ରକ୍ତିକାଦ୍ଯୁପଧାନେନ ତଦ୍ଵତ୍ ପରମପୂରୁଷଃ
ଯେପରି ଲାଲ ଚାଦର ଭଳି ଆବରଣ ଦ୍ୱାରା ଆଢ଼ା ଯାଏ, ସେପରି ପରମପୁରୁଷ ମଧ୍ୟ ଆଢ଼ା ଯାଏ।
ଉପାସିତଵ୍ଯୋ ମନ୍ତଵ୍ଯଃ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଶ୍ଚ ମୁମୁକ୍ଷୁଭିଃ
ମୁକ୍ତି ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା, ଚିନ୍ତା କରିବା ଏବଂ ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
ଯୋଗିନୋ ଽଵ୍ଯଵଧାନେନ ତଦା ସଂପଦ୍ଯତେ ସ୍ଵଯମ୍
ଯୋଗୀମାନେ ବାଧା ଛାଡ଼ି ଏହି ସମୟରେ ସେଉଁଠି ନିଜେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।
ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଚାତ୍ମାନଂ ବ୍ରହ୍ମ ସଂପଦ୍ଯତେ ତଦା
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ଥିବା ଆତ୍ମା ସେ ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମ ହୋଇଯାଏ।
ଏକୀଭୂତଃ ପରେଣାସୌ ତଦା ଭଵତି କେଵଲଃ
ପରମ ସହିତ ଏକତା ହେଲେ, ସେ ସମୟରେ ସେ କେବଳ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାଏ।
ତଦାସାଵମୃତୀଭୂତଃ କ୍ଷେମଂ ଗଚ୍ଛତି ପଣ୍ଡିତଃ
ସେ ସମୟରେ ଅମୃତ ହୋଇ, ପଣ୍ଡିତ ଶାନ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ତତ ଏଵ ଚ ଵିସ୍ତାରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସଂପଦ୍ଯତେ ତଦା
ଏହିଠାରୁ ବ୍ରହ୍ମ ବିସ୍ତାର ପାଏ।
ମାଯାମାତ୍ରଂ ଜଗତ୍ କୃତ୍ସ୍ନଂ ତଦା ଭଵତି ନିର୍ଵୃତଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତ କେବଳ ମାୟା ବୋଲି ଜଣାପଡ଼େ, ଏବଂ ସେ ନିର୍ବୃତି ଅନୁଭବ କରେ।
କେଵଲଂ ବ୍ରହ୍ମଵିଜ୍ଞାନଂ ଜାଯତେ ଽସୌ ତଦା ଶିଵଃ
ସେ ସମୟରେ କେବଳ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ସେ ଶୁଭ ହୋଇଯାଏ।
ତଦ୍ଵଦାତ୍ମାକ୍ଷରେଣାସୌ ନିଷ୍କଲେନୈକତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଏହିପରି ଆତ୍ମା, ଅଖଣ୍ଡ ଓ ଅବିନାଶୀ ସହିତ ଏକତା ପାଏ।
ଅଜ୍ଞାନେନାଵୃତଂ ଲୋକୋ ଵିଜ୍ଞାନଂ ତେନ ମୁହ୍ଯତି
ଏହି ସଂସାର ଅଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ; ଏହିଥିରୁ ଜ୍ଞାନ ଭ୍ରମିତ ହୁଏ।
ଅଜ୍ଞାନମିତରତ୍ ସର୍ଵଂ ଵିଜ୍ଞାନମିତି ମେ ମତମ୍
ମୋ ମତରେ, ଅନ୍ୟ ସବୁ ଅଜ୍ଞାନ; କେବଳ ଜ୍ଞାନ ହିଁ ସତ୍ୟ।
ସର୍ଵଵେଦାନ୍ତସାରଂ ହି ଯୋଗସ୍ତତ୍ରୈକଚିତ୍ତତା
ସମସ୍ତ ବେଦାନ୍ତର ସାର ହେଉଛି ଯୋଗ, କାରଣ ଏହା ହେଉଛି ଏକାଗ୍ର ମନର ଅବସ୍ଥା।
ଯୋଗଜ୍ଞାନାଭିଯୁକ୍ତସ୍ଯ ନାଵାପ୍ଯଂ ଵିଦ୍ଯତେ କ୍ଵଚିତ୍
ଯିଏ ଯୋଗ ଜ୍ଞାନରେ ଲିନ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ କେବେଠି ତାଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ନାହିଁ।
ଏକଂ ସାଂଖ୍ଯଂ ଚ ଯୋଗଂ ଚ ଯଃ ପଶ୍ଯତି ସ ତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍
ଯିଏ ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗକୁ ଏକ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି, ସେଠିଏ ସତ୍ୟକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି।
ମଜ୍ଜନ୍ତି ତତ୍ର ତତ୍ରୈଵ ନ ତ୍ଵାତ୍ମୈଷାମିତି ଶ୍ରୁତିଃ
ଏଠି ସେଠି ଅନେକେ ଡୁବିଯାଆନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଆତ୍ମା କେବେ ଡୁବେ ନାହିଁ—ଏହିପରି ଶ୍ରୁତି କହେ।
ଜ୍ଞାନଯୋଗାଭିଯୁକ୍ତସ୍ତୁ ଦେହାନ୍ତେ ତଦଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯିଏ ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ଦେହ ଶେଷରେ ସେ 'ତାହା'କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
କୀର୍ତିତଃ ସର୍ଵଵେଦେଷୁ ସର୍ଵାତ୍ମା ସର୍ଵତୋମୁଖଃ
ସମସ୍ତ ବେଦରେ ସମସ୍ତର ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଥିବା, ପ୍ରଶଂସିତ।
ସର୍ଵତଃ ପାଣିପାଦୋ ଽହମନ୍ତର୍ଯାମୀ ସନାତନଃ
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ହାତ ପାଉଁଥିବା, ଅନ୍ତର୍ଯାମୀ, ଶାଶ୍ୱତ।
ଅଚକ୍ଷୁରପି ପଶ୍ଯାମି ତଥାକର୍ଣଃ ଶୃଣୋମ୍ଯହମ୍
ମୋର ଚକ୍ଷୁ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଦେଖେ, କାନ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଶୁଣେ।
ପ୍ରାହୁର୍ମହାନ୍ତଂ ପୁରୁଷଂ ମାମେକଂ ତତ୍ତ୍ଵଦର୍ଶିନଃ
ଯେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋତେ ଏକମାତ୍ର ମହାପୁରୁଷ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ନିର୍ଗୁଣାମଲରୂପସ୍ଯ ଯତ୍ତଦୈଶ୍ଵର୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ଯାହାର ରୂପ ନିର୍ଗୁଣ ଓ ନିର୍ମଳ, ସେଇ ଉତ୍ତମ ଶକ୍ତି ମୋର।
ଵକ୍ଷ୍ଯେ ସମାହିତା ଯୂଯଂ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ
ମୁଁ ଏହା କହିବି; ଏ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନେ, ଏକାଗ୍ର ମନେ ଶୁଣ।
ପ୍ରେରଯାମି ତଥାପୀଦଂ କାରଣଂ ସୂରଯୋ ଵିଦୁଃ
ତଥାପି ମୁଁ ଏହାକୁ ଚଳାଇଥାଏ; ପଣ୍ଡିତମାନେ ଏହାକୁ କାରଣ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ମମ ସାଯୁଜ୍ଯଂ ଲଭନ୍ତେ ଯୋଗିନୋ ଽଵ୍ଯଯମ୍
ଯେଉଁ ଯୋଗୀମାନେ ମୋ ସାଙ୍ଗରେ ଏକତ୍ୱ ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅକ୍ଷୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଲଭନ୍ତେ ପରମାଂ ଶୁଦ୍ଧିଂ ନିର୍ଵାଣଂ ତେ ମଯା ସହ
ସେମାନେ ମୋ ସହିତ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପବିତ୍ରତା ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି।
ପ୍ରସାଦାନ୍ମମ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରା ଏତଦ୍ ଵେଦାନୁଶାସନମ୍
ମୋର କୃପାରେ, ହେ ଯୋଗୀଶ୍ୱରମାନେ, ଏହା ବେଦର ଉପଦେଶ।
ମଦୁକ୍ତମେତଦ୍ ଵିଜ୍ଞାନଂ ସାଂଖ୍ଯଯୋଗସମାଶ୍ରଯମ୍
ମୁଁ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ କହିଛି, ଏହା ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ ଉପରେ ଆଧାରିତ।
ତେଭ୍ଯଃ ସର୍ଵମିଦଂ ଜାତଂ ତସ୍ମାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମମଯଂ ଜଗତ୍
ସେମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି; ତେଣୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମରେ ବ୍ୟାପ୍ତ।
ସର୍ଵତଃ ଶ୍ରୁତିମଲ୍ଲୋକେ ସର୍ଵମାଵୃତ୍ଯ ତିଷ୍ଠତି
ଏହା ଲୋକରେ ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପିଛି, ସମସ୍ତକୁ ଆବୃତ କରି ରହିଛି, ଏହିପରି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଶୁଣାଯାଏ।