କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ପୈଲଂ ତେଷାଂ ଚତୁର୍ଥଂ ଚ ପଞ୍ଚମଂ ମାଂ ମହାମୁନିଃ

ମହାମୁନି ପୈଳଙ୍କୁ ଚତୁର୍ଥ ଏବଂ ମୋତେ ପଞ୍ଚମ ରୂପେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।

ଯଜୁର୍ଵେଦପ୍ରଵକ୍ତାରଂ ଵୈଶମ୍ପାଯନମେଵ ଚ

ଯଜୁର୍ବେଦର ଅଧ୍ୟାପକ ଭାବେ ସେ ବୈଶମ୍ପାୟନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।

ଇତିହାସପୁରାଣାନି ପ୍ରଵକ୍ତୁଂ ମାମଯୋଜଯତ୍

ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣ କଥା କହିବା ପାଇଁ ସେ ମୋତେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।

ଚାତୁର୍ହେତ୍ରମଭୂଦ୍ ଯସ୍ମିଂସ୍ତେନ ଯଜ୍ଞମଥାକରୋତ୍

ଯେଉଁଠି ଚାରି ପ୍ରକାରର ଯଜ୍ଞିକ ପଦ ହେଲା, ସେଇ ତାହାରେ ଯଜ୍ଞ କଲେ।

ଔଦ୍ଗାତ୍ରଂ ସାମଭିଶ୍ଚକ୍ରେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵଂ ଚାପ୍ଯଥର୍ଵଭିଃ

ସାମ ମନ୍ତ୍ରରେ ଉଦ୍ଗାତା ପଦ ଏବଂ ଅଥର୍ବ ମନ୍ତ୍ରରେ ବ୍ରହ୍ମା ପଦ ସ୍ଥାପନ କଲେ।

ଯଜୂଂଷି ଚ ଯଜୁର୍ଵେଦଂ ସାମଵେଦଂ ଚ ସାମଭିଃ

ଯଜୁର୍ବେଦକୁ ଯଜୁଷ୍ ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ସାମବେଦକୁ ସାମ ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ।

ଶାଖାନାଂ ତୁ ଶତେନୈଵ ଯଜୁର୍ଵେଦମଥାକରୋତ୍

ଯଜୁର୍ବେଦକୁ ସେ ଶତଟି ଶାଖାରେ ବିଭାଜନ କଲେ।

ଅଥର୍ଵାଣମଥୋ ଵେଦଂ ବିଭେଦ ନଵକେନ ତୁ

ଅଥର୍ବବେଦକୁ ସେ ନଅଟି ଭାଗରେ ଭାଗ କଲେ।

ସୋ ଽଯମେକଶ୍ଚତୁଷ୍ପାଦୋ ଵେଦଃ ପୂର୍ଵଂ ପୁରାତନାତ୍

ଏହି ଏକ ଚାରି ଭାଗର ବେଦ ପୁରୁଣା ଦିନରୁ ଅଛି।

ଵେଦଵେଦ୍ଯୋ ହି ଭଗଵାନ୍ ଵାସୁଦେଵଃ ସନାତନଃ

ବେଦର ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଜ୍ଞେୟ, ଏହି ପୂଜ୍ୟ, ଶାଶ୍ୱତ ବାସୁଦେବ।

ଏତତ୍ ପରତରଂ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଯୋତିରାନନ୍ଦମୁତ୍ତମମ୍

ଏହା ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ, ଉତ୍ତମ ଜ୍ଵାଳା ଓ ଆନନ୍ଦ।

ଵେଦଵେଦ୍ଯମିମଂ ଵେତ୍ତି ଵେଦଂ ଵେଦପରୋ ମୁନିଃ

ଯିଏ ବେଦକୁ ନିଷ୍ଠାରେ ଅନୁସରେ, ସେଇ ମୁନି ବେଦ ଜ୍ଞେୟ ଏହି ବେଦକୁ ଜାଣନ୍ତି।

ସ ଏଵ ଵେଦୋ ଵେଦ୍ଯଶ୍ଚ ତମେଵାଶ୍ରିତ୍ଯ ମୁଚ୍ଯତେ

ସେଉଁଠି ବେଦ ଓ ବେଦର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଏକାଠି, ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଅଵେଦଂ ଚ ଵିଜାନାତି ପାରାଶର୍ଯୋ ମହାମୁନିଃ

ପରାଶରଙ୍କ ପୁଅ, ମହାମୁନି, ବେଦ ନୁହେଁଥିବା କଥା ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି।

ମହାଦେଵାଵତାରାଣି କଲୌ ଶୃଣୁତ ସୁଵ୍ରତାଃ

ହେ ସଦ୍ବ୍ରତ, ଏବେ କଳିଯୁଗରେ ମହାଦେବଙ୍କ ଅବତାର କଥା ଶୁଣ।

ନାମ୍ନା ହିତାଯ ଵିପ୍ରାଣାମଭୂଦ୍ ଵୈଵସ୍ଵତେ ଽନ୍ତରେ

ବୈବସ୍ବତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ।

ତସ୍ଯ ଶିଷ୍ଯାଃ ଶିଖାଯୁକ୍ତା ଵଭୂଵୁରମିତପ୍ରଭାଃ

ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେ ଚୁଡ଼ା ଧାରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଅପାର ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଥିଲେ।

ଚତ୍ଵାରସ୍ତେ ମହାତ୍ମାନୋ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵେଦପାରଗାଃ

ସେମାନେ ଚାରିଜଣ ମହାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।

ଲୋକାକ୍ଷିରଥ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରୋ ଜୈଗୀଷଵ୍ଯସ୍ତୁ ସପ୍ତମେ

ସପ୍ତମ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ର ଲୋକାକ୍ଷିରଥ ଏବଂ ଜୈଗୀଷବ୍ୟ ଥିଲେ।

ଭୃଗୁସ୍ତୁ ଦଶମେ ପ୍ରୋକ୍ତସ୍ତସ୍ମାଦୁଗ୍ରଃ ପରଃ ସ୍ମୃତଃ

ଦଶମ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଭୃଗୁ ଥିଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଉଗ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ଯିଏ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବୋଲି ମନାଯାଏ।

ଚତୁର୍ଦଶେ ଗୌତମସ୍ତୁ ଵେଦଶୀର୍ଷା ତତଃ ପରମ୍

ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ବେଦଶୀର୍ଷ ଗୌତମ ଏବଂ ତାପରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଥିଲେ।

ଜଟାମାଲ୍ଯଟ୍ଟହାସଶ୍ଚ ଦାରୁକୋ ଲାଙ୍ଗଲୀ କ୍ରମାତ୍

କ୍ରମକ୍ରମେ ଜଟାମାଳୀ, ଅଟ୍ଟହାସ, ଦାରୁକ ଏବଂ ଲାଙ୍ଗଳୀ ଥିଲେ।

ସହିଷ୍ଣୁଃ ସୋମଶର୍ମା ଚ ନକୁଲୀଶୋ ଽନ୍ତିମେ ପ୍ରଭୁଃ

ସହିଷ୍ଣୁ, ସୋମଶର୍ମା ଏବଂ ଶେଷରେ ପ୍ରଭୁ ନକୁଳୀଶ ଥିଲେ।

ତୀର୍ଥେ କାଯାଵତାରେ ସ୍ଯାଦ୍ ଦେଵେଶୋ ନକୁଲୀଶ୍ଵରଃ

କାୟାଅବତାର ତୀର୍ଥରେ ଦେବେଶ ନକୁଳୀଶ୍ବର ଭାବେ ବିଦ୍ୟମାନ।

ଶିଷ୍ଯା ବଭୂଵୁଶ୍ଚାନ୍ଯେଷାଂ ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵାଃ

ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶିଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ମହାନ ଋଷି ହେଇଥିଲେ।

କ୍ରମେଣ ତାନ୍ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯୋଗିନୋ ଯୋଗଵିତ୍ତମାନ୍

ମୁଁ କ୍ରମକ୍ରମେ ସେମାନେ କିଏ ତାହା କହିବି—ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗରେ ପ୍ରବୀଣ।

ଵିକେଶଶ୍ଚ ଵିଶୋକଶ୍ଚ ଵିଶାପଶ୍ଶାପନାଶନଃ

ବିକେଶ, ବିଶୋକ, ବିଶାପ ଏବଂ ଶାପନାଶନ।

ସନଃ ସନାତନଶ୍ଚୈଵ ମୁକାରଶ୍ଚ ସନନ୍ଦନଃ

ସନ, ସନାତନ, ମୁକାର ଏବଂ ସନନ୍ଦନ।

ସୁଧାମା ଵିରଜାଶ୍ଚୈଵ ଶଙ୍ଖପାତ୍ରଜ ଏଵ ଚ

ସୁଧାମା, ବିରଜା ଏବଂ ଶଂଖପାତ୍ରଜ।