଆରମ୍ଭ ଓ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ତାହା ଅଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧିତ ହୁଏ।

ତଦକ୍ଷରଂ ପରଂ ଜ୍ଯୋତିସ୍ତଦ୍ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍

ସେଇ ଅକ୍ଷୟ, ପରମ ଜ୍ୟୋତି ହେଉଛି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ।

ତଦେଵ ଚ ଜଗତ୍ କୃତ୍ସ୍ନଂ ତଦ୍ ଵିଜ୍ଞାଯ ଵିମୁଚ୍ଯତେ

ସେଇ ସମସ୍ତ ଜଗତ; ତାହାକୁ ଜାଣିଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଆନନ୍ଦଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଵିଭେତି ନ କୁତଶ୍ଚନ

ବ୍ରହ୍ମର ଆନନ୍ଦକୁ ଜାଣିଥିବା ଜ୍ଞାନୀ କେବେ ମଧ୍ୟ କାହାକୁ ଭୟ କରେନାହିଁ।

ନିତ୍ଯାନନ୍ଦୀ ଭଵତି ବ୍ରହ୍ମଭୂତଃ

ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମ ସହିତ ଏକତା ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ସୁଖୀ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ରହନ୍ତି।

ଆତ୍ମାନନ୍ଦୀ ଭଵତି ବ୍ରହ୍ମଭୂତଃ

ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମ ସହିତ ଏକତା ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।

ଯତ୍ର ଗତ୍ଵା ନ ନିଵର୍ତେତ ଭୂଯଃ

ଯେଉଁଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ପୁନି କେବେ ଫେରିଆସିବା ହୁଏନା।

ଵିଭ୍ରାଜମାନଂ ଵିମଲଂ ଵ୍ଯୋମ ଧାମ

ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପବିତ୍ର ଓ ଆକାଶ ସଦୃଶ ନିବାସ ସ୍ଥାନ—

ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦୀ ଭଗଵାନୀଶ ଏଷଃ

ସେଇ ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦର ଉପଭୋକ୍ତା।

ତେଷାଂ ଶାନ୍ତିଃ ଶାଶ୍ଵତୀ ନେତରେଷାମ୍

କେବଳ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚିରକାଳୀନ ଶାନ୍ତି ରହିଛି, ଅନ୍ୟମାନେ ନୁହେଁ।

ସର୍ଵଵ୍ଯାପୀ ଚ ଭଗଵାନ୍ ନ ତସ୍ମାଦନ୍ଯଦିଷ୍ଯତେ

ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପି ଅଛନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ଆଶା କରାଯାଏ ନାହିଁ।

ଗୋପନୀଯଂ ଵିଶେଷେଣ ଯୋଗିନାମପି ଦୁର୍ଲଭମ୍

ଏହାକୁ ବିଶେଷ ଭାବେ ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ; ଏହା ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସହଜରେ ପାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

ସ୍ଵଯଞ୍ଜ୍ଯୋତିଃ ପରଂ ତତ୍ତ୍ଵଂ ପରେ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍

ସ୍ୱୟଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସତ୍ୟ ଉଚ୍ଚତମ ଆକାଶରେ ବିରାଜିତ।

ନିର୍ଗୁଣଂ ଶୁଦ୍ଧଵିଜ୍ଞାନଂ ତଦ୍ ଵୈ ପଶ୍ଯନ୍ତି ସୂରଯଃ

ଏହା ଗୁଣହୀନ ଓ ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନ; ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖନ୍ତି।

ପଶ୍ଯନ୍ତି ତତ୍ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ଯତ୍ତଲ୍ଲିଙ୍ଗମିତି ଶ୍ରୁତିଃ

ସେମାନେ ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଦେଖନ୍ତି, ଯାହା ଚିହ୍ନ ଭାବେ ଅଛି—ଏହିପରି ଶାସ୍ତ୍ର କହେ।

ନହି ତଦ୍ ଵିଦ୍ଯତେ ଜ୍ଞାନଂ ଯତସ୍ତଜ୍ଜ୍ଞାଯତେ ପରମ୍

ସେଥିପାଇଁ କୌଣସି ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ, କାରଣ ସେଇ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜାଣିଥାଏ।

ଅଜ୍ଞାନମିତରତ୍ ସର୍ଵଂ ଯସ୍ମାନ୍ମାଯାମଯଂ ଜଗତ୍

ଏହା ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତ କିଛି ଅଜ୍ଞାନ, କାରଣ ଏହି ସଂସାର ମାୟାର ତିଆରି।

ମମାତ୍ମାସୌ ତଦେଵେମିତି ପ୍ରାହୁର୍ଵିପଶ୍ଚିତଃ

ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କହନ୍ତି, 'ସେଇ ମୋ ଆତ୍ମା'।

ଆଶ୍ରିତାଃ ପରମାଂ ନିଷ୍ଠାଂ ବୁଦ୍ଧ୍ଵୈକଂ ତତ୍ତ୍ଵମଵ୍ଯଯମ୍

ଏକ ଅବିନାଶୀ ସତ୍ୟକୁ ଜାଣି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିଷ୍ଠାକୁ ଅନୁଭବ କରିଛନ୍ତି।

ଭକ୍ତ୍ଯା ମାଂ ସଂପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ଵିଜ୍ଞେଯାସ୍ତେ ତଦାତ୍ମକାଃ

ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ମୋତେ ନିଜେ ଦେଖନ୍ତି; ସେମାନେ ମୋ ଅଂଶ ଭାବେ ଜଣାଯିବେ।

ନିତ୍ଯାନନ୍ଦଂ ନିର୍ଵିକଲ୍ପଂ ସତ୍ଯରୂପମିତି ସ୍ଥିତିଃ

ଏହି ଅବସ୍ଥା ଅଚଳ ଆନନ୍ଦ, ଭେଦ ନାହିଁ, ଏବଂ ସତ୍ୟର ରୂପ।

ସ୍ଵାତ୍ମନ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ ଶାନ୍ତାଃ ପରେ ଽଵ୍ଯକ୍ତେ ପରସ୍ଯ ତୁ

ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ବସିଥିବା, ଶାନ୍ତ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବ୍ୟକ୍ତରେ ଅଛନ୍ତି।

ନିର୍ଵାଣଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ଚୈକ୍ଯଂ କୈଵଲ୍ଯଂ କଵଯୋ ଵିଦୁଃ

ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ମାନେ ନିର୍ବାଣ, ବ୍ରହ୍ମ ସହିତ ଏକତା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକାକୀତ୍ୱକୁ ଏକେ ଅଟୁଟ ଜିନିଷ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି।

ସ ଈଶ୍ଵରୋ ମହାଦେଵସ୍ତଂ ଵିଜ୍ଞାଯ ଵିମୁଚ୍ଯତେ

ସେ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଭୁ, ମହାଦେବ; ତାଙ୍କୁ ଜାଣିଲେ ମଣିଷ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ତନ୍ନିତ୍ଯଭାସମଚଲଂ ସଦ୍ଵିଭାତି

ଯେଉଁଥିରେ ସଦା ଆଲୋକ ଝଲମଲ କରେ, ଯାହା କେବେ ଚଳିତ ହୁଏନି, ସେଠି ସତ୍ୟର ଉପସ୍ଥିତି ଦେଖାଯାଏ।

ପଶ୍ଯନ୍ତି ତତ୍ତ୍ଵମଚଲଂ ଯତ୍ ସ ଈଶଃ

ଯେଉଁମାନେ ତାତ୍ତ୍ୱିକ ସତ୍ୟକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେଠି ଅଚଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି।

ଧାଯାଯନ୍ତି ଵେଦାର୍ଥଵିନିଶ୍ଚିତାର୍ଥାଃ

ଯେଉଁମାନେ ବେଦର ଅର୍ଥ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବୁଝିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ସତ୍ୟରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।

ଵିଭାତି ଦେଵଃ ଶିଵ ଏଵ କେଵଲଃ

ଏହି ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ଦେବ ଶିବ ହିଁ ଆଲୋକମୟ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି।