କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ତମେଵ ମୋଚକଂ ରୁଦ୍ରମାକାଶେ ଦଦୃଶୁଃ ପରମ୍

ସେମାନେ ଆକାଶରେ ସେହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୁକ୍ତିଦାତା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।

ସହସ୍ରବାହୁଂ ଜଟିଲଂ ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଧକୃତଶେଖରମ୍

ହଜାର ହାତ, ଜଟା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଧ ମୁକୁଟ ଥିବା ତାଙ୍କୁ।

ଦଣ୍ଡପାଣିଂ ତ୍ରଯୀନେତ୍ରଂ ସୂର୍ଯସୋମାଗ୍ନିଲୋଚନମ୍

ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିବା, ତିନି ଆଖି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ।

ଦଂଷ୍ଟ୍ରାକରାଲଂ ଦୁର୍ଧର୍ଷଂ ସୂର୍ଯକୋଟିସମପ୍ରଭମ୍

ଦାଢ଼ି ଦେଖି ଭୟଙ୍କର, ଅପରାଜେୟ, ଦଶ ଲକ୍ଷ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ୱଳ।

ନୃତ୍ଯନ୍ତଂ ଦଦୃଶୁର୍ଦେଵଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମାଣମୀଶ୍ଵରମ୍

ସେମାନେ ଦେବତା, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଦେଖିଲେ।

ପଶୂନାଂ ପତିମୀଶାନଂ ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ଜ୍ଯୋତିରଵ୍ଯଯମ୍

ପଶୁମାନଙ୍କ ଠାକୁର, ଶାଶ୍ୱତ ଆଲୋକର ଆଲୋକ, ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ୍।

କାଲାତ୍ମାନଂ କାଲକାଲଂ ଦେଵଦେଵଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍

ସମୟର ଆକୃତି, ସମୟର ନାଶକ, ଦେବମାନଙ୍କ ଠାକୁର, ମହାଶ୍ୱର।

ଜ୍ଞାନଵୈରାଗ୍ଯନିଲଯଂ ଜ୍ଞାନଯୋଗଂ ସନାତନମ୍

ଜ୍ଞାନ ଓ ବୈରାଗ୍ୟର ଆଶ୍ରୟ, ଶାଶ୍ୱତ ଜ୍ଞାନ ଯୋଗ।

ମହେନ୍ଦ୍ରୋପେନ୍ଦ୍ରନମିତଂ ମହର୍ଷିଗଣଵନ୍ଦିତମ୍

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଉପେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ମହାଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।

ଯୋଗିନାଂ ହୃଦି ତିଷ୍ଠନ୍ତଂ ଯୋଗମାଯାସମାଵୃତମ୍

ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବସିଥିବା, ଯୋଗମାୟାରେ ଆବୃତ।

ଈଶ୍ଵରେଣୈକତାପନ୍ନମପଶ୍ଯନ୍ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ

ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାର ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଠାକୁର ସହିତ ଏକତାରେ ଦେଖିଲେ।

କୃତାର୍ଥଂ ମେନିରେ ସନ୍ତଃ ସ୍ଵାତ୍ମାନଂ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ

ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନିଜେ ନିଜକୁ ସଫଳ ବୋଲି ଭାବିଲେ।

ମହର୍ଷିରତ୍ରିଃ କପିଲୋ ମରୀଚିଃ

ମହାମୁନି ଅତ୍ରି, କପିଳ ଓ ମରୀଚି,

ବଦ୍ଧ୍ଵାଞ୍ଜଲିଂ ସ୍ଵେଷୁ ଶିରଃସୁ ଭୂଯଃ

ନିଜ ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ପୁଣିଥରେ ହାତ ଜୋଡି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ,

ଆନନ୍ଦପୂର୍ଣାଯତମାନସାସ୍ତେ

ସେମାନଙ୍କ ମନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଇଥିଲା,

ପ୍ରଚେତସଂ ବ୍ରହ୍ମମଯଂ ପଵିତ୍ରମ୍

ସେମାନେ ପବିତ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମମୟ ପ୍ରଚେତସଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ,

କଵିଂ ପରେଭ୍ଯଃ ପରମଂ ତତ୍ପରଂ ଚ

ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ଅତିନିର୍ମଳ ମୁନିଙ୍କୁ,

ସ୍ତ୍ଵାମେଵ ସର୍ଵଂ ପ୍ରଵଦନ୍ତି ସନ୍ତଃ

ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି, ଆପଣେ ସମସ୍ତ କିଛି।

ଯଥାଵିଧାନଂ ସକଲଂ ସସର୍ଜ

ସେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ,

ନୃତ୍ଯନ୍ତଂ ସ୍ଵେ ହୃଦଯେ ସନ୍ନିଵିଷ୍ଟମ୍

ନିଜ ହୃଦୟରେ ବସି, ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ,

ଯୋଗାତ୍ମାନଂ ଚିତ୍ପତିଂ ଦିଵ୍ଯନୃତ୍ଯମ୍

ଯୋଗର ଆତ୍ମା, ଚେତନାର ନାଥ, ଦିବ୍ୟ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ,

ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦମନୁଭୂଯାନୁଭୂଯ

ପୁନିପୁନି ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ,

ସ୍ଵଯଂପ୍ରଭଂ ଭଵତୋ ଯତ୍ପ୍ରକାଶମ୍

ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଆପଣଠାରୁ ଉଦ୍ଭାସିତ ହୁଏ।

ଵିଶନ୍ତି ତ୍ଵାଂ ଯତଯୋ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠାଃ

ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଯତିମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି,

ସ୍ତେଷାଂ ଶାନ୍ତିଃ ଶାଶ୍ଵତୀ ନେତରେଷାମ୍

ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାତ୍ର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଶାନ୍ତି ଅଛି, ଅନ୍ୟମାନେ ନୁହେଁ।

ସ୍ଵଯଂ ଜ୍ଯୋତିରଚଲୋ ନିତ୍ଯମୁକ୍ତଃ

ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରଭାମୟ, ଅଚଳ ଓ ସଦା ମୁକ୍ତ।

ନମାମସ୍ତ୍ଵାଂ ଶରଣଂ ସଂପ୍ରପନ୍ନାଃ

ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ଆପଣଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛୁ।

ଧାତାରମାଦିତ୍ଯମନେକରୂପମ୍

ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ବହୁରୂପୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ,

ସନାତନସ୍ତ୍ଵଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମୋ ଽସି

ଆପଣ ସନାତନ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷ।