କୂର୍ମପୁରାଣମ୍

ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭଂ ଗୋପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯଂ ତୀର୍ଥଂ ଚୈଵ ଵୃଷଧ୍ଵଜମ୍

ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ, ଗୋପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟ ଏବଂ ବୃଷଧ୍ୱଜ ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛି।

ତ୍ରିଲୋଚନଂ ମହାତୀର୍ଥଂ ଲୋଲାର୍କଂ ଚୋତ୍ତରାହ୍ଵଯମ୍

ତ୍ରିଲୋଚନ ମହାତୀର୍ଥ ଏବଂ ଉତ୍ତର ନାମରେ ଲୋଲାର୍କ ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛି।

ଶୁକ୍ରେଶ୍ଵରଂ ମହାପୁଣ୍ଯମାନନ୍ଦପୁରମୁତ୍ତମମ୍

ଶୁକ୍ରେଶ୍ୱର ମହାପୁଣ୍ୟ ଏବଂ ଆନନ୍ଦପୁର ସର୍ବୋତ୍ତମ ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛି।

ନ ଶକ୍ଯଂ ଵିସ୍ତରାଦ୍ ଵକ୍ତୁଂ ତୀର୍ଥସଂଖ୍ଯା ଦ୍ଵିଜାତ୍ତମାଃ

ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠି ତୀର୍ଥର ସଂଖ୍ୟାକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ନନ କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।

ଉପୋଷ୍ଯ ତତ୍ର ତତ୍ରାସୌ ପାରାଶର୍ଯୋ ମହାମୁନିଃ

ସେଠି ଉପବାସ କରି, ପାରାଶର୍ୟ ମହାମୁନି ଏଠି ଅଛି।

ଜଗାମ ପୁନରେଵାପି ଯତ୍ର ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଃ ଶିଵଃ

ସେ ପୁନି ଯାଇଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କର ନାଥ ଶିବ ଅଛନ୍ତି।

ଉଵାଚ ଶିଷ୍ଯାନ୍ ଧର୍ମାତ୍ମା ସ୍ଵାନ୍ ଦେଶାନ୍ ଗନ୍ତୁମର୍ହଥା

ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ମୁନି ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ତମେ ନିଜ ଦେଶକୁ ଫେରିଯିବା ଉଚିତ।'

ଵାସଂ ଚ ତତ୍ର ନିଯତୋ ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ଚକାର ସଃ

ସେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ବାରାଣସୀରେ ବାସ କରିଥିଲେ।

ଭୈକ୍ଷାହାରୋ ଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯପରାଯଣଃ

ସେ ଭିକ୍ଷା ଖାଇ ଶୁଧ୍ଧ ମନ ଧରି, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ରୂପେ ରହିଥିଲେ।

ଭ୍ରମମାଣେନ ଭିକ୍ଷା ତୁ ନୈଵ ଲବ୍ଧା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ

ସେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ଘୁଞ୍ଚି ଘୁଞ୍ଚି ଘୁଞ୍ଚିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ତାଙ୍କୁ କେହି ଭିକ୍ଷା ଦେଲେନି।

ଵିଘ୍ନଂ ସୃଜାମି ସର୍ଵେଷାଂ ଯେନ ସିଦ୍ଧିର୍ଵିହୀଯତେ

ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ବାଧା ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ସଫଳତା ଅଟକିଯାଏ।

ପ୍ରାଦୁରାସୀତ୍ ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରୀତ୍ଯା ଵେଷଂ କୃତ୍ଵା ତୁ ମାନୁଷମ୍

ପ୍ରେମରୁ ଅନୁପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ସେ ନିଜେ ମାନବ ରୂପ ଧରି ଦେଖାଦେଲେ।

ଗୃହାଣ ଭିକ୍ଷାଂ ମତ୍ତସ୍ତ୍ଵମୁକ୍ତ୍ଵୈଵଂ ପ୍ରଦଦୌ ଶିଵା

‘ମୋଠାରୁ ଭିକ୍ଷା ନେ’ ବୋଲି କହି, ଶିବା ତାଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ଦେଲେ।

ଇହ କ୍ଷେତ୍ରେ ନ ଵସ୍ତଵ୍ଯଂ କୃତଘ୍ନୋ ଽସି ତ୍ଵଯା ସଦା

ଏଠାରେ ତୁମେ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ତୁମେ ସଦା ଅକୃତଜ୍ଞ ଅଟୁ।

ଉଵାଚ ପ୍ରଣତୋ ଭୂତ୍ଵା ସ୍ତୁତ୍ଵା ଚ ପ୍ରଵରୈଃ ସ୍ତଵୈଃ

ସେ ନମସ୍କାର କରି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ତୁତିମାନେ କରି, ଶିବାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।

ଏଵମସ୍ତ୍ଵିତ୍ଯନୁଜ୍ଞାଯ ଦେଵୀ ଚାନ୍ତରଧୀଯତ

‘ଏଭଳି ହେଉ’ ବୋଲି ଅନୁମତି ଦେଇ, ଦେବୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।

ଜ୍ଞାତ୍ଵା କ୍ଷେତ୍ରଗୁଣାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ସ୍ଥିତସ୍ତସ୍ଯାଥ ପାର୍ଶ୍ଵତଃ

ସେ ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରର ଗୁଣ ଜାଣି, ଦେବୀଙ୍କ ପାଖରେ ରହିଲେ।

ତସ୍ମାତ୍ ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ଵସେନ୍ନରଃ

ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଏକ ମଣିଷ ଭାରାଣସୀରେ ରହିବା ଉଚିତ।

ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ ଵା ଦ୍ଵିଜାନ୍ ଶାନ୍ତାନ୍ ସୋ ଽପିଯାତିପରାଙ୍ଗତିମ୍

କିମ୍ବା ସେ ଶାନ୍ତ ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କୁ ଏହି କଥା ଶୁଣାଇବା ଉଚିତ; ତାହାରେ ସେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେଶ ପାଇଁଥିବେ।

ନଦୀନାଂ ଚୈଵ ତୀରେଷୁ ଦେଵତାଯତନେଷୁ ଚ

ନଦୀମାନଙ୍କ ତୀରରେ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ,

ଜପେଦୀଶଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ସ ଯାତି ପରମାଂ ଗତିମ୍

ସେ ଭଗବାନଙ୍କ ନାମ ଜପ କରିବା ଉପରେ, ନମସ୍କାର କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତି ପାଇଁଥିବେ।

ଇଦାନୀଂ ତୁ ପ୍ରଯାଗସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ବ୍ରୂହି ସୁଵ୍ରତ

ଏବେ, ପ୍ରୟାଗର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କର, ଓ ସୁବ୍ରତ।

ଇଦାନୀଂ କଥଯାସ୍ମାକଂ ସୂତ ସର୍ଵାର୍ଥଵିଦ୍ ଭଵାନ୍

ଏବେ, ଆମକୁ କହ, ଓ ସୂତ, ସମସ୍ତ ଅର୍ଥର ଜ୍ଞାନୀ।

ପ୍ରଯାଗସ୍ଯ ଚ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଯତ୍ର ଦେଵଃ ପିତାମହଃ

ପ୍ରୟାଗର ମହିମା ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତା ପିତାମହ ଅଛନ୍ତି,

ଯଥା ଯୁଧିଷ୍ଠିରାଯୈତତ୍ ତଦ୍ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଭଵତାମହମ୍

ଯେପରି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହାଯାଇଥିଲା, ତେଣୁ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ମୁଁ କହିବି।

ଶୋକେନ ମହାତାଵିଷ୍ଟା ମୁମୋହ ସ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ

ଯୁଧିଷ୍ଠିର ବଡ ଦୁଃଖରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ, ଅଚେତନ ହେଇପଡିଲେ।

ସଂପ୍ରାପ୍ତୋ ହାସ୍ତିନପୁରଂ ରାଜଦ୍ଵାରେ ସ ତିଷ୍ଠତି

ସେ ହାସ୍ତିନାପୁରକୁ ପହଞ୍ଚି, ରାଜଦ୍ୱାରରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।

ମାର୍କଣ୍ଡେଯୋ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମିଚ୍ଛଂସ୍ତ୍ଵାମାସ୍ତେ ଦ୍ଵାର୍ଯସୌ ମୁନିଃ

ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ମୁନି ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ବାହାରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।

ସ୍ଵାଗତଂ ତେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ସ୍ଵାଗତଂ ତେ ମହାମୁନେ

ବଡ଼ ଜ୍ଞାନୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ; ବଡ଼ ମୁନି, ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ।