କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଈଶ୍ଵରେଣୈକତାପନ୍ନମପଶ୍ଯନ୍ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ

ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାର ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଠାକୁର ସହିତ ଏକତାରେ ଦେଖିଲେ।

କୃତାର୍ଥଂ ମେନିରେ ସନ୍ତଃ ସ୍ଵାତ୍ମାନଂ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ

ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନିଜେ ନିଜକୁ ସଫଳ ବୋଲି ଭାବିଲେ।

ମହର୍ଷିରତ୍ରିଃ କପିଲୋ ମରୀଚିଃ

ମହାମୁନି ଅତ୍ରି, କପିଳ ଓ ମରୀଚି,

ବଦ୍ଧ୍ଵାଞ୍ଜଲିଂ ସ୍ଵେଷୁ ଶିରଃସୁ ଭୂଯଃ

ନିଜ ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ପୁଣିଥରେ ହାତ ଜୋଡି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ,

ଆନନ୍ଦପୂର୍ଣାଯତମାନସାସ୍ତେ

ସେମାନଙ୍କ ମନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଇଥିଲା,

ପ୍ରଚେତସଂ ବ୍ରହ୍ମମଯଂ ପଵିତ୍ରମ୍

ସେମାନେ ପବିତ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମମୟ ପ୍ରଚେତସଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ,

କଵିଂ ପରେଭ୍ଯଃ ପରମଂ ତତ୍ପରଂ ଚ

ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ଅତିନିର୍ମଳ ମୁନିଙ୍କୁ,

ସ୍ତ୍ଵାମେଵ ସର୍ଵଂ ପ୍ରଵଦନ୍ତି ସନ୍ତଃ

ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି, ଆପଣେ ସମସ୍ତ କିଛି।

ଯଥାଵିଧାନଂ ସକଲଂ ସସର୍ଜ

ସେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ,

ନୃତ୍ଯନ୍ତଂ ସ୍ଵେ ହୃଦଯେ ସନ୍ନିଵିଷ୍ଟମ୍

ନିଜ ହୃଦୟରେ ବସି, ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ,

ଯୋଗାତ୍ମାନଂ ଚିତ୍ପତିଂ ଦିଵ୍ଯନୃତ୍ଯମ୍

ଯୋଗର ଆତ୍ମା, ଚେତନାର ନାଥ, ଦିବ୍ୟ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ,

ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦମନୁଭୂଯାନୁଭୂଯ

ପୁନିପୁନି ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ,

ସ୍ଵଯଂପ୍ରଭଂ ଭଵତୋ ଯତ୍ପ୍ରକାଶମ୍

ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଆପଣଠାରୁ ଉଦ୍ଭାସିତ ହୁଏ।

ଵିଶନ୍ତି ତ୍ଵାଂ ଯତଯୋ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠାଃ

ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଯତିମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି,

ସ୍ତେଷାଂ ଶାନ୍ତିଃ ଶାଶ୍ଵତୀ ନେତରେଷାମ୍

ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାତ୍ର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଶାନ୍ତି ଅଛି, ଅନ୍ୟମାନେ ନୁହେଁ।

ସ୍ଵଯଂ ଜ୍ଯୋତିରଚଲୋ ନିତ୍ଯମୁକ୍ତଃ

ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରଭାମୟ, ଅଚଳ ଓ ସଦା ମୁକ୍ତ।

ନମାମସ୍ତ୍ଵାଂ ଶରଣଂ ସଂପ୍ରପନ୍ନାଃ

ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ଆପଣଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛୁ।

ଧାତାରମାଦିତ୍ଯମନେକରୂପମ୍

ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ବହୁରୂପୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ,

ସନାତନସ୍ତ୍ଵଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମୋ ଽସି

ଆପଣ ସନାତନ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷ।

ସର୍ଵେଶ୍ଵରସ୍ତ୍ଵଂ ପରମେଶ୍ଵରୋ ଽସି

ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ ଉଚ୍ଚ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ ଅଟୁଟ ପ୍ରଭୁ ଅଟୁଟ ମହାପ୍ରଭୁ ଅଟୁଟ।

ଖଂ ବ୍ରହ୍ମ ଶୂନ୍ଯଂ ପ୍ରକୃତିଂ ନିର୍ଗୁଣଂ ଚ

ଆକାଶ, ବ୍ରହ୍ମ, ଶୂନ୍ୟ, ପ୍ରକୃତି ଏବଂ ଗୁଣହୀନ ଯାହା ଅଛି—

ତଦନ୍ତରା ଯତ୍ପ୍ରତିଭାତି ତତ୍ତ୍ଵମ୍

ଏହାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ଦେଖାଯାଏ, ସେହି ହେଉଛି ସତ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱ।

ପ୍ରସୀଦ ଭୂତାଧିପତେ ମହେଶ

ହେ ଭୂତମାନଙ୍କ ନାଥ, ମହାଦେବ, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର।

ପ୍ରସାଦଯାମୋ ଵଯମେକମୀଶମ୍

ଆମେ ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ।

ନମୋ ଽଗ୍ନଯେ ଦେଵ ନମଃ ଶିଵାଯ

ହେ ଅଗ୍ନିଦେବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ହେ ଶିବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ସଂହୃତ୍ଯ ପରମଂ ରୂପଂ ପ୍ରକୃତିସ୍ଥୋ ଽଭଵଦ୍ ଭଵଃ

ମହାତ୍ମା ଭବ ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପକୁ ଆପଣେ ଅପସାରଣ କରି ପ୍ରକୃତିରେ ବିଲୀନ ହେଲେ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନାରାଯଣଂ ଦେଵଂ ଵିସ୍ମିତା ଵାକ୍ଯମବ୍ରୁଵନ୍

ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଖି ସେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଥିବା କଥା କହିଲେ।

ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତେ ପରମଂ ରୂପଂ ନିର୍ଵୃତାଃ ସ୍ମ ସନାତନ

ହେ ସନାତନ, ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ ଦେଖି ଆମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲୁ।

ଅସ୍ମାକଂ ଜାଯତେ ଭକ୍ତିସ୍ତ୍ଵଯ୍ଯେଵାଵ୍ଯଭିଚାରିଣୀ

ତୁମ ପ୍ରତି ଆମ ମନରେ ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଛି।