କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ଯୋଜନାନାଂ ସହସ୍ତ୍ରେଷୁ କୀର୍ତନାତ୍ ପାପନାଶନୀ

ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଏହାର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।

ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜତି ଯସ୍ତତ୍ର ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍

ଯିଏ ସେଠି ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଦିଵଂ ଯାନ୍ତି ଯେ ମୃତାସ୍ତେ ଽପୁନର୍ଭଵାଃ

ସେଠି ସ୍ନାନ କରି ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି ଏବଂ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି।

ଧର୍ମରାଜଂ ମହାପାପୈର୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ

ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମଣିଷ ଭୟଙ୍କର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ପ୍ରଯାଗେ ସଂସ୍ଥିତାନି ସ୍ଯୁରେଵମାହୁର୍ମନୀଷିଣଃ

ପ୍ରୟାଗରେ ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡିକ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛି ବୋଲି ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହିଛନ୍ତି।

ଦିଵି ଭୂମ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷେ ଚ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଜାହ୍ନଵୀ ସ୍ମୃତା

ସ୍ୱର୍ଗରେ, ପୃଥିବୀରେ ଏବଂ ଆକାଶରେ ଏହି ସବୁକୁ ଜାହ୍ନବୀ ନାମରେ ଜଣାଯାଏ।

ସିଦ୍ଧିକ୍ଷେତ୍ରଂ ତୁ ତଜ୍ଜ୍ଞେଯଂ ଗଙ୍ଗାତୀରସମାଶ୍ରିତମ୍

ଏହାକୁ ସିଦ୍ଧିକ୍ଷେତ୍ର ଭାବରେ ଜାଣିବା ଉଚିତ, ଯାହା ଗଙ୍ଗା ତୀରରେ ଅବସ୍ଥିତ।

ଆସ୍ତେ ଵଟେଶ୍ଵରୋ ନିତ୍ଯଂ ତତ୍ ତୀର୍ଥଂ ତତ୍ ତପୋଵନମ୍

ବଟବୃକ୍ଷ ନାଥ ସଦା ସେଠି ବସିଥାନ୍ତି; ସେଠି ହିଁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଏବଂ ତପୋବନ।

ସୁହୃଦାଂ ଚ ଜପେତ୍ କର୍ଣେ ଶିଷ୍ଯସ୍ଯାନୁଗତସ୍ଯ ତୁ

ଏହାକୁ ଜଣେ ସହଯୋଗୀ ବା ଭକ୍ତ ଶିଷ୍ୟର କାନରେ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।

ଇଦଂ ପୁଣ୍ଯମିଦଂ ରମ୍ଯଂ ପାଵନଂ ଧର୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍

ଏହା ପବିତ୍ର, ମନୋହର, ପାବନ ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଧର୍ମମୟ।

ଅତ୍ରାଧୀତ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋ ଽଧ୍ଯାଯଂ ନିର୍ମଲତ୍ଵମଵାପ୍ନୁଯାତ୍

ଏଠାରେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଧ୍ୟାୟ ପଢିଲେ ନିର୍ମଳତା ପାଇଥାଏ।

ଜାତିସ୍ମରିତ୍ଵଂ ଲଭତେ ନାକପୃଷ୍ଠେ ଚ ମୋଦତେ

ସେ ଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି ପାଏ ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ସ୍ନାହି ତୀର୍ଥେଷୁ କୌରଵ୍ଯ ନ ଚ ଵକ୍ରମତିର୍ଭଵ

କୌରବ୍ୟ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କର ଏବଂ ତୁମର ମନ କୁଟିଳ ହେବା ଦିଅନାହିଁ।

ତୀର୍ତାନି କଥଯାମାସ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି କାନିଚିତ୍

ସେ ପୃଥିବୀରେ ଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡିକ ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ନନା କରିଥିଲେ।

ପୃଷ୍ଟଃ ପ୍ରୋଵାଚ ସକଲମୁକ୍ତ୍ଵାଥ ପ୍ରଯଯୋ ମୁନିଃ

ପ୍ରଶ୍ନ ପାଇଁ ସେ ମୁନି ସମସ୍ତ କଥା କହି ତାପରେ ବିଦାୟ ନେଲେ।

ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।

ପପ୍ରଚ୍ଛୁରୁତ୍ତରଂ ସୂତଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଦିଵିନିର୍ଣଯମ୍

ସେମାନେ ସୂତ ଉତ୍ତରଙ୍କୁ ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଷୟର ବିଚାର ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।

ଇଦାନୀଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମସ୍ତ୍ରିଲୋକସ୍ଯାସ୍ଯ ମଣ୍ଡଲମ୍

ଏବେ ଆମେ ଏହି ତିନି ଲୋକର ମଣ୍ଡଳ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।

ଵନାନି ସରିତଃ ସୂର୍ଯଗ୍ରହାଣାଂ ସ୍ଥିତିରେଵ ଚ

ବନ, ନଦୀ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ଅବସ୍ଥା ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ।

ନୃପାଣାଂ ତତ୍ସମାସେନ ସୂତ ଵକ୍ତୁମିହାର୍ହସି

ହେ ସୂତ, ରାଜାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ସଂକ୍ଷେପରେ ଏଠାରେ କହିବାକୁ ଉଚିତ।

ନମସ୍କୃତ୍ଵାପ୍ରମେଯାଯ ଯଦୁକ୍ତଂ ତେନ ଧୀମତା

ଅପରିମିତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍‌ ଯାହା କହିଥିଲେ—

ପୁତ୍ରସ୍ତସ୍ଯାଭଵନ୍ ପୁତ୍ରାଃ ପ୍ରଜାପତିସମା ଦଶ

ତାଙ୍କର ଦଶଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ପ୍ରଜାପତି ସମାନ।

ମେଧା ମେଧାତିଥିର୍ହଵ୍ଯଃ ସଵନଃ ପୁତ୍ର ଏଵ ଚ

ମେଧା, ମେଧାତିଥି, ହବ୍ୟ, ସବନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପୁଅ।

ଧାର୍ମିକୋ ଦାନନିରତଃ ସର୍ଵଭୂତାନୁକମ୍ପକଃ

ଧର୍ମିକ, ଦାନରେ ରତ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି କରୁଣାମୟ।

ଜାତିସ୍ମରା ମହାଭାଗା ନ ରାଜ୍ଯେ ଦଧିରେ ମତିମ୍

ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମରଣ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ରାଜ୍ୟରେ ମନ ଦେଇନଥିଲେ।

ଜମ୍ବୁଦ୍ଵୀପେଶ୍ଵରଂ ପୁତ୍ରମଗ୍ନୀଧ୍ରମକରୋନ୍ନୃପଃ

ରାଜା ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅଗ୍ନୀଧ୍ରଙ୍କୁ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି କଲେ।

ଶାଲ୍ମଲେଶଂ ଵପୁଷ୍ମନ୍ତଂ ନରେନ୍ଦ୍ରମଭିଷିକ୍ତଵାନ୍

ସେ ଶାଲ୍ମଳୀଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ବପୁଷ୍ମତଙ୍କୁ ରାଜା କରି ଅଭିଷେକ କଲେ।

ଦ୍ଯୁତିମନ୍ତଂ ଚ ରାଜାନଂ କ୍ରୌଞ୍ଚଦ୍ଵୀପେ ସମାଦିଶତ୍

ଏବଂ କ୍ରଉଞ୍ଚଦ୍ୱୀପରେ ଦ୍ୟୁତିମତଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।

ପୁଷ୍କରାଧିପତିଂ ଚକ୍ରେ ସଵନଂ ଚ ପ୍ରଜାପତିଃ

ପୁଷ୍କର ଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ଭାବେ ସବନଙ୍କୁ ପ୍ରଜାପତି କଲେ।