କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଖଂ ବ୍ରହ୍ମ ଶୂନ୍ଯଂ ପ୍ରକୃତିଂ ନିର୍ଗୁଣଂ ଚ

ଆକାଶ, ବ୍ରହ୍ମ, ଶୂନ୍ୟ, ପ୍ରକୃତି ଏବଂ ଗୁଣହୀନ ଯାହା ଅଛି—

ତଦନ୍ତରା ଯତ୍ପ୍ରତିଭାତି ତତ୍ତ୍ଵମ୍

ଏହାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ଦେଖାଯାଏ, ସେହି ହେଉଛି ସତ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱ।

ପ୍ରସୀଦ ଭୂତାଧିପତେ ମହେଶ

ହେ ଭୂତମାନଙ୍କ ନାଥ, ମହାଦେବ, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର।

ପ୍ରସାଦଯାମୋ ଵଯମେକମୀଶମ୍

ଆମେ ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ।

ନମୋ ଽଗ୍ନଯେ ଦେଵ ନମଃ ଶିଵାଯ

ହେ ଅଗ୍ନିଦେବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ହେ ଶିବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ସଂହୃତ୍ଯ ପରମଂ ରୂପଂ ପ୍ରକୃତିସ୍ଥୋ ଽଭଵଦ୍ ଭଵଃ

ମହାତ୍ମା ଭବ ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପକୁ ଆପଣେ ଅପସାରଣ କରି ପ୍ରକୃତିରେ ବିଲୀନ ହେଲେ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନାରାଯଣଂ ଦେଵଂ ଵିସ୍ମିତା ଵାକ୍ଯମବ୍ରୁଵନ୍

ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଖି ସେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଥିବା କଥା କହିଲେ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତେ ପରମଂ ରୂପଂ ନିର୍ଵୃତାଃ ସ୍ମ ସନାତନ

ହେ ସନାତନ, ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ ଦେଖି ଆମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲୁ।

ଅସ୍ମାକଂ ଜାଯତେ ଭକ୍ତିସ୍ତ୍ଵଯ୍ଯେଵାଵ୍ଯଭିଚାରିଣୀ

ତୁମ ପ୍ରତି ଆମ ମନରେ ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଛି।

ଭୂଯୋ ଽପି ତଵ ଯନ୍ନିତ୍ଯଂ ଯାଥାତ୍ମ୍ଯଂ ପରମେଷ୍ଠିନଃ

ପୁଣିଥରେ, ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ତୁମର ନିତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ—

ପ୍ରାହଃ ଗମ୍ଭୀରଯା ଵାଚା ସମାଲୋକ୍ଯ ଚ ମାଧଵମ୍

ମାଧବଙ୍କୁ ଦେଖି ସେମାନେ ଗଭୀର କଥା କହିଲେ।

ଵକ୍ଷ୍ଯାମୀଶସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଯତ୍ତଦ୍ଵେଦଵିଦୋ ଵିଦୁଃ

ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ମହିମା କହିବି, ଯାହା ବେଦ ଜଣା ଲୋକମାନେ ଜାଣନ୍ତି।

ସର୍ଵଲୋକୈକସଂହର୍ତା ସର୍ଵାତ୍ମାହଂ ସନାତନଃ

ମୁଁ ସମସ୍ତ ଲୋକର ଏକମାତ୍ର ସଂହାରକ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଚିରନ୍ତନ ଆତ୍ମା।

ମଧ୍ଯେ ଚାନ୍ତଃ ସ୍ଥିତଂ ସର୍ଵଂ ନାହଂ ସର୍ଵତ୍ର ସଂସ୍ଥିତଃ

ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷରେ ସମସ୍ତ କିଛି ଅଛି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଠାରେ ନାହିଁ।

ମମୈଷା ହ୍ଯୁପମା ଵିପ୍ରା ମାଯଯା ଦର୍ଶିତା ମଯା

ଏହି ଉପମା ମୋର, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ; ଏହାକୁ ମୁଁ ମୋର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଇଛି।

ପ୍ରେରଯାମି ଜଗତ୍ କୃତ୍ସ୍ନଂ କ୍ରିଯାଶାକ୍ତିରିଯଂ ମମ

ମୁଁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଚଳାଇ ଦେଉଛି; ଏହି କ୍ରିୟାଶକ୍ତି ମୋର।

ସୋ ଽହଂ କାଲୋ ଜଗତ୍ କୃତ୍ସ୍ନଂ ପ୍ରେରଯାମି କଲାତ୍ମକମ୍

ମୁଁ ସମୟ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଚଳାଇ ଦେଉଛି, ଯାହା ସମୟରେ ଗଠିତ।

ସଂହରାମ୍ଯେକରୂପେଣ ଦ୍ଵିଧାଵସ୍ଥା ମମୈଵ ତୁ

ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକ ରୂପରେ ଆପଣ ମଧ୍ୟରେ ଆଣି ନେଉଛି; ଏହି ଦୁଇଟି ଅବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ମୋର ନିଜର ଅଟୁଟ ଅଂଶ।

କ୍ଷୋଭଯାମି ଚ ସର୍ଗାଦୌ ପ୍ରଧାନପୁରୁଷାଵୁଭୌ

ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ, ମୁଁ ପ୍ରଧାନ ଓ ପୁରୁଷ ଦୁହିଁକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରେ।

ମହଦାଦିକ୍ରମେଣୈଵ ମମ ତେଜୋ ଵିଜୃମ୍ଭତେ

ମହତ୍ ଆଦି ଅନୁକ୍ରମରେ, ମୋର ତେଜ ଫୁଟି ଉଠେ।

ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭୋ ମାର୍ତଣ୍ଡଃ ସୋ ଽପି ମଦ୍ଦେହସଂଭଵଃ

ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ, ଅର୍ଥାତ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମଧ୍ୟ ମୋ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।

ଦତ୍ତଵାନାତ୍ମଜାନ୍ ଵେଦାନ୍ କଲ୍ପାଦୌ ଚତୁରୋ ଦ୍ଵିଜାଃ

ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ, ସେ ନିଜ ପୁଅମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱିଜ, ସେମାନଙ୍କୁ ଚାରିଟି ବେଦ ଦେଇଥିଲେ।

ଦିଵ୍ଯଂ ତନ୍ମାମକୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ସର୍ଵଦା ଵହତି ସ୍ଵଯମ୍

ସେ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି, ମୋର ଆଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ, ସେ ସ୍ୱୟଂ ସଦା ବହନ କରେ।

ଭୂତ୍ଵା ଚତୁର୍ମୁଖଃ ସର୍ଗଂ ସୃଜତ୍ଯେଵାତ୍ମସଂଭଵଃ

ସେ ଚାରିମୁଖା ହୋଇ, ନିଜଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ସୃଷ୍ଟି କରେ।

ମମୈଵ ପରମା ମୂର୍ତିଃ କରୋତି ପରିପାଲନମ୍

ମୋର ପରମ ରୂପ ଏକମାତ୍ର ସଂରକ୍ଷଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।

ମଦାଜ୍ଞଯାସୌ ସତତଂ ସଂହରିଷ୍ଯତି ମେ ତନୁଃ

ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ମୋର ଏହି ରୂପ ସଦା ସଂହାର କରେ।

ପାକଂ ଚ କୁରୁତେ ଵହ୍ନିଃ ସୋ ଽପି ମଚ୍ଛକ୍ତିଚୋଦିତଃ

ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ, ମୋର ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ପାକ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।

ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ଽଗ୍ନିର୍ଭଗଵାନୀଶ୍ଵରସ୍ଯ ନିଯୋଗତଃ

ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନି, ଭଗବାନଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।

ସୋ ଽପି ସଂଜୀଵଯେତ୍ କୃତ୍ସ୍ନମୀଶସ୍ଯୈଵ ନିଯୋଗତଃ

ସେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସମସ୍ତକୁ ଜୀବନ ଦେଇଥାଏ।