କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଚତୁର୍ଯୁଗସହସ୍ତ୍ରଂ ତୁ କଲ୍ପମାହୁର୍ମନୀଷିଣଃ

ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କହନ୍ତି, ଏକ କଳ୍ପ ହେଉଛି ହଜାରଟି ଚତୁର୍ଯୁଗ।

ବ୍ରହ୍ମଣଃ କଥିତଂ ଵର୍ଷଂ ପରାଖ୍ଯଂ ତଚ୍ଛତଂ ଵିଦୁଃ

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଷ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ଯାହାକୁ 'ପରା' ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଏହାକୁ ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି ।

ତେନାଯଂ ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ ସଦ୍ଭିଃ ପ୍ରାକୃତଃ ପ୍ରତିସଂଚରଃ

ଏହିକାରଣରୁ, ଭଲ ଲୋକମାନେ ଏହାକୁ ସ୍ୱାଭାବିକ ପ୍ରଳୟ ବୋଲି କହନ୍ତି ।

ପ୍ରୋଚ୍ଯତେ କାଲଯୋଗେନ ପୁନରେଵ ଚ ସଂଭଵଃ

କାଳର ଚଳନା ଦ୍ୱାରା ପୁଣିଥରେ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।

କାଲେନୈଵ ତୁ ସୃଜ୍ଯନ୍ତେ ସ ଏଵ ଗ୍ରସତେ ପୁନଃ

କେବଳ କାଳ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ, ଏବଂ ସେଇ କାଳ ଦ୍ୱାରା ପୁଣି ସବୁ ଶେଷ ହୁଏ ।

ସର୍ଵଗତ୍ଵାତ୍ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରତ୍ଵାତ୍ ସର୍ଵାତ୍ମାସୌ ମହେଶ୍ଵରଃ

ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନ ଥିବାକୁ ଦେଖି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା ଓ ମହାପ୍ରଭୁ ।

ଏକୋ ହି ଭଗଵାନୀଶଃ କାଲଃ କଵିରିତି ଶ୍ରୁତି

ଏକମାତ୍ର ଭଗବାନ୍‌ ହିଁ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ୍, କାଳ ଓ କବି ବୋଲି ଶ୍ରୁତି କହିଛି ।

ସାଂପ୍ରତଂ ଵର୍ତତେ ତଦ୍ଵତ୍ ତସ୍ଯ କଲ୍ପୋ ଽଯମଷ୍ଟମଃ

ଏବେ ମଧ୍ୟ ସେଇପରି ଚାଲିଛି; ଏହିଠାରେ ତାଙ୍କର ଏହା ଅଷ୍ଟମ କଳ୍ପ ।

ଵାରାହୋ ଵର୍ତତେ କଲ୍ପଃ ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵିସ୍ତରମ୍

ବରାହ କଳ୍ପ ଏବେ ଚାଲିଛି; ଏହାର ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀ ମୁଁ କହିବି ।

ଶାନ୍ତଵାତାଦିକଂ ସର୍ଵଂ ନ ପ୍ରଜ୍ଞାଯତ କିଞ୍ଚନ

ଶାନ୍ତ ବାତାସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ କିଛି ଦେଖାଯାଉନଥିଲା, କିଛି ଜଣାଯାଉନଥିଲା ।

ତଦା ସମଭଵଦ୍ ବ୍ରହ୍ମା ସହସ୍ତ୍ରାକ୍ଷଃ ସହସ୍ତ୍ରପାତ୍

ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ହଜାର ଆଖି ଓ ହଜାର ପାଦ ଥିଲା ।

ବ୍ରହ୍ମା ନାରାଯଣାଖ୍ଯସ୍ତୁ ସୁଷ୍ଵାପ ସଲିଲେ ତଦା

ବ୍ରହ୍ମା, ଯିଏକି ନାରାୟଣ ନାମରେ ପରିଚିତ, ସେ ସମୟରେ ଜଳ ଉପରେ ଶୁଇଥିଲେ ।

ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵରୂପିଣଂ ଦେଵଂ ଜଗତଃ ପ୍ରଭଵାପ୍ଯଯମ୍

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆକୃତି ଥିବା ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ପ୍ରଳୟର କାରଣ ।

ଅଯନଂ ତସ୍ଯ ତା ଯସ୍ମାତ୍ ତେନ ନାରାଯଣଃ ସ୍ମୃତଃ

ଯେଉଁଠି ସେ ଶୁଏ, ସେଠି ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ଥିବାରୁ, ସେ 'ନାରାୟଣ' ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି ।

ଶର୍ଵର୍ଯନ୍ତେ ପ୍ରକୁରୁତେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵଂ ସର୍ଗକାରଣାତ୍

ରାତି ଶେଷରେ, ସୃଷ୍ଟି ନିମିତ୍ତେ ସେ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବ ଧାରଣ କରନ୍ତି ।

ଅନୁମାନାତ୍ ତଦୁଦ୍ଧାରଂ କର୍ତୁକାମଃ ପ୍ରଜାପତିଃ

ଅନୁମାନ କରି, ତାହାକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଲେ ପ୍ରଜାପତି ।

ଅଧୃଷ୍ଯଂ ମନସାପ୍ଯନ୍ଯୈର୍ଵାଙ୍ମଯଂ ବ୍ରହ୍ମସଂଜ୍ଞିତମ୍

ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମନ ଦ୍ୱାରା ଯାହାକୁ ଧରିପାରିବା ଯାଏନାହିଁ, ସେଥିରେ ବାଣୀ ରହିଛି, ତାହାକୁ 'ବ୍ରହ୍ମ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।

ଦଂଷ୍ଟ୍ରଯାଭ୍ଯୁଜ୍ଜହାରୈନାମାତ୍ମାଧାରୋ ଧରାଧରଃ

ତାଙ୍କର ଦାଢ଼ି ଦ୍ୱାରା, ନିଜେ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥିବା ଧରାଧର ଭୂମିକୁ ଉଠାଇଲେ ।

ଅସ୍ତୁଵଞ୍ଜନଲୋକସ୍ଥାଃ ସିଦ୍ଧା ବ୍ରହ୍ମର୍ଷଯୋ ହରିମ୍

ବାୟୁ ଲୋକରେ ବସୁଥିବା ସିଦ୍ଧ ଓ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ ।

ପୁରୁଷାଯ ପୁରାଣାଯ ଶାଶ୍ଵତାଯ ଜଯାଯ ଚ

ପୁରୁଷ, ପୁରାତନ, ଚିରନ୍ତନ ଓ ବିଜୟୀଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନମୋ ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭାଯ ଵେଧସେ ପରମାତ୍ମନେ

ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନାରାଯଣାଯ ଦେଵାଯ ଦେଵାନାଂ ହିତକାରିଣେ

ନାରାୟଣ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଉପକାରୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ସର୍ଵଭୂତାତ୍ମଭୂତାଯ କୂଟସ୍ଥାଯ ନମୋ ନମଃ

ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆତ୍ମା ଓ ଅଚଳ ଯିଏ, ସେଠାରେ ପୁନିପୁନି ମୋର ନମସ୍କାର।

ନମୋ ବୁଦ୍ଧାଯ ଶୁଦ୍ଧାଯ ନମସ୍ତେ ଜ୍ଞାନରୂପିଣେ

ବୋଧିସ୍ଵର, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତି ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ଅନନ୍ତାଯାପ୍ରମେଯାଯ କାର୍ଯାଯ କରଣାଯ ଚ

ଅନନ୍ତ, ଅପରିମେୟ, କାରଣ ଓ ସାଧନ ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନମୋ ମୂଲପ୍ରକୃତଯେ ମାଯାରୂପାଯ ତେ ନମଃ

ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଓ ମାୟାର ରୂପ ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନମୋ ଯୋଗାଧିଗମ୍ଯାଯ ନମଃ ସକର୍ଷଣାଯ ତେ

ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ପ୍ରାପ୍ତ, ସକର୍ଷଣ ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନମଃ ସିଦ୍ଧାଯ ପୂଜ୍ଯାଯ ଗୁଣତ୍ରଯଵିଭାଵିନେ

ସିଦ୍ଧ, ପୂଜ୍ୟ ଓ ଗୁଣତ୍ରୟ ଭେଦକ ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନମୋ ଽମୂର୍ତାଯ ମୂର୍ତାଯ ମାଧଵାଯ ନମୋ ନମଃ

ଅମୂର୍ତ୍ତ ଓ ମୂର୍ତ୍ତିମାନ୍, ମାଧବଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ମୋର ନମସ୍କାର।