କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଭଵତ୍ଯସ୍ମାତ୍ ଜଗତ୍ କୃତ୍ସ୍ନଂ ସଦେଵାସୁରମାନୁଷମ୍

ଏଠାରୁ ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ମଣିଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

ଦ୍ଯୁତିର୍ଦ୍ଯୁତିମତାଂ କୃତ୍ସ୍ନଂ ଯତ୍ତେଜଃ ସାର୍ଵଲୌକିକମ୍

ସମସ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନଙ୍କ ତେଜ, ତୁମର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ସାର୍ବଭୌମ।

ସୂର୍ଯ ଏଵ ତ୍ରିଲୋକସ୍ଯ ମୂଲଂ ପରମଦୈଵତମ୍

ସୂର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ତିନି ଲୋକର ମୂଳ ଓ ପରମ ଦେବତା।

ନିର୍ଵହନ୍ତି ପଦଂ ତସ୍ଯ ତଦଂଶା ଵିଷ୍ଣୁମୂର୍ତଯଃ

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶରେ ଥିବା ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଗତିକୁ ଚାଲାନ୍ତି।

ଶ୍ଛନ୍ଦୋମଯଂ ବ୍ରହ୍ମମଯଂ ପୁରାଣମ୍

ଏହା ଛନ୍ଦମୟ, ବ୍ରହ୍ମମୟ ଏବଂ ପୁରାତନ।

ଗନ୍ଧର୍ଵୈରପ୍ସରୋଭିଶ୍ଚ ଗ୍ରାମଣୀସର୍ପରାକ୍ଷସୈଃ

ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ସର୍ପମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟମାନେ ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନେ,

ଵିଵସ୍ଵାନଥ ପୂଷା ଚ ପର୍ଜନ୍ଯଶ୍ଚାଂଶୁରେଵ ଚ

ବିବସ୍ୱାନ, ପୂଷା, ପର୍ଜନ୍ୟ ଏବଂ ଅଂଶୁ ମଧ୍ୟ,

ଆପ୍ଯାଯନ୍ତି ଵୈ ଭାନୁଂ ଵସନ୍ତାଦିଷୁ ଵୈ କ୍ରମାତ୍

ବସନ୍ତ ଆଦି ଋତୁଗୁଡ଼ିକର କ୍ରମରେ ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି ।

ଭରଦ୍ଵାଜୋ ଗୌତମଶ୍ଚ କଶ୍ଯପଃ କ୍ରତୁରେଵ ଚ

ଭୃଗୁ, ଗୌତମ, କଶ୍ୟପ ଏବଂ କ୍ରତୁ ମଧ୍ୟ,

ସ୍ତୁଵନ୍ତି ଦେଵଂ ଵିଵିଧୈଶ୍ଛନ୍ଦୋଭିସ୍ତେ ଯଥାକ୍ରମମ୍

ବିଭିନ୍ନ ଛନ୍ଦରେ, ନିୟମିତ ଭାବେ, ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ।

ରଥସ୍ଵନୋ ଽଥ ଵରୁଣଃ ସୁଷେଣଃ ସେନଜିତ୍ ତଥା

ରଥସ୍ୱନ, ପରେ ଭାଗରେ ବରୁଣ, ସୁଷେଣ ଏବଂ ସେନାଜିତ ମଧ୍ୟ,

ଗ୍ରାମଣ୍ଯୋ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ କୁର୍ଵତେ ଽଭୀଶୁସଂଗ୍ରହମ୍

ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ମୁଖ୍ୟମାନେ ଦେବଦେବଙ୍କର ରାଶି ଦଣ୍ଡ ଧରନ୍ତି ।

ସର୍ପୋ ଵ୍ଯାଘ୍ରସ୍ତଥାପଶ୍ଚ ଵାତୋ ଵିଦ୍ଯୁଦ୍ ଦିଵାକରଃ

ସର୍ପ, ବାଘ, ଘୋଡ଼ା, ପବନ, ବିଜୁଳି ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ,

ରାକ୍ଷସପ୍ରଵରା ହ୍ଯେତେ ପ୍ରଯାନ୍ତି ପୁରତଃ କ୍ରମାତ୍

ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାକ୍ଷସମାନେ କ୍ରମକ୍ରମେ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି ।

ଏଲାପତ୍ରଃ ଶଙ୍ଖପାଲସ୍ତଥୈରାଵତସଂଜ୍ଞିତଃ

ଏଲାପତ୍ର, ଶଂଖପାଳ ଏବଂ ଏକ ନାମ ଥିବା ଏୟାରାବତ,

କମ୍ବଲାଶ୍ଵତରଶ୍ଚୈଵ ଵହନ୍ତ୍ଯେନଂ ଯଥାକ୍ରମମ୍

କମ୍ବଳ ଏବଂ ଅଶ୍ୱତର ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ନିୟମିତ ଭାବେ ବୋହନ୍ତି ।

ଉଗ୍ରସେନୋ ଵସୁରୁଚିରର୍ଵାଵସୁରଥାପରଃ

ଉଗ୍ରସେନ, ବସୁରୁଚି, ଅର୍ବାବ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଅସୁରଥ ନାମକ,

ଗାଯନ୍ତି ଵିଵିଧୈର୍ଗାନୈର୍ଭାନୁଂ ଷଡ୍ଜାଦିଭିଃ କ୍ରମାତ୍

ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଗୀତରେ, ଷଡ୍ଜ ଆଦି ସ୍ୱର ଅନୁସାରେ, ଭାନୁଙ୍କୁ ଗାନ କରନ୍ତି ।

ମେନକା ସହଜନ୍ଯା ଚ ପ୍ରମ୍ଲୋଚା ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ

ମେନକା, ସହଜନ୍ୟା ଏବଂ ପ୍ରମ୍ଲୋଚା, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ,

ଅନ୍ଯା ଚ ପୂର୍ଵଚିତ୍ତିଃ ସ୍ଯାଦନ୍ଯା ଚୈଵ ତିଲୋତ୍ତମା

ଅନ୍ୟ ଜଣେ ପୂର୍ବଚିତ୍ତି ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଟିଲୋତ୍ତମା ।

ତୋଷଯନ୍ତି ମହାଦେଵଂ ଭାନୁମାତ୍ମାନମଵ୍ଯଯମ୍

ସେମାନେ ମହାଦେବ, ଭାନୁ, ଅବିନାଶୀ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି ।

ସୂର୍ଯମାପ୍ଯାଯଯନ୍ତ୍ଯେତେ ତେଜସା ତେଜସାଂ ନିଧିମ୍

ସେମାନେ ନିଜ ତେଜରେ ତେଜର ଭଣ୍ଡାର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି ।

ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସଶ୍ଚୈନଂ ନୃତ୍ଯଗେଯୈରୁପାସତେ

ଗନ୍ଧର୍ବ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତରେ ତାଙ୍କୁ ସେବନ କରନ୍ତି ।

ସର୍ପା ଵହନ୍ତି ଦେଵେଶଂ ଯାତୁଧାନାଃ ପ୍ରଯାନ୍ତି ଚ

ସର୍ପମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ନାଥଙ୍କୁ ବହନ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉଛନ୍ତି।

ଭୂତାନାମଶୁଭଂ କର୍ମ ଵ୍ଯପୋହନ୍ତୀହ କୀର୍ତିତାଃ

ଏଠାରେ ସେମାନେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଅଶୁଭ କର୍ମକୁ ଦୂର କରନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଵିମାନେ ଚ ସ୍ଥିତୋ ନିତ୍ଯଂ କାମଗେ ଵାତରଂହସି

ସେ ସଦା ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ବସି, ଇଚ୍ଛାମତେ ପବନର ତ୍ୱରାରେ ଚଳିଥାନ୍ତି।

ଗୋପଯନ୍ତୀହ ଭୂତାନି ସର୍ଵାଣୀହାଯୁଗକ୍ଷଯାତ୍

ସେଠାରେ ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଯୁଗର ସେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।

ଯଥାଯୋଗଂ ଯଥାସତ୍ତ୍ଵଂ ସ ଏଷ ତପତି ପ୍ରଭୁଃ

ଯେପରି ଯୋଗ୍ୟ, ଯେପରି ସ୍ୱଭାବ, ସେଇ ପ୍ରଭୁ ଏପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।

ପିତୃଦେଵମନୁଷ୍ଯାଦୀନ୍ ସ ସଦାପ୍ଯାଯେଦ୍ ରଵିଃ

ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦା ପିତୃ, ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି।