ନୃତ୍ଯନ୍ତଂ ସ୍ଵେ ହୃଦଯେ ସନ୍ନିଵିଷ୍ଟମ୍
ନିଜ ହୃଦୟରେ ବସି, ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ,
ଯୋଗାତ୍ମାନଂ ଚିତ୍ପତିଂ ଦିଵ୍ଯନୃତ୍ଯମ୍
ଯୋଗର ଆତ୍ମା, ଚେତନାର ନାଥ, ଦିବ୍ୟ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ,
ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦମନୁଭୂଯାନୁଭୂଯ
ପୁନିପୁନି ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ,
ସ୍ଵଯଂପ୍ରଭଂ ଭଵତୋ ଯତ୍ପ୍ରକାଶମ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଆପଣଠାରୁ ଉଦ୍ଭାସିତ ହୁଏ।
ଵିଶନ୍ତି ତ୍ଵାଂ ଯତଯୋ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠାଃ
ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଯତିମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି,
ସ୍ତେଷାଂ ଶାନ୍ତିଃ ଶାଶ୍ଵତୀ ନେତରେଷାମ୍
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାତ୍ର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଶାନ୍ତି ଅଛି, ଅନ୍ୟମାନେ ନୁହେଁ।
ସ୍ଵଯଂ ଜ୍ଯୋତିରଚଲୋ ନିତ୍ଯମୁକ୍ତଃ
ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରଭାମୟ, ଅଚଳ ଓ ସଦା ମୁକ୍ତ।
ନମାମସ୍ତ୍ଵାଂ ଶରଣଂ ସଂପ୍ରପନ୍ନାଃ
ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ଆପଣଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛୁ।
ଧାତାରମାଦିତ୍ଯମନେକରୂପମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ବହୁରୂପୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ,
ସନାତନସ୍ତ୍ଵଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମୋ ଽସି
ଆପଣ ସନାତନ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷ।
ସର୍ଵେଶ୍ଵରସ୍ତ୍ଵଂ ପରମେଶ୍ଵରୋ ଽସି
ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ ଉଚ୍ଚ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ ଅଟୁଟ ପ୍ରଭୁ ଅଟୁଟ ମହାପ୍ରଭୁ ଅଟୁଟ।
ଖଂ ବ୍ରହ୍ମ ଶୂନ୍ଯଂ ପ୍ରକୃତିଂ ନିର୍ଗୁଣଂ ଚ
ଆକାଶ, ବ୍ରହ୍ମ, ଶୂନ୍ୟ, ପ୍ରକୃତି ଏବଂ ଗୁଣହୀନ ଯାହା ଅଛି—
ତଦନ୍ତରା ଯତ୍ପ୍ରତିଭାତି ତତ୍ତ୍ଵମ୍
ଏହାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ଦେଖାଯାଏ, ସେହି ହେଉଛି ସତ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱ।
ପ୍ରସୀଦ ଭୂତାଧିପତେ ମହେଶ
ହେ ଭୂତମାନଙ୍କ ନାଥ, ମହାଦେବ, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର।
ପ୍ରସାଦଯାମୋ ଵଯମେକମୀଶମ୍
ଆମେ ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ।
ନମୋ ଽଗ୍ନଯେ ଦେଵ ନମଃ ଶିଵାଯ
ହେ ଅଗ୍ନିଦେବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ହେ ଶିବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ସଂହୃତ୍ଯ ପରମଂ ରୂପଂ ପ୍ରକୃତିସ୍ଥୋ ଽଭଵଦ୍ ଭଵଃ
ମହାତ୍ମା ଭବ ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପକୁ ଆପଣେ ଅପସାରଣ କରି ପ୍ରକୃତିରେ ବିଲୀନ ହେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନାରାଯଣଂ ଦେଵଂ ଵିସ୍ମିତା ଵାକ୍ଯମବ୍ରୁଵନ୍
ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଖି ସେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଥିବା କଥା କହିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତେ ପରମଂ ରୂପଂ ନିର୍ଵୃତାଃ ସ୍ମ ସନାତନ
ହେ ସନାତନ, ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ ଦେଖି ଆମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲୁ।
ଅସ୍ମାକଂ ଜାଯତେ ଭକ୍ତିସ୍ତ୍ଵଯ୍ଯେଵାଵ୍ଯଭିଚାରିଣୀ
ତୁମ ପ୍ରତି ଆମ ମନରେ ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଛି।
ଭୂଯୋ ଽପି ତଵ ଯନ୍ନିତ୍ଯଂ ଯାଥାତ୍ମ୍ଯଂ ପରମେଷ୍ଠିନଃ
ପୁଣିଥରେ, ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ତୁମର ନିତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ—
ପ୍ରାହଃ ଗମ୍ଭୀରଯା ଵାଚା ସମାଲୋକ୍ଯ ଚ ମାଧଵମ୍
ମାଧବଙ୍କୁ ଦେଖି ସେମାନେ ଗଭୀର କଥା କହିଲେ।
ଵକ୍ଷ୍ଯାମୀଶସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଯତ୍ତଦ୍ଵେଦଵିଦୋ ଵିଦୁଃ
ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ମହିମା କହିବି, ଯାହା ବେଦ ଜଣା ଲୋକମାନେ ଜାଣନ୍ତି।
ସର୍ଵଲୋକୈକସଂହର୍ତା ସର୍ଵାତ୍ମାହଂ ସନାତନଃ
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଲୋକର ଏକମାତ୍ର ସଂହାରକ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଚିରନ୍ତନ ଆତ୍ମା।
ମଧ୍ଯେ ଚାନ୍ତଃ ସ୍ଥିତଂ ସର୍ଵଂ ନାହଂ ସର୍ଵତ୍ର ସଂସ୍ଥିତଃ
ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷରେ ସମସ୍ତ କିଛି ଅଛି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଠାରେ ନାହିଁ।
ମମୈଷା ହ୍ଯୁପମା ଵିପ୍ରା ମାଯଯା ଦର୍ଶିତା ମଯା
ଏହି ଉପମା ମୋର, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ; ଏହାକୁ ମୁଁ ମୋର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଇଛି।
ପ୍ରେରଯାମି ଜଗତ୍ କୃତ୍ସ୍ନଂ କ୍ରିଯାଶାକ୍ତିରିଯଂ ମମ
ମୁଁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଚଳାଇ ଦେଉଛି; ଏହି କ୍ରିୟାଶକ୍ତି ମୋର।
ସୋ ଽହଂ କାଲୋ ଜଗତ୍ କୃତ୍ସ୍ନଂ ପ୍ରେରଯାମି କଲାତ୍ମକମ୍
ମୁଁ ସମୟ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଚଳାଇ ଦେଉଛି, ଯାହା ସମୟରେ ଗଠିତ।
ସଂହରାମ୍ଯେକରୂପେଣ ଦ୍ଵିଧାଵସ୍ଥା ମମୈଵ ତୁ
ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକ ରୂପରେ ଆପଣ ମଧ୍ୟରେ ଆଣି ନେଉଛି; ଏହି ଦୁଇଟି ଅବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ମୋର ନିଜର ଅଟୁଟ ଅଂଶ।
କ୍ଷୋଭଯାମି ଚ ସର୍ଗାଦୌ ପ୍ରଧାନପୁରୁଷାଵୁଭୌ
ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ, ମୁଁ ପ୍ରଧାନ ଓ ପୁରୁଷ ଦୁହିଁକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରେ।