କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ନମସ୍କୃତ୍ଵାପ୍ରମେଯାଯ ଯଦୁକ୍ତଂ ତେନ ଧୀମତା

ଅପରିମିତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍‌ ଯାହା କହିଥିଲେ—

ପୁତ୍ରସ୍ତସ୍ଯାଭଵନ୍ ପୁତ୍ରାଃ ପ୍ରଜାପତିସମା ଦଶ

ତାଙ୍କର ଦଶଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ପ୍ରଜାପତି ସମାନ।

ମେଧା ମେଧାତିଥିର୍ହଵ୍ଯଃ ସଵନଃ ପୁତ୍ର ଏଵ ଚ

ମେଧା, ମେଧାତିଥି, ହବ୍ୟ, ସବନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପୁଅ।

ଧାର୍ମିକୋ ଦାନନିରତଃ ସର୍ଵଭୂତାନୁକମ୍ପକଃ

ଧର୍ମିକ, ଦାନରେ ରତ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି କରୁଣାମୟ।

ଜାତିସ୍ମରା ମହାଭାଗା ନ ରାଜ୍ଯେ ଦଧିରେ ମତିମ୍

ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମରଣ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ରାଜ୍ୟରେ ମନ ଦେଇନଥିଲେ।

ଜମ୍ବୁଦ୍ଵୀପେଶ୍ଵରଂ ପୁତ୍ରମଗ୍ନୀଧ୍ରମକରୋନ୍ନୃପଃ

ରାଜା ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅଗ୍ନୀଧ୍ରଙ୍କୁ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି କଲେ।

ଶାଲ୍ମଲେଶଂ ଵପୁଷ୍ମନ୍ତଂ ନରେନ୍ଦ୍ରମଭିଷିକ୍ତଵାନ୍

ସେ ଶାଲ୍ମଳୀଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ବପୁଷ୍ମତଙ୍କୁ ରାଜା କରି ଅଭିଷେକ କଲେ।

ଦ୍ଯୁତିମନ୍ତଂ ଚ ରାଜାନଂ କ୍ରୌଞ୍ଚଦ୍ଵୀପେ ସମାଦିଶତ୍

ଏବଂ କ୍ରଉଞ୍ଚଦ୍ୱୀପରେ ଦ୍ୟୁତିମତଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।

ପୁଷ୍କରାଧିପତିଂ ଚକ୍ରେ ସଵନଂ ଚ ପ୍ରଜାପତିଃ

ପୁଷ୍କର ଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ଭାବେ ସବନଙ୍କୁ ପ୍ରଜାପତି କଲେ।

ଧାତିକିଶ୍ଚୈଵ ଦ୍ଵାଵେତୌ ପୁତ୍ରୌ ପୁତ୍ରଵତାଂ ଵରୌ

ଧାତି ଓ କିଶ—ଏହି ଦୁଇଜଣ, ସମସ୍ତ ପୁଅମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପୁଅ।

ନାମ୍ନା ତୁ ଧାତକେଶ୍ଚାପି ଧାତକୀଖଣ୍ଡମୁଚ୍ଯତେ

ନାମରେ ଧାତକି ଅଞ୍ଚଳକୁ ଧାତକୀଖଣ୍ଡ କୁହାଯାଏ।

କୁସୁମୋତ୍ତରୋ ଽଥ ମୋଦାକିଃ ସପ୍ତମଃ ସ୍ଯାନ୍ମହାଦ୍ରୁମଃ

କୁସୁମୋତ୍ତର ଓ ତାପରେ ମୋଦାକି, ସପ୍ତମ ହେଉଛି ମହାଦ୍ରୁମ।

କୁମାରସ୍ଯ ତୁ କୌମାରଂ ତୃତୀଯଂ ସୁକୁମାରକମ୍

କୁମାରଙ୍କ ତୃତୀୟ ପୁଅଙ୍କୁ ସୁକୁମାର କୁହାଯାଏ।

ମୋଦାକଂ ଷଷ୍ଠମିତ୍ଯୁକ୍ତଂ ସପ୍ତମଂ ତୁ ମହାଦ୍ରୁମମ୍

ଛଠଠିଏ ମୋଦାକ ନାମରେ ଜଣାଯାଏ, ସାତଠିଏ ବଡ଼ ଗଛ ଭାବେ ପରିଚିତ।

କୁଶଲଃ ପ୍ରଥମସ୍ତେଷାଂ ଦ୍ଵିତୀଯସ୍ତୁ ମନୋହରଃ

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମଟି ଦକ୍ଷ, ଦ୍ୱିତୀୟଟି ଆକର୍ଷଣୀୟ।

ତେଷାଂ ସ୍ଵନାମଭିର୍ଦେଶାଃ କ୍ରୌଞ୍ଚଦ୍ଵୀପାଶ୍ରଯାଃ ଶୁଭାଃ

ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ନାମରେ କ୍ରଉଞ୍ଚଦ୍ୱୀପର ଶୁଭ ଅଞ୍ଚଳଗୁଡ଼ିକ ପରିଚିତ।

ଷଷ୍ଠଃ ପ୍ରଭାକାରଶ୍ଚାପି ସପ୍ତମଃ କପିଲଃ ସ୍ମୃତଃ

ଛଠଠିଏ ପ୍ରଭାକାର ଭାବେ ଓ ସାତଠିଏ କପିଳ ଭାବେ ଜଣାଯାଏ।

ଜ୍ଞେଯାନି ସପ୍ତ ତାନ୍ଯେଷୁ ଦ୍ଵୀପେଷ୍ଵେଵଂ ନ ଯୋ ମତଃ

ଏହି ସପ୍ତଟି ଦ୍ୱୀପରେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ, ଏହା ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନୁହେଁ।

ଵୈଦ୍ଯୁତୌ ମାନସଶ୍ଚୈଵ ସପ୍ତମଃ ସୁପ୍ରଭୋ ମତଃ

ବୈଦ୍ୟୁତ ଓ ମାନସ, ଏବଂ ସାତଠିଏ ସୁପ୍ରଭ ଭାବେ ପରିଚିତ।

ଆନନ୍ଦଶ୍ଚ ଶିଵଶ୍ଚୈଵ କ୍ଷେମକଶ୍ଚ ଧ୍ରୁଵସ୍ତଥା

ଆନନ୍ଦ, ଶିବ, କ୍ଷେମକ ଓ ଧ୍ରୁବ।

ଵର୍ଣାଶ୍ରମଵିଭାଗେନ ସ୍ଵଧର୍ମୋ ମୁକ୍ତଯେ ଦ୍ଵିଜାଃ

ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମ ଭେଦରେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ।

ଅଗ୍ନୀଧ୍ରସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠାସ୍ତନ୍ନାମାନି ନିବୋଧତ

ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଅଗ୍ନୀଧ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କର ନାମଗୁଡ଼ିକ ଶୁଣ।

ରମ୍ଯୋ ହିରଣ୍ଵାଂଶ୍ଚ କୁରୁର୍ଭଦ୍ରାଶ୍ଵଃ କେତୁମାହଲକଃ

ରମ୍ୟ, ହିରଣ୍ୟବାନ୍, କୁରୁ, ଭଦ୍ରାଶ୍ୱ, କେତୁମାଳ ଓ ହଳକ।

ଵିଭଜ୍ଯ ନଵଧା ତେଭ୍ଯୋ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଦଦୌ ପୁନଃ

ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ନଉ ଅଂଶରେ ବାଣ୍ଟି ଯଥାଯଥିକ ଭାଗ ଦେଲେ।

ହେମକୂଟଂ ତତୋ ଵର୍ଷଂ ଦଦୌ କିଂପୁରୁଷାଯ ତୁ

ତାପରେ ସେ ହେମକୂଟ ଭୂମି କିମ୍ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଲେ।

ଇଲାଵୃତାଯ ପ୍ରଦଦୌ ମେରୁମଧ୍ଯମିଲାଵୃତମ୍

ମେରୁ ପର୍ବତର ମଧ୍ୟଭାଗ ଇଲାବୃତ ଅଞ୍ଚଳ ଇଲାବୃତଙ୍କୁ ଦେଲେ।

ଶ୍ଵେତଂ ଯଦୁତ୍ତରଂ ଵର୍ଷଂ ପିତ୍ରା ଦତ୍ତଂ ହିରଣ୍ଵତେ

ଉତ୍ତର ଦିଗର ଶ୍ୱେତ ଭୂମି ପିତା ହିରଣ୍ୟବାନ୍କୁ ଦେଲେ।

ଗନ୍ଧମାଦନଵର୍ଷଂ ତୁ କେତୁମାଲାଯ ଦତ୍ତଵାନ୍

ଗନ୍ଧମାଦନ ଭୂମି କେତୁମାଳଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।

ସଂସାରକଷ୍ଟତାଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତପସ୍ତେପେ ଵନଂ ଗତଃ

ସଂସାରର କଷ୍ଟ ଜାଣି, ସେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଇ ତପସ୍ୟା କଲେ।