କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଦ୍ଵିତୀଯେ ଦ୍ଵାପରେ ଚୈଵ ଵେଦଵ୍ଯାସଃ ପ୍ରଜାପତିଃ

ଦ୍ୱିତୀୟ ଦ୍ୱାପରରେ ବେଦବ୍ୟାସ ପ୍ରଜାପତି ରୂପେ ଅଛନ୍ତି।

ସଵିତା ପଞ୍ଚମେ ଵ୍ଯାସଃ ଷଷ୍ଠେ ମୃତ୍ଯୁଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ

ପଞ୍ଚମ ଦ୍ୱାପରରେ ସବିତା ବ୍ୟାସ ହେଉଛନ୍ତି; ଷଷ୍ଠ ଦ୍ୱାପରରେ ମୃତ୍ୟୁ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ସାରସ୍ଵତଶ୍ଚ ନଵମେ ତ୍ରିଧାମା ଦଶମେ ସ୍ମୃତଃ

ନବମ ଦ୍ୱାପରରେ ସାରସ୍ୱତ ବ୍ୟାସ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି; ଦଶମ ଦ୍ୱାପରରେ ତିନି ଧାମା ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।

ତ୍ରଯୋଦଶେ ତଥା ଧର୍ମସ୍ତରକ୍ଷୁସ୍ତୁ ଚତୁର୍ଦଶେ

ତ୍ରୟୋଦଶ ଦ୍ୱାପରରେ ଧର୍ମ ଏବଂ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଦ୍ୱାପରରେ ତାରକ୍ଷୁ।

କୃତଞ୍ଜଯଃ ସପ୍ତଦଶେ ହ୍ଯଷ୍ଟାଦଶେ ଋତଞ୍ଜଯଃ

ସପ୍ତଦଶ ଦ୍ୱାପରରେ କୃତଞ୍ଜୟ ଏବଂ ଅଷ୍ଟାଦଶ ଦ୍ୱାପରରେ ଋତଞ୍ଜୟ।

ରାଜଶ୍ରଵାଶ୍ଚୈକଵିଂଶସ୍ତସ୍ମାଚ୍ଛୁଷ୍ମାଯଣଃ ପରଃ

ଏକବିଂଶ ଦ୍ୱାପରରେ ରାଜଶ୍ରବା, ତା'ପରେ ଶୁଷ୍ମାୟଣ।

ପଞ୍ଚଵିଶେ ତଥା ଶକ୍ତିଃ ଷଡ୍ଵିଂଶେ ତୁ ପରାଶରଃ

ପଞ୍ଚବିଂଶ ଦ୍ୱାପରରେ ଶକ୍ତି, ଛବିଂଶ ଦ୍ୱାପରରେ ପରାଶର।

ପରାଶରସୁତୋ ଵ୍ଯାସଃ କୃଷ୍ଣଦ୍ଵୈପାଯନୋ ଽଭଵତ୍

ପରାଶରଙ୍କ ପୁଅ ବ୍ୟାସ ହେଲେ କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ।

ପାରାଶର୍ଯୋ ମହାଯୋଗୀ କୃଷ୍ଣଦ୍ଵୈପାଯନୋ ହରିଃ

ପରାଶରଙ୍କ ପୁଅ, ମହାଯୋଗୀ କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ, ସେଇ ହରି।

ତତ୍ପ୍ରସାଦାଦସୌ ଵ୍ଯାସଂ ଵେଦାନାମକରୋତ୍ ପ୍ରଭୁଃ

ତାଙ୍କର କୃପାରେ, ସେ ପ୍ରଭୁ ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ବେଦ ଗଠନ କରିବାକୁ ଦେଲେ।

ପୈଲଂ ତେଷାଂ ଚତୁର୍ଥଂ ଚ ପଞ୍ଚମଂ ମାଂ ମହାମୁନିଃ

ମହାମୁନି ପୈଳଙ୍କୁ ଚତୁର୍ଥ ଏବଂ ମୋତେ ପଞ୍ଚମ ରୂପେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।

ଯଜୁର୍ଵେଦପ୍ରଵକ୍ତାରଂ ଵୈଶମ୍ପାଯନମେଵ ଚ

ଯଜୁର୍ବେଦର ଅଧ୍ୟାପକ ଭାବେ ସେ ବୈଶମ୍ପାୟନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।

ଇତିହାସପୁରାଣାନି ପ୍ରଵକ୍ତୁଂ ମାମଯୋଜଯତ୍

ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣ କଥା କହିବା ପାଇଁ ସେ ମୋତେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।

ଚାତୁର୍ହେତ୍ରମଭୂଦ୍ ଯସ୍ମିଂସ୍ତେନ ଯଜ୍ଞମଥାକରୋତ୍

ଯେଉଁଠି ଚାରି ପ୍ରକାରର ଯଜ୍ଞିକ ପଦ ହେଲା, ସେଇ ତାହାରେ ଯଜ୍ଞ କଲେ।

ଔଦ୍ଗାତ୍ରଂ ସାମଭିଶ୍ଚକ୍ରେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵଂ ଚାପ୍ଯଥର୍ଵଭିଃ

ସାମ ମନ୍ତ୍ରରେ ଉଦ୍ଗାତା ପଦ ଏବଂ ଅଥର୍ବ ମନ୍ତ୍ରରେ ବ୍ରହ୍ମା ପଦ ସ୍ଥାପନ କଲେ।

ଯଜୂଂଷି ଚ ଯଜୁର୍ଵେଦଂ ସାମଵେଦଂ ଚ ସାମଭିଃ

ଯଜୁର୍ବେଦକୁ ଯଜୁଷ୍ ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ସାମବେଦକୁ ସାମ ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ।

ଶାଖାନାଂ ତୁ ଶତେନୈଵ ଯଜୁର୍ଵେଦମଥାକରୋତ୍

ଯଜୁର୍ବେଦକୁ ସେ ଶତଟି ଶାଖାରେ ବିଭାଜନ କଲେ।

ଅଥର୍ଵାଣମଥୋ ଵେଦଂ ବିଭେଦ ନଵକେନ ତୁ

ଅଥର୍ବବେଦକୁ ସେ ନଅଟି ଭାଗରେ ଭାଗ କଲେ।

ସୋ ଽଯମେକଶ୍ଚତୁଷ୍ପାଦୋ ଵେଦଃ ପୂର୍ଵଂ ପୁରାତନାତ୍

ଏହି ଏକ ଚାରି ଭାଗର ବେଦ ପୁରୁଣା ଦିନରୁ ଅଛି।

ଵେଦଵେଦ୍ଯୋ ହି ଭଗଵାନ୍ ଵାସୁଦେଵଃ ସନାତନଃ

ବେଦର ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଜ୍ଞେୟ, ଏହି ପୂଜ୍ୟ, ଶାଶ୍ୱତ ବାସୁଦେବ।

ଏତତ୍ ପରତରଂ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଯୋତିରାନନ୍ଦମୁତ୍ତମମ୍

ଏହା ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ, ଉତ୍ତମ ଜ୍ଵାଳା ଓ ଆନନ୍ଦ।

ଵେଦଵେଦ୍ଯମିମଂ ଵେତ୍ତି ଵେଦଂ ଵେଦପରୋ ମୁନିଃ

ଯିଏ ବେଦକୁ ନିଷ୍ଠାରେ ଅନୁସରେ, ସେଇ ମୁନି ବେଦ ଜ୍ଞେୟ ଏହି ବେଦକୁ ଜାଣନ୍ତି।

ସ ଏଵ ଵେଦୋ ଵେଦ୍ଯଶ୍ଚ ତମେଵାଶ୍ରିତ୍ଯ ମୁଚ୍ଯତେ

ସେଉଁଠି ବେଦ ଓ ବେଦର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଏକାଠି, ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଅଵେଦଂ ଚ ଵିଜାନାତି ପାରାଶର୍ଯୋ ମହାମୁନିଃ

ପରାଶରଙ୍କ ପୁଅ, ମହାମୁନି, ବେଦ ନୁହେଁଥିବା କଥା ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି।

ମହାଦେଵାଵତାରାଣି କଲୌ ଶୃଣୁତ ସୁଵ୍ରତାଃ

ହେ ସଦ୍ବ୍ରତ, ଏବେ କଳିଯୁଗରେ ମହାଦେବଙ୍କ ଅବତାର କଥା ଶୁଣ।

ନାମ୍ନା ହିତାଯ ଵିପ୍ରାଣାମଭୂଦ୍ ଵୈଵସ୍ଵତେ ଽନ୍ତରେ

ବୈବସ୍ବତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ।

ତସ୍ଯ ଶିଷ୍ଯାଃ ଶିଖାଯୁକ୍ତା ଵଭୂଵୁରମିତପ୍ରଭାଃ

ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେ ଚୁଡ଼ା ଧାରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଅପାର ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଥିଲେ।

ଚତ୍ଵାରସ୍ତେ ମହାତ୍ମାନୋ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵେଦପାରଗାଃ

ସେମାନେ ଚାରିଜଣ ମହାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।

ଲୋକାକ୍ଷିରଥ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରୋ ଜୈଗୀଷଵ୍ଯସ୍ତୁ ସପ୍ତମେ

ସପ୍ତମ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ର ଲୋକାକ୍ଷିରଥ ଏବଂ ଜୈଗୀଷବ୍ୟ ଥିଲେ।