କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଵଜ୍ରଂ ପ୍ରହରଣାନାଂ ଚ ଵ୍ରତାନାଂ ସତ୍ଯମସ୍ମ୍ଯହମ୍

ଅସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବଜ୍ର, ବ୍ରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସତ୍ୟ।

ଆଶ୍ରମାଣାଂ ଚ ଗାର୍ହସ୍ଥମୀଶ୍ଵରାଣାଂ ମହେଶ୍ଵରଃ

ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଗୃହସ୍ଥ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମହାଦେବ।

କୁବେରଃ ସର୍ଵଯକ୍ଷାଣାଂ ଗଣେଶାନାଂ ଚ ଵୀରକଃ

ସମସ୍ତ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ କୁବେର ଓ ଗଣମାନଙ୍କ ନାୟକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବୀରକ।

ଵାଯୁର୍ବଲଵତାମସ୍ମି ଦ୍ଵୀପାନାଂ ପୁଷ୍କରୋ ଽସ୍ମ୍ଯହମ୍

ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବାୟୁ ଓ ଦ୍ୱୀପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପୁଷ୍କର।

ଵେଦାନାଂ ସାମଵେଦୋ ଽହଂ ଯଜୁଷାଂ ଶତରୁଦ୍ରିଯମ୍

ବେଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସାମବେଦ ଓ ଯଜୁର୍ବେଦର ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଶତରୁଦ୍ରିୟ।

ସୂକ୍ତାନାଂ ପୌରୁଷଂ ସୂକ୍ତଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠସାମ ଚ ସାମସୁ

ସୂକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପୁରୁଷ ସୂକ୍ତ ଓ ସାମଗାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ସାମ।

ବ୍ରହ୍ମାଵର୍ତସ୍ତୁ ଦେଶାନାଂ କ୍ଷେତ୍ରାଣାମଵିମୁକ୍ତକମ୍

ଦେଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତ ଓ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଅବିମୁକ୍ତକ।

ଭୂତାନାମସ୍ମ୍ଯହଂ ଵ୍ଯୋମ ସତ୍ତ୍ଵାନାଂ ମୃତ୍ଯୁରେଵ ଚ

ଭୂତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଆକାଶ ଓ ସତ୍ତ୍ୱମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁ।

ଗତୀନାଂ ମୁକ୍ତିରେଵାହଂ ପରେଷାଂ ପରମେଶ୍ଵରଃ

ଗତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମୁକ୍ତି ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପରମେଶ୍ୱର।

ତତ୍ସର୍ଵଂ ପ୍ରତିଜାନୀଧ୍ଵଂ ମମ ତେଜୋଵିଜୃମ୍ଭିତମ୍

ଏହି ସମସ୍ତ କଥାକୁ ମୋର ତେଜର ପ୍ରକାଶ ଭାବେ ଜାଣ।

ତେଷାଂ ପତିରହଂ ଦେଵଃ ସ୍ମୃତଃ ପଶୁପତିର୍ବୁଧୈଃ

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପତି, ମୁଁ ଦେବ, ଯାହାକୁ ପଣ୍ଡିତମାନେ ପଶୁପତି ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି।

ମାମେଵ ମୋଚକଂ ପ୍ରାହୁଃ ପଶୂନାଂ ଵେଦଵାଦିନଃ

ବେଦଜ୍ଞମାନେ ମୋତେ ଏକମାତ୍ର ପଶୁମାନଙ୍କ ମୋକ୍ଷଦାତା ବୋଲି କହନ୍ତି।

ମାମୃତେ ପରମାତ୍ମାନଂ ଭୂତାଧିପତିମଵ୍ଯଯମ୍

ମୋତେ ଛାଡ଼ି, ଯିଏ ପରମାତ୍ମା ଓ ଭୂତମାନଙ୍କ ଅବିନାଶୀ ପତି, ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ।

ଏତେ ପାଶାଃ ପଶୁପତେଃ କ୍ଲେଶାଶ୍ଚ ପଶୁବନ୍ଧନାଃ

ଏହାମାନେ ପଶୁପତିଙ୍କର ବନ୍ଧନ ଓ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଥିବା ଦୁଃଖ।

ଏତାଃ ପ୍ରକୃତଯସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟୌ ଵିକାରାଶ୍ଚ ତଥାପରେ

ଏହି ଅଷ୍ଟ ପ୍ରକୃତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିକାରମାନେ।

ପାଯୂପସ୍ଥଂ କରୌ ପାଦୌ ଵାକ୍ ଚୈଵ ଦଶମୀ ମତା

ପାୟୁ, ଉପସ୍ଥ, ଦୁଇଟି ହାତ, ଦୁଇଟି ପାଦ ଓ ବାକ୍—ଏହି ଦଶଟି ମନ୍ୟ।

ତ୍ରଯୋଵିଂଶତିରେତାନି ତତ୍ତ୍ଵାନି ପ୍ରାକୃତାନି ତୁ

ଏହି ଏକୋଇଶି ତତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରକୃତିର ମୂଳ ଉପାଦାନ।

ଅନାଦିମଧ୍ଯନିଧନଂ କାରଣଂ ଜଗତଃ ପରମ୍

ଯାହାର ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷ ନାହିଁ, ସେହି ହେଉଛି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ପରମ କାରଣ।

ସାମ୍ଯାଵସ୍ଥିତିମେତେଷାମଵ୍ଯକ୍ତଂ ପ୍ରକୃତିଂ ଵିଦୁଃ

ଏମାନଙ୍କର ସମତାବସ୍ଥାକୁ ଅବ୍ୟକ୍ତ ବା ପ୍ରକୃତି ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।

ଗୁଣାନାଂ ବୁଦ୍ଧିଵୈଷମ୍ଯାଦ୍ ଵୈଷମ୍ଯଂ କଵଯୋ ଵିଦୁଃ

ଗୁଣମାନଙ୍କର ଭିନ୍ନତା ବୁଦ୍ଧିର ଭିନ୍ନତାରୁ ହୁଏ ବୋଲି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି।

ମଯ୍ଯର୍ପିତାନି କର୍ମାଣି ନିବନ୍ଧାଯ ଵିମୁକ୍ତଯେ

ମୋ ପାଖରେ ଅର୍ପିତ କର୍ମମାନେ ବାନ୍ଧନ କିମ୍ବା ମୁକ୍ତିକୁ ନେଇଯାଏ।

କ୍ଲେଶାଖ୍ଯାନଚଲାନ୍ ପ୍ରାହୁଃ ପାଶାନାତ୍ମନିବନ୍ଧନାନ୍

ଯେଉଁ ବନ୍ଧନକୁ କ୍ଲେଶ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେହିଠାରେ ଆତ୍ମା ବନ୍ଧି ରହେ।

ମୂଲପ୍ରକୃତିରଵ୍ଯକ୍ତା ସା ଶକ୍ତିର୍ମଯି ତିଷ୍ଠତି

ଅବ୍ୟକ୍ତ ମୂଳପ୍ରକୃତି ମୋରେ ଶକ୍ତି ଭାବେ ବସିଛି।

ଵିକାରା ମହଦାଦୀନି ଦେଵଦେଵଃ ସନାତନଃ

ମହତ୍ ଆଦି ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ବିକାର, ସେଗୁଡିକୁ ଶାଶ୍ୱତ ଦେବଦେବଙ୍କର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ତମାହୁରଗ୍ର୍ଯଂ ପୁରୁଷଂ ପୁରାଣମ୍

ତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷ ବୋଲି କୁହନ୍ତି।

ଯେନାସୌ ତରତେ ଜନ୍ତୁର୍ଘୋରଂ ସଂସାରସାଗରମ୍

ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣୀ ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସାଗରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।

ଏକାକୀ ଭଗଵାନୁକ୍ତଃ କେଵଲଃ ପରମେଶ୍ଵରଃ

ସେ ଏକାକୀ, ଭଗବାନ, କେବଳ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଥ।

ମୂଲଂ ମାଯାଭିଧାନଂ ତୁ ତତୋ ଜାତମିଦଂ ଜଗତ୍

ଯାହାକୁ ମାୟା ବୋଲାଯାଏ, ସେଇ ମୂଳରୁ ଏହି ସଂସାର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।

ତନ୍ମାତ୍ରାଣି ମହାଭୂତାନୀନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ଚ ଜଜ୍ଞିରେ

ସେଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱ, ପଞ୍ଚମହାଭୂତ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।