ଜଟିଲା ମୁଣ୍ଡିତାଶ୍ଚାପି ଶୁକ୍ଲଯଜ୍ଞୋପଵୀତିନଃ
ଅନେକ ତପସ୍ୱୀ ଥିଲେ—କିଏ ଜଟା ଧାରଣ କରିଥିଲେ, କିଏ ମୁଣ୍ଡନ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ସବୁ ଧଳା ଉପବୀତ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯରତାଃ ଶାନ୍ତା ଵେଦାନ୍ତଜ୍ଞାନତତ୍ପରାଃ
ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ଶାନ୍ତ ଓ ବେଦାନ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ଲଗ୍ନ ଥିଲେ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯମିଦଂ ଵଚନମବ୍ରୁଵନ୍
ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରି, ସେମାନେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ପ୍ରୋଚୁଃ ପୈଲାଦଯଃ ଶିଷ୍ଯାସ୍ତାନୃଷୀନ୍ ବ୍ରହ୍ମଭାଵିତାନ୍
ପୈଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଶିଷ୍ୟମାନେ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଵ୍ଯାସଃ ସ୍ଵଯଂ ହୃଷୀକେଶୋ ଯେନ ଵେଦାଃ ପୃଥକ୍ କୃତାଃ
ଯିଏ ଭେଦ କରିଥିଲେ, ସେଇ ହୃଷୀକେଶ ବ୍ୟାସ ନିଜେ।
ଅଂଶାଂଶେନାଭଵତ୍ ପୁତ୍ରୋ ନାମ୍ନା ଶୁକ ଇତି ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଅଂଶରେ ଶୁକ ନାମକ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ପ୍ରପନ୍ନଃ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ଯସ୍ଯ ତଜ୍ଜ୍ଞାନମୈଶ୍ଵରମ୍
ଯିଏ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତିରେ ଶରଣ ନେଇଥିଲେ, ସେ ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ନେମୁରଵ୍ଯଗ୍ରମନସଃ ପ୍ରୋଚୁଃ ସତ୍ଯଵତୀସୁତମ୍
ଅବିଚଳ ମନେ ସେମାନେ ସତ୍ୟବତୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କଥା କହିଲେ।
ପ୍ରିସାଦାଦ୍ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଯତ୍ ତନ୍ମାହେଶ୍ଵରଂ ପରମ୍
ଦେବଦେବଙ୍କର ଯେଉଁ କୃପା, ସେଇ ପରମ ମହେଶ୍ୱର—
କ୍ଷିପ୍ରଂ ପଶ୍ଯେମ ତଂ ଦେଵଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭଗଵତୋ ମୁଖାତ୍
ଭଗବାନଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣି, ଆମେ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ସେଇ ଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବା।
ପ୍ରୋଵାଚ ତତ୍ପରଂ ଜ୍ଞାନଂ ଯୋଗିଭ୍ଯୋ ଯୋଗଵିତ୍ତମଃ
ଯୋଗରେ ପ୍ରବୀଣ, ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ ଯୋଗୀମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଲୀନାସ୍ତତ୍ରୈଵ ତେ ଵିପ୍ରାଃ କ୍ଷଣାଦନ୍ତରଧୀଯତ
ସେଠାରେ ଲୀନ ହୋଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।
ପ୍ରୋଵାଚ ମଧ୍ଯମେଶସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ପୈଲପୂର୍ଵକାନ୍
ସେ ପୈଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟମେଶ୍ୱରଙ୍କର ମହିମା କହିଲେ।
ରମତେ ଭଗଵାନ୍ ନିତ୍ଯଂ ରୁଦ୍ରୈଶ୍ଚ ପରିଵାରିତଃ
ଭଗବାନ ସେଠାରେ ସଦା ରହନ୍ତି, ରୁଦ୍ରମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହନ୍ତି।
ଉଵାସ ଵତ୍ସରଂ କୃଷ୍ଣଃ ସଦା ପାଶୁପତୈର୍ଵୃତଃ
କୃଷ୍ଣ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ସଦା ପାଶୁପତ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିଲେ।
ଆରାଧଯନ୍ ହରିଃ ଶଂଭୁଂ କୃତ୍ଵା ପାଶୁପତଂ ଵ୍ରତମ୍
ହରି ପାଶୁପତ ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କରି, ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କଲେ।
ଲବ୍ଧ୍ଵା ତଦ୍ଵଚନାଜ୍ଜ୍ଞାନଂ ଦୃଷ୍ଟଵନ୍ତୋ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ତାଙ୍କର କଥାରୁ ଜ୍ଞାନ ପାଇ, ସେମାନେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଦଦୌ କୃଷ୍ଣାସ୍ଯ ଭଗଵାନ ଵରଦୋ ଵରମୁତ୍ତମମ୍
ଭଗବାନ୍, ଦାତା ଥିବା ମହାପ୍ରଭୁ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ତେଷାଂ ତଦୈଶ୍ଵରଂ ଜ୍ଞାନମୁତ୍ପତ୍ସ୍ଯତି ଜଗନ୍ମଯ
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ସେ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକୁ ବ୍ୟାପି, ଉଦୟ ହେବ।
ଭଵିଷ୍ଯସି ନ ସଂଦେହୋ ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ ଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ
ମୋର କୃପାରେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ତୁମେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେବ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିକଂ ପାପଂ ତେଷାମାଶୁ ଵିନଶ୍ଯତି
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ ତାଙ୍କର ଶୀଘ୍ର ନାଶ ହେବ।
ତେ ଯାନ୍ତି ତତ୍ ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ସେମାନେ ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ—ଏଠାରେ ଅଧିକ ଚିନ୍ତା ଦରକାର ନାହିଁ।
ଅର୍ଚଯନ୍ତି ମହାଦେଵଂ ମଧ୍ଯମେଶ୍ଵରମୀଶ୍ଵରମ୍
ସେମାନେ ମହାଦେବ, ମଧ୍ୟମେଶ୍ୱର, ଏଇଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଏକୈକଶଃ କୃତଂ ଵିପ୍ରାଃ ପୁନାତ୍ଯାସପ୍ତମଂ କୁଲମ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ସପ୍ତମ ପିଢି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ କୁଳକୁ ପବିତ୍ର କରେ।
ଯତ୍ ଫଲଂ ଲଭତେ ମର୍ତ୍ଯସ୍ତସ୍ମାଦ୍ ଦଶଗୁଣଂ ତ୍ଵିହ
ମାନବ ଯେଉଁ ଫଳ ପାଏ, ଏଠାରେ ସେହି ଫଳ ଦଶଗୁଣ ମିଳେ।
ଉଵାସ ସୁଚିରଂ କାଲଂ ପୂଜଯନ୍ ଵୈ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ରହିଲେ।
ଜଗାମ ଭଗଵାନ୍ ଵ୍ଯାସୋ ଜୈମିନିପ୍ରମୁଖୈର୍ଵୃତଃ
ଭଗବାନ ବ୍ୟାସ, ଜୈମିନି ଓ ଅନ୍ୟ ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ତଥା ତୀର୍ଥଂ ତାଲତୀର୍ଥମନୁତ୍ତମମ୍
ସେ ବିଶ୍ୱରୂପ ତୀର୍ଥ ଓ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତାଳତୀର୍ଥ ଦର୍ଶନ କଲେ।
ସ୍ଵର୍ନୋଲଂ ଚ ମହାତୀର୍ଥଂ ଗୌରୀତୀର୍ଥମନୁତ୍ତମମ୍
ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣୋଳ ମହାତୀର୍ଥ ଓ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୌରୀତୀର୍ଥ ଦେଖିଲେ।
ଜମ୍ବୁକେଶ୍ଵରମିତ୍ଯୁକ୍ତଂ ଧର୍ମାଖ୍ଯଂ ତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍
ଧର୍ମ ନାମକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତୀର୍ଥ, ଯାହାକୁ ଜମ୍ବୁକେଶ୍ୱର ବୋଲାଯାଏ।